---

Antaŭ naŭdek-sep semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-oka porcio. Ĝuu ĝin! 

---
Lernantoj rezignis dum tuta monato
komplete pri uzo de poŝtelefono.
Montriĝis ke ili moviĝis pli multe
kaj interagadis kun siaj amikoj.

Dimanĉon la horo ŝoviĝis antaŭen:
Ni devas vekiĝi nun iom pli frue.
Ni tiel ricevos taglumon pli longe.
Sed ĉu ni profitos de tiu horŝanĝo?

Se oni ne vivas laŭ firma horaro,
ja eblas neglekti la tutan aferon.
Vesperaj programoj okazas pli frue.
Sed ĉu ni bezonas vesperan taglumon?

Ideo unue nur estas en cerbo,
ĝi iom post iom fariĝas realo.
Sed ofte ideoj provokas envion.
Ne estas facile venkigi ideon.

Mi tial decidis intense labori.
Regule mi nun publikigas versaĵojn.
Ne eblas ignori ĉi tiun novigon,
se ĉiusemajne aperas porcio.

La filozofio demandas pri vero.
La vero ne estas facile trovebla.
Disputoj tre ofte ne trovas la solvon.
Ni estu modestaj en niaj pretendoj.

Scienca progreso ja daŭre okazas.
Kaj tiel ni solvas tre urĝajn problemojn.
Racia pensado nin gvidu antaŭen.
Per paco kaj amo ni trovas feliĉon.

Dum Pasko la pastroj en siaj predikoj
esprimas la ĝojon pri Kristo vivanta.
La tuta etoso do estas tre gaja.
Per ŝercoj la pastroj ridigas kredantojn.

Ŝi iras promeni kun sia hundeto.
Kaj tiu promeno ja estas necesa.
La hundo ja devas demeti fekaĵon
kaj devas moviĝi en freŝa aero.

Konzerno transprenis malnovan firmaon.
Ĝi estis valora, kun bonaj produktoj.
Sed mankis la mono por grandaj investoj,
kaj tiuj necesis por plua kreskado.

Dumvivan membrecon akiris klubano.
Li pagis por tio sufiĉe da mono.
Li estis aktiva kaj faris tre multe
kaj ĉiam subtenis aliajn klubanojn.

La nesupereble stultega ŝtatestro
provokis militojn anstataŭ pacigi.
La aliancanojn li ne plu konsultis
kaj tiel detruis longjarajn rilatojn.

Anstataŭ ordigi li kreis ĥaoson.
Li agas zigzage, do nekalkuleble.
Ĉu eble li estas jam iom freneza?
Nun liaj eldiroj ne estas kredindaj.

Ni havas ja lingvon por monda kompreno.
Ĝi estas tre bela, ja preskaŭ muzika.
Ĝi kreas memfidon kaj koramikecon.
Ĝi estas por ĉiuj la lingvo de paco.

Ja indas reciti ĉi tiujn versaĵojn,
ĉar ili enĥavas spiriton de paco.
Vi ne nur parolos, sed sentos korvarmon.
Vi povas esperi ke ĉio boniĝos.

Ne temas tutsimple pri lingvolernado.
Ĝi estas valora por monda kulturo.
Ni laŭdu la lingvon kaj ĝian kreinton.
Ni estas feliĉaj pro tiu donaco.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

50x50cm sur planche de bois, acrylique et sable / Existe-il des rond-points dans les marines? 바닷 속에도 원형교차로가 있나요? 2026 Ĉu pro tio, ke lasttempe nia familio vojaĝis al marborda urbo? Mi tie kuris pliproksimen por bone rigardi la maron. Ĉu ekzistus trafikrondo en la profunda maro? Imago ja flugadis ien tien en mia kapo. Estas hejme. Unu el multaj avantaĵoj el kampara vivo estas konkrete konscii trankvilecon. Freŝa aero, melodio de milda venteto, bojado de hundidoj, kantoj de sovaĝaj birdoj, flustrado de brilaj steloj. En tia etoso, mi pentras. Sagak sagak.. nura bruo el sabloj sur la kanvaso. Tiam mi povas havi okazon rigardi min mem kaj aŭdi mian profundan koron. Tio estas ĝusta respondo, kial mi pentras. Ĉi-semajne, vizitis min kelkaj studentoj nekonataj kun sia profesorino el alternativa liceo, nomata [MokdoNaru]. La profesorino simple prezentis, ke ili estas unuj el ĉi-jaraj freŝaj lernantoj, kaj ke en la unua semajno ili vizitas homojn por intervuji, per kiuj oni povas rigardi la mondon alimaniere. Al mi, la lernantoj ĵetis demandojn jen pri Esperanto, jen pri pentrarto. "MALKOVRI SIN MEM, RENKONTI LA MONDON" Post kiam ili foriris, mi legis broŝureton pri la speciala liceo. La du frazoj skribitaj sur ĝi estas ne nur por tieaj studentoj, sed ankaŭ por ni ĉiuj, mi opinias. Printempo ja printempas. Mi aldonas la plej belan novaĵon en ĉi-belega sezono. Lasttempe okazis geedziĝa festo de mia eksstudentino kara "Verda" en Seulo. Ĉeestis multaj eksaj studentoj, kun kiuj mi vojaĝis en la mondo pere de Esperanto. Tiom da ĝojo, tiom da emocio, tiom da rememoraĵoj kun ili !! Ilia tiama tempo vivas ene de mi kaj la mia ene de ili. Sufiĉis tio, por ke ni tuj forte brakumis kaj saltadis pro ĝojo.

Ekde ĉi tiu jaro en Germanio ĉiu viro de 17-  ĝis 45-jaraĝa devas peti permeson de la armeo (Bundeswehr) por restadi eksterlande pli ol tri monatojn sinsekve.
Tion preskribas amendo al la konskripcia leĝo, aprobita en 2025 preskaŭ senrimarke. Tamen Berlino atentigis ke, per administra akto, la permeso iĝos aŭtomata, tiel longe kiel la konskripcio ne estos deviga. La akton oni atendas jam de kvar monatoj.
Germanio ne situas inter la eŭropaj landoj kun deviga soldatservo: Aŭstrio, Estonio, Finnlando, Grekio, Kipro, Kroatio, Latvio, Litovio, Norvegio, Svedio kaj Svislando. La geopolitikaj tensioj povus konduki al la devigo en ĉiu EU-ŝtato aŭ/kaj al la imito de Germanio en la menciitaj dek unu landoj.
Eĉ se principe ĉiu permeso estas koncedenda, la leĝo kaŭzas grandigon de burokratia laboro kaj kontrolon pri la movoj kaj motivoj de la (maskla) junularo.
Volontuloj kaj dungotoj ĉe UEA kaj TEJO havos pli malfacilan vivon, pormomente nur en Germanio; kaj poste?
 

Prezentante en printempo la aŭtunan (feliĉe, beletro ne tiom observas sezonojn kaj ne perdas aktualecon, kiel novaĵoj aŭ anoncoj) Boaon, mi citas fragmenton el la enkonduko de Probal Daŝgupto:

“En nia komunumo, ni longege metadis sur piedestalon la kontraŭdiskriminacian retorikon, favoran al la plifortigado de plej diversaj homaj rajtoj. Sed ni trovis ke la beletra, muzika, amuzmomenta percepto de la homoj fajfas pri la elementoj de tiu retoriko. Ne utilas persiste ignoradi tiun disduecon en niaj esperantistaj instinktoj. La beletro estas nia plej verve funkcianta sektoro. Ni ĝin mobilizu, kaj ni elvenu el la iluzio ke eblas atingi tion per predikoj”.

Prozaĵoj de ĉinoj Jado (Wei Yubin) “Verda rubando” kaj Gong Xiaofeng (Arko) “Monta vento” havas historian fonon, la unua Esperantan, la dua – ĉinan. Spomenka Štimec memorigas, kiel ekestis kaj realiĝis la ideo pri la monumento al Esperanto en Zagrebo. En “Vaglumoj” de Sara Spanò la aŭtovojaĝo plenas de pripensado. Originala poezio estas reprezentita per du versaĵoj de Jouko Lindstedt.

La nobelpremiito pri literaturo (2025) László Krasznahorkai ĉeestas per du noveloj, tradukitaj el la hungara de István Ertl kaj Judit Schiller. Kompletige venas eseeto de Ertl pri la verkaro de la famiĝinta verkisto kun malfacile prononcebla familinomo. Ankoraŭ unu ĉinia kontribuo (ne la lasta) estas dialogplena rakonteto de Cao Naiqian “En kavo de stako el avenpajlo” (trad. Minosun).

Ĉirkaŭ 60 paĝojn okupas artikoloj kaj eseoj, inter ili omaĝoj al Kálmán Kalocsay (Probal Daŝgupto), Jacques Le Puil (Mikaelo Bronŝtejn), Roman Dobrzyński (Ulrich Lins). Eseo de Lusin “Memore al fraŭlino Liu Hezhen” (trad. Mumei Shi) omaĝas la du viktimojn de la masakro, okazinta la 18an de marto 1926. Jens S. Larsen esploras, kio estas neŭtraleco ĝenerale kaj rilate al Esperanto.

Probal Daŝgupto recenzas la kolekton “Aktoj de la Simpozioj de ILEI 2022-2023”, Sebastien Moret (trad. Gabriel Labrie) analizas “Kurson de ĝenerala lingvistiko” de Ferdinand de Saussure, kiu aperis en la traduko de Fernando Pita. Antonio Valén skribas pri la dulingva eldono hispana-Esperanta “Gadir” de Jorge Camacho, Trevor Steele pri “Mi konis Moseon” de Tek-sek (registrita de Ursula Roberts; trad. Tanulo).

Rubrikaj fotoj en la almanako estas de Geoffrey Greatrex, ilin la redakcio forgesis uzi kiel ilustraĵojn por la recenzo de Greatrex en la antaŭa, duobla almanako №52-53.

Halina Gorecka

Ĉi tiu artikolo aperis en la marta (printempa) eldono de “La Ondo de Esperanto” (2026).
Ĉe represo aŭ citado bonvolu nepre indiki la fonton:
Papere: La Ondo de Esperanto, 2026, №1 (327).
Rete: La Ondo de Esperanto https://sezonoj.ru/2026/04//

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
“La Ondo de Esperanto” en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Beletra Almanako, 2025, №54 appeared first on La Ondo de Esperanto.

05/04/2026 Enhavo: http://neniammilitointerni.over-blog.com/2025/09/israelo-okcidento-kaj-soaho-korekti-la-falsajn-ideojn.html La 99-a SAT-Kongreso okazos en la urbo Leono inter la 19-a de julio 2026 kaj la 26-a de julio 2026. La kongreso koincidos kun...

2. Antaŭ 85 jaroj naskiĝis Boris Aleksejeviĉ Zozulja (Зозуля, 1941-1975-2020), sovetunia kaj ruslanda inĝeniero, programisto kaj esperantisto; Esperanto-instruisto, fondinto de la eldonejo “Verda Kukolo” ĉe kiu aperis pluraj libroj kaj broŝuroj, inkluzive de liaj propraj verkoj: “Plumprovo” (1994), “Ne stumblu ĉe gramatiko!” (1995), “Эсперанто-русский словарь ложных друзей переводчика” (1995), “Dialogoj pri religio” (1997), “Soci-politikaj konceptoj de L. L. Zamenhof” (1997), “Poltergejst’ ne kulpas” (1999), “Esperanto: demandoj kaj respondoj” (2004), “Folioj” (2011) k. a.

10. Antaŭ 65 jaroj mortis Louis Bastien (1869-1902-1961), franca armeano, generalo kaj esperantisto; vicprezidanto de la franca landa asocio SFPE (1928-44), prezidanto de UEA (1934-36), post la skismo en 1936 prezidanto de Internacia Esperanto-Ligo (1936-47), ĉefkunlaboranto de “Enciklopedio de Esperanto”, aŭtoro de “Naŭlingva etimologia leksikono de la lingvo Esperanto” (1907), “Vocabulaire de poche français-Esperanto” (1932) kaj “Militista vortareto” (1955). Membro de la Lingva Komitato (1909-48) kaj Akademio de Esperanto (1934-57), honora prezidanto de UEA (1947-61).
• Legu pli en la enciklopedio Nia Diligenta Kolegaro, p. 28-29.

11. Antaŭ 110 jaroj dum la batalo ĉe Verdun pro obusa trafo pereis Théophile Rousseau (pron.: rusó, 1876-1905-1916), franca profesoro de matematiko, disvastiganto de Esperanto, precipe en turismo, iniciatoro de Esperanto-oficejoj; kuniniciatoro, defondiĝa komitatano kaj vicprezidanto de UEA.

16. Antaŭ 40 jaroj mortis Veselin Damjanov (Дамянов, 1925-1974-1986), bulgara opera kaj opereta kantisto, profesoro en Bulgara Ŝtata Filharmonio, laŭreato de pluraj muzikaj premioj, Merita Artisto de Bulgario; li plurfoje koncertis en Esperantaj kongresoj kaj kantis en Esperanto dum siaj turneoj. Inter liaj diverslingvaj muzikaj registraĵoj estas ankaŭ kelkaj en Esperanto: “Veselin Damjanov kantas en Esperanto” ‎(disko, 1978), “Serenado al fraŭlino Loli kaj kvar aliaj kantoj” (disko, 1981), “Papageno kaj du grandaj arioj” (kun Agathe Soemer-Pascali, disko, 1982), “Veselin Damjanov koncertas en Kanado” (kasedo, 1985), “Jubilea koncerto” (disko, 1985), “Emocioj” (kun Joëlle Rabu, posteume eldonita KD, 2014).

21. Antaŭ 80 jaroj naskiĝis Gunnar Gällmo (1946-195?-2023), sveda tradukisto, budhano kaj esperantisto, prezidanto de Budhana Ligo Esperantista; aŭtoro de “Wolfgangerl” (1990), “Mokrokalvo la gigantegegego” (1999), “Kelkaj faktoj pri la budhismo” (2002), “Kantoj de la veraj homoj” (2006); tradukinto de “La Dharmo-pado” (2002), “Nemeza” (A. Nobel, 2003), “La korto” (K. Lundberg, 2015), “Malvarma bufedo” (J. Wrangborg, 2017).

25. Antaŭ 160 jaroj naskiĝis Carlo Bourlet (pron.: burlé, 1866-1900-1913), franca matematikisto, akademiano kaj esperantisto (№6484); unu el la plej gravaj figuroj en la historio de Esperanto. Li interesigis pri Esperanto la amasan asocion Touring-Club kaj la prestiĝan eldonejon Hachette et Cie, prezidis la Parizan Esperanto-Grupon (la plej aktivan kaj amasan en la mondo), kunorganizis la unuajn UKojn, kunfondis kaj estis la unua sekretario de ISAE (1907); iniciatis kaj direktis “La Revuon” en kiu aperis ankaŭ liaj originalaj kaj tradukitaj verkoj; verkis librojn kaj broŝurojn en/pri Esperanto, inter kiuj elstaras “Premier manuel de la langue auxiliaire Esperanto” (1905), konata kiel “la ruĝa broŝuro”, kies francaj eldonoj aperis en la suma eldonkvanto 550 mil ekz., kaj kiu aperis ankaŭ en pluraj alilingvaj versioj.
• Legu pli en la enciklopedio Nia Diligenta Kolegaro, p. 44-46.

25. Antaŭ 115 jaroj naskiĝis Károly Fajszi (pron.: fájsi, 1911-1964-2004), hungara poŝtoficisto kaj esperantisto; kunfondinto de Esperanto-Asocio pri Poŝto kaj Telekomunikado (IPTEA); aŭtoro de Esperanto-lernolibro por hungaroj (1966), elstara Esperanto-kolektanto, kies kolekto enhavis 17 mil librojn, ok mil binditajn jarkolektojn de gazetoj k. m. a.; honora membro de UEA (1991); en 2002 lian kolekton aĉetis la kultura ministerio de Hungario kaj transdonis ĝin al la landa fremdlingva biblioteko en Budapeŝto.
• Legu pli en la enciklopedio “Nia Diligenta Kolegaro”, p. 88-89.

25. Antaŭ 65 jaroj naskiĝis Miĥail Konstantinoviĉ Ĉertilov (Чертилов, 1961-1986-2018), sovetunia kaj ruslanda inĝeniero kaj esperantisto, plurfoja estrarano kaj unumandata prezidanto (2009-10) de REU, tradukinto de “Invado: Tero” (2012) de H. Harrison, kuntradukinto (kun S. Smetanina) de “La nokta patrolo” (2006-07) kaj “Kavaliroj de kvardek insuloj” (2009) de S. Lukjanenko.
• Legu pli en la artikolo “Malfruinta omaĝo” de Grigorij Arosev ĉe https://sezonoj.ru/2019/02/chertilov/

28. Antaŭ 105 jaroj naskiĝis Elna Matland (1921-1939-2011), norvega instruistino kaj esperantistino, prezidanto aŭ sekretario de la Esperanto-kluboj en Bergeno kaj Sauda, estrarano de la Norvega Esperantista Ligo (NEL) kaj ĝia prezidanto (1985-91), komitatano de UEA (1983-95), prezidanto de LKK de la 76a UK en Bergeno (1991), honora membro de UEA (1992) kaj NEL (2001).

28. Antaŭ 45 jaroj mortis Endre Tóth (1931-1960?-1981), hungara muzikisto, instruisto, redaktoro, verkisto kaj esperantisto, blindiĝinta en 1945 pro eksplodo de mino; aŭtoro de verkoj hungaraj, germanaj kaj Esperantaj, kiuj aperis unu jaron post lia morto en la novelaro “Lappar, la antikristo” (1982), alte taksita de la kritiko kaj legantaro.

30. Antaŭ 105 jaroj naskiĝis Juan Eduardo Bachrich (denaske: Johann Eduard Bachrich, 1921-1938-2005), aŭstria agrikulturisto kaj esperantisto, post la Dua Mondmilito migrinta al Venezuelo, kie li estis peranto (1974-2001) kaj komitatano (1992-98) de UEA; subvenciinto de la vidkursoj “Mazi en Gondolando” kaj “Esperanto: Pasporto al la tuta mondo”; honora membro de UEA (2000). Danke al la donaco de liaj gefiloj UEA starigis la fondaĵon “Biblioteka Apogo Honore al la Geedzoj Maria kaj Johano Bachrich”, kiu helpas pliriĉigi la kolektojn de Esperanto-bibliotekoj.

Aleksander Korĵenkov

Ĉi tiu listo de jubileoj kaj memordatoj por aprilo 2026, kompilita de Aleksander Korĵenkov, aperis en la marta (printempaa) eldono de “La Ondo de Esperanto” (2026).
Ĉe represo aŭ citado bonvolu nepre indiki la fonton:
Papere: La Ondo de Esperanto, 2026, №1 (327).
Rete: La Ondo de Esperanto https://sezonoj.ru/2026/04/aprilo-10/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
“La Ondo de Esperanto” en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Jubileoj kaj memordatoj en aprilo 2026 appeared first on La Ondo de Esperanto.

04/04/2026 La enhavlisto de la aprila kajero: 75 ... Bonvenon al Graco! 77 ... 10-a Kuba Esperanto-Renkontiĝo: por puŝi la ĉaron 77 ... Scienca agado: AIS invitas prelegi en SUS kaj al Premio Pirlot 78 ... Rete: 1000 aŭskultoj aŭ nenio – bonvenon al la...

"Boženka," diris sinjoro ministro al sia edzino, prenante egan porcion da salato, "hodiaŭ posttagmeze mi ricevis leteron, tio vin interesos. Mi devas ĝin prezenti al ministeria konsilantaro. Se ĝi malsekreti­ĝus, estus unu politika partio en ega embaraso. Jen, rigardu ĝin," diris sinjoro ministro, palpante unue en la maldeks­tran internan poŝon kaj poste en la dekstran. "Atendu, kien nur mi tion," murmuris sinjoro ministro, palpante denove en la maldekstran internan poŝon; post kio li demetis for­keton kaj komencis rasti ambaŭmane en ĉiuj ceteraj poŝoj.

Internacia esploro dokumentas la fatalajn efikojn de certaj nutraĵoj. Mondskale la nombro de mortokazoj pro malvastiĝintaj koronariaj angioj atingas kvar milionojn. Samtempe la esploristoj montras kiel simple eblas malaltigi la mortoriskon.

Nesana nutraĵo kaŭzis en la jaro 2023 mondskale laŭ studaĵo pli ol kvar milionojn da mortokazoj pro koronaria malsano. Tiu malsano de la koronariaj angioj estas unu el la plej oftaj kaŭzoj de morto, precipe en industriaj landoj. Malutila estas ĉe tio laŭ esploristoj en Bostono nutraĵo kun multe da salo, da sukero kaj graso - kaj kun malmulte da nuksoj, da plengrajnaj produktoj kaj fruktoj.

Ili analizis la kuntekston inter koronaria malsano kaj 13 diversaj nutraĵaj faktoroj. Tio estis interalie fruktoj, legomoj, plengrajnaj produktoj, nuksoj kaj semoj, balastaĵoj, marfruktoj, omega-6-grasacidoj, viando, sukerumitaj trinkaĵoj kaj salo. Ĉe tio la teamo uzis datumojn el 204 landoj kaj regionoj.

La absoluta nombro da pronutraĵaj mortokazoj pro koronaria malsano plialtiĝis laŭ tio de la jaro 1990 ĝis 2023 mondskale je ĉirkaŭ 42 procentoj al pli ol 4 milionoj. Tio estis ankaŭ kunkaŭzita de la kresko de la loĝantaro dum tiu tempo. Konsiderante la aĝon aliflanke la kvoto de mortokazoj malaltiĝis je apenaŭ 44 procentoj al proksimume 45 kazoj inter 100.000 loĝantoj. Tio indikas pliboniĝon de la sano kaj de la medicina prizorgado de la monda loĝantaro, skribas la aŭtoroj.

En Germanio laŭ tio malaltiĝis de 1990 ĝis 2023 ankaŭ la absoluta nombro de pronutraĵaj mortokazoj pro la koronaria malsano je preskaŭ 44 procentoj al fine proksimume 66.000. Tio signifas malkreskon je 67,5 procentoj. En tuta okcidenta Eŭropo tio estis eĉ 70 procentoj. Nur en Aŭstralio kaj Novzelando la koncerna mortokvoto malaltiĝis ankoraŭ pli forte - je pli ol 77 procentoj.

La esploristoj klarigas tion per politikaj agoj kiel kampanjoj por sana nutraĵo, deviga markado de nutraĵoj kaj gvidlinioj por la lerneja nutraĵo. "Nutraĵaj faktoroj estas konsiderataj pro sia modifebleco kiel optimuma celo por politikaj agoj en la kampo de publika sano", ili akcentas.

En centra Afriko aliflanke la pronutraĵa mortokvoto pro koronariaj malsanoj plialtiĝis je preskaŭ 21 procentoj. Tie kaj en aliaj regionoj la manĝokutimoj pli kaj pli similas al okcidentaj nutraĵaj skemoj, klarigas la aŭtoroj. "Tiu ŝanĝiĝo estas markita de pli alta konsumo de prilaboritaj nutraĵoj, precipe de prilaborita viando, kaj de sukerumitaj trinkaĵoj", skribas la teamo.

Aliflanke la kvoto de ruĝa viando kaj de sukerumitaj trinkaĵoj estas pli alta ĉe la kaŭzoj por morto pro koronaria malsano en landoj kun okcidenta vivnivelo. La aŭtoroj pledas por modifitaj mondskalaj politikaj agoj por protekti sin kontraŭ la malsano. Ĝis nun la kampanjoj koncentriĝis ĉefe al reduktado de la konsumo de salo, de sukero kaj de graso.

La aktuala studaĵo tamen konfirmas rezultojn de pli frua studaĵo laŭ kiu la samtempa reduktado de viandokonsumo kaj pli alta konsumo de sanaj nutraĵoj povus malaltigi la mortoriskon pli efektive, akcentas la esploristoj. La evito de nesanaj nutraĵoj restas grava, sed samtempe estu manĝataj pli da protektantaj nutraj substancoj. 

La Abeletoj (organiza teamo) kompletigis la programon de la 15a Kultura Esperanto-Festivalo, kiu okazos de la 26a ĝis la 31a de julio 2026 en La Chaux-de-Fonds (Svislando), sen grandaj hezitoj palimpseste. Teatro ludos la ĉefan rolon, kaj c-ano Giorgio Di Nucci plej kontribuos: kabareta omaĝo al Raymond Schwartz, klasika koncerto per fortepiano, premiero de “Dimanĉa brokantisto” kun la aŭtoro, c-ano Giorgio Silfer.

Sed teatro gravos ankaŭ pro Arno Lagrange, kiu interpretos propran adapton el Lluis Llach: “Ŝminkitaj okuloj”, preleginte pri la temo prepare al la prezento. Same grava atuto estos la kantateliero kaj la recitalo de Kajto.

Post Ĉinio pasintjare, Japanio gastos ĉi-foje, sed sen aziano… Alice Viotto atelieros kaj pri origamio kaj pri kimonoj. Denove teatro per la ateliero de Rolando Giancola.

Prelegos c-ino Viviana Piccinini pri “Libereco kaj Arto”, c-ano Alessio Giordano pri “Literatura Foiro” kaj la ĵusa novelaro de c-ino Etel Zavadlav, kun vaka seĝo ni parolos pri Nicolino Rossi kaj Raymond Schwartz. Aldone belaj ekskursoj kaj la Asembleo de la Esperanta PEN.

Per la kvina sinsekve, Svislando rekordas kiel gastiganto de la Kultura Esperanto-Festivalo, kiu naskiĝis sed ankaŭ letargiis en nordeŭropaj landoj: ĉu post la resurekto de Lesjoforso danke al la Esperanta Civito, KEF okazos denove en Svedio?

Aliĝoj kaj informoj: kulturservo.esperantio.net kaj kce@esperantio.net

La Abeletoj

Fonto: HeKo 905 7-B, 31 mar 2026

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Preta la programo de la 15a KEF appeared first on La Ondo de Esperanto.

La oficiala reTejo prezentas ĝin tiel: “Retoso estas la reta evento de TEJO organizata de junuloj kaj por junuloj; ĝi donas al la homoj la eblon amuziĝi, lerni kaj renkontiĝi kun (novaj) amikoj en Esperantujo per la interreto”; sed post 2025 Retoso ne plu estas anoncita.

Efektive ĉi tiu virtuala renkontiĝo, en mikrokosmo de virtualaj virtuozoj, pli kaj pli regresis laŭ aliĝoj: de 281 en 2021 al 121 en 2025. Vikipedio ne donas informon post 2023. Ŝajne ekzistas TELEGRAM-grupo kun pli ol tricent personoj, sed ĉu aktiva? Por 2026 oni trovas ajnan informon nenie, escepte de propono kunsidigi la TEJO-Komitaton dum Retoso en majo.

Evidente, malgraŭ volontuloj kaj dungitoj en kreskanta kvanto, kaj mono el Eŭropa Unio, la junulara sekcio de UEA ne kapablis plu organizi aŭ reklami Retoson. Des malpli kapablus, se ne plu estus EU-subvencio. Sed kial Retoso mortus tiel rapide?

Legu pli en “Heroldo de Esperanto” n-ro 2376, aprilo 2026

La oficiala reTejo prezentas ĝin tiel: “Retoso estas la reta evento de TEJO organizata de junuloj kaj por junuloj; ĝi donas al la homoj la eblon amuziĝi, lerni kaj renkontiĝi kun (novaj) amikoj en Esperantujo per la interreto”; sed post 2025 Retoso ne plu estas anoncita.

Efektive ĉi tiu virtuala renkontiĝo, en mikrokosmo de virtualaj virtuozoj, pli kaj pli regresis laŭ aliĝoj: de 281 en 2021 al 121 en 2025. Vikipedio ne donas informon post 2023. Ŝajne ekzistas TELEGRAM-grupo kun pli ol tricent personoj, sed ĉu aktiva? Por 2026 oni trovas ajnan informon nenie.

Evidente, malgraŭ volontuloj kaj dungitoj en kreskanta kvanto, kaj mono el Eŭropa Unio, la junulara sekcio de UEA ne kapablis plu organizi Retoson. Des malpli kapablas, se ne plu estas EU-subvencio. Sed kial Retoso mortis tiel rapide?

Legu pli en “Heroldo de Esperanto” n-ro 2376, aprilo 2026

1. Preter la ĝardena muro | Kompleta serio | Antaŭfilmo (Esperanto) spektita 20 fojojn de  20 malsamaj homoj
2. EsKu – Epizodo 79 – Bertilo Wennergren spektita 12 fojojojn, 11 homoj
3. Le micro trot’ ekstere : que signifie le mot ekstere ?  7 7
4. 20220325 Intervjuo de Chelsea RM pri Esperanto, Medano, Hokiena, Lingvolernado, Esperantujo,  6 5
5. Tokipona Situacio estas Freneza  8 8
6. Kristanismo, Esperanto kaj Martinus kosmologio  8 7
7. Via spuro en la video: Mezo de sezono. Malsukcesinta Projekto 10 9
8. ¿Por qué ESPERANTO TRIUNFA en CHINA? 5Razones #esperanto #podcast #podcastidiomas #idiomaesperanto  6 6
9. Geokaŝejo – Kio okazis kun mia geokaŝo? (ĝisdatigo unu) 7 7
10. Del esperanto al Klingon: ingeniería del lenguaje.  6 6

Kiel kuriozaĵo, la kanto PMEG 12.2 (Originala kanto) atingis 10 spektoj, sed nur el 5 homoj, tial ĝi atingis nur la 12an pozicion

Malbona monato kompare kun aliaj, nur 1040 spektoj, dividitaj inter 573 afiŝoj. Sed ne katastrofa, kompare al februaro. Dum februaro estis 1076 spektoj, dividitaj inter 751 afiŝoj). Por kompari rekomendoj de tubaro estis sekvataj 1737 fojojn, kaj dum februaro, 1440.

La venontaj konkursoj, esperebble helpos ke esperantaĵoj ricevos pliajn spektojn

Hodiaŭ mi parolos pri tre grava kaj kortuŝa momento en la kanada historio. Se vi iam vizitos la belan urbon Halifakso en la provinco Nov-Skotio, vi vidos viglan kaj modernan havenon. Sed antaŭ pli ol cent jaroj, tiu sama loko spertis ion nekredeblan. Estis la sesa de decembro en la jaro mil naŭcent dek sep. La Unua Mondmilito tiam ardis en Eŭropo, kaj la haveno de Halifakso estis plena de ŝipoj, kiuj portis soldatojn kaj provizojn trans la Atlantikan Maron. Tiu tago komenciĝis kiel ĉiu alia klara kaj malvarma vintra mateno. 

Tamen, du ŝipoj baldaŭ renkontiĝos en mortiga maniero. Unu el ili estis franca kargoŝipo nomata Mont-Blanc. Ĝi estis plene ŝarĝita per miloj da tunoj da tre danĝeraj eksplodaĵoj destinitaj por la eŭropa milito. La alia estis norvega ŝipo nomata Imo. Pro konfuzo kaj malbonaj decidoj en la mallarĝa akvovojo, la du ŝipoj koliziis. La frapo mem ne estis tre forta, sed ĝi sufiĉis por kaŭzi grandan fajron sur la franca ŝipo. Multaj homoj sur la bordo, kaj eĉ infanoj survoje al la lernejo, haltis por scivoleme rigardi la brulantan ŝipon, tute ne sciante la danĝeron kiu kuŝis sub la ferdeko.

Post iom da tempo la fajro atingis la mortigan ŝarĝon. Okazis eksplodego tiel potenca, ke ĝi preskaŭ tute detruis la nordan parton de la urbo. Antaŭ la invento de la atombombo, tio estis la plej forta homfarita eksplodo en la tuta monda historio. La premo do faligis multajn konstruaĵojn, rompis fenestrojn, vundante kaj blindigante eĉ multajn kilometrojn for, kaj levis akvon el la haveno por krei detruan ondegon. Estis vere malĝoja tago, kiam miloj da homoj perdis siajn vivojn aŭ grave vundiĝis. Krome, la sekvan tagon komenciĝis terura neĝoŝtormo, kiu ankoraŭ pli malfaciligis la situacion por la pluvivantoj kaj la kuraĝaj savantoj.

Tamen, eĉ en la plej profundaj krizoj, la homaro ofte montras sian plej luman kaj bonan flankon. Kiam la terura novaĵo pri la katastrofo atingis la urbon Bostono en Usono, la loĝantoj tie ne hezitis eĉ unu momenton. Ili tuj organizis specialan trajnon plenan de kuracistoj, flegistoj kaj urĝaj medicinaj provizoj. Tiu trajno veturis tiel rapide kiel eble tra la peza neĝo por helpi la suferantajn halifaksanojn. La tuja helpo el Bostono savis sennombrajn vivojn kaj donis necesan esperon al la preskaŭ tute detruita urbo.

Por montri sian profundan kaj eternan dankemon, la provinco Nov-Skotio ĉiujare sendas tre specialan donacon al Bostono. Ĉiun vintron, la kanadanoj elektas la plej grandan kaj belan kristnaskan arbon en sia tuta provinco kaj zorge sendas ĝin suden trans la landlimon. Tiu arbo ĉiam fariĝas la oficiala kristnaska arbo de la urbo Bostono. Kiam la homoj vidas tiun arbon luman kaj belan, ili ne nur vidas simplan festan ornamaĵon. Ili vidas memoron pri tiuj, kiuj perdis la vivon, kaj brilan simbolon de vera amikeco inter du proksimaj urboj. 

Pasporta Servo, la tutmonda adresaro de esperantistaj gastigantoj, denove aperos en 2026 en libreta formo, kaj ni bezonas vian helpon. Ekde 1974 Pasporta Servo konektas vojaĝemulojn kun gastigemuloj en pli ol mil urboj kaj montras ne nur la tutmondecon de Esperanto, sed ankaŭ ĝian praktikan utilon kiel internacia pontlingvo. Ĝi transformiĝis de libro en unu el la plej efikaj kaj konkretaj propagandiloj pri Esperanto kiel tutmonda lingvo kun vivanta komunumo.

Ĝis la 1a de aprilo 2026, estas registritaj 2463 gastigantoj el 121 landoj, kiuj kune ofertas gastigadon en 1797 urboj tutmonde.

La lasta eldono kiel libreto aperis en 2017. Pasis longa tempo ekde tiam, kaj naŭ jarojn poste, TEJO, kunlabore kun UEA, preparas novan eldonon de la libro, kiu aperos ĉi-jare. Tamen, por ke Pasporta Servo iĝu vere bonkvalita servo por ĉiuj uzantoj, ni kalkulas je la subteno de tutmonda reto de helpantoj, kaj vi povas iĝi parto de tiu tutmonda reto!

TEJO serĉas landajn organizantojn por multaj landoj en la reto!

Legu pli en la retejo de TEJO: https://www.tejo.org/ma-landa-organizanto-ps/

Bildo: Mapo de landoj kie estas gastigantoj de Pasporta Servo.

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Iĝu landa organizanto ĉe Pasporta Servo appeared first on La Ondo de Esperanto.

Hodiaŭ en la piemonta urbo Verĉelo c-anoj Giorgio Di Nucci kaj Giorgio Silfer komencis la preparon de la kabareta spektaklo “Omaĝe al Raymond Schwartz”, kiu premieros dum la 15^a Kultura Esperanto-Festivalo en Ĉaŭdefono: antaŭ ol difini la kanvason, la artisto (kiu muzikos, kantos, skeĉos dum tuta horo) studis la personecon de la lorendevena verkisto, por plej kongrui kun la omaĝoto.

Al Schwartz mem estos dediĉita “vaka seĝo” dum KEF, tiel ke la publiko intimiĝu kun lia multfaceta kontribuo al la esperanta kulturo: landlima verkisto, amfibia kaj ambigua, kun praktike duobla personeco (kiun laŭis kaj komplicis la edzino, afero malofta en Esperantio), la tamen pariza humuristo ne estas plene komprenita ankoraŭ nun, cent jarojn post “Verkata Testamento”.

La unua palimpsesta varianto de la spektaklo estas grandparte preta: ĝi enhavos ankaŭ filmajn fragmentojn kaj eĉ la kantantan voĉon de Schwartz mem.

Sonĝoj povas influi kiel profundan ni sentas nian dormon. Kiu rememoras intensajn sonĝojn, tiu laŭ eksperimento havas pli bonan senton pri la dormo. Kion tio signifas por nia dormo. 

Kelkfoje ni dormas dum ok horoj kaj malgraŭ tio ni sentas nin torturitaj. Kaj kelkfoje sufiĉas kvin horoj kaj ni sentas nin surprize refreŝiĝintaj. Kiel ni prijuĝas nian dormon, tio dependas ankaŭ de tio kun kiuj sentoj kaj rememoroj ni vekiĝas. Nova studaĵo el Luka en Italio liveras novajn indikojn. Ĉe tio sonĝoj ludas centran rolon.

La itala esplorista teamo observis 44 volontulojn dum pluraj noktoj en dormolaboratorio. Ĉe tio estis mezuritaj la cerbaj kurentoj, kaj la partoprenantoj estis ĉiam denove vekitaj. Rekte post la vekiĝo la testantoj devis indiki kiel profunda la dormo ĵus sentiĝis. Montriĝis: Kiu povis post la vekiĝo rememori pri sonĝo, tiu sentis la dormon kiel pli profundan, kvankam la cerbo dum sonĝado ĵus estis aktiva. Se testantoj rememoris pri aparte viglaj kaj intensaj sonĝoj, tiam ili sentis sian dormon kiel aparte profundan.

"Sonĝado kiel subjektiva travivaĵo estas grava elemento de la dormo", diras germana esploristo pri dormo kaj sonĝoj. Laŭ li sonĝo povas plifortigi la senton esti bone kaj profunde dorminta. Ĉu tio vere estas kaŭzita de la sonĝoj, tion laŭ li la studaĵo ne povas fine respondi.

Eblas prilumigi ĉiam nur la rememorojn pri la sonĝoj. Tio signifas: Kiu rememoras pri viglaj kaj intensaj sonĝoj, tiu sentis sian dormon post vekiĝo kiel profundan. El tio tamen ne eblas derivi, ĉu vere la sonĝoj estas la kaŭzo.

En la esplorado pri dormo jam delonge estas konate ke la cerbo pli bone rememoras se ĝi ne devas subite ŝalti de la fazo de profunda dormo kun malmulte da aktiveco al vekiĝinta stato. "Tiam la rememoro estas pli bona", diras la germana esploristo.

En propraj studoj li jam estis konstatinta ke la rememoro pri la tutlasta fazo antaŭ la vekiĝo estas decida por tio kiel profundan kaj bonan ni prijuĝas nian tutan dormon.

"Se personoj vekiĝas post sprita aŭ ŝarĝiga sonĝo, tiam ili scias ke ili estas dormintaj", li diras. Per la rememoro pri la sonĝo la dormado estas pli konscie travivata. Jam nur tiu sento zorgas pri certa malstreĉiĝo kaj trankviliĝo.

Tio estas grava, precipe por homoj kiuj atentas aparte forte pri sia dormo. "Ni konas ankaŭ la homojn kiuj venas kun horloĝoj kaj diras: Mia horloĝo indikas ke mi tute ne havas profundan dormon. Do mi ja devas dormi malbone."

La atendoj pri la propra dormo fariĝas tiam grava faktoro: "Ni diras el dormomedicina vido: Ju pli malstreĉita estas la atendo, des pli bona estas la dormo."

Nia dormo estas verŝajne pli kompleksa ol supozite ĝis nun. Prilumigi ĝin estas pro tio grave por pli bone kompreni afekciojn de dormo kiel la insomnion, ĉe kiu homoj nur malfacile povas ekdormi aŭ tradormi. Sed estas ankoraŭ multaj neresponditaj demandoj ĉirkaŭ dormado kaj sonĝado.

"Estas ja ankaŭ demando kial ni havas impreson ke ni dormas", diras la esploristo. La cerbo ja estas parte elŝaltita. Kiun influon sonĝoj havas precize ĉe tio, tio estas ankoraŭ enigmo. "Kaj tiel ĝi restos verŝajne ankaŭ en proksima estonteco", li diras.

Entute restas ankoraŭ kelkaj demandosignoj, kiel forte sonĝoj influas nian dormokvaliton. Ankoraŭ ne disponeblas teknikaj eblecoj por rekte ellegi sonĝojn dumnokte el la cerbo. "El la vido de dormesploristo estas ankaŭ bone, ke ĝi restas ankoraŭ tre privata sfero." 

En februaro malaperis el la reto la tuta muzik-kolekto de Vinilkosmo. Pro nuliĝo de kontrakto kun distribuanto grandega parto de la nuntempa Esperanto-muziko subite iĝis nehavebla por aŭskultado. Sed nun la situacio revenas al normalo – iom post iom ĉio reaperas.

Vinilkosmo estas la ĉefa eldonanto de Esperanta rokmuziko en la mondo. Nun ĝiaj eldonaĵoj denove estas haveblaj ankaŭ en la diversaj elsendofluaj servoj.

La 11-an de februaro inundo damaĝis la sidejon de Vinilkosmo, la ĉefa eldonejo de esperantlingva muziko. Semajnon poste komencis malaperi el retaj servoj muzikaĵoj de Vinilkosmo, ĉar finiĝis la kontrakto kun la ĝisnuna distribuanto kaj nova kontrakto ne ekvalidis.

La malcerta situacio daŭris kelkajn semajnojn, sed meze de marto la Esperantaj muzikaĵoj iom post iom komencis reaperi en la reto, rakontas Floréal Martorell, la ĉefa aktivulo de Vinilkosmo kaj Eurokka.

– Ekde la 12-a de marto la liverado de la Vinilkosmo-katalogo al la diversaj platformoj ekis. Povas daŭri iom da tempo antaŭ ol la tuta katalogo troviĝos ĉie. Granda tasko estos ĉion kontroli, por ke ne estu eraroj aŭ misoj, kaj tio prenos pli da tempo. Mi klopodos peti ĝustigojn al nia nova distribuanto, sed ja mi faros tion iom post iom, por ne timigi la novan distribuanton.

La interrompo okazis pro tio, ke la kontrakto pri la transmeto de la katalogo ne estis ĝustatempe subskribita de la nova distribuanto.

Floréal Martorell.

– Vinilkosmo subskribis la novan kontrakton la 26-an de januaro, kaj la interrompo okazis la 20-an de februaro. Tiu afero okazigis ĉefe streĉon kaj kapdolorojn, sed ja ĝi montris kiel grava estas nia laboro por konservi kaj pludaŭrigi la esperantan muzik-katalogon ĉe la tutmondaj platformoj tra distribuanto. Se iam por ia kialo, financa aŭ alia, distribuanto ne plu akceptus distribui nian katalogon, ni nun scias kio estos la rezulto: definitiva malapero de la Esperanta muzik-pejzaĝo en interreto.

Por asekuri la Esperantan muzikon kontraŭ tia sorto estus dezirinde havi sendependan kanalon por la distribuado, opinias Floréal Martorell.

– Mi estas konvinkita pli nun ol antaŭe ke Eurokka devos anticipe krei sian propran elsendofluan platformon, specife por doni aliron al la aliĝintoj, kiel okazis antaŭe kun la Abonklubo. Por subteni kaj helpi nin mi rekomendas ke homoj prefere havigu al si la ŝatatajn albumojn aĉetante ilin, tiel ke ili ne dependu de la bonvolo de la platformoj, kiuj povus kiam ajn forigi ilin

La Abonklubo momente ne funkcias, ĉar pasintjare ĉesis funkcii la servo, kiun oni uzis por la elsendofluo. Ĝuste pro tio estus preferinde havi tute sendependan solvon por Vinilkosmo kaj Eurokka, laŭ Floréal Martorell.

– Tiam la eldonejo dependos de neniu distribuanto kaj ni povos prifajfi similan situacion. Atingi neesperantan publikon ja estus pli komplike sed ne maleble, tio simple postulus pli da komunikada kaj varbada laboro. Sed krei kaj mastrumi propran elsendofluejon postulas grandegan investon en tempo kaj finance, kaj tio tute ne eblas nuntempe.

Tamen la laboro de Vinilkosmo pluiras, kaj ĉi-jare estas planataj pluraj eldonaĵoj, rakontas Floréal Martorell:

• Albumeto de Martin kaj la talpoj  La roko el Stokholmo
• Albumet-projekto de JoMo  JoMo popumas  el Tuluzo
• Albumeto de Armel Amiot  revivi  el Cherbourg
• Albumo de BaRok-Projekto  Heredoj  el Brazilo
• Unuopaĵo de Ividub  La nep’ de la sun’  el la sudo de Tuluzo

– Espereble ĉio iros glate por ke ni povu kaj sukcesu plenumi ĉi tiujn eldonojn. Ni vidos… mi penados por tion atingi antaŭ ol mi emeritiĝos ĉi-jare.

 

Je la 1a de aprilo 2026 al la 111a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazos de la 1a ĝis la 8a de aŭgusto 2026 en la urbo Graco (Graz, Aŭstrio) aliĝis 891 personoj el 57 landoj. Dum marto aliĝis 134 personoj.

La plej multaj aliĝintoj (121) plu estas el Germanio. Vidu la liston de la dek plej aliĝemaj landoj:

121 Germanio (+15)
88 Pollando (+13)
80 Francio (+10)
53 Aŭstrio (+8)
50 Hungario (+8)
35 Ĉeĥio (+1)
31 Italio (+8)
30 Korea Resp. (+6)
25 Usono (+7)
23 Brazilo (+1)

Entute, el ĉi tiuj dek landoj aliĝis 536 personoj (ĉ. 60%), kaj 355 (ĉ. 40%) el la cetera mondo.

Pasintjare je la 1a de aprilo 2025 al la 110a Universala Kongreso de Esperanto en Brno (Ĉeĥio) aliĝis 900 personoj, kaj kongresofine UK-110 havis 1132 aliĝintojn el 63 landoj. Probable, ankaŭ la 111a esperantista mondkongreso allogos pli ol mil personojn.

La dua favora aliĝtarifo finiĝis la 31an de marto 2026. Nun, ĝis la 30a de junio 2026 validas la tria aliĝperiodo. Ekzemple, por individuaj membroj de UEA la aliĝkotizo kreskis de 240€ al 290€ en la landokategorio A, kaj de 180€ al al 215€ en la landokategorio B. Por ne individuaj membroj de UEA la kotizo kreskis de 300€ al 360€ por A-landoj, kaj de 225€ al 270€ por B-landoj.

La reta aliĝilo funkcias ĉe https://uk.esperanto.net/2026.

Aliĝu ankaŭ vi!

AlKo

Foto: La universitato de Graco. Aŭtoro: C.Stadler/Bwag., CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=109729674

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/04//

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Preskaŭ naŭcent aliĝintoj al la kongreso en Graco appeared first on La Ondo de Esperanto.

La erozio de internacia juro disvolviĝas antaŭ niaj okuloj

Origine publikigita la Global Voices en Esperanto

Dum du jaroj, kiam la genocido en Gazao [eo] disvolviĝis rekte antaŭ la okuloj de la mondo, ni avertis. Dum jardekoj, ni dokumentis la hipokritecon, kiu subtenas internacian juron kaj la selekteman koleron kiuj difinas tutmondajn respondojn al konfliktoj, respondoj kiuj nur instigas tiujn konfliktojn. Hodiaŭ, tiuj avertoj jam ne estas teoriaj; ili disvolviĝas en reala tempo tra okcidenta Azio [eo], dum la militkrimoj normaligitaj en Gazao [eo] nun servas kiel skizo por la novaj scenaroj de detruo en Libano [eo] kaj Irano [eo].

Gazao kiel precedenco

La genocida milito de Israelo [eo] kontraŭ Gazao neniam estis izolita okazaĵo. Ĝi estis la ekstrema ripeto de doktrino kiu disvolviĝis kaj faciliĝis dum jardekoj da senpuneco. La “Dahiya doktrino” kiun Israelo ekigis kontraŭ la libana ĉefurbo dum la milito de 2006, eksplicite celis la detruon de civila infrastrukturo aŭ “domicidio” por premi la registarojn per kolektiva puno de la civila loĝantaro. Ĉi tiu doktrino, nomita laŭ la suda antaŭurbo de Bejruto [eo] konata kiel “Dahija” (laŭvorte “antaŭurbo”), starigis danĝeran precedencon: la kolektiva puno de la civila loĝantaro povus esti prezentata publike kiel legitima milita strategio sen konsekvencoj.

Gazao reprezentis la ekstreman version de ĉi tiu aliro. Nun, kun la militoj de Israelo kaj Usono [eo] en Libano kaj Irano, ni vidas la saman ŝablonon. La taktikoj estas konataj, la retoriko estas kohera, kaj la internacia respondo —aŭ la manko de ĝi— estas antaŭvideble distordita.

Danĝera ŝablono

Libano fariĝis la dua grava scenejo en 2024 kaj nun denove en 2026, spegulbildo de la Gazaa taktika manlibro sed kun regionaj adaptiĝoj. La delokiĝo de la loĝantaro el Dahiya, la Beekaa Valo [eo] kaj Suda Libano [eo], preskaŭ unu miliono da homoj, sekvas la saman strategion de demografia inĝenierado observitan en Gazao: devigi la civilan loĝantaron, en ĉi tiu kazo plejparte la ŝijaisman [eo] komunumon, forfuĝi, por poste detrui la teritorion, inkluzive de la infrastrukturo kaj loĝejoj, kaj venenigi la grundon tiel ke vivo ne plu eblas.

Sanlaboristoj en Libano alfrontis atakojn konsciajn, ekzistas raportoj pri hospitaloj minacitaj kaj evakuitaj. