Civitaneco estas facile konsiderata kiel memkomprenebla kiam oni ricevas ĝin aŭtomate kaj neniam devas defendi ĝin.
Origine publikigita la Global Voices en Esperanto

Grupo da homoj tenantaj siajn pasportojn ĉe evento de Wikimania en 2024. Bildo de Ahmad Ali Karim, CC0 per Wikimedia Commons.
Ĉi tiu afiŝo estas parto de la serio “Spotlight” de Global Voices por julio 2026 pri “senŝtateco“. Ĉi tiu serio ofertas komprenon pri la problemo de senŝtateco kaj kiel ĝi malhelpas la liberecon je vojaĝado, edukaj ŝancoj, aliro al politiko kaj pli. Vi povas subteni ĉi tiun raportadon per donaco ĉi tie.
Mi konsciis pri senŝtateco [eo] kiel urĝe grava kaj subraportita problemo dum jaroj, unue verkinte pri ĝi en 2017. Ĝi fascinas min grandparte ĉar ĝi preskaŭ ne videblas: Kiel multaj el niaj artikoloj ĉi-monate observas, civitaneco estas facile konsiderata kiel memkomprenebla kiam oni ricevas ĝin aŭtomate ĉe la naskiĝo kaj neniam devas defendi ĝin.
Malgraŭ ke mi delonge jam interesiĝis pri la temo, mi plene komprenis la diversecon de vojoj kondukantaj al senŝtateco kaj la multecon de ĝiaj konsekvencoj danke al la kunlaboro inter Global Voices [eo] kaj la Global Movement Against Statelessness (GMAS). Ĉi-lasta estas nia partnero por la Spotlight-serio de julio 2026, tute dediĉita al la temo “senŝtateco“. Mi kutimis asocii senŝtatecon kun rifuĝinta statuso, kun grupoj kiuj, kutime pro kialoj de diskriminacio, estis malakceptitaj en siaj devenlandoj. Ĉi tio estas nedisputeble unu el la kaŭzoj de senŝtateco, kaj ni elstarigas kelkajn el ĝiaj multaj facetoj, kiel ekzemple en la rakonto pri ĉi tiu birma artisto luktanta por rekonstrui sian vivon en Francio, aŭ tiu de transgenra virino kiu fuĝis el Rusio.
Per diskutoj kun membroj de GMAS kaj partopreno en kelkaj el iliaj eventoj, mi malkovris aliajn manierojn, kiel senŝtateco efikas al individuoj, ofte pro la banaleco de burokratio nekapabla pritrakti individuajn kazojn. Ofte, tiuj administraj sakstratoj pligravigas strukturan diskriminacion: ekzemple, la situacio de filipin-japanaj infanoj naskitaj en Japanio, aŭ la nekapablo de virinoj el la Golfaj Ŝtatoj transdoni sian naciecon al siaj infanoj.
Por aliaj, estas la lando mem, kiu transformiĝis, kiel ĉe la disfalo de Sovetunio. Ekzistas ankaŭ loĝantaroj, kiuj neniam havis propran ŝtaton kaj neniam rajtis plene integriĝi en sia loĝlando, kiel ilustrite de ĉi tiu kunlabora artikolo pri romaoj en Ukrainio kaj tataroj en Rusio. Similaj dinamikoj ankaŭ influas la romaojn de iama Jugoslavio.
Eble la plej alarma kazo restas la uzo de la minaco de senŝtateco kiel ilo de subpremo kaj aŭtoritatismo, kiel ekzemple montras la nova leĝaro permesanta al Kamboĝo senigi civitanojn de ilia nacieco pro certaj deliktoj. La rakonta kroniko de Undertones en ĉi tiu monato analizas kiel tiaj minacoj estas pravigataj en Nikaragvo, lando kiu adoptis similan leĝaron en 2023.
Tamen, kelkaj el la plej kortuŝaj tekstoj publikigitaj ĉi-monate estas la atestoj de homoj elradikigitaj de sia naskiĝlando: venezuela ekzilito nekapabla forlasi Meksikon por helpi post la tertremo pro malfirma statuso malpermesanta ĉian vojaĝadon, aŭ kantona opero memoriganta ekziliton el Honkongo pri ĉio, kio ŝanĝiĝis.
Aliaj kontribuoj elstarigas la malstabilecon kaj necertecon ĉirkaŭ la administraj dokumentoj, kiuj subtenas ĉiujn niajn naciecojn. En Barato, ekzemple, pluraj lastatempaj verdiktoj ripetis ke pasporto ne konsistigas pruvon de civitaneco. En lando, kie la leĝaro pri nacieco estis ĵus ŝanĝita, pruvi onian civitanecon fariĝas vera defio. Kiel la artikolo deklaras: “Naskiĝatesto (…) ĝenerale sufiĉas se vi naskiĝis antaŭ 1987. Homoj naskitaj inter 1987 kaj 2003 devas pruvi, ke almenaŭ unu el iliaj gepatroj ankaŭ estis barata civitano, kaj tiuj naskitaj post 2003 devas montri, ke ambaŭ iliaj gepatroj estis barataj civitanoj aŭ loĝis en Barato.” Kompleksa postulo, eĉ neebla por multaj, konsiderante ke “eĉ en 2019, preskaŭ 40% de infanoj sub la aĝo de kvin jaroj ne havis naskiĝateston.”
Civitaneco tiel povas forgliti de ni, kaj ŝtatoj ne ĉiam honoras siajn proprajn devojn rigore ekzameni la kompleksajn kaj ofte arbitrajn pruvojn, kiujn ili postulas.
Senŝtateco estas fundamenta problemo pro la detruaj efikoj, kiujn ĝi havas sur la ĉiutaga vivo de la koncernatoj. Ĝi ankaŭ servas kiel memorigilo al tiuj, kiuj malmulte pensas pri tio ke civitaneco neniam estu konsiderata kiel memkomprenebla rajto. Tio implicas ne nur aprezi ĉi tiun privilegion, sed ankaŭ pripensi kial tio estas tiel. Civitaneco estas nek aŭtomata, nek neevitebla, nek universala: ĝi rezultas el serio de politikaj kaj administraj elektoj. Ĉi tiu raporto pri senŝtateco klarigas kiel ĉi tiuj decidoj arbitre punas milionojn da vivoj tra la mondo.
Estas enretigita por publika legado la demonstra versio (demoversio) de la septembra (aŭtuna, laŭ la nordhemisfera vidpunkto) eldono de “La Ondo de Esperanto”. La 40-paĝa demoversio (pdf) enhavas plurajn tekstojn kaj tekstokomencojn el la 127-paĝa 329a numero de “La Ondo de Esperanto”, publikigita antaŭ ses semajnoj.






Wierzbowski, Przemysław. Konfuziloj: Vortoj, kiuj faras nian lingvon malfacila. – [Partizánske]: Espero, 2017. – 152 p.
Post ses jaroj da intensa laborado pri nova versio de PIV ni finfine decidis oficialigi la novan version. Nun ĉe la adreso 



Manifestacio subtene al la rajtoj de luantoj en Barcelono. Foto: Aniol CC0 1.0
Laboristaj kaj loĝejrajtaj organizaĵoj lige kun tio alvokis al ĝenerala striko por la rajto je loĝejo. Tiun strikon, okazontan en la 11-a de novembro, Kataluna Esperanto-Junularo decidis
Jaime Tapia Zaragoza. Foto: Linguapax
Baghy, Julio. Aŭtuna foliaro tra la lingvoj de la mondo: Internacia kolekto de tradukoj el Esperanto. Kompilis: István Szabolcs. – [s. l.]: Hungaria Esperanto-Asocio, 2026. – 94 p.
Litova Esperanto-Asocio invitas ĉiujn esperantistojn al tradiciaj Zamenhof-Tagoj 2026, dediĉitaj al la 167a naskiĝdatreveno de L. Zamenhof. La Zamenhof-Tagoj okazos la 12-13an de decembro en la Instrua centro pri nutraĵindustrio kaj komerco en Kaŭno (strato Vilniaus 42). La Instrua Centro estas en la malnova urboparto de Kaŭno kaj estas facile atingebla de diversaj flankoj.
La helpo de volontuloj estas nemalhavebla por la glata funkciado de la Universala Kongreso de Esperanto (UK) kaj por la agado de UEA. Se vi pretas kunlabori kiel volontulo por la 112a UK, kiu okazos en Melburno/Narrm, Aŭstralio (de la 3a ĝis la 10a de julio 2027), anoncu vin pere de tiu 




La 4a de novembro 2026 estas la 2500a tago ekde la 1a de januaro 2020, kiam komenciĝis senprecedenca informserio: jam dum 2500 tagoj en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto” ĉiutage aperas almenaŭ unu nova teksto. Cetere, 2500 tagoj estas 6 jaroj + 10 monatoj + 4 tagoj da senĉesa ĉiutaga informado




Reprezentanto de TEJO, Arya Bhaskara Ferduzi el Indonezio, parolas dum la Junulara Konferenco de ASOAN fine de oktobro en Manilo. Foto: TEJO
Ana Ribeiro
Ĉu vi estas juna kaj ŝatus aliĝi al Junulara E-Semajno, kiu okazos en Vilno (Litovio) de la 27a de decembro 2026 ĝis la 3a de januaro 2027, sed ne havas sufiĉe da mono por mem pagi vian partoprenkotizon?