La 5an de oktobro 2026 je la 14a horo (BRT) Nacia Biblioteko de Brazilo (Fundação Biblioteca Nacional, FBN) en Rio-de-Ĵanejro gastigos la rondan tablon “Memória sem fronteiras: valor, riscos e o papel das bibliotecas na preservação do patrimônio documental do Esperanto” (Memoro sen landlimoj: valoro, riskoj kaj la rolo de bibliotekoj en la konservado de la dokumenta heredaĵo de Esperanto).
La aranĝo estas rezulto de dialogo komencita inter UEA kaj FBN antaŭ la ĉi-jara Universala Kongreso de Esperanto, kiam la prezidantoj de UEA kaj FBN, respektive Fernando Maia Jr. kaj Marco Lucchesi, kunsidis por trakti diversajn temojn, inter ili la konservadon kaj valorigon de la dokumenta heredaĵo ligita al Esperanto. Lucchesi estas verkisto kaj poeto, membro kaj eksprezidanto de la prestiĝa Brazila Beletristika Akademio, mem parolas Esperanton kaj ankaŭ estas – ekde 2021 – membro de la Honora Patrona Komitato de UEA.
La rondan tablon kunordigos Lucchesi mem. Krom Maia Jr. partoprenos James Rezende Piton, ekskomitatano kaj eksĉefdelegito de UEA por Brazilo kaj membro de Esperanto-Ligo Filatelista/Amika Rondo de Esperantaĵ-kolektantoj (ELF/AREK), kaj Miguel Bento, prizorganto de Biblioteko Ary Zamora de Gaŭĉa Esperanto-Asocio, kaj eksprezidanto de Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO). La programo ankaŭ kalkulas je kontribuo de Neia Lucia Souza, bibliotekisto en la plej granda Esperanto-kolekto de Ameriko, Biblioteko Carlos Domingues de Brazila Esperanto-Ligo (BEL).
Tra siaj preskaŭ 140 jaroj da historio kaj tutmonda disvastiĝo la Esperanto-movado produktis vastan dokumentan heredaĵon: librojn, periodaĵojn, organizajn kaj kongresajn dokumentojn, fotojn, korespondaĵojn, manuskriptojn, filatelaĵojn kaj aliajn materialojn. Pro la internacia kaj asocia karaktero de la movado tiu heredaĵo troviĝas dise en multaj landoj, en bibliotekoj, universitatoj, asocioj kaj privataj kolektoj. Parto de tiu memoro estas vundebla. Malapero de asocioj, manko de spaco kaj rimedoj, disiĝo de personaj kolektoj kaj nescio – aparte de heredantoj kaj familianoj – pri ilia historia valoro povas kaŭzi definitivajn perdojn. La materialoj gravas ne nur por la historio de Esperanto, sed ankaŭ por esplorado pri internaciaj retoj de cirkulado de homoj, ideoj kaj kulturoj.
La aranĝo traktos tri kernajn demandojn: la valoron de tiu dokumenta heredaĵo, la riskojn ĝin perdi kaj la rolon de bibliotekoj, asocioj kaj kolektantoj en ĝia konservado kaj transdono al estontaj generacioj. Estos prezentataj spertoj kaj iniciatoj rilataj al Esperanto-bibliotekoj kaj kolektoj, inkluzive en Brazilo, Aŭstrio kaj Pollando, kaj diskutataj ebloj por plia kunlaboro inter institucioj. Inter la temoj estos la destino de personaj kolektoj kaj heredaĵoj, identigo de historie gravaj dokumentoj, interŝanĝo inter kolektoj kaj la defioj konservi memoron konstruitan dum preskaŭ jarcento kaj duono. Kiel komplemento al la aranĝo okazos ekspozicio de historiaj dokumentoj pri Esperanto kaj poŝthistorio, inkluzive de pioniraj poŝtkartoj kaj korespondaĵoj submetitaj al poŝta cenzuro en diversaj landoj kaj periodoj de la 20a jarcento.
La agado rekte rilatas al UEA-BReto, strategia programo por evoluigi tutmondan reton de bibliotekoj kaj kolektoj kunlaborantaj kun UEA. Ĝi celas proksimigi instituciojn kaj kolektojn, stimuli konservadon kaj katalogadon de la Esperanto-heredaĵo, plifaciligi ĝian utiligon por esplorado kaj edukado kaj subteni tiucelajn iniciatojn en ĉiuj mondopartoj. Esperantic Studies Foundation (ESF) kunfinancas ĝin, kaj inter la bibliotekoj partoprenantaj en la programo estas ĝuste la Biblioteko Carlos Domingues de BEL, en Braziljo. La iniciato ankaŭ kongruas kun la strategia laborplano AKIRI de UEA, precipe kun tri el ĝiaj kvin agadkampoj: “Informado”, per pli vasta videbligo de la historia kaj kultura valoro de Esperanto; “Rilatoj”, per konstruado de rilatoj inter Esperanto-organizaĵoj kaj gravaj publikaj institucioj; kaj “Instruado”, per konsciigo pri la graveco de dokumentado kaj konservado de la dokumenta heredaĵo de Esperanto. La ronda tablo estas nova paŝo en tiu dialogo kun FBN kaj en la pli vasta strategia laboro de UEA, kiu okazas interkonsiliĝe kun la Centro de Esploro kaj Dokumentado pri la Mondaj Lingvaj Problemoj (CED). Se oni volas finance subteni tiun laboron, donacoj bonvenas ĉe la Biblioteka Fondaĵo de UEA: https://uea.org/alighoj/donacoj/biblioteko>.
“Memória sem fronteiras”
La 5an de oktobro 2026 je la 14a horo (BRT)
Aŭditorio Machado de Assis, Fundação Biblioteca Nacional, Rio-de-Ĵanejro, Brazilo
Senpaga eniro
Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1334.
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post UEA kaj Nacia Biblioteko de Brazilo antaŭenigas dialogon pri la dokumenta heredaĵo de Esperanto appeared first on La Ondo de Esperanto.
La konferenco ”Esperanto – 140 jaroj”, kiu okazos venontjare apud Parizo, celas la normaligon de Esperanto kiel universitata esplorobjekto. La konferenco nun ricevas novan subtenon de la regiono Île-de-France. Estos dek du stipendioj por doktoriĝantoj kaj junaj esploristoj, kiuj povos ricevi senpagan loĝadon en Parizo dum tri noktoj. Nova limdato por sendi proponojn al la konferenco en Campus Condorcet estas la 31-a de oktobro.
La bildo uzata de la organizantoj de la kongreso ŝajnas esti AI-versio de malnova bildkarto eldonita de Alice-Leontine Farges en la 1910-aj jaroj.Antaŭ kelkaj monatoj estis anoncita la internacia konferenco ”Esperanto – 140 jaroj”, okazonta de la 9-a ĝis la 11-a de junio 2027 en Campus Condorcet apud Parizo. La konferenco proponas retrorigardi al 140 jaroj da lingva historio, sed ankaŭ pridemandi, kio okazas kiam lingva projekto fariĝas vivanta lingvo, komunumo kaj kultura fenomeno.
La regiono Île-de-France ĵus decidis financi 12 stipendiojn por doktoriĝantoj kaj junaj esploristoj, kiuj tiel povos ricevi senpagan loĝadon en Parizo dum tri noktoj kadre de la konferenco.
La subteno celas faciligi la partoprenon de esploristoj por kiuj vojaĝo al kaj loĝado en Parizo povus esti malhelpo. Pro tiu nova financado, la organizantoj decidis ankaŭ plilongigi la limdaton por ĉiuj. Proponoj por kontribuoj nun estas akceptataj ĝis la 31-a de oktobro 2026.
La konferenco celas kunigi esploristojn el diversaj fakoj de la homaj kaj sociaj sciencoj. La temoj de la alvoko estas vastaj: la historio kaj evoluo de Esperanto, la formiĝo de ĝia komunumo, lingvaj ŝanĝoj kaj normoj, literaturo, arkivoj kaj fontoj, teknologio, scienco kaj medicino, politiko kaj religio, sed ankaŭ la situo de Esperanto en pli vastaj esploroj pri lingvoj kaj transnaciaj komunumoj.
La celo do ne estas nur retrorigardi al 1887. Post 140 jaroj, Esperanto estas ankaŭ materialo por esplori demandojn pri lingvo, komunumo, cirkulado de ideoj kaj internaciaj rilatoj.
Alivorte, la konferenco proponas konsideri Esperanton ne nur kiel esplorobjekton de la lingvoscienco kaj la sociaj sciencoj, sed ankaŭ kiel eblan heŭristikan kadron por repripensi teoriajn demandojn kaj konceptojn.
La studado de Esperanto povus tiel kontribui ne nur al pli bona kompreno de la fenomeno mem, sed ankaŭ al la renovigo de pli ĝeneralaj esplorproblemoj pri lingvo, komunumo, normigo kaj transnaciaj interŝanĝoj.
Laŭ Pascal Dubourg Glatigny, unu kiu organizos la aranĝon kune kun Sébastien Moret, la konferenco celas la normaligon de Esperanto kiel universitata esplorobjekto:
– Ĝi reliefigos kreskantan tendencon: pli kaj pli da universitataj esploristoj, kiuj ne havas antaŭajn ligojn al la Esperanto-movado, traktas Esperanton kiel legitimigindan objekton de esplorado. Iliaj kontribuoj renkontiĝas kaj dialogas kun la longdaŭra erudicia laboro de esperantistoj-universitatuloj, kiuj dum pli ol jarcento prisemis fruktodonan grundon por la studado de la lingvo, de ĝiaj historio kaj praktikoj.
Paralele al la prelegoj, okazos ankaŭ duontagaj atelieroj laŭ specifaj interesoj. Jam anonciĝis atelieroj pri ”Esperanto kaj matematiko” kaj ”Esperanto kaj politiko”. Pliaj aldoniĝos laŭ la proponoj.
La organizantoj invitas sendi resumon de 2 000–3 000 tajpospacoj. La konferenco estas sub la aŭspicioj de la Societo pri historio kaj epistemologio de lingvosciencoj (SHESL), kaj la laborlingvoj estas la franca kaj la angla.
Postmorgaŭ, la 1an de oktobro 2026, estos la lasta tago por anonci sian kandidatecon al la sesio de lingvotestado en Malago dum la kvara NaturAmika KulturSemajno en Esperanto; la lingvotestadon organizas Kultura Centro Esperantista, surbaze de direktivo Mühlemann kaj de la koncerna reglamento.
Eblos kandidati por ĉiuj niveloj de LTSEC: A1, A2, B1, B2, C1, sed ne por C2, ĉar la limdato por liveri la disertaĵon estas pli frua ol nur semajnon antaŭ la ekzamenoj.
Por komuniki: kce [ĉe] esperantio [punkto] net (kce[at]esperantio[dot]net)
La urba konsilantaro de Herrera del Duque en sudokcidenta Hispanio decidis financi grandan premion por Esperanta poezio. La gajninto ricevos 900 eŭrojn kaj aldone valoran trofeon. Unuafoje la premio estos aljuĝita venontjare. Sed kiel tio povis okazi? Javier Romero Tello, sekretario de la konkurso, afable konsentis respondi demandojn de Libera Folio.
Placo de Hispanio en Herrera del Duque. Foto: Haitone CC BY-SA 3.0Libera Folio: Kial la magistrato fondis tiun premion?
Javier Romero Tello: – La urba konsilantaro de Herrera del Duque, prezidata de la urbestro Saturnino Alcázar Vaquerizo, estas akceptema al la internacia lingvo Esperanto kaj ĉiam volis kunlabori pri niaj proponoj por plivastigi la videblecon de la esperanta komunumo kaj de la lingvo mem. Jam en 2016, ĉi tiu sama urba konsilantaro kunlaboris en la organizado de la 75-a Hispana Esperanta Kongreso. La rezulto de tiu komenca kunlaboro estis resona sukceso. Tial nia lastatempa propono okazigi premion pri Esperanta poezio, sponsoritan de la urba konsilantaro de Herrera del Duque, estis plia paŝo en ĉi tiu daŭra kunlaboro kun la Esperanta komunumo.
Kial la premio estas nomata laŭ Miguel Fernández?
– Tial ke Miguel Fernández, hispana esperantisto, estas unu el la plej signifaj figuroj en la esperantaj literaturo, teatro kaj poezio, ne nur en Hispanio sed tra la tuta internacia esperanta komunumo. Lia longa literatura kariero, liaj premioj kaj lia kritika sukceso igas lin la ideala persono por prunti sian nomon al ĉi tiu premio pri esperanta poezio, kiu aspiras fariĝi ĉefa premio en la kampo de Esperanta poezio.
Kiuj prijuĝos kaj laŭ kiuj kriterioj?
– La ĵurianoj estos rivelitaj nur unu monaton antaŭ la premia ceremonio, post kiam la gajninta poemo estos elektita. La ĵurianoj ne konas unu la alian. Ĉi tiuj antaŭzorgaj rimedoj estas enkondukitaj por konservi la anonimecon de la ĵurianoj kaj malhelpi ajnan eblan interferon aŭ premon, kiu povus misprezenti la elekton de la gajninta poemo. Ni povas diri, ke ĉiuj el ili estas individuoj, kiuj montris sian literaturan talenton kaj posedas la scion kaj sentemon necesajn por juste kaj senpartiece juĝi la alsenditajn poemojn. Ili estas esperantistoj el diversaj mondopartoj.
– La premio estos aljuĝita surbaze de la formala kvalito de la poeziaj kreaĵoj, la kapablo de la aŭtoro krei malkaŝe poeziajn mesaĝojn aŭ bildojn, mesaĝojn enhavantajn etikajn, sociajn, filozofiajn, ktp. reflektojn; la beleco de la vortelekto kaj konstruo; la strukturo de la verko; la profundo de ĝiaj reflektoj, diskursoj aŭ intencoj; kaj la elekto de temoj kiuj montras originalecon.
Kio okazos pri la premiita verko?
– La premiita verko estos diskonigita per ĉiuj eblaj rimedoj fare de la magistrato de Herrera del Duque, de Hispana Esperanto-Federacio kaj de Fundación Esperanto. Plie, la premiitan verkon publikigos la prestiĝa literatura Esperanto-revuo Beletra Almanako.
Ĉu temas pri la plej granda poezia konkurso en Esperantujo, laŭ la premia sumo?
Ni kredas, ke ĝi efektive estas la plej granda literatura premio, specife la esperanta poeziokonkurso, rilate al la tuta premia sumo.
Ĉu ĝi okazos ripete, kaj kiel ĝi estas financata?
– Jes, la intenco estas okazigi la premiadon ĉiun duan jaron. Komence, ĝin daŭre financas la urba konsilantaro de Herrera del Duque.
Pliaj informoj pri la premio troveblas en la retejo de Hispana Esperanto-Federacio.
La demenco de Alzheimer kaj aliaj tipoj de demenco fariĝis premsonĝo por multaj homoj. Sciencistoj klopodas esplori kaj studi por trovi manierojn kuraci kaj preventi ĝin. Ĝi fariĝis inkubo por la moderna homo.
Plej multaj klopodoj celas la preventon de demenco. Oni jam komprenis, ke edukado kaj formala lernado en frua aĝo klare influas la estontan riskon de demenco en maljunaĝo. Kompreneble, ĉar aliaj faktoroj ludas sian rolon, tia influo estas nur parta, eĉ se signifoplena. Tamen, mankis ĝis nun statistika mezurado pri la influo de edukado je la estonta apero de demenco.
Antaŭ nelonga tempo, svedaj esploristoj klopodis plenigi tiun vakuon. Ili decidis kalkuli, kiomgrade trejnado de junuloj rilate teknikon de rezonado rezultigas ŝanĝon je la apero de demenco, kiam tiuj junuloj fariĝas maljunuloj. Sufiĉe ambicia projekto!
Por sia esploro, ili akompanis junajn lernantojn, kiuj ricevis trejnadon pri rezonado per la indukta maniero, je la aĝo de 13 jaroj, kaj analizis ilin en aĝo de pli ol 60 jaroj. Ili trovis, ke la lernado pri indukta rezonado malpliigas la koncernan riskon, sendepende de aliaj faktoroj. Alivorte, konfirmiĝis, ke kognaj kapabloj akiritaj en frua aĝo protektas la cerbon kontraŭ demenco en alta aĝo. Ĉar ankaŭ pure fizikaj malsanoj (kormalsanoj, diabeto, kaj aliaj morboj) povas kaŭzi demencon, la sciencistoj statistike nuligis tiujn faktorojn en la nuna studaĵo, por ke ili ne influu la rezultatojn.
Tiu analizado inkluzivis pli ol 10 mil individuojn naskiĝintajn en la jaro 1948, kiuj kompletigis la menciitan trejnadon en la jaro 1961, kaj estis akompanataj ĝis la jaro 2025.
Ĉi tiu interesa scienca esploro klare plifortigas la koncepton pri “mensa stoko”, nome la uzado de la cerbo en ĝia laŭeble plej ampleksa maniero. Scivolemo, interhoma kunvivado, solvado de problemoj, sintenado en sendependa maniero, akirado de novaj ideoj, ĝuado de arto - jen manieroj fari la cerbon pli forta kaj pli rezistema al la defioj de maljuniĝo.
“Indukti”, ekzemple, estas: ”rezoni, konkludante el apartaj faktoj al ĝenerala leĝo, el specoj al specaro, el efikoj al kaŭzo“ (laŭ Plena Ilustrita Vortaro). Praktikado de indukta rezonado do estas interesa, praktika maniero gimnastiki per la cerbo. Infanoj eĉ povas amuziĝi per tio, kaj ĝi povas enkonduki ankaŭ kuriozajn nociojn de filozofio.
Unuvorte: oni aktivigu la cerbon, ekde frua aĝo, se oni volas eviti postajn problemojn!

LUMINESK’ estas la silvestra renkontiĝo de Germana Esperanto-Asocio. Luminesk’ 2026/27 okazos en Bremeno de la 28a de decembro 2026 ĝis la 5a de januaro 2027. Ĝi nun okazos la dekan fojon. Ankaŭ ĉi-foje ĝi ofertos varian kaj altkvalitan programon – lingvokurson, prelegojn kaj diskutgrupojn, ekskursojn kaj distrajn programerojn. Partoprenantoj kutime venas el sep ĝis ok landoj.
La urbo Bremeno estas la ĉefurbo de la federacia lando Bremeno. Kun loĝantaro de proksimume 580 000, Bremeno estas la deka plej granda urbo en Germanio.

Ĉefa respondeculo: Andreas Diemel
Retpoŝto: luminesk@esperanto.de
Telefono: en Germanujo: 0800 3 36 36 36 64 (senpaga), internacie: +49 203 29 64 877 (hejma reto)
Retejo: https://www.esperanto.de/luminesk
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Luminesk’: Jarŝanĝe en Bremeno appeared first on La Ondo de Esperanto.
La dua delegito de Esperanta PEN-Centro, c-ano Alessio Giordano, reprezentos nian literaturon ĉe la verkistara mondkongreso, kiu disvolviĝos morgaŭ kaj postmorgaŭ telematike, sub la prezido de Burnham Sönmez, kies plej konata romano “Instanbul” Istanbulo” aperis ankaŭ en nia lingvo ĉe Kooperativo de Literatura Forio.
La delegito, c-ano Giorgio Silfer, rezignis pro prioritata tasko plenumenda por la esperanta kulturo: li restos tamen en kontakto, kiel vicprezidanto, kun la delegito. Alessio Giordano, 29-jaraĝa, estas ankaŭ la nova sekretario de la Esperanta PEN, kaj reprezentas la centron en la komitato de junaj verkistoj. Lia unua sperto en la medio okazis antaŭ tri jaroj dum la Asembleo de la packomitato en Bledo, Slovenio.
Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 kaj 54 - 104 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2026/05/ligiloj-al-la-porcioj-54-104-de-la.html

En marto 2026 Mia Vivo estis haltigita de la servila servo pro la kiomo da uzo de la komputilaj rimedoj. Post 10 tagoj la problemo estis solvita, per forigo de pluraj ne tiel necesaj funkcioj. Tiel la retejo reiĝis al normala stato.
Mi ricevis novan averton pri la sama problemo: “Mia Vivo uzas tro da komputilaj rimedoj”. Ĉi-foje la servila servo ne haltigis la retejon, sed ĝi postulas ke mi malmultigu la uzadon. La problemo tamen estas, ke ĉio ĉi estas la rezulto de la grandiĝo de Mia Vivo. Kvankam MV ne plu estas tiel populara kiel je la komenco, ĝi bezonas pli kaj pli da rimedoj por zorgi la ĝisnunajn datumojn. Mi jam pagas por la plej bona servo ebla, sed tio baldaŭ ne plu sufiĉos. La servila servo estas relative malmultekosta, kaj tio ebligis min eĉ krei Mia Vivo per mia lima budĝeto. Sed ĉar la servila servo ne ofertas pli bonan servon eĉ kontraŭ pli da mono, mi havas nur tri alternativojn:
1. Serĉi alian servilan servon kaj transdoni ĉion tien. Kosto por transdono ne estas malmulta, sed pli grave, taŭga servilo por niaj nuntempaj kaj estontaj bezonoj kostas almenaŭ kvaroble ol la nuna. Mi ja ricevis mondonojn por la sekvaj du jaroj, sed tio ne sufiĉos eĉ por unu, eĉ se mi povus transdoni ĉion senkoste. Mi certe povas peti pli da mono de vi, la membroj, por daŭrigi la retejon, sed ĉar la mondonoj, kune kun la aktiveco, pli kaj pli malmultiĝas, mi devas esti preta pagi por ĉion mem. Mi simple ne havas tian monon kaj tio faras ĉi tiun alternativon nerealeca.
2. Transdoni Mia Vivo al esperanta asocio, kiu havas la necesajn lerton, monon kaj rimedojn. Tio estas mia prefera elekto, sed ne estas multaj organizoj kiu plenumas la tri kondiĉojn. La plej grandaj neniam montris multe da intereso pri Mia Vivo. Ili ne eĉ respondis al miaj antaŭaj proponoj por kunlaboro. Mi tial dubas ke la E-movado havas la volon savi la retejon. Mi ĝojas se mi estas malĝusta pri ĉi tio, sed mi ne atendas miraklon.
3. Fermi la retejon. Dum 8 jaroj, realigi kaj prizorgi socian retejon por la esperantistaro estis mia revo kaj pasio (unue per Nubo, due per Mia Vivo), malgraŭ la granda kaj longtempa laboro kaj la multaj defioj kaj stultaj misoj. Mia Vivo neniam fariĝis “la interreta Esperantujo”, sed por multaj homoj, ĝi fariĝis loko por amikiĝi, diskuti kaj por montri siajn vivojn, malgraŭ la multaj aliaj alternativoj. Ĉiuj retejoj havas apartajn etosojn. Ankaŭ Mia Vivo, kaj tio evidente tiris certajn homojn al uzi MV kiel la ĉefan socian retejon. Tio ĝojigis min, kaj tio estas la plej granda fonto pri mia malĝojego pro la situacio. Mi plejkore dankas vin por via ĉeesto! Sen vi, Mia Vivo estus nenio!
La nuna plano estas fermi la retejon je la fino de la jaro, antaŭ ol mi devos pagi la sekvajaran koston por la plej multekosta servilo. Tio devas doni al vi sufiĉe da tempo ne nur por konservi ĉiujn konservindajn aferojn kiel bildojn kaj tekstojn, sed pli grave por doni al viaj amikoj la informojn por malperdi la kontakton.
Pri la donita mono: mi intencas redoni ĉiom, kiom ne estis jam uzata por la jaro 2026. Mi mesaĝos vin kiam mi finkalkulis la sumon.
Kun granda amikeco kaj danksento,
Johannes Genberg
Fonto: https://www.miavivo.net/?status/1-1-1790244787/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Mia Vivo fermiĝos je la fino de la jaro appeared first on La Ondo de Esperanto.
Kvin membroj de la majoritato kaj du de la opozicio subskribis proponon de rezolucio titolitan “Deklaracio pri neŭtraleco”: ili estas gesenatanoj Perla Martinelli, Anna Bartek, Manuela Blanco, Lucien Kagina, Miroslava Kirova, Fernando Pita, Hubert Michael Schweizer; post historie-politika enkonduko la dispozicia parto de la dokumento estas la sekva:
1. Konforme al sia statuso de celata subjekto de internacia juro, la Esperanta Civito estas principe kaj konstante neŭtrala, sed ne neŭtra.
2. Neŭtraleco egalas ne al politika indiferento, sed al malsubteno por armeaj aliancoj, al rifuzo de milito kiel politika instrumento, al solidareco por la senkulpaj suferantoj pro milito kaj persekutoj, unuavice pere de la Civila Esperanta Servo.
3. Neŭtraleco ne estas senlima, sed enkadrita per la internacia juro kaj la Civita normaro, specife Lex Pacificatoria.
4. Kooperado al internacia sekureco eblas nur se la esperanta popolo mem estas atakata aŭ persekutata, kiel fare de la Tria Regno kaj ĝiaj aliancaj reĝimoj dum la dua mondmilito.
5. La Esperanta Civito ne partoprenas en armitaj konfliktoj kaj ne alprenas devontigajn decidojn kontraŭ militanta ŝtato aŭ etno; esceptas la eventualaj devigoj pro decido de Konsilio de Eŭropo.
6. La Esperanta Civito povas uzi sian neŭtralecon por preventi kaj solvi konfliktojn, kaj disponigas sin se petata je mediacio.
La deklaracio klare difinas la koncepton de neŭtraleco, kiu en Esperantio ĝis nun estas nebula; fakte neniu tradicia esperantista movado estas vere neŭtrala, malgraŭ statutaj asertoj; pli kohere kaj sincere, pere de SAT-statuto la laborista movado deklaras sin malneŭtrala kaj klasbatala.
Pasigu tutan semajnon plenan je amuzaĵoj kaj amikeco! Ludu, dancu, babilu, festu, kantu, diskutu, lernu, kreu kaj amuziĝu kun junuloj el la tuta mondo – ĉio en Esperanto!
Kio? JES (Junulara E-Semajno) estas novjara junulara esperanto-aranĝo, la dua plej granda junulara evento en Esperantujo. Ĝi okazas ĉiujare ĉirkaŭ novjaro ie en Eŭropo (kutime en Germanio aŭ Pollando). Ĉi-jare ĝi okazas jam la 17an fojon!
Kiam? De la 27a de decembro 2026 ĝis la 3a de januaro 2027.
Kie? En Downtown Forest (https://downtownforest.lt), en Vilno, Litovio.
Kiu? Organizos ĝin teamo de LEJO, la Litova Esperanta Junulara Organizo, en kunlaboro kun homoj el aliaj landoj.
Legu pli ĉe https://jes.esperantojugend.de/.
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/litovio-88/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post JES-17: Festu novjaron en la ĉefurbo de Litovio! appeared first on La Ondo de Esperanto.
En marto 2026, Mia Vivo estis haltigita de la servila servo pro la kiomo da uzo de la komputilaj rimedoj. Post dek tagoj la problemo estis solvita, per forigo de pluraj ne tiel necesaj funkcioj. Tiel la retejo reiĝis al normala stato.
Mi ricevis novan averton pri la sama problemo: “Mia Vivo uzas tro da komputilaj rimedoj”. Ĉi-foje la servila servo ne haltigis la retejon, sed ĝi postulas ke mi malmultigu la uzadon. La problemo tamen estas, ke ĉio ĉi estas la rezulto de la grandiĝo de Mia Vivo. Kvankam MV ne plu estas tiel populara kiel je la komenco, ĝi bezonas pli kaj pli da rimedoj por zorgi la ĝisnunajn datumojn. Mi jam pagas por la plej bona servo ebla, sed tio baldaŭ ne plu sufiĉos. La servila servo estas relative malmultekosta, kaj tio ebligis min eĉ krei Mia Vivo per mia lima budĝeto. Sed ĉar la servila servo ne ofertas pli bonan servon eĉ kontraŭ pli da mono, mi havas nur tri alternativojn:
1. Serĉi alian servilan servon kaj transdoni ĉion tien. Kosto por transdono ne estas malmulta, sed pli grave, taŭga servilo por niaj nuntempaj kaj estontaj bezonoj kostas almenaŭ kvaroble ol la nuna. Mi ja ricevis mondonojn por la sekvaj du jaroj, sed tio ne sufiĉos eĉ por unu, eĉ se mi povus transdoni ĉion senkoste. Mi certe povas peti pli da mono de vi, la membroj, por daŭrigi la retejon, sed ĉar la mondonoj, kune kun la aktiveco, pli kaj pli malmultiĝas, mi devas esti preta pagi por ĉion mem. Mi simple ne havas tian monon kaj tio faras ĉi tiun alternativon nerealeca.
2. Transdoni Mia Vivo al esperanta asocio, kiu havas la necesajn lerton, monon kaj rimedojn. Tio estas mia prefera elekto, sed ne estas multaj organizoj kiuj plenumas la tri kondiĉojn. La plej grandaj [UEA, TEJO, SAT] neniam montris multe da intereso pri Mia Vivo. Ili ne eĉ respondis al miaj antaŭaj proponoj por kunlaboro. Mi tial dubas ke la E-movado havas la volon savi la retejon. Mi ĝojas se mi estas malĝusta pri ĉi tio, sed mi ne atendas miraklon.
3. Fermi la retejon. Dum ok jaroj, realigi kaj prizorgi socian retejon por la esperantistaro estis mia revo kaj pasio (unue per Nubo, due per Mia Vivo), malgraŭ la granda kaj longtempa laboro kaj la multaj defioj kaj stultaj misoj. Mia Vivo neniam fariĝis “la interreta Esperantujo”, sed por multaj homoj ĝi fariĝis loko por amikiĝi, diskuti kaj por montri siajn vivojn, malgraŭ la multaj aliaj alternativoj. Ĉiuj retejoj havas apartajn etosojn. Ankaŭ Mia Vivo, kaj tio evidente tiris certajn homojn al uzi MV kiel la ĉefan socian retejon. Tio ĝojigis min, kaj tio estas la plej granda fonto pri mia malĝojego pro la situacio. Mi plejkore dankas vin por via ĉeesto! Sen vi, Mia Vivo estus nenio!
La nuna plano estas fermi la retejon je la fino de la jaro, antaŭ ol mi devos pagi la sekvajaran koston por la plej multekosta servilo. Tio devas doni al vi sufiĉe da tempo ne nur por konservi ĉiujn konservindajn aferojn kiel bildojn kaj tekstojn, sed pli grave por doni al viaj amikoj la informojn por malperdi la kontakton.
Pri la donita mono: mi intencas redoni ĉiom, kiom ne estis jam uzata por la jaro 2026. Mi mesaĝos vin kiam mi finkalkulis la sumon.
«Detruita urbo ne estas nur difektitaj konstruaĵoj, prirabitaj muzeoj, delokitaj loĝantoj kaj disrompita ĉiutaga vivo. Ĝi estas ankaŭ urbo senigita je parto de sia identeco, kiel okazis al Mosulo (Irako) post la okupado fare de Daesh inter 2014 kaj 2017.
Rapide evidentiĝis, ke restarigi la konstruaĵojn, el kiuj 80 procentoj estis detruitaj en la malnova urbo, estis la sola maniero revivigi tiun Al-Mawsil – “kunligan punkton” en la araba – kaj redoni al ĝi la statuson de simbolo de interkultura dialogo.
UNESKO akceptis tiun defion per la iniciato Revivigi la Spiriton de Mosulo, ambicia programo kiu ebligis la rekonstruadon de la urbo helpe de la subteno de ĝiaj loĝantoj kaj la internacia solidareco je valoro de 115 milionoj da usonaj dolaroj», – skribis Audrey Azoulay, Ĝenerala Direktoro de Unesko, en la ĉefartikolo de la kvara kajero de “Unesko-Kuriero” ĉi tiu gazeto (oktobro-decembro) por la 2025a jaro.
“Rekonstruado: reakordigi estinton kaj estonton” estas la ĉefa temo de la lasta pasint-jara eldono de “Unesko-Kuriero”, kies Esperanta versio kun grava malfruo aperis en la retejo de Unesko. Ĉi tiun temon traktas jenaj tekstoj en la sekcio “Larĝa angulo”:
Franca Malservisi. Rekonstrui, sed kiucele?
Zaina Dufour. Nova vivo por Mosulo
Charles Anderson. Kristkirko: resaniĝo de interne al ekstere
Kie la spiritoj loĝas: la Tomboj de Bugandaj Reĝoj en Ugando: Intervjuo kun Jonathan Nsubuga
Anuliina Savolainen. La renesanco de la historia urbo de Al-Ula
Adrien Sarlat. Varsovio: duobla metodo
Ana Lucía Mendizabal Ruíz. Majaa urbo en Gvatemalo, savita de forgeso
Lyu Zhou. Ĉinio: la reveno de la Pordego Yongdingmen
“Unesko-Kuriero” aperas en la ses oficialaj lingvoj de Unesko kaj ankaŭ katalune, Esperante, portugale, kaj koree. La Esperanta versio (58-paĝa) de la oktobra-decembra “Kuriero” estas senpage elŝutebla (laŭ la normo pdf) en la retejo de Unesko: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000395961_epo.
AlKo
* Araba akronimo de la nomo de la militisma ĝihadisma organizaĵo Islama Ŝtato de Irako kaj Sirio (IŜIS).
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/unesko-45/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Unesko-Kuriero: Rekonstruado: reakordigi estinton kaj estonton appeared first on La Ondo de Esperanto.
en la norda hemisferio, kaj vintro por la suda.
Notindas ke “enketilo” estis pli spektita kaj de pli da homoj, sed ĝi estas nur la 14a plej populara. Tio okazas ĉar nur 5 fojoj la rekomendoj de “enketilo” estis sekvataj, dum la rekomendoj de la tri plej popularaj afiŝoj estis skevataj 29, 30 kaj 28 fojojn. Tio signifas ke ili estis pli helpemaj al ekosistemo. Simila situacio por “Como hablar”, ankaŭ la rekomendoj estis sekvataj nur fojojn.
Resume, 2086 spektoj, dividitaj inter 1076 afiŝoj. Kompare al pasinta sezono, preskaŭ ekzakte saman kvanto da spektoj, sed pli da afiŝoj. Rekomendoj de tubaro estis sekvataj 1872, malpli ol dum pasinta sezono. Kuriozas la elstara kvanto da filmoj faritaj per artefaritaj inteligentecoj.

En la Belartaj Konkursoj (BK) 2026 konkursis 155 verkoj, nombro ja tre proksima al la kontentiga 163 atingita en BK-2025. Kvante kaj kvalite sukcesaj evidentiĝis pluraj branĉoj kaj subbranĉoj, inter ĉi lastaj la pasintjare premierinta “Sciencfikcio kaj Fantasto”, kies unua premio havas la nomon “Premio Charles Power”, omaĝe al la samnoma iama Konstanta Kongresa Sekretario de UEA, verkisto, tradukisto kaj ŝatanto de scienco kaj sciencfikcio, kiu forpasis en aprilo 2025. Nu, tiel brila rezulto faras oportuna la altigon de “Sciencfikcio kaj Fantasto” de la kategorio subbranĉo en la kategorion branĉo.
Aliflanke direndas, ke, fakte, eĉ oni ricevis pli ol 155 konkursaĵojn, sed kelkaj el ili estis resenditaj al la aŭtoroj tial, ke ili ne tute laŭiĝis al la ĝisnuna BK-regularo, kaj alia parto el ili ne trapasis pruvon nur ĉi-jare ekpraktikatan de ni. Temas pri analizo far programo por certigi, ĉu teksto proza aŭ versa estas verkita de homo aŭ de AI (Artefarita Intelekto). Tiu programo, 99,9 % fidinda, indikis ke kelkaj konkursaĵoj estis centprocente verkitaj ne de homo sed de AI. Konsultite de ni prie, ĉiuj aŭtoroj implikitaj havis la honestecon agnoski, ke la programo pravas, kaj do iliaj konkursaĵoj, simple, estis rifuzitaj. Punkto! De nun, en ĉiuj niaj alvokoj al partopreno, ni eksplicite indikos, ke sendanto de centprocente certe AI-verkita konkursaĵo ne rajtos partopreni plu en BK.
Niaflanke, kiel kutime, ni fidas la altirpovon de BK, la plej prestiĝa el la literaturaj konkursoj en Esperantujo, en kiu kutime partoprenas tiel grandaj figuroj de la E-beletro kiel entuziasmaj talentaj komencantoj sur la literatura tereno. Laŭlonge de la historio de BK, tiessine ŝprucis elstaraj individuaj kultivantoj de la E-literaturo kaj propralume brilaj grupoj el ili, kiuj nepre famiĝis. Pro ĉio ĉi, kaj pro multaj aliaj bonoj, ni esperas, ke la partopreno en BK-2027 tenos sin kvante kaj kvalite altnivela kaj eĉ atingos iun aŭ kelkajn el la de ĝi spertitaj lastatempaj eksterordinaraj rekordoj. Ek do al konkursad’!
La rezultojn de la konkurso oni anoncos kadre de la 112a Universala Kongreso de Esperanto en Melburno (Aŭstralio). Kiel kutime, partopreno estas libera al ĉiuj kaj ne ligita al aliĝo al la UK. La konkursaĵoj devas esti neniam antaŭe publikigitaj en ajna formo, krom en la branĉo Infanlibro de la Jaro. Oni rajtas sendi maksimume tri konkursaĵojn por sama branĉo aŭ subbranĉo. Endas sekvi jenajn regulojn:
Poezio: maksimuma longo 500 vortoj.
Prozo: maksimuma longo 200×65 karaktroj (kvino da paĝoj).
Mikronovelo: (maksimuma longo 100 vortoj). La unua premio nomiĝas Premio Paula Adúriz.
Sciencfikcio kaj Fantasto: maksimuma longo 200×65 karaktroj (kvino da paĝoj). La unua premio nomiĝas Premio Charles Power.
Teatraĵo: prefere surscenigebla en Esperanto-medio (minimuma longo 15 minutoj).
Mallonga teatraĵo (monologo, skeĉo, unuaktaĵo ktp): (daŭro inter 10 kaj 15 minutoj). La unua premio nomiĝas Premio María Cuevas.
Eseo: preferindas temo ligita kun Esperanto aŭ kun la kongresa temo, proksimuma longo 400×65 karaktroj (deko da paĝoj). La unua premio nomiĝas Premio Luigi Minnaja.
Infanlibro de la Jaro: originala aŭ tradukita libro por infanoj presforme aperinta en 2026. Aljuĝata estas nur unu premio.
Kantoteksto: maksimuma longo ne fiksita.
La absoluta limdato por ricevo de konkursaĵoj estas la 31a de marto 2027.
Oni sendu po unu tajpitan ekzempleron de ĉiu konkursaĵo – krom en la branĉo Infanlibro – al Belartaj Konkursoj de UEA, ĉe Miguel Gutiérrez Adúriz, prefere retpoŝte al unu el jenaj adresoj: belartajkonkursoj@gmail.com; bk@co.uea.org; aŭ, se tio ne eblas, papere al la adreso: los Coteros 1-C, 2 Izda, 390600 Muriedas; Cantabria; Hispanio, indikante la elektitan pseŭdonimon por gardi la anonimecon de la aŭtoro. Por la branĉo Infanlibro oni sendu unu ekzempleron de la koncerna libro al la adreso de Miguel Gutiérrez Adúriz kaj tri ekzemplerojn al Belartaj Konkursoj, Centra Oficejo de UEA, Nieuwe Binnenweg 176, NL-3015 BJ Rotterdam, Nederlando.
Premioj: En la branĉoj Poezio, Prozo, Teatraĵo, Eseo kaj Sciencienfikcio kaj fantasto: unua premio 260 €, dua premio 182 €, tria premio 104 €. En la branĉo Infanlibro de la Jaro, 546 €. En la branĉoj Mikronovelo, Kantoteksto kaj Mallonga teatraĵo (monologo, skeĉo, unuaktaĵo ktp): unua premio 100 €, dua premio 25 €, tria premio 25 €. Cetere, la teksto ricevinta la unuan premion en la branĉo Kantoteksto estos muzikigita, kaj la rezulta kanto estos diskonigita en ludado fare de kantisto aŭ kantogrupo.
Detala regularo troviĝas en la retejo de UEA. La verkoj de la Belartaj Konkursoj, premiitaj en 2027, legeblos en la volumo Belarta rikolto 2027, eldonota de Mondial. La premiolistoj ekde la komenco de la Belartaj Konkursoj en 1950 troviĝas ĉi tie.
Miguel Gutiérrez Adúriz
Sekretario de la Belartaj Konkursoj de UEA
Partoprenu la grupon de Amikoj de la BK en Facebook. Ĉiuj gajnintaj verkoj de la Belartaj Konkursoj aperas en la serio Belarta Rikolto: akiru ĉiujn kajerojn de la serio, ekde 2013, en la Libroservo de UEA. La Belartaj Konkursoj bezonas vian subtenon! Donacoj tre bonvenas al la Belarta Fondaĵo: https://uea.org/alighoj/donacoj/belarto.
Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1334.
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post La 78aj Belartaj Konkursoj de UEA appeared first on La Ondo de Esperanto.
Hieraŭ telekunsidis la Kapitulo de la Esperanta Civito sub la prezido de la Konsulino, sen. Lorena Bellotti, en ĉeesto de ĉiuj vickonsulo escepte de c-ino Viviana Piccinini, vickonsulo pri bibliotekoj. C-ano Giorgio Silfer, vickonsulo pri financoj, nur mallonge povis partopreni.
Kiel vickonsulo pri internaj aferoj sen. Manuela Blanco raportis pri sia misio en Bulgario dum la tre agrabla aranĝo DARE; gravaj aktivulinoj ricevis klarigojn kaj dokumentojn pri la Pakto. La kongresa buroo ĝojas informi ke al la ĉi-jara NaturAmika KulturSemajno de ENa aliĝis pli ol kvardek personoj, do la duoblo de la antaŭaj jaroj. La oficialaj insignoj de la Esperanta Civito estas produktitaj kaj formale liveritaj dum la Parlamenta sesio.
C-ano Giacomo Comincini, vickonsulo pri informado, estas preparanta bonvenigan manlibreton por la civitanaro, kun bazaj informoj pri la konsorcio. La Konsulino ŝatus similan informilon ankaŭ por paktontaj establoj. Estas subsidue ellaborata informa dokumento por la Parlamenta sesio en Malago, distribuota fare de ENa.
Sen. Alessio Giordano, vickonsulo pri klerigado, anoncis ke la venonta Internacia Junulara Festivalo gastigos la premieron de Historio de la esperanta literaturo (dua eldono), en ĉeesto de la kunaŭtoroj kaj lokaj aŭtoritatoj. Estas subtenata la scienca seminario pri idologio, fare de nia paktinto Centro de Interlinguistica, en Pavio 23 novembro 2026; kunlaboras la itala sekcio de TEJO. Grafike pretas ankaŭ la nova modelo de legitimilo: la Kapitulo diskutis pri diversaj detaloj kaj konsultos la uzantojn.
Ĉu vi ŝatus, ke la agado de via landa sekcio estu pli videbla en la kanaloj de TEJO? Eble vi ŝatus kunhavigi pri via ĉiutaga vivo en fremda lando? Eble vi organizas mojosan eventon (esperantistan aŭ ne) kaj volas pli videbligi ĝin? Eble vi volus kunhavigi vian kulturon kaj rakonti ion specifan? Realigu tiun ideon kun ni!
La komunikada teamo de TEJO invitas landajn sekciojn, individuajn membrojn aŭ ĉiujn aliajn registri filmeton en Esperanto pri ajna temo, kiu ŝajnas interesa kaj aktuala al vi. Ni specife aprezus filmetojn, kiuj temus pri vivo de junuloj aŭ junularo ĝenerale, lingva diverseco kaj minoritataj lingvoj, kulturo. Ni ne povos akcepti filmetojn, kiuj estas diskriminaciaj en ajna maniero aŭ ne kongruas kun la celoj de TEJO (legu la Statuton de TEJO, ĉapitro 1, sekcio 3).
Nia celo estas videbligi Esperantujon en ĉiuj partoj de la mondo kaj montri la buntecon de nia komunumo. La filmetoj estos publikigitaj en niaj kanaloj: Instagramo kaj Fejsbuko, Jutubo kaj TikToko.
Via ĉefa tasko estus registrado de mallonga video. La postajn paŝojn – muntadon, subtekstojn (en kelkaj lingvoj laŭ via prefero), kovrilbildojn kaj postproduktadon – povos prizorgi la volontuloj kaj komunikada teamo de TEJO, por ke via laboro restu kiel eble plej malpeza.
Se vi volas kontribui, sed vi havas dubojn, skribu mesaĝon al oficejo@tejo.org kaj priskribu vian ideon. Ni povos diskuti pri la manieroj en kiuj nia teamo ĉe TEJO povos helpi vin realigi vian ideon. Ni povas provizi helpon pri transformo de la ideo al la filmeto, muntado de la filmeto kaj la aliaj partoj de la kreado de la enhavo.
Ne ekzistas strikta limdato por sendi viajn videojn aŭ ideojn, sed se vi planas kontribui, kontaktu nin antaŭ la 30a de oktobro 2026. Se vi povus sendi vian kontribuon pli frue, ni estus tre dankemaj.
Ĉiuj rajtas kontribui, sendepende de aĝo, devenlando aŭ membreco en TEJO. La nura kondiĉo estas ke en via filmeto vi parolu en Esperanto!
Teknikaj rekomendoj: se vi povas, faru la filmeton en 1080p aŭ 720p-kvalito (HD). Purigu la lenson de la poŝtelefono/kamerao antaŭ komenci la filmadon kaj atentu, ke via voĉo estu bone aŭdebla. La video estu vertikala.
Fonto: https://www.tejo.org/alvoko-filmeto-2026/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Kreu filmeton kun ni kaj rakontu pri via kulturo appeared first on La Ondo de Esperanto.
Ni listigas la dek unu diferencojn inter Esperanto Gården (1996-2025) kaj Skandinava Esperanto-Domo (2027-kaj plu), rilate al la konstruoj en Lesjoforso, Svedio. Ili mem klarigas kial dekomence la sorto fatalos al la unua, pro fundamentaj karakterizoj kiuj bonŝance mankas al la nuna, posedata de Esplora Instituto de Esperantologio kaj proprietata de fonduso Pro Esperanto.
a) Gå estis komerca societo / EIE estas ideala societo (fiske multe pli oportuna).
b) Gå celis precipe ne E-istan merkaton / EIE celas plejparte E-istan merkaton (tial Gå kupliĝis al oficiala turisma reto, dum EIE aliĝis al la Pakto por la Esperanta Civito).
c) Gå disvolvis infrastrukturon por gaĝoj / EIE celas infrastrukturon minimuman (multe malpli da devigoj kaj zorgoj).
d) La gaĝa publiko estis esenca por Gå, dum por EIE ĝi estas akcesora (malpli da laborforto bezonata).
e) Gå suferis pro la kreskanta malprosperiĝo de Lesjoforso / por EIE tio povas esti atuto (sola gastejo).
f) Gå funkciis dum la tuta jaro / EIE funkcios nur somere (escepte de la vilaeto nomata Kukolnesto): por Gå fortaj kostoj pro hejtado, por EIE preskaŭ neniomaj.
g) Esperantistoj al Gå venis 80% el Svedio / al EIE venos 80% el eksterlando.
h) Por Gå la domo misevoluis de rimedo al celo / por EIE la domo restos rimedo.
i) Gå havis altajn kostojn / EIE havos relative malaltajn kostojn (eblos subteno kiel privata lernejo, plus muzea projekto).
j) Se Gå estus vendita, 500.000 SEK devus iri al la civito Filipstad / Kaze de vendo la tuta gajno iras al EIE/Pro Esperanto.
k) Ĉiuj facetoj de Gå estis administrataj de unu instanco / EIE responsos nur pri la kultura kaj distra programo: pri la domflegado zorgos Pro Esperanto tra la Civila Esperanta Servo, pri la gastigo zorgos Esperanta Naturamikaro (ĉiu gasto devos aliĝi al ENa aŭ alia NFI-sekcio, ekzemple la sveda mem).
Komuna Seminario (KS) estas junulara evento kun pli ol 40 jaroj, kiu laŭvice okazas en kvar landoj (Ĉinio, Japanio, Korea Respubliko kaj Vjetnamio), kaj kutime estas rigardata kiel la plej granda junulara Esperanto-renkontiĝo en Azio.
La 44a Komuna Seminario okazos de la 27a ĝis la 29a de novembro 2026 en la distrikto Xiaoshan de la urbo Hangzhou, kun oportuna trafiko. Oni povas facile atingi la urbon per aviadilo kaj rapidtrajno.
Hangzhou estas unu el la sep antikvaj ĉefurboj de Ĉinio kaj la ĉefurbo de Zhejiang-provinco. Ĝi famas pro la bela Okcidenta Lago, la Granda Kanalo kaj la Ruinoj de la Antikva Urbo Liangzhu, kiuj estas mondaj heredaĵoj de UNESKO. La urbo havas historion de pli ol 2200 jaroj kaj estis laŭdata de Marko Polo kiel “la plej bela kaj luksa urbo en la mondo”. Hangzhou estas konata pro siaj montoj, riveroj, teo, silko kaj riĉa kulturo de la Song-dinastio. Nuntempe ĝi ankaŭ estas moderna centro de teknologio, turismo kaj internacia kultura interŝanĝo.
La temo de ĉi-jara KS estas “Junuloj kune por la komuna estonteco de Azio en la AI-epoko”. Krom prezentado kaj diskutado, ni preparas riĉan programon por ideo-interŝanĝi, kulturo-esploradi kaj amikumi!
La 27a de novembro
09:00–13:00 Registriĝo
13:30–18:00 Duontaga Ekskurso
18:30-19:30 Vespermanĝo
La 28a de novembro
9:00-10:00 Malfermo
10:00-11:30 Diskuta rondo de la Temo
14:00-15:00 Azia Junulara Movado
14:00-15:30 Esperanto-Kurso(j)
15:30-18:30 Prelegoj
19:00-20:00 Bankedo&Fermo
La 29a de novembro
8:00-17:00 Tuttaga ekskurso
Legu pli ĉe https://sites.google.com/view/ks-2026/
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/chinio-32/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Venu al KS en Hangzhou! appeared first on La Ondo de Esperanto.
Abonantoj jam povas elŝuti la oktobran numeron de la revuo "Esperanto". La papera versio baldaŭ estos dissendita: https://uea.org/revuoj
La enhavlisto de la oktobra numero:
195 | La lando, kie Esperanto estas monda lingvo
197 | Eventoj: Mia partopreno en la 59-a Kongreso de ILEI
198 | Universala Kongreso: Salutmesaĝo de de la la Prezidanto de Konferenco de Neregistaraj Organizoj
199 | Edukado: Retaj Esperanto-kursoj
199 | Kulturo: Kjara Raggi en Festivalo de Sanremo
200 | Pontoj inter lingvoj kaj komunumoj: la 92-a Itala Kongreso de Esperanto
201 | ILEI | Eventoj: La Simpozio de ILEI 2026: Plialtigi lingvan konscion
202 | Universala Kongreso: Postkongresa ekskurso
204 | Duobla oportuno lerni Esperanton en la Universitato de Amsterdamo
206 | Recenzo: Kia homo estis Simeono Podkaminer?
208 | Esperanto kiel vivanta lingvo sur la mongola stepo
209 | Faka agado: Novaj prezidanto kaj Honora Prezidanto de IKEF
210 | Belartaj Konkursoj: Alvoko al partopreno en la 78a okazigo de la Belartaj Konkursoj
211 | Oficiala Informilo
212 | Eventoj: IKUE en Graz: kredo, espero, amo
213 | Universala Kongreso: Premio Maertens
214 | Esperanto en universitatoj: Speciala prelego pri Esperanto
215 | Universala Kongreso: Aŭdaco en Graco: kvinminuta kuraĝo
215 | Forpaso
En la naturamika Esperanto-Domo, la sola loko en Malago kie regule okazas kunvenoj kaj kursoj en kaj pri nia lingvo, rekomenciĝos baldaŭ la Verdaj Ĵaŭdoj: la unua ĉi-aŭtune ekos je 17h30 de 1 oktobro 2026, kaj la temo estos la individuaj spertoj en la someraj aranĝoj de Esperantio — Kultura Esperanto-Festivalo, Internacia Junulara Kongreso ktp.
Tre pozitivaj raportoj estis verkitaj pri kelkaj el ili, fare de c-anoj Giorgio Di Nucci, Alessio Giordano kaj aliaj. Probable ne indas entuziasmi laŭ la etimologia signifo de la grekdevena verbo (pleniĝi per dio), ĉar post la kulisoj kaŝiĝas problemoj, kiel tiu levita de katalunistoj en UEA: ĝuste hispanoj konversacios pri ĝi, interalie post negativa intervjuo por “Heroldo de Esperanto” fare de s-ro Manolo Parra, sekretario de Hispana Esperanto-Federacio.
En Malago rezidas eĉ la prezidanto de HEF, sed neniam oni vidas lin ĉe la Verdaj Ĵaŭdoj.
Mardon la 29an de septembro ekde 17h45 okazos la unua legorondo organizata de Kultura Centro Esperantista jam la trian jaron ĉe la multlingva biblioteko Bibliomonde en Neŭŝatelo, kies esperanta libraro kreskas de fojo al fojo.
La pontokapo de KCE en la kantona ĉefurbo ebligos unuafoje konekton por sekvi telematike la prezenton de sen. Alessio Giordano pri la verko de Ferdinand de Saussure “Kurso de ĝenerala lingvistiko”. Mag. Giordano kontribuis kun d-ino Perla Martinelli al la reviziado de la traduko, farita de prof. Fernando Pita.
La libro enhavas ankaŭ unikan glosaron; ĝi estas referenca verko por la lingvistikaj kursoj ĉe Esplora Instituto de Esperantologio.
La dua legorondo estas kunvokita al Bibliomonde por la 26a de oktobro. Informas kce [ĉe] esperantio [punkto] net (kce[at]esperantio[dot]net)
La 1-a de oktobro estas la lasta ŝanco proponi filmon por Usona Bona Film-Festivalo. Lerni filmfaradon kaj fari filmojn en Esperanto povas esti amuza, defia ludo. Tian ludon prezentis Alexander Vaughn Miller dum la UK en Graco, kie li ricevis la premion Maertens por sia anglalingva Youtube-kanalo pri Esperanto kaj por la Usona Bona Film-Festivalo.
Hejma KTL-premiero en la urbeto East Point en Georgio, Usono. Foto: Isaac DeitzEsperanto-USA ĝis nun okazigis kaj organizis la Usonan Bonan Film-Festivalon jam 8 fojojn. Venontjare la festivalo tamen paŭzos. Sed se esperantistoj plu volas krei filmojn, oni nun proponas al ili tute apartan filmfaradan ludon, kiu prezentas similan oportunon kaj jam estas subtenata de Esperanto-USA.
La plimulto de la gajnintoj dum la pasintaj du fojoj de Usona Bona Film-Festivalo fakte mem ne parolas Esperanton. Bonŝance, ĉeestis esperantisto dum preskaŭ ĉiu tago de la filmadoj. La komuna punkto inter tiuj imponaj gajnintoj tamen ne estis la kalva amiko korektanta ĉies prononcadon. La vera sekreto de tiom da sukceso estis la ĉiusemajna kaj senpremia defio KTL, kiun ili regule ludas en Atlanto kaj en kelkaj aliaj usonaj urboj.
Ĉiun semajnon tri ĵetkuboj donas freŝajn hazardajn regulojn al filmfarantoj tra la mondo. ”KTL25V – Uzu du lokojn kaj kreu muzikvideon!” ”KTL50D – Kreu dokumentan filmon pri ĝuste kvin subjektoj!” ”KTL33F – Uzu ekzakte tri vortojn kaj rekreu scenon el ekzistanta filmo!”
Jen tri ekzemploj subite donitaj al tiu grupo. Ĉiu havas maksimume sep tagojn por krei filmon maksimume unuminutan. Foje la reguloj donas nur du aŭ tri tagojn por kreado, aŭ longon de ekzakte dek aŭ dudek sekundoj. Pli ol kvar mil KTL-filmoj jam estas kreitaj ekde la lanĉo de la ludo en 2019, kaj tia freneza filmfarado ofte rapide igas el komencantoj profesiajn filmistojn.
Iu ajn povas krei kaj alŝuti videaĵon al Youtube. Unika avantaĝo de KTL tamen estas la insisto, ke vera filmo nepre bezonas vivan spektantaron. Komikisto scias, ke li estas amuza nur en ĉambro kie homoj ridas. Same, reĝisoro scios, ke la ritmo, aktorado, kaj dialogo de la filmo efikas nur en ĉambro, kie homoj aŭdeble ĝuas ĝin. Ĉiusemajne KTL-ludantoj do renkontiĝas aŭ en hejmaj salonoj aŭ en granda eventoĉambro de trinkejo kaj prezentas ĉiun filmon al lokaj spektantoj. Esperanto-kluboj povus facile fari la samon.
Post ĉiu filmo la reĝisoro staras kaj mallonge respondas al demandoj pri tio, kiel la plej interesaj momentoj estis filmitaj aŭ kio inspiris la temon de la filmo. Post la fina filmo la reguloj por la sekva defio estas anoncataj, homoj ekplanas novajn filmojn kaj serĉas anojn por siaj skipoj. Neniu venkas, sed ĉiuj gajnas, kaj ĉiu persono je sia propra rapido kreskas kaj kleriĝas.
Ricevante la premion Maertens ĉe la Universala Kongreso en Graco, mi prelegis pri tio, kiel KTL siatempe, en 2021, donis modelon por fondi la Usonan Bonan Film-Festivalon. La 8-a festivalo komenciĝis en junio kun multaj monpremioj por filmfarantoj de iu ajn lando, kaj la limdato por sendi Esperanto-kurtfilmon ĉi-foje estas la 1-a de oktobro 2026.
Por spertaj usonaj KTL-reĝisoroj, kvar monatoj por krei filmon sen strikta unu-minuta maksimumo estas eterno, kaj tial ili ofte venkas en konkurso kun Esperantistoj, kiuj tre malofte kreas filmojn. Homoj ekster Usono devus ekhavi la saman avantaĝon.
Alexander Vaughn Miller prelegas pri KTL en Graco. Foto: John Huang.Esperanto-USA planas paŭzigi la filmfestivalon venontjare por doni pli da rimedoj al siaj aliaj projektoj, kiel la nova eldonejo Guteto. Fakte, jam ĉi-jare la film-festivalo preskaŭ ne okazis, ĉar la estraro hezitis trakti tro da grandaj projektoj samtempe.
Mi tamen insistis ke la festivalo devus okazi almenaŭ unu fojon plu, ĉar la premio Maertens donis bonan oportunon por internacia reklamado dum la UK, kaj tiel mi ne devus prelegi tie pri interesa projekto kaj artkreada oportuno kiun ĉiuj ĵus maltrafis.
La estraranoj konsentis, kaj la konkurso denove komenciĝis. Ĉiu nova ĉi-jara kurtfilmo do estos rekta rezulto de la ĉi-jara Maertens-premio. Se vi volas subteni la venontjaran premion Maertens, UEA bonvenigas donacojn al sia fonduso. Ili ankaŭ akceptos kandidato-proponojn por la venonta premiito ĝis la fino de septembro.
La Usona Bona Film-Festivalo havas la devon ne misinstrui Esperanton, kaj sekve ne donu premiojn al filmoj, kiuj malbone uzas la lingvon. Se tamen la teknike plej imponaj filmoj venas de ne-Esperantistoj, tio iĝas problemo. Ni volas gratuli la klopodojn sen aprobi la erarojn, do estu pli da ŝancoj por ekzerciĝi senpremie.
Se KTL fariĝos pli ligita al Esperanto, ĝi helpos filmistojn lerni la lingvon kaj Esperantistojn lerni filmfaradon. KTL-premiero rajtas okazi ie ajn kaj ĝi povas fariĝi nova kutima artista evento dum Esperanto-kongresoj. La KTL-retejo kolektas la senditajn filmojn, konvene ludigas ilin sinsekve, kaj prezentas atribuliston post ĉiu filmo, do estrado de la evento mem estas tre facila.
Isaac Deitz, la fondito de KTL, jam konsentis aldoni Esperantan version de la KTL-retejo kaj datumbazo, por ke samideanoj povu plene kompreni la regulojn kaj trovi la kurtfilmojn Esperantajn kaj kunlabori kun aliaj Esperantistoj. Ni kunlaboros por fari tion, se ni sukcesos aranĝi honorarion kontraŭ tiu laboro.
Por tiuj, kiuj komprenas la anglan, KTL jam estas senpage ludebla kaj kelkaj Esperantistoj lastatempe kreis kontojn tie kaj ekuzis ĝin. Se la Usona Bona Film-Festivalo revenos post kelkaj jaroj, ĝi estos multe pli sukcesa kaj forta kun Esperantistoj tiam en multaj landoj regule esprimantaj sin kaj kreantaj kurtfilmojn per la KTL-programo.
Alexander Vaughn Miller

De 2001 Konsilio de Eŭropo, en kiu membras 46 ŝtatoj kun ĉ. 700 milionoj da loĝantoj, okazigas la Eŭropan Tagon de Lingvoj (ETL) ĉiun 26an de septembro. Ĝi celas instigi al malkovro de pliaj lingvoj, ĉar lingva diverseco estas rigardata kiel ilo por atingi pli grandan interkulturan komprenon kaj kiel kerna elemento de la kultura heredaĵo de la kontinento.
UEA kadre de sia Eŭropa Komisiono kunlabore kun Eŭropa Esperanto-Unio (https://europo.be/eo) (EEU) kaj Eŭropo Demokratio Esperanto (https://e-d-e.org) (EDE) kontribuas ĉiujare al tio kaj instigas la landajn asociojn de UEA, aparte en Eŭropo, al efika agado tiucele. En 2024 EEU proponis kunligi la Internacian Tagon de Paco (https://uea.org/gk/1328) (21 sep.) kun ETL por krei la Semajnon de Lingvoj kaj Paco. Neniam pli bezonatis paco en la mondo ol nun, kiam militoj kaj malamo tragike mortigas kaj vundas homojn ĉiuhore, pro kio nuntempe UEA subtenas kunligi tiujn du datojn konstante kadre de sia agado, ne nur eŭropa.. Ankaŭ la temo elektita ĉi-jare de Konsilio de Eŭropo kaj Eŭropa Komisiono por la Tago de Lingvoj estas aparte alloga, ĉar ĝi priskribas per trafa sintezo nian aliron al la vivo kiel internacia komunumo: “Lingvoj kunigas!” – vidu ĉe la retejo https://edl.ecml.at/ por la mesaĝo en via(j) nacia(j) lingvo(j). Ĝi tute taŭgas do ankaŭ por la Tago de Paco, ĉar – per vere malmultaj vortoj – ĝi komprenigas, ke diferencoj neniam pravigas konfliktojn, precize kio puŝis Zamenhof-on krei sian mirindaĵon. Krom tio: la instanco, kiu aranĝas la Eŭropan Tagon de Lingvoj, havas sian sidejon en la urbo, kiu antaŭ du monatoj gastigis la 111an UK, nome Graz (Aŭstrio). Ekzistas do pluraj facetoj de tiu juvelo nepre briligindaj por kapti kaj reflekti kiel plej eble pli da verda lumo.
UEA do proponas, ke ĉiuj organizaĵoj kaj aktivuloj:
Samtempa kampanjo en pluraj landoj en la tuta kontinento kaj ekster ĝi montros, ke Esperantujo estas multkapa, disfloranta, eferveska, bunta kaj nesubpremebla tutmonda realaĵo. Jen sugesto pri mesaĝo akompana al peto por publikigo en amaskomunikiloj:
Por taŭge festi la ĉi-jarajn Internacian Tagon de Paco kaj Eŭropan Tagon de Lingvoj (respektive la 21a kaj 26an de septembro), la {Landa Asocio}, sub aŭspicio de Universala Esperanto-Asocio kaj Eŭropa Esperanto-Unio, volonte kaj ĝoje iniciatas la “Semajnon de Lingvoj kaj Paco” de la 21a ĝis la 26a de septembro 2026. La temo de la ĉi-jara Tago de Lingvoj, “Lingvoj kunigas!”, priskribas en ne plibonigebla maniero la efikon de la lernado de lingvoj (aparte de la internacia lingvo Esperanto) sur la interkompreniĝo inter popoloj: efektive, la internacia lingvo igas la teorian vorton “interkompreniĝo” ĉiutagan konkretaĵon, la idealon “frateco” tute normalan vivstilon, la sopiratan deziron “paco” la solan manieron kunvivi. La {landaj}, eŭropaj kaj tutmondaj esperantistoj invitas ĉiujn civitanojn aliĝi al la plej internacia komunumo de la tuta mondo, kie ĉiuj lingvoj estas plene kaj egalrajte respektataj kaj ĉiuj homoj kuniĝas sen baroj kaj distingoj!
Informoj pri Esperanto-kursoj troveblas ĉe {landa retejo} kaj ĉe edukado.net, esperanto12.net, esperantokurso.com, kursaro.net aŭ lernu.net. Mallongaj kursoj de Esperanto povas aldone plibonigi kaj plirapidigi la lernadon de fremdaj lingvoj: por informiĝi pri tio, vizitu lernu.net/instruado, kie vi trovos informojn pri la Mult-Lingva Akcelilo (MLA). Krome, pli da informoj pri 28 lingvoj en Eŭropo vi trovos en la multlingva retejo pri lingvoj lingvo.info.
Al tiu mesaĝo, se vi jam pretas aranĝi ion apartan, vi povas aldoni viajn iniciatojn. Sugesto ĉiam valida: kantu la eŭropan himnon en Esperanto! Substreku, ke ĝis nun la landoj de Eŭropo sukcesis interkonsenti nek pri teksto nek pri lingvo per kiu kanti la eventualan tekston (ekzistas nur la muziko, la 9a simfonio de Ludwig van Beethoven) – do Esperanto estas la plej taŭga elekto por tutkontinenta himno. Je tiu ligo https://is.gd/europahimno trovu tekston kaj muzikon. UEA bondeziras al ĉiuj sukcesan agadon!
Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1331.
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Eŭropa Tago de Lingvoj denove iĝas Semajno de Lingvoj kaj Paco: kontribuu appeared first on La Ondo de Esperanto.
Inspirite de paktinta establo en Razgrado sed realigite de la loka societo sub la aŭspicio de Bulgara Esperanto-Asocio, en urbo Ruse ĵus okazis sukcesa Danuba Amika Renkontiĝo Esperanta, 17-20 majo 2026, kvazaŭ daŭrigo de la tradicio de la Danubaj Esperanto-Rendevuoj.
La programo proponis memorindajn spertojn, interalie vizitojn al la bela urbo mem, tiel nomata “eta Vieno“, kiuj kompletigis la ekskursojn al la mirinda rokmonaĥejo de Basarbovo kaj al la impona mezepoka fortikaĵo de Ĉerven. Ĉi tiujn malkovrojn kaj la komunajn horojn akompanis kaj la riĉeco de tre bongustaj manĝoj kaj la plezuro gustumi la faman bulgaran ĉokoladan torton “Garaŝ”.
Ĉio harmonie fonis al la kultura kerno de la aranĝo, nome prelegoj pri la granda rivero. Inter ili eminentis la kontribuo de c-ano Giorgio Silfer pri la majstroverko “Danubo” de Claudio Magris, eldonita antaŭ precize kvardek jaroj. La prelegon prezentis sen. Manuela Blanco, invitita de BEA: en ĝi resonis la etoso de Ruse, kiu samtempe etendis etoson festan pro la Tago de Fido Espero Karitato, per vigla muziko kaj tradiciaj dancoj.
Kiel Vickonsulo sen. Blanco ankaŭ reaktivigis rilatojn inter la Esperanta Civito kaj la bulgara esperantlingva komunumo, specife la Esperantista Domo de Kulturo “Ivan Kirĉev”.
Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 kaj 54 - 104 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2026/05/ligiloj-al-la-porcioj-54-104-de-la.html

La 23a Novjara Renkontiĝo (NR) kaj la 16a Novjara Internacia Semajno (NIS, por junuloj kaj junaj plenkreskuloj) okazos de la 27a de decembro 2026 ĝis la 3a de januaro 2027 denove en Wiesbaden ĉe Rejno, 40 km okcidente de Frankfurto/Majno, en la junulargastejo, en kiu ni jam plurfoje kaj tre agrable kunestis jarfine.
Ni atendas ankaŭ ĉi-foje proksimume 150 ĝis 180 partoprenantojn el dekkvino da landoj. En la programo: estos prelegoj, diskutoj, laborgrupoj, lingvokursoj, manlaboro, sporto, koncertoj, ekskursoj … kaj kafejo/drinkejo.
Certe ankaŭ ĉi-foje ni sukcesos kunmeti belan kaj varian programon, kiel pasintjare kaj dum la antaŭaj NR-oj.
Fino de la nuna aliĝperiodo: lundo, la 14a de septembro 2026.
Informa paĝo https://esperanto.land/nr/#nr
Aliĝilo https://esperanto.land/nr/alighilo.shtml#alighilo
Aliĝintoj https://esperanto.land/nr/partoprenantoj_nr23.php
kaj https://esperanto.land/nis/partoprenantoj_nis16.php
Inter la jamaj 92 aliĝintoj estas 47 el eksterlando, 45 el Germanio; 13 infanoj kaj junuloj ĝis 20 jaroj.
La organizantoj esperas, ke multaj el vi aliĝos baldaŭ, kaj multaj pliaj iom poste, kaj ke estos denove bela renkontiĝo kun multaj plezuro kaj ekscio por ĉiuj ĉeestantoj.
Lu Wunsch-Rolshoven
por la organiza teamo de NR kaj NIS
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/germanujo-51/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Festi la novjaron denove en Wiesbaden appeared first on La Ondo de Esperanto.
Ĉi-monate la svisa popolo referendumas pri modifo en la konfederacia konstitucio, kiu restriktus la signifon de neŭtraleco: interesa okazo por memori ke la historio de la esperanta popolo spertas plej diversajn difinojn pri neŭtraleco, kies du ekstremoj estas la signifo de “neŭtralulo” ĉe L. L. Zamenhof (sinonimo de “homarano”) kaj la politika indiferento praktikata de Universala Esperanto-Asocio kaj Internacia Esperanto-Ligo dum la 1930aj,
Tial necesas klara koncepto pri neŭtraleco ĉe la Esperanta Civito, analoge al konstitucia artikolo ĉe la Svisa Konfederacio, ekskludante la politikan indiferenton kaj difinante la termojn de neŭtraleco ene de internacia juro.
Sin demandas pri tio en la Senato la verdaj gekolegoj al kiuj mi submetis proponon de rezolucio, fakte “Deklaracio pri neŭtraleco”.
Armel Amiot elektis sian naskiĝtagon, la 15an de septembro 2026, por la publikigo de sia nova muzika albumeto, titolita “Revivi”.
Armel Amiot estas tiu, kiun oni povas nomi eklektika muzikisto. En la 1980aj jaroj, li unue kiel gitaristo kaj kantisto kun la roktriopo “Porte 53” en tri albumoj de originalaj kantoj kaj pli ol 500 koncertoj. Poste li iom post iom iĝis ĵazkantisto, sen ellasi sian gitaron. Li traserĉis la Parizan svingĵazajn scenejojn kun granda nombro da grupoj.
Iom poste banĝo kruciĝis kun lia vojo en la grupo “La Planche à Laver”. De Nov-Orleana ĵazo ĝis kariba biguine, tra akustika funko, la grupo prezentiĝis ĉe multaj festivaloj en Francio kaj eksterlande. Kun tri albumoj, el kiuj la dua estis registrita en Nov-Orleano.
Intertempe, Esperanto eniris lian vivon, kaj la semo kviete ĝermis. La ideo verki originalajn kantojn en la internacia lingvo atendis la ĝustan momenton… La kovid-izoliĝo donis al li la perspektivon kaj tempon necesajn por freŝa komenco.
La albumeto “Banĝo Esperanto” (2022) funkciis kiel la enirejo de Armel en la mondon de Esperanta muziko, samtempe konservante la kreolajn influojn de lia antaŭa grupo. Lia dua Esperanto-albumeto “Dezertoj” (2024), plonĝas en bluson. Ĝi esploras la miton de la dezerto, simbolo de soleco kaj rezigno. La ses kantoj en ĉi tiu albumeto estas prezentitaj duope, kiel jino kaj jango, aŭ la du flankoj de monero. Unu estas malhela, la alia hela.
Hodiaŭ en 2026, lia nova albumeto “Revivi” estas ia elvoko de la ciklo de la vivo: ĉiu el la kvar kantoj reprezentas sezonon: de senzorga printempo ĝis la frosta vintro, kiu atendas la revenon de la Sundio. Du poemoj, skribitaj paralele, enkadrigas ĉi tiujn kantojn, de la vekiĝo de konscio en la utero ĝis la fina foriro.
Ĝi estas ankaŭ la rezulto de longa procezo, pro kiu Armel dankas al Vinilkosmo “Esperanto-Muzik-Prod.” kaj Floréal Martorell pro la kunproduktado, Liven Dek pro lia helpo pri la kantotekstoj, Bernardo Sacconi (kontrabaso), Dan Gallagher (elektra baso), Francesca Prattico (tamburoj kaj perkutinstrumentoj), kaj la gospelajn fonvoĉojn aranĝitajn de Isaac, ne forgesante Denis Lainé pro liaj nekredeblaj mikrofonoj, Vincent Bruley pro la miksado, Alexis Bardinet (Globe Audio) pro la mastrumado, kaj Alice Lucas kaj Vince Cerdà pro la muzikvideoj, kiuj aperos tre baldaŭ…
Aŭskultu fragmentojn de la kantojn kaj mendu la albumeton ĉe la muzika platformo de Vinilkosmo https://www.vinilkosmo.com/eo/boutique/armel-amiot-revivi.
Spektu varbvideon ĉe https://youtu.be/w1YzkS1MT4I.
Vi povas aŭskulti ĝin elsendflue ĉe la kutimaj platformoj.
Flo Martorell
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/muziko-67/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Revivi: La tria albumeto de Armel Amiot en Esperanto appeared first on La Ondo de Esperanto.

de Hans-Georg Kaiser (noreply@blogger.com) je 2026-09-18 23:07
La komisiono de la Premio Maertens anoncas sian ĉi-jaran konkurson por identigi organizaĵon aŭ esperantiston, kiu jam kontribuis sian tempon kaj energion al la antaŭenigo de Esperanto kaj intencas tiel daŭrigi en la estonteco. Multaj esperantistoj faras pozitivan agadon por disvastigi Esperanton, sed malmultaj tion faras jaron post jaro, agon post ago – ofte sen rekono, kaj sen deziro atingi famon.
Grégoire Maertens, iama prezidanto de UEA, kiu baldaŭ festos sian centduan datrevenon, estas unu el tiuj personoj, kiuj dediĉis tutan aktivan karieron interalie al disvastigo de Esperanto – en sia propra lando Belgio, sed ankaŭ kiel komitatano kaj prezidanto (1980-1986) de UEA. UEA establis la Premion okaze de la centjariĝo de sia iama prezidanto.
La Premio Maertens celas honori tiujn niajn konstantajn kaj fidelajn laborantojn por Esperanto – precipe tiujn kun novaj ideoj kaj novaj organizaj kapabloj kaj tiujn, kies laboro povas instigi kaj inspiri aliajn personojn.
Tiajn personojn la komisiono trovis en 2025, kiam ĝi honoris Stela Besenyei-Merger, el Hungario, kaj en 2026, kiam ĝi honoris Alex “Alekso” Miller, el Usono.
Stela estas denaska esperantisto, filino de franca patro kaj hungara patrino. Ŝi loĝas en Hungario, sed laboras internacie per sia blogo Stela ĉiam nur kritikas kaj sia retejo La bona renkontiĝo. Ŝia mallonga sed trafa video, farita en 2020 sub la aŭspicio de Wikitongues, kiu prezentas Esperanton al la publiko per ŝiaj personaj spertoj, ricevis preskaŭ unu milionon da spektoj.
Alekson oni honoris pro lia rimarkinda laboro sur la kampo de la Esperanta video-arto, kiu malfermas novajn vojojn en la informado, instruado, uzado kaj ĝuado de la lingvo. Inter liaj atingoj estas:
Intervjuoj kun Stela kaj Alekso estas spekteblaj ĉe la jutubkanalo de UEA. La intervjuanto estas eksprezidanto de UEA, Mark Fettes, unu el la membroj de la juĝkomisiono de la Premio.
La nuna komisiono konsistas el la eksaj prezidantoj de UEA Duncan Charters, Mark Fettes kaj Humphrey Tonkin kaj el la alelektitaj eksaj estraranoj Maritza Gutiérrez, Barbara Pietrzak kaj So Gilsu. Michela Lipari estas la sekretario de la komisiono.
Kandidatigoj por la nuna jaro, kun taŭga subtena materialo, atingu la sekretarion de la komisiono ĝis la 31a de oktobro 2026 ĉe sekretario.premio.maertens@gmail.com.
Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1333.
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Premio Maertens: proponu kandidatojn ĝis la 31a de oktobro appeared first on La Ondo de Esperanto.
La Konsulino ricevis kaj dissendos al la Senato la amendojn al Lex argentaria, motivitajn de la transformo de fondumo Pro Esperanto al fonduso; la amendojn preparis la Unua Vickonsulo, sen. Manuela Blanco, interkonsente kun FPEF kaj komisie de la Kapitulo.
Krom ŝanĝo de konsonanto en la artikoloj 1 kaj 15, la amendoj ŝanĝas en pluraj lokoj la esprimon “kontrolinstanco” per “Kapitulo”, kaj abrogacias tute aŭ parte la artikolojn 7 (par. 4), 8 (par. 3), 9 (par. 2), 11, 14, 15 (par. 3).
La Senatokonsulto ekas post la dissendo fare de la Konsulino, kaj daŭros maksimume tridek tagojn.
Ĉu drogoj estas misformiga spegulo de socioj ? Metil-amfetamino, kiu infektas Mezeŭropon, ne malfermas pordojn al aliaj eblaj mondoj, sed helpas elteni deĵoradon en fabrikoj, forgesi malfacilaĵojn de la nuna epoko, forgesi malĝojan estontecon. En iuj landlimaj zonoj, kaŝfabrikoj ĉie prosperas, kie produktado profesiiĝas kaj profitas de la granda eŭropa merkato.
Je la kvina horo matene, policaj bluaj lumoj disŝiris nokton en industria zono ĉirkaŭ Ostrava. Armitaj viroj frakasis metalan pordon. Interne, bareloj de kemiaj reakciaĵoj stakigitaj ĝis plafono, distililoj, akra odoro de kuirata efedrino . Jen plia kaŝfabriko malkovrita .
Tiu polica ago ilustras la senfinan militon, kiun Ĉeĥio kondukas kontraŭ sia nacia drogo. Tie oni ne parolas pri "crystal meth", sed pri pervitino — nomo de tipo de metil-amfetamino amase distribuita al la soldatoj de Wehrmacht, la germana armeo, dum la dua mondmilito. Okdek jarojn poste, tiu molekulo daŭre cirkulas en la industriaj zonoj de Centra Eŭropo. Oni nomas ĝin "kokaino de malriĉuloj". Unu gramo da kokaino kostas ĉirkaŭ 150 eŭrojn en la regiono ; unu gramo da metil-amfetamino, 30.
En la lernejaj kortoj de Bohemio kaj ĝis la ĉefa stacidomo de Prago, pervitino estas ĉie. La urbo Světlá nad Sázavou gastigas la plej grandan porvirinan malliberejon de la lando, kaŝitan en eksa komunista feriejo, ĉirkaŭitan de kampoj kaj agrokulturaj bienoj. El la 950 malliberuloj, 60 % estis kondamnitaj pro drogŝakrado. Pli ol duono suferas metil-amfetamino-dependecon. Gabriela (1), 33-jara, portas uniformon de la malliberejo : grizan sportveston. Ŝi ekuzis pervitinon ekde la 16-a jaraĝo en lerneja korto. Rapide, ŝi ĉesis lerni, gravediĝis de sia drogo-vendisto kaj trovis laboron kiel fleg-helpanto en maljunulejo. Dum la semajnfinoj, ŝiaj du filinoj restadis ĉe siaj geavoj, kaj ŝi plu injektis al si drogon. "Ĝi estas kiel ŝaltilo por malŝalti la lumon". Tiu drogo nuligas ĉiujn problemojn : malriĉecon, anksion, tempon.
For de la bildo pri crystal, fumata aŭ snifata, popularigita de la usona kulturo, en Ĉeĥio la ĉefa konsummaniero restas injekto : tion faras pli ol naŭ el dek grave riskantaj uzantoj (2). Kiam Gabriela ne plu havas vejnojn nek monon, iu proponas al ŝi "kuirumi" — artaĵe meth-on sintezi. "Ĉi tie, ĉiuj konas la recepton", ŝi diras. Ŝi gajnis 25 000 kronojn monate (proksimume 1 000 eŭrojn) en la maljunulejo. Oni proponis al ŝi dekoble pli. Komence, ŝi kuiris "laŭ mendoj" en forlasita domo en la arbaro, proksime de la limo kun Pollando. Tiam mendoj rapide multiĝis, la "kuir-cikloj" plilongiĝis : la horoj pasigitaj en tiuj izolitaj arbaroj de Karpatoj iĝis tagoj. Ŝi malkovris la amplekson de tiu reto, aŭdis parolojn en la angla, foje en la hispana, fine iĝis mastrumanto pri provizado de kvindek kuiristoj disaj en nordo de la lando, ĝis esti arestita. "Malliberejo estis la sola maltoksiĝa ebleco."
Metil-amfetamino, "crystal-meth", amfetaminoj kaj ĝenerale sintezaj stimuliloj kiel ĉatinoj (el ĉato, Catha edulis) nun formas la kategorion de drogoj, kies havebleco plej rapide kreskas en Eŭropo. La konfiskadoj de sintezaj ĉatinoj pliiĝis de 4,5 tunoj en 2021 al 37 tunoj en 2023 — okobliĝo en du jaroj (3). En diskreta vilao de la ambasadeja kvartalo de Prago, S-ro Jakub Frydrych, estro de la ĉeĥa kontraŭdroga stabo, priskribas profundan "mutacion" en la produktado kaj ŝakrado. Antaŭ 1990, la "Fera Kurteno" malhelpis, laŭ li, enfluon de tradiciaj drogoj kiel kanabo aŭ kokaino en la Orienta Bloko. Drogoj tie estis tabuaj, kaj konsumo severe punita. Kiel en Pollando kaj Hungario ĝis la falo de la Muro, lokaj drogoj kiel pervitino aŭ brown (heroin-similaĵo) estis produktitaj kaj konsumitaj hejme. Tia situacio daŭris iome : "En la 1990-aj jaroj, sintezo restis ĉefe artaĵa kaj loka ; la ĉeĥa merkato de kristalo memsufiĉis." Hodiaŭ, S-ro Frydrych kaj liaj 240 agentoj frontas "invadon de eksterlandaj krimaj retoj, kiuj produktas amase kaj uzas novajn teknologiojn : ĉifritajn mesaĝojn, kaŝ-reton, pagojn per ĉifrovalutoj".
Tiu produktado industriiĝis ekde la KOVIM-19-epidemio. En 2017, Ĉeĥio jam enhavis la plej grandan parton de malkovritaj metil-amfetaminaj elfarejoj en Eŭropa Unio. La milito en Ukrainio faciligis alvenon de krimaj retoj, ofte ukrainaj, kiuj, post intensigo de loka produktado , nun celas vendi siajn sintezajn ĉatinoj okcidenten. Iuj ekloĝas rekte en Ĉeĥio aŭ Slovakio por vendi per Telegram-babililo kaj kaŝinterreto (4). En 2023, el 250 malkovritaj elfarejoj en Eŭropa Unio, 189 troviĝis en Ĉeĥio. Tiajn malgrandajn ofte moveblajn hejmajn farejojn iom post anstataŭas specialigitaj uzinetoj, kiuj amase produktas amfetaminojn, metil-amfetaminon kaj ĉatinoj.
Preskaŭ triono el la personoj, kiu komencas kuracadon en unu el la 250–300 dependec-kuracejoj (fakoj en hospitaloj, ambulatorioj, specialigitaj centroj…), deklaras metil-amfetaminon kiel plej kutiman drogon. En lando de 10 milionoj da loĝantoj, oni taksas ĝis 38 200 la nombron de grave riskantaj kristal-konsumantoj (5). La havebleco de sintezaj stimulaĵoj, pli kaj pli puraj, potencaj kaj malmultekostaj, atingis senprecedencan nivelon. De rav-festoj ĝis kemi-seksa medio, tiuj substancoj tuŝas publikon pli kaj pli junan, kaj observeblas kreskanta konsumo ligita al intensiva laboro aŭ socia malstabileco.
Ĉiutage ĉe tagmezo, sireno sonoras en la tuta urbo Mladá Boleslav. Sur tiu 2,2 kvadrat-kilometra areo de uzinoj Škoda, tiu fiero de ĉeĥa industria sukceso, ĝiaj ĉenaj muntejoj ellasas ĉiusemajne milojn da veturiloj kaj aŭtomobilaj baterioj. Proksime de tiuj brilantaj novaj haloj staras laboristaj loĝejoj kun velkaj fasadoj. En teretaĝo de unu el tiuj envicaj domoj laboras S-ino Tereza Müllerová : en Adicentrum, loka ne-registara organizo (NGO) pri drogo-preventado. Tie oni senpage ofertas injektilojn, pipojn kaj pansaĵojn, oni donas konsilojn kaj diskretan aŭskultadon. S-ino Müllerová kaj ŝiaj kolegoj ne rajtas disdoni siajn flugfoliojn ĉe uzinaj pordoj. "Tio misfamigas la urbon", ŝi resumas. Tamen, granda parto el la 300 uzantoj de Adicentrum laboras, aŭ laboris, por tiea aŭtomobila industrio. Kiel Tomáš, 34-jara.
Dum tri jaroj, li laboris laŭ tri okhoraj deĵoradoj en tia ĉena muntejo. Ripetaj gestoj, precizaj kadencoj. Regule, li injektis al si metil-amfetaminon en necesejo de sia laborejo. "Estis malpermesite en la regularo, evidenta afero, sed mi ne estis la sola. Ni interrekonis nin , ni petis nian paŭzon samtempe. La tempo pasis pli rapide, mi sentis min pli rapida, pli efika." En haloj, kiuj aspektas kiel katedralaj navoj, ekranoj realtempe montras la nunan produktivecon. En Mladá Boleslav, kiel en aliaj malgrandaj laboristaj urboj de Bohemio, pervitino enradikiĝis kiel kemia kompenso al ekonomia demando : kiel plu labori, vivi, en teritorioj kie la promesoj de postsocialisma transiro kondukis al ellaciĝo de korpoj kaj mensoj ? Metil-amfetamino iĝis anestezilo de senspiriĝantan kapitalismon : pli forte, pli rapide, elteni, je ĉioma kosto.
Fronte al kokaino, importita el Latinameriko, la sintezaj stimulaĵoj "made in Europe" (faritaj en EU) prosperas en ombro de Komuna Merkato. "Ĉampiono de la merkata kaj landlima malfermo, Centra Eŭropo nun estas nabo de produktado kaj distribuado", klarigas S-ro Jean-Philippe Lecouffe, vic-direktoro por agado de Europol (6). La produktado en tieaj elfarejoj reduktas loĝistikajn riskojn por la ŝakristoj kaj ebligas eviti agrokulturajn aŭ klimatajn limojn de afgana opio aŭ de kolombia kokao. La eŭropaj aŭtoritatoj serioze gvatas tiun minacon de sintezaj drogoj, kiel pruvas la operaco "Fabrika", okazinta en januaro 2026 : dum dudek tagoj, 85 arestoj, 24 industriaj elfarejoj malkovritaj en Pollando, 1 000 tunoj da kemiaj komponaĵoj kaj pli ol 120 000 litroj da toksaj ruboj konfiskitaj (7).
La enketistoj malkovris, ke tiu kontraŭleĝa kemia industrio postulas gravan loĝistikan kompleksecon, kiu eblas danke al principa malfortikeco de EU : la ingrediencoj uzataj por fabrikado de sintezaj drogoj estas samtempe ĉieaj kaj nekontroleblaj. Fakuloj nomas tion "duobla uzo" de kemiaj komponaĵoj. Efedrino kaj pseŭdoefedrino estas partoj de la komponado de medikamentoj kaj haveblaj en apotekoj ; acetono kaj tolueno estas kutimaj solvantoj en plastika, kosmetika aŭ agrikultura industrio. Tiuj substancoj, leĝaj, libere cirkulas laŭ la konvencio de Schengen.
"Dumlonge, ni konsideris la produktadon kaj ŝakradon de drogoj kiel eksteran minacon : kokaino el Latinameriko, heroino el Afganio, analizas S-ro Lecouffe. Hodiaŭ, fentanilo superis kokainon en la usona merkato, kio klarigas invadon de kokaino en Eŭropon kaj falon de prezoj. Sed kokaino estas tiu arbo, kiu kaŝas arbaron. Unuafoje, ni devas averti pri danĝero, kiu verŝajne troviĝas ene de niaj landlimoj."
Tridek jaroj de Komuna Merkato kreis faciligan sistemon por la ŝakristoj : kiam la aŭtoritatoj malpermesas molekulon, la retoj trovas krom-vojon aŭ importas interŝtupan komponaĵon el Ĉinio aŭ Barato. Leĝo, kiu tute malpermesus tiujn substancojn, perturbus la ceteran eŭropan industrion. Sintezaj drogoj estas defio, kaj ekonomia kaj jura. Se kokaino apartenas al tutmondiĝo, metil-amfetamino estas la kaŝita enlanda produkto de integrita Eŭropo. Al usona opia krizo — kun drogoj por mem-anestezio kaj forgeso de la mondo — respondas eŭropa epidemio de stimulaĵoj : malpli por trovi eskapon, ol por konservi kadencon.
Ústí nad Labem, ĉe limo kun Germanio, longtempe servis kiel "eŭropa ĉefurbo" de crystal-meth : po 450 miligramoj tage mezuritaj en uzitaj akvoj por mil loĝantoj, laŭ jara raporto publikigita de Eŭropa Droga Observatorio (EUDA) (8). En tiu postindustria pejzaĝo de haltigitaj altfornoj kaj ŝtalaj ruinoj rande de la rivero Bílina, sovetmoda konstruaĵo gastigas polican oficejon. S-ro Milan Rychnovský, enketisto estro de tiea kontraŭdroga stabo, diras klare : "Pervitino ne estas nur problemo ĉi tie. Ĝi estas ekosistemo."
La Sudeta regiono restas markita de postmilitaj movoj de loĝantaroj, de fermo de la karbominoj kaj de persista sento pri forlasiteco. En la kvartalo Mojžíř, pluraj loĝantoj priskribas paralelan ekonomion strukturitan ĉirkaŭ drogoj : kemiaĵoj aĉetitaj en Pollando, kuirado en garbejoj aŭ forlasitaj uzinoj, kiuj multiĝis ekde la reĝimŝanĝo, liveradoj en Amazon-poŝtkestojn. Estroj el la romaa komunumo, kiuj portas grandegajn brakhorloĝojn, juvelojn, kaj nun aspektas kiel kolombiaj mafiestroj. "Ni vidas aferojn evidente neleĝajn, sed ni ne povas pruvi tion, plu diras S-ro Rychnovský. La krimuloj ĉiam estas du paŝojn antaŭ ni, kaj nia justica sistemo ne havas 'dentojn'". Sufiĉas kvin minutoj en urbocentro de Ústí por renkonti konsumanton, vendiston kaj kuiriston. David, 52-jara, kun nigraj haroj fiksitaj per pomado, ortodoksa kruco tatuita sur etfingro, novaj Nike-ŝuoj, eliras el nigra Škoda. Li estas samtempe konsumanto ekde dudek jaroj, ŝakristo kaj kuiristo. Li spertis hepatiton, heroinon, malliberejon, infanojn. Li priskribas tiun lokan ekosistemon : la rusoj kontrolas heroinon, romaoj kaj vietnamanoj dividas inter si metil-amfetaminon. "Venu kun mi, mi montros al ci, ke ĉie ajn la tuta urbo kuiras. Jen ĉi tie, kaj jen, kaj jen alie", li ripetas, montrante la ĉielon, la riveron kaj la urbodomon. David petas 10 eŭrojn. Li aĉetos sian dozon kaj fine injektos al si en publika ĝardeno kelkajn etajn blankajn globetojn de crystal-meth, kiujn li konservas en sia monujo. "Neniam antaŭ miaj infanoj."
Je kelkaj kilometroj, jen Germanio. Longtempe, la landlimaj vojoj estis centroj de prostituado kaj drogŝakrado. Geografio de tiu Centra Eŭropo estigas ĝin preskaŭ nekontrolebla zono. Eros-centroj, ŝakraj landlimaj bazaroj, kiuj ofertas cigaredojn, junulinojn kaj pervitinon, multiĝis dum la "Transiro". Pro EU ampleksiĝo, aŭtovojo estis konstruita, la doganaj kontroloj nun okazas kunlabore, kaj ĉio ŝanĝiĝis. Ĉio, escepte la vojoj de metil-amfetamino. Plauen, en Saksio, diskreta proksime de la ĉeĥa limo, famas kiel lulilo de Hitlera Junularo kaj feŭdo de la novnazia partio Der Dritte Weg. Pli ol duono de la 18–21-jaruloj, kiuj eniras BTZ (loka centro por profesia trejnado por personoj kun psikaj problemoj), estas dependecaj de psikostimulaĵoj. Inter 2006 kaj 2018, konsumo de kristal-metilo kvinobliĝis en la federaciaj landoj Turingio, Bavario kaj Saksio.
Christof, 47-jara, rakontas la komencojn de translanda kontrabando post la reunuiĝo de germanujo. Li malkovris metil-amfetaminon en tekno-ravfestoj de la 1990-aj jaroj, antaŭ ol fali en dependecon, foriĝi de sia edzino, de sia filino, kaj retrovi sin senhejmulo. "Iu gravulo" lin akceptis kaj proponis al li servi kiel peranto. « Ni veturis tri aŭ kvar en aŭto. Ni prenis iun varon ĉeĥ-flanke, poste ni trairis arbaron piede. » La dorsosakoj foje enhavas dekojn da kilogramoj. "Evidente, polico sciis. Sed dumlonge, neniu vere volis vidi la amplekson de tiu fenomeno."
Dum dek jaroj, Christof vendis drogon en Plauen kaj pli for. Liaj klientoj venis en lian logêjon ; li kreis kodojn kun specialaj bildosignoj : neĝo por kokaino, dufoje por du gramoj… Li neniam kaŝis ĝin hejme, sed en kaŝejoj ekstere. "Oni" pagis lian loĝejon, lia fridujo estis plena, li havis vestojn, monon laŭbezone kaj precipe "protekton". Li tamen estis arestita en 2020 kaj pasigis du jarojn en malliberejo. Hodiaŭ, li asertas esti "sendroga". La estroj ŝanĝiĝis. Kvankam li longtempe laboris kun germanoj aŭ ĉeĥoj, nun eksterlandaj retoj, "ofte rusaj" laŭ li, "regas la negocon kaj ligiĝas al ekstremdekstraj grupoj kiel Hells Angels".
Tio, kion la doganistoj nomas "ora triangulo" de metil-amfetamino, inter Pollando, Germanio kaj Ĉeĥio, nun allogas tutmondiĝintajn krimajn retojn, konfirmas S-ro Michal Zarsky, kunordiganto ĉe la ĉeĥa dogana direktorejo. "En la 2010-aj jaroj, sudamerikaj karteloj komencis transdoni sian scion kaj formi aliancojn kun eŭropaj perantoj, ofte balkanaj." En la konfiskadoj nun okazintaj en ĉeĥa teritorio, "50 % de kristalo estas ĉeĥa, 50 % meksika, ofte importita tra Nederlando kaj Belgio". Tiu fakto estis nekonata antaŭ dek jaroj. En septembro 2025, meksika kuiristo estis arestita en Pollando, kie li venis instrui la "meksikan metodon" de elfarado. Laŭ komuna raporto de Europol kaj usona DEA (Drug Enforcement Administration), la konfiskadoj de metil-amfetamino ligitaj al meksikaj krimaj agantoj iĝas "tipa karakterizaĵo de la eŭropa droga pejzaĝo" (9).
Erfurt, kun siaj mezepokaj fasadoj vidataj de tramo, kiu glitas silente, estas germana urbo, kiu rangas unua de la "eŭropaj metil-amfetaminaj ĉefurboj", laŭ analizo de uzitaj akvoj. En kliniko Sankt-Johann-Nepomuk, doktoro Alexander Refisch, psikiatro kaj dependecologo, ricevas pacientojn dependecajn, ĉefe junajn, inter 20 kaj 30 jaroj. Li memorigas la ironion de historio : metil-amfetamino, kromnomita Panzerschokolade ("tank-ĉokolado"), estis vendita en la 1930-aj jaroj kiel kuracilo por forigi malsaton, malvarmon, laciĝon. "Sintezaj drogoj estas perfekte efikaj. Ili tuj kaptas vian nervan sistemon : unu dozon de kristalo, kaj vi produktas miloble pli da dopamino ol post glaso da alkoholo". Jen kick ("fulmpuŝo"), kiu klarigas dependiĝon multe pli rapidan ol tiun kaŭzitan de alkoholo aŭ kanabo. Sekvaj dozoj rapide iĝas nekontentigaj. Sekvas dolorigaj simptomoj de manko : dentgrincomanio, dissociiĝo. "Preskaŭ ĉiuj fine suferas psikozojn aŭ paranojajn krizojn, kio starigâs kiel publika sanproblemo." En sia raporto de 2024, EUDA konfirmas la "gravan sanan riskon" de kemiaj stimulaĵoj, pro tre rapida dependiĝo kaj damaĝaj psikaj efikoj. La terapioj, kiujn proponas doktoro Refisch, daŭras ĝis kvar monatojn, tute izolitaj de la eksteraj influoj. "risko de recidivo estas je 95 %."
En 2020, la universitata hospitalo de Jena starigis Clean4Us, specialan programon por gravedaj virinoj dependaj de metil-amfetamino. La profesoro Ekkehard Schleussner, ginekologo, kiu estras ĝian akuŝejon kaj iniciatis tiun eksperimentan projekton en Dresdeno, parolas pri "epidemio de dependecoj, kiu trafas ĉiujn sociajn tavolojn". En lia fako pasas studentoj, patrinoj, advokatoj. Proksimume kvindek pacientoj jare venas al la konsultado. "Metil-amfetamino ankaŭ estas drogo de la nuna epoko, kiu ebligas alfronti nunajn postulojn de rendimento", li konfirmas. Se LSD en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj simbolis promeson de aliro al alia mondo, metil-amfetamino respondas al la inversa postulo : adaptiĝi al pliaj suferoj en tiu mondo. "La virinoj, kiun ni vidas, serĉas forgesi aŭ forpuŝi siajn traŭmatojn per alkoholo, medikamentoj, ekranoj." Nicole, 32-jara, atendas sian konsulton inter la infanonkologia etaĝo kaj la akuŝeja fako. Ŝi memoras la precizan daton, kiam ŝi ĉesis : la 22-an de decembro 2025, ĵus antaŭ Kristnasko, graveda je sep monatoj. En ehografio, la cerbo de ŝia filino montris misformiĝon. Ŝi tuj ĉesis, forlasis sian malgrandan urbon en Saksio por veturi al la ĉefa stacidomo de Jena. Infanaĝo en akcepto-familio, eraroj, adolesko deformita de metil-amfetamino, snufita, fumita, injektita. Ŝi komencis ŝteli, poste prostituis sin. Ŝi bezonis monon, bezonis dozon. Baldaŭ, ŝi iĝis "mulo" (transportanto) : la ordonoj cirkulis per Facebook. Ŝi veturis trajne, du horojn da vojaĝo tra kolzaj kampoj kaj kasteloj sur montetoj. En Cheb, en Ĉeĥio, ŝi renkontis retanon en ŝakra bazaro, rendevuon en necesejo. Dekoj da gramoj transportataj en buŝo aŭ seksorgano al Germanio... Ŝia filino Sofia naskiĝis en januaro. La anomalio estis nur kisto, ŝi naskiĝis sana. Kelkajn horojn post la nasko, ŝi estis enlokita en gastigan familion. La Jugendamt (germana sociala helpo, kun kiu la hospitalo kunlaboras) konsideris, ke Nicole ne estas sufiĉe stabila. Nune sen laboro kaj sen loĝejo, ŝi vidas sian filinon unu horon ĉiusemajne, okaze de suĉ-botelo, kaj foriras. "Mi ne plu havas elekton. Mi devas elteni por ŝi."
(1) La personoj cititaj nur per persona nomo petis anonimecon.
(2) "Raporto pri neleĝaj drogoj en Ĉeĥio" (en la ĉeĥa), drogy-info, 2023.
(3) « Sintezaj incitiloj : nuna situacio en Eŭropo (Eŭropa Droga Raporto 2025) », Eŭropa Droga Observatorio.
(4) "Drogoj en la fronto. La milito en Ukrainio stimulas la uzon de drogoj inter soldatoj, precipe sintezaj substancoj", Global Initiative Against Organized Crime (GI-TOC), januaro 2024.
(5) "Sintezaj stimuliloj — la nuna situacio en Eŭropo", en "Eŭropa Droga Raporto 2026", junio 2026.
(6) EU Serious and Organised Crime Threat Assessment (EU-Socta), Europol, 2025.
(7) "24 industri-skalaj laboratorioj malkovritaj en la plej granda operaco kontraŭ sintezaj drogoj", Europol, januaro 2026.
(8) "Analizo de uzitaj akvoj kaj drogoj en Eŭropo", Eŭropa Droga Observatorio, 2026.
(9) "Kompleksecoj kaj komfortoj de la internacia drogo-komerco : La implikiĝo de meksikaj krimaj agantoj en la Eŭropa droga merkato", Europol, decembro 2022.
Ĉu drogoj estas misformiga spegulo de socioj ? Metil-amfetamino, kiu infektas Mezeŭropon, ne malfermas pordojn al aliaj eblaj mondoj, sed helpas elteni deĵoradon en fabrikoj, forgesi malfacilaĵojn de la nuna epoko, forgesi malĝojan estontecon. En iuj landlimaj zonoj, kaŝfabrikoj ĉie prosperas, kie produktado profesiiĝas kaj profitas de la granda eŭropa merkato.
Je la kvina horo matene, policaj bluaj lumoj disŝiris nokton en industria zono ĉirkaŭ Ostrava. Armitaj viroj frakasis metalan pordon. Interne, bareloj de kemiaj reakciaĵoj stakigitaj ĝis plafono, distililoj, akra odoro de kuirata efedrino . Jen plia kaŝfabriko malkovrita .
Tiu polica ago ilustras la senfinan militon, kiun Ĉeĥio kondukas kontraŭ sia nacia drogo. Tie oni ne parolas pri "crystal meth", sed pri pervitino — nomo de tipo de metil-amfetamino amase distribuita al la soldatoj de Wehrmacht, la germana armeo, dum la dua mondmilito. Okdek jarojn poste, tiu molekulo daŭre cirkulas en la industriaj zonoj de Centra Eŭropo. Oni nomas ĝin "kokaino de malriĉuloj". Unu gramo da kokaino kostas ĉirkaŭ 150 eŭrojn en la regiono ; unu gramo da metil-amfetamino, 30.
En la lernejaj kortoj de Bohemio kaj ĝis la ĉefa stacidomo de Prago, pervitino estas ĉie. La urbo Světlá nad Sázavou gastigas la plej grandan porvirinan malliberejon de la lando, kaŝitan en eksa komunista feriejo, ĉirkaŭitan de kampoj kaj agrokulturaj bienoj. El la 950 malliberuloj, 60 % estis kondamnitaj pro drogŝakrado. Pli ol duono suferas metil-amfetamino-dependecon. Gabriela (1), 33-jara, portas uniformon de la malliberejo : grizan sportveston. Ŝi ekuzis pervitinon ekde la 16-a jaraĝo en lerneja korto. Rapide, ŝi ĉesis lerni, gravediĝis de sia drogo-vendisto kaj trovis laboron kiel fleg-helpanto en maljunulejo. Dum la semajnfinoj, ŝiaj du filinoj restadis ĉe siaj geavoj, kaj ŝi plu injektis al si drogon. "Ĝi estas kiel ŝaltilo por malŝalti la lumon". Tiu drogo nuligas ĉiujn problemojn : malriĉecon, anksion, tempon.
For de la bildo pri crystal, fumata aŭ snifata, popularigita de la usona kulturo, en Ĉeĥio la ĉefa konsummaniero restas injekto : tion faras pli ol naŭ el dek grave riskantaj uzantoj (2). Kiam Gabriela ne plu havas vejnojn nek monon, iu proponas al ŝi "kuirumi" — artaĵe meth-on sintezi. "Ĉi tie, ĉiuj konas la recepton", ŝi diras. Ŝi gajnis 25 000 kronojn monate (proksimume 1 000 eŭrojn) en la maljunulejo. Oni proponis al ŝi dekoble pli. Komence, ŝi kuiris "laŭ mendoj" en forlasita domo en la arbaro, proksime de la limo kun Pollando. Tiam mendoj rapide multiĝis, la "kuir-cikloj" plilongiĝis : la horoj pasigitaj en tiuj izolitaj arbaroj de Karpatoj iĝis tagoj. Ŝi malkovris la amplekson de tiu reto, aŭdis parolojn en la angla, foje en la hispana, fine iĝis mastrumanto pri provizado de kvindek kuiristoj disaj en nordo de la lando, ĝis esti arestita. "Malliberejo estis la sola maltoksiĝa ebleco."
Metil-amfetamino, "crystal-meth", amfetaminoj kaj ĝenerale sintezaj stimuliloj kiel ĉatinoj (el ĉato, Catha edulis) nun formas la kategorion de drogoj, kies havebleco plej rapide kreskas en Eŭropo. La konfiskadoj de sintezaj ĉatinoj pliiĝis de 4,5 tunoj en 2021 al 37 tunoj en 2023 — okobliĝo en du jaroj (3). En diskreta vilao de la ambasadeja kvartalo de Prago, S-ro Jakub Frydrych, estro de la ĉeĥa kontraŭdroga stabo, priskribas profundan "mutacion" en la produktado kaj ŝakrado. Antaŭ 1990, la "Fera Kurteno" malhelpis, laŭ li, enfluon de tradiciaj drogoj kiel kanabo aŭ kokaino en la Orienta Bloko. Drogoj tie estis tabuaj, kaj konsumo severe punita. Kiel en Pollando kaj Hungario ĝis la falo de la Muro, lokaj drogoj kiel pervitino aŭ brown (heroin-similaĵo) estis produktitaj kaj konsumitaj hejme. Tia situacio daŭris iome : "En la 1990-aj jaroj, sintezo restis ĉefe artaĵa kaj loka ; la ĉeĥa merkato de kristalo memsufiĉis." Hodiaŭ, S-ro Frydrych kaj liaj 240 agentoj frontas "invadon de eksterlandaj krimaj retoj, kiuj produktas amase kaj uzas novajn teknologiojn : ĉifritajn mesaĝojn, kaŝ-reton, pagojn per ĉifrovalutoj".
Tiu produktado industriiĝis ekde la KOVIM-19-epidemio. En 2017, Ĉeĥio jam enhavis la plej grandan parton de malkovritaj metil-amfetaminaj elfarejoj en Eŭropa Unio. La milito en Ukrainio faciligis alvenon de krimaj retoj, ofte ukrainaj, kiuj, post intensigo de loka produktado , nun celas vendi siajn sintezajn ĉatinoj okcidenten. Iuj ekloĝas rekte en Ĉeĥio aŭ Slovakio por vendi per Telegram-babililo kaj kaŝinterreto (4). En 2023, el 250 malkovritaj elfarejoj en Eŭropa Unio, 189 troviĝis en Ĉeĥio. Tiajn malgrandajn ofte moveblajn hejmajn farejojn iom post anstataŭas specialigitaj uzinetoj, kiuj amase produktas amfetaminojn, metil-amfetaminon kaj ĉatinoj.
Preskaŭ triono el la personoj, kiu komencas kuracadon en unu el la 250–300 dependec-kuracejoj (fakoj en hospitaloj, ambulatorioj, specialigitaj centroj…), deklaras metil-amfetaminon kiel plej kutiman drogon. En lando de 10 milionoj da loĝantoj, oni taksas ĝis 38 200 la nombron de grave riskantaj kristal-konsumantoj (5). La havebleco de sintezaj stimulaĵoj, pli kaj pli puraj, potencaj kaj malmultekostaj, atingis senprecedencan nivelon. De rav-festoj ĝis kemi-seksa medio, tiuj substancoj tuŝas publikon pli kaj pli junan, kaj observeblas kreskanta konsumo ligita al intensiva laboro aŭ socia malstabileco.
Ĉiutage ĉe tagmezo, sireno sonoras en la tuta urbo Mladá Boleslav. Sur tiu 2,2 kvadrat-kilometra areo de uzinoj Škoda, tiu fiero de ĉeĥa industria sukceso, ĝiaj ĉenaj muntejoj ellasas ĉiusemajne milojn da veturiloj kaj aŭtomobilaj baterioj. Proksime de tiuj brilantaj novaj haloj staras laboristaj loĝejoj kun velkaj fasadoj. En teretaĝo de unu el tiuj envicaj domoj laboras S-ino Tereza Müllerová : en Adicentrum, loka ne-registara organizo (NGO) pri drogo-preventado. Tie oni senpage ofertas injektilojn, pipojn kaj pansaĵojn, oni donas konsilojn kaj diskretan aŭskultadon. S-ino Müllerová kaj ŝiaj kolegoj ne rajtas disdoni siajn flugfoliojn ĉe uzinaj pordoj. "Tio misfamigas la urbon", ŝi resumas. Tamen, granda parto el la 300 uzantoj de Adicentrum laboras, aŭ laboris, por tiea aŭtomobila industrio. Kiel Tomáš, 34-jara.
Dum tri jaroj, li laboris laŭ tri okhoraj deĵoradoj en tia ĉena muntejo. Ripetaj gestoj, precizaj kadencoj. Regule, li injektis al si metil-amfetaminon en necesejo de sia laborejo. "Estis malpermesite en la regularo, evidenta afero, sed mi ne estis la sola. Ni interrekonis nin , ni petis nian paŭzon samtempe. La tempo pasis pli rapide, mi sentis min pli rapida, pli efika." En haloj, kiuj aspektas kiel katedralaj navoj, ekranoj realtempe montras la nunan produktivecon. En Mladá Boleslav, kiel en aliaj malgrandaj laboristaj urboj de Bohemio, pervitino enradikiĝis kiel kemia kompenso al ekonomia demando : kiel plu labori, vivi, en teritorioj kie la promesoj de postsocialisma transiro kondukis al ellaciĝo de korpoj kaj mensoj ? Metil-amfetamino iĝis anestezilo de senspiriĝantan kapitalismon : pli forte, pli rapide, elteni, je ĉioma kosto.
Fronte al kokaino, importita el Latinameriko, la sintezaj stimulaĵoj "made in Europe" (faritaj en EU) prosperas en ombro de Komuna Merkato. "Ĉampiono de la merkata kaj landlima malfermo, Centra Eŭropo nun estas nabo de produktado kaj distribuado", klarigas S-ro Jean-Philippe Lecouffe, vic-direktoro por agado de Europol (6). La produktado en tieaj elfarejoj reduktas loĝistikajn riskojn por la ŝakristoj kaj ebligas eviti agrokulturajn aŭ klimatajn limojn de afgana opio aŭ de kolombia kokao. La eŭropaj aŭtoritatoj serioze gvatas tiun minacon de sintezaj drogoj, kiel pruvas la operaco "Fabrika", okazinta en januaro 2026 : dum dudek tagoj, 85 arestoj, 24 industriaj elfarejoj malkovritaj en Pollando, 1 000 tunoj da kemiaj komponaĵoj kaj pli ol 120 000 litroj da toksaj ruboj konfiskitaj (7).
La enketistoj malkovris, ke tiu kontraŭleĝa kemia industrio postulas gravan loĝistikan kompleksecon, kiu eblas danke al principa malfortikeco de EU : la ingrediencoj uzataj por fabrikado de sintezaj drogoj estas samtempe ĉieaj kaj nekontroleblaj. Fakuloj nomas tion "duobla uzo" de kemiaj komponaĵoj. Efedrino kaj pseŭdoefedrino estas partoj de la komponado de medikamentoj kaj haveblaj en apotekoj ; acetono kaj tolueno estas kutimaj solvantoj en plastika, kosmetika aŭ agrikultura industrio. Tiuj substancoj, leĝaj, libere cirkulas laŭ la konvencio de Schengen.
"Dumlonge, ni konsideris la produktadon kaj ŝakradon de drogoj kiel eksteran minacon : kokaino el Latinameriko, heroino el Afganio, analizas S-ro Lecouffe. Hodiaŭ, fentanilo superis kokainon en la usona merkato, kio klarigas invadon de kokaino en Eŭropon kaj falon de prezoj. Sed kokaino estas tiu arbo, kiu kaŝas arbaron. Unuafoje, ni devas averti pri danĝero, kiu verŝajne troviĝas ene de niaj landlimoj."
Tridek jaroj de Komuna Merkato kreis faciligan sistemon por la ŝakristoj : kiam la aŭtoritatoj malpermesas molekulon, la retoj trovas krom-vojon aŭ importas interŝtupan komponaĵon el Ĉinio aŭ Barato. Leĝo, kiu tute malpermesus tiujn substancojn, perturbus la ceteran eŭropan industrion. Sintezaj drogoj estas defio, kaj ekonomia kaj jura. Se kokaino apartenas al tutmondiĝo, metil-amfetamino estas la kaŝita enlanda produkto de integrita Eŭropo. Al usona opia krizo — kun drogoj por mem-anestezio kaj forgeso de la mondo — respondas eŭropa epidemio de stimulaĵoj : malpli por trovi eskapon, ol por konservi kadencon.
Ústí nad Labem, ĉe limo kun Germanio, longtempe servis kiel "eŭropa ĉefurbo" de crystal-meth : po 450 miligramoj tage mezuritaj en uzitaj akvoj por mil loĝantoj, laŭ jara raporto publikigita de Eŭropa Droga Observatorio (EUDA) (8). En tiu postindustria pejzaĝo de haltigitaj altfornoj kaj ŝtalaj ruinoj rande de la rivero Bílina, sovetmoda konstruaĵo gastigas polican oficejon. S-ro Milan Rychnovský, enketisto estro de tiea kontraŭdroga stabo, diras klare : "Pervitino ne estas nur problemo ĉi tie. Ĝi estas ekosistemo."
La Sudeta regiono restas markita de postmilitaj movoj de loĝantaroj, de fermo de la karbominoj kaj de persista sento pri forlasiteco. En la kvartalo Mojžíř, pluraj loĝantoj priskribas paralelan ekonomion strukturitan ĉirkaŭ drogoj : kemiaĵoj aĉetitaj en Pollando, kuirado en garbejoj aŭ forlasitaj uzinoj, kiuj multiĝis ekde la reĝimŝanĝo, liveradoj en Amazon-poŝtkestojn. Estroj el la romaa komunumo, kiuj portas grandegajn brakhorloĝojn, juvelojn, kaj nun aspektas kiel kolombiaj mafiestroj. "Ni vidas aferojn evidente neleĝajn, sed ni ne povas pruvi tion, plu diras S-ro Rychnovský. La krimuloj ĉiam estas du paŝojn antaŭ ni, kaj nia justica sistemo ne havas 'dentojn'". Sufiĉas kvin minutoj en urbocentro de Ústí por renkonti konsumanton, vendiston kaj kuiriston. David, 52-jara, kun nigraj haroj fiksitaj per pomado, ortodoksa kruco tatuita sur etfingro, novaj Nike-ŝuoj, eliras el nigra Škoda. Li estas samtempe konsumanto ekde dudek jaroj, ŝakristo kaj kuiristo. Li spertis hepatiton, heroinon, malliberejon, infanojn. Li priskribas tiun lokan ekosistemon : la rusoj kontrolas heroinon, romaoj kaj vietnamanoj dividas inter si metil-amfetaminon. "Venu kun mi, mi montros al ci, ke ĉie ajn la tuta urbo kuiras. Jen ĉi tie, kaj jen, kaj jen alie", li ripetas, montrante la ĉielon, la riveron kaj la urbodomon. David petas 10 eŭrojn. Li aĉetos sian dozon kaj fine injektos al si en publika ĝardeno kelkajn etajn blankajn globetojn de crystal-meth, kiujn li konservas en sia monujo. "Neniam antaŭ miaj infanoj."
Je kelkaj kilometroj, jen Germanio. Longtempe, la landlimaj vojoj estis centroj de prostituado kaj drogŝakrado. Geografio de tiu Centra Eŭropo estigas ĝin preskaŭ nekontrolebla zono. Eros-centroj, ŝakraj landlimaj bazaroj, kiuj ofertas cigaredojn, junulinojn kaj pervitinon, multiĝis dum la "Transiro". Pro EU ampleksiĝo, aŭtovojo estis konstruita, la doganaj kontroloj nun okazas kunlabore, kaj ĉio ŝanĝiĝis. Ĉio, escepte la vojoj de metil-amfetamino. Plauen, en Saksio, diskreta proksime de la ĉeĥa limo, famas kiel lulilo de Hitlera Junularo kaj feŭdo de la novnazia partio Der Dritte Weg. Pli ol duono de la 18–21-jaruloj, kiuj eniras BTZ (loka centro por profesia trejnado por personoj kun psikaj problemoj), estas dependecaj de psikostimulaĵoj. Inter 2006 kaj 2018, konsumo de kristal-metilo kvinobliĝis en la federaciaj landoj Turingio, Bavario kaj Saksio.
Christof, 47-jara, rakontas la komencojn de translanda kontrabando post la reunuiĝo de germanujo. Li malkovris metil-amfetaminon en tekno-ravfestoj de la 1990-aj jaroj, antaŭ ol fali en dependecon, foriĝi de sia edzino, de sia filino, kaj retrovi sin senhejmulo. "Iu gravulo" lin akceptis kaj proponis al li servi kiel peranto. « Ni veturis tri aŭ kvar en aŭto. Ni prenis iun varon ĉeĥ-flanke, poste ni trairis arbaron piede. » La dorsosakoj foje enhavas dekojn da kilogramoj. "Evidente, polico sciis. Sed dumlonge, neniu vere volis vidi la amplekson de tiu fenomeno."
Dum dek jaroj, Christof vendis drogon en Plauen kaj pli for. Liaj klientoj venis en lian logêjon ; li kreis kodojn kun specialaj bildosignoj : neĝo por kokaino, dufoje por du gramoj… Li neniam kaŝis ĝin hejme, sed en kaŝejoj ekstere. "Oni" pagis lian loĝejon, lia fridujo estis plena, li havis vestojn, monon laŭbezone kaj precipe "protekton". Li tamen estis arestita en 2020 kaj pasigis du jarojn en malliberejo. Hodiaŭ, li asertas esti "sendroga". La estroj ŝanĝiĝis. Kvankam li longtempe laboris kun germanoj aŭ ĉeĥoj, nun eksterlandaj retoj, "ofte rusaj" laŭ li, "regas la negocon kaj ligiĝas al ekstremdekstraj grupoj kiel Hells Angels".
Tio, kion la doganistoj nomas "ora triangulo" de metil-amfetamino, inter Pollando, Germanio kaj Ĉeĥio, nun allogas tutmondiĝintajn krimajn retojn, konfirmas S-ro Michal Zarsky, kunordiganto ĉe la ĉeĥa dogana direktorejo. "En la 2010-aj jaroj, sudamerikaj karteloj komencis transdoni sian scion kaj formi aliancojn kun eŭropaj perantoj, ofte balkanaj." En la konfiskadoj nun okazintaj en ĉeĥa teritorio, "50 % de kristalo estas ĉeĥa, 50 % meksika, ofte importita tra Nederlando kaj Belgio". Tiu fakto estis nekonata antaŭ dek jaroj. En septembro 2025, meksika kuiristo estis arestita en Pollando, kie li venis instrui la "meksikan metodon" de elfarado. Laŭ komuna raporto de Europol kaj usona DEA (Drug Enforcement Administration), la konfiskadoj de metil-amfetamino ligitaj al meksikaj krimaj agantoj iĝas "tipa karakterizaĵo de la eŭropa droga pejzaĝo" (9).
Erfurt, kun siaj mezepokaj fasadoj vidataj de tramo, kiu glitas silente, estas germana urbo, kiu rangas unua de la "eŭropaj metil-amfetaminaj ĉefurboj", laŭ analizo de uzitaj akvoj. En kliniko Sankt-Johann-Nepomuk, doktoro Alexander Refisch, psikiatro kaj dependecologo, ricevas pacientojn dependecajn, ĉefe junajn, inter 20 kaj 30 jaroj. Li memorigas la ironion de historio : metil-amfetamino, kromnomita Panzerschokolade ("tank-ĉokolado"), estis vendita en la 1930-aj jaroj kiel kuracilo por forigi malsaton, malvarmon, laciĝon. "Sintezaj drogoj estas perfekte efikaj. Ili tuj kaptas vian nervan sistemon : unu dozon de kristalo, kaj vi produktas miloble pli da dopamino ol post glaso da alkoholo". Jen kick ("fulmpuŝo"), kiu klarigas dependiĝon multe pli rapidan ol tiun kaŭzitan de alkoholo aŭ kanabo. Sekvaj dozoj rapide iĝas nekontentigaj. Sekvas dolorigaj simptomoj de manko : dentgrincomanio, dissociiĝo. "Preskaŭ ĉiuj fine suferas psikozojn aŭ paranojajn krizojn, kio starigâs kiel publika sanproblemo." En sia raporto de 2024, EUDA konfirmas la "gravan sanan riskon" de kemiaj stimulaĵoj, pro tre rapida dependiĝo kaj damaĝaj psikaj efikoj. La terapioj, kiujn proponas doktoro Refisch, daŭras ĝis kvar monatojn, tute izolitaj de la eksteraj influoj. "risko de recidivo estas je 95 %."
En 2020, la universitata hospitalo de Jena starigis Clean4Us, specialan programon por gravedaj virinoj dependaj de metil-amfetamino. La profesoro Ekkehard Schleussner, ginekologo, kiu estras ĝian akuŝejon kaj iniciatis tiun eksperimentan projekton en Dresdeno, parolas pri "epidemio de dependecoj, kiu trafas ĉiujn sociajn tavolojn". En lia fako pasas studentoj, patrinoj, advokatoj. Proksimume kvindek pacientoj jare venas al la konsultado. "Metil-amfetamino ankaŭ estas drogo de la nuna epoko, kiu ebligas alfronti nunajn postulojn de rendimento", li konfirmas. Se LSD en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj simbolis promeson de aliro al alia mondo, metil-amfetamino respondas al la inversa postulo : adaptiĝi al pliaj suferoj en tiu mondo. "La virinoj, kiun ni vidas, serĉas forgesi aŭ forpuŝi siajn traŭmatojn per alkoholo, medikamentoj, ekranoj." Nicole, 32-jara, atendas sian konsulton inter la infanonkologia etaĝo kaj la akuŝeja fako. Ŝi memoras la precizan daton, kiam ŝi ĉesis : la 22-an de decembro 2025, ĵus antaŭ Kristnasko, graveda je sep monatoj. En ehografio, la cerbo de ŝia filino montris misformiĝon. Ŝi tuj ĉesis, forlasis sian malgrandan urbon en Saksio por veturi al la ĉefa stacidomo de Jena. Infanaĝo en akcepto-familio, eraroj, adolesko deformita de metil-amfetamino, snufita, fumita, injektita. Ŝi komencis ŝteli, poste prostituis sin. Ŝi bezonis monon, bezonis dozon. Baldaŭ, ŝi iĝis "mulo" (transportanto) : la ordonoj cirkulis per Facebook. Ŝi veturis trajne, du horojn da vojaĝo tra kolzaj kampoj kaj kasteloj sur montetoj. En Cheb, en Ĉeĥio, ŝi renkontis retanon en ŝakra bazaro, rendevuon en necesejo. Dekoj da gramoj transportataj en buŝo aŭ seksorgano al Germanio... Ŝia filino Sofia naskiĝis en januaro. La anomalio estis nur kisto, ŝi naskiĝis sana. Kelkajn horojn post la nasko, ŝi estis enlokita en gastigan familion. La Jugendamt (germana sociala helpo, kun kiu la hospitalo kunlaboras) konsideris, ke Nicole ne estas sufiĉe stabila. Nune sen laboro kaj sen loĝejo, ŝi vidas sian filinon unu horon ĉiusemajne, okaze de suĉ-botelo, kaj foriras. "Mi ne plu havas elekton. Mi devas elteni por ŝi."
(1) La personoj cititaj nur per persona nomo petis anonimecon.
(2) "Raporto pri neleĝaj drogoj en Ĉeĥio" (en la ĉeĥa), drogy-info, 2023.
(3) « Sintezaj incitiloj : nuna situacio en Eŭropo (Eŭropa Droga Raporto 2025) », Eŭropa Droga Observatorio.
(4) "Drogoj en la fronto. La milito en Ukrainio stimulas la uzon de drogoj inter soldatoj, precipe sintezaj substancoj", Global Initiative Against Organized Crime (GI-TOC), januaro 2024.
(5) "Sintezaj stimuliloj — la nuna situacio en Eŭropo", en "Eŭropa Droga Raporto 2026", junio 2026.
(6) EU Serious and Organised Crime Threat Assessment (EU-Socta), Europol, 2025.
(7) "24 industri-skalaj laboratorioj malkovritaj en la plej granda operaco kontraŭ sintezaj drogoj", Europol, januaro 2026.
(8) "Analizo de uzitaj akvoj kaj drogoj en Eŭropo", Eŭropa Droga Observatorio, 2026.
(9) "Kompleksecoj kaj komfortoj de la internacia drogo-komerco : La implikiĝo de meksikaj krimaj agantoj en la Eŭropa droga merkato", Europol, decembro 2022.

La 59a Kongreso de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI) sukcese okazis ĉe Zaozhuang-a Universitato de la 11a ĝis la 16a de julio 2026. La Kongresa Libro, senpage elŝutebla el la retejo www.ilei.info, listigas la 192 partoprenantojn el 4 kontinentoj. La matenon de la 10a de julio Sun Mingxiao (Semio) prezentis Esperanton en urba muzeo, dum Lee Jungkee, honora prezidanto de la Korea Esperanto-Asocio, instruis Esperanton al civitanoj en alia parto de la urbo. La estroj de la Universitato organizis kunvenon en la nova kampuso por bonvenigi la gastojn, kun komuna plantado de arbo kun memora ŝtono, sekvita de riĉa bankedo kun lokaj bongustaĵoj.
La 11an okazis la malferma ceremonio, kun salutoj de la rektoro Cong Hailin, de la prezidanto de Ĉina Esperanto-Ligo Liu Dawei kaj de la nova estro de la Ĉina Sekcio de ILEI, Yan Ming, iama rektoro de Hejlongjiang-a Universitato en Harbino. La prezidanto de ILEI Ahmad Reza Mamdhui ne povis ĉeeste partopreni pro la geopolitika situacio kaj tial sendis gratulan videon. Tamen danke al la hibrida formato de la evento li povis aktive ĉeesti preskaŭ ĉiujn partojn de la Kongreso kaj la tutan Simpozion. Dum la evento mi prezentis la Simpozion de ILEI 2026, kiun mi organizis en mia duobla rolo kiel vicprezidanto de ILEI kaj profesoro de la Esperanta fako de Zaozhuang-a Universitato. Sekvis gratulaj leteroj kaj videoj, kiel tiuj de profesorino Ilona Koutny kaj de Aziz M. Muzafarov, akademiano de la Rusia Akademio de Sciencoj, kiu vidas Esperanton kiel futuran lingvon de BRIKS.
La inaŭguraj prelegoj de Arko (Gong Xiaofeng) kaj Semio enkondukis la Kongresan temon, “Eduki profesiajn esperantistojn kaj protekti Esperanto-kulturon”, en kiuj ili detale prezentis la kontribuojn de Zaozhuang-a Universitato kaj de aliaj ĉinaj instancoj al tiu kampo. Konkludis la matenon la tri prelegoj de ISOA (ILEI-Seminario en Orienta Azio): Yu Jianchao pri sia instruisto Laŭlum, Kitagawa Ikuko pri instruaj agadoj en Japanio kaj Lee Jungkee pri Seula Esperanto-Centro.
Posttagmeze ekis la Simpozio de ILEI, kiu daŭris unu tagon kaj duonon kaj vidis la kontribuon de 26 profesoroj kaj fakuloj el 17 landoj, reprezentantaj universitatojn de kvar kontinentoj. La temon “Plialtigi lingvan konscion” inspiris serio de artikoloj pri metalingvistika kompetento publikigita en “Internacia Pedagogia Revuo”, la organo de ILEI, fare de Ekaterina Bebenina. Kompare kun aliaj universitat-nivelaj Esperantaj konferencoj, la Simpozio de ILEI estas tipe organizata kiel diskutado inter esperantistaj kaj neesperantistaj universitatanoj, por montri la utilecon de Esperanto en sciencaj interparoloj kaj samtempe malfermi Esperantujon al novaj tendencoj kaj argumentoj en la akademia mondo. Sesioj esploris diversajn aspektojn de la temo, kiel kreskigi konscion pri kio estas lingvo en lernejoj, esplori ties rolon en literaturo kaj teatro, kritiki hegemonion kaj subteni malplimultajn lingvojn kaj precipe reliefigi la gravan rolon, kiun Esperanto povas ludi en tiuj kampoj, danke al siaj lingvistikaj kaj peradaj aspektoj.
Malfermis la laborojn la fama barata profesorino Rama Mathew, kiu esploris kiel la eblo respondi al malfermaj demandoj per sia(j) gepatra(j) lingvo(j) helpas testi kiel barataj lernantoj komprenas anglajn tekstojn, en plurlingva medio, kies riĉecon substrekis ankaŭ A. Giridhar Rao. De la Esperanta flanko, Bengt-Arne Wickström prelegis pri lingva konscio kiel strategio por la pluvivo de malplimultaj lingvoj, dum François Lo Jacomo kaj mi parolis pri la historio de eksperimentoj pri la instruado de Esperanto, kaj konkludajn rimarkojn donis Vicente Manzano-Arrondo.
Bedaŭrinde ne estas ĉi tie spaco por listigi ĉiujn simpoziajn prelegojn, kiuj tamen spekteblas en ludlisto de la jutuba kanalo “Esperanto + Edukado ILEI”. Ni povas tamen memori Sara Spanò pri itala magia realismo, Aikawa Takuya pri la hangula literatura stilo, Kimura Goro pri interlingvoj kiel periloj, Katalin Kováts pri la memtaksiloj de la ekzameno KER-UEA kaj Ekaterina Bebenina pri Esperanto kaj metafaka edukado. Pan Zhongwu, Tan Zhongqi, Yu Mei kaj Wei Yongquan parolis pri etnaj lingvoj de Ĉinio, dum Nina Danylyuk prezentis interkulturajn konsiderojn pri la instruado al ĉinaj lernantoj.
La programo de la 13a de julio vidis Internacian Seminarion pri Esperanto-instruado, kun kontribuoj el Burundo, Ĉinio, Italio, Japanio, Koreio kaj Ruslando. Dima Ševĉenko kaj Anna Striganova prezentis sian instruadon de Esperanto ĉe la Universitato de Amikeco inter Popoloj kaj la proponojn de al eldonejo “Impeto”, dum Tatjana Loskutova, kiu instruis la progresintan kurson dum la kongreso, prezentis sian eseon pri reta Esperanto-instruado, kiu gajnis honoran mencion en la Premio La Torre de ILEI.
Post la oficiala fermo, dum kiu la rektoro de Zaozhuang-a Universitato transdonis la Kongresan flagon al ILEI-estrarano pri kongresoj Laura Brazzabeni, ekis seminario pri la konservado de la Esperanto-kulturo, kun prelegoj de Semio kaj Li Bochuan (Briko) pri la Esperanto-muzeo de Zaozhuang-a Universitato. Gvidita vizito al la muzeo mem montris la gravan kontribuon de Esperanto al ĉina historio, de la unuaj esperantistoj en Harbino ĝis la amikeco inter Eroŝenko kaj Lu Xun (Lusin), de la subteno de Mao Zedong ĝis la Esperanto-sekcioj de ĉinaj komunikiloj.
Vesperaj spektakloj kaj filmoj prezentis interalie dokumentajn filmojn pri Yunnan-aj elefantoj kaj la produktado de teo, dum animacio de loka studio rakontis historion pri la pacema filozofo Mozi, kiu naskiĝis en Zaozhuang, kaj lia disĉiplo Lu Ban. La postkongreso portis nin al iliaj muzeoj kaj al la proksimaj lokoj de Konfuceo por pli profunde kompreni la ĉinan pensmanieron. La antikva urbo Taierzhuang prezentis la ĉinan reziston kontraŭ la japana agreso dum la Dua Mondmilito, dum ekskurso al la plej granda sensala lago de norda Ĉinio ebligis sperti la lokan naturon.
Jam ekis la preparoj por la 60a Kongreso de ILEI, kiu okazos en Jelenia Góra en Pollando en julio 2027, kune kun la 2a Virina Kongreso kaj la komuna temo “Instrui, inspiri, inkluzivi”. Espereble multaj samideanoj – kaj nesamideanoj se temas pri la Simpozio – povos partopreni.
Alessandra Madella
Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/09/ilei-47/
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post ILEI kongresis ĉe Zaozhuang-a Universitato appeared first on La Ondo de Esperanto.
La Konsilio de “Pro Esperanto” (FPEF) kunsidis antaŭhieraŭ en pleno ĉe la naturamika Esperanto-Domo en Malago, sub la prezido de c-ano Giorgio Silfer; laŭ jama decido de la Konsulino, ŝi estas konstante reprezentata de la Unua Vickonsulo, sen. Manuela Blanco.
Estis ekzamenataj pluraj gravaj dosieroj: tri el ili koncernas nemoveblaĵojn en Svedio kaj Svislando. Pri Skandinava Esperanto-Domo, proprieto de FPEF luata de Esplora Instituto de Esperantologio, estis aprobita la raporto de Civila Esperanta Servo, kiu ree sendos deĵorpatrolon fine de majo 2027, por finprepari la inaŭguron je 26 junio 2027. Pri plia nemoveblaĵo en Svedio, heredaĵo kiu alportos rimarkindan financan profiton sed ne al FPEF, estas fermita la dosiero (operaco Pontoruĝa).
Pri Helvetia Esperanto-Domo, proprieto de Kultura Centro Esperantista kun diversaj luantoj (establoj kaj privatuloj) inkluzive de unu dumvive rajta, estis aprobita la projekto de transformo de La Strigonesto, kiun FPEF submetos al la proprietulo kiel regio responsa pri domflegado, laŭ la kontrakto kun KCE, bazita sur direktivo Maĝarova.
La Konsilio estis informita pri novaĵoj ĉe diversaj kulturcentroj: FPEF okupiĝos pri neniu el ili, sed du paktintaj establoj (LF-koop respektive KCE) sekvas ilian evoluon. La Tanganika Esperanto-Domo havas novan kortiston, kies kontrakto atendas formaligon.
Komisiite de la Kapitulo, helpe de la vickonsulo pri financoj, la Unua Vickonsulo preparis kaj liveris por Senatokonsulto la amendojn al Lex argentaria.

Post varma somero ĉu via verkkapablo soifas novajn ideojn kaj literaturajn rimedojn? Venas bona eblo: la 19an de septembro (sabate) je 15:00 UTC en nia Zoom-ĉambro https://mallonge.net/bobelarto-zoom dum unu horo kaj duono vi havos plezuron helpi unu la alian.
Tradicie la sesion gvidas Jorge Rafael Nogueras.
En Eventa servo trovu pliaj informojn pri la verksesio:
https://eventaservo.org/e/32d6af
Bobelarto
Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news
The post Verku kun Rafa Nogueras appeared first on La Ondo de Esperanto.
La singapura iniciato instigi la civitanojn al ĉiutaga legado, kvankam ĝi povas unuavide aspekti kiel iom kurioza provo reenkonduki agadon per ekonomia stimulo meritas esti konsiderata malpli pro la rimedo elektita ol pro la politika kaj antropologia diagnozo kiun ĝi implicas: nome, ke en socio kie la atento fariĝis konkurenca resurso, la kapablo legi, sekvi argumenton, konservi memoron pri kio antaŭe estis legita ne plu povas esti konsiderata kiel spontanea kultura konduto. La konfucea bastiono en la nusantara arkipelago tion komprenis kaj alvenis al ia estonte juĝebla rimedo.
La afero certe ne koncernas la kvanton da legendaj libroj ĉiutage, sed la kondiĉojn mem de intelekta aŭtonomio de la individuoj. Jam Ernst Cassirer, priskribante la homon kiel animal symbolicum, montris ke la homa rilato al la mondo estas ĉiam kanaligita per lingvaj kaj konceptaj formoj; la ĉiam genia Walter Benjamin siavice vidis en la malapero de transdonebla sperto unu el la simptomoj de moderna malriĉiĝo, kiam informo anstataŭas rakonton kaj la tujeco de la novaĵo forpuŝas la pli malrapidan laboron de memoro.
En tiu perspektivo evidentiĝas la saĝo de la konstitucia principo de kleriĝo kaj klerigo en la Esperanta Civito. Ĝi esence postulas la agnoskon ke komunumo ekzistas politike nur tiom longe kiom ĝi kapablas produkti kaj transdoni la ilojn per kiuj siaj membroj povas kompreni la lingvon, la historion, la simbolojn kaj la konfliktojn. Sen tiu laboro de transdono, la komunumo ne nepre malaperas tuj, sed ĝi iom post iom ĉesas esti “historia subjekto” kaj fariĝas nura demografia aŭ administra restaĵo de si mem.
Gramsci, kiam li parolis pri kulturo kiel organizo de la propra memo kaj kiel akiro de konscio pri sia historia funkcio, komprenis ion esencan: kleriĝo ne estas akumulado de kulturaj objektoj, sed proceso per kiu individuo aŭ komunumo akiras la konceptajn rimedojn por sian estaĵon loki en la tempon. Same, la konservado de kulturo ne reprezentas muzeigon de tradicio, ĉar kulturo konservata nur kiel relikvo jam estas esence mortinta; ĝia vera konservado okazas dum tekstoj, ritoj, memoroj kaj intelektaj kategorioj daŭre kapablas influi la manieron en kiu kolektivo komprenas siajn eblecojn.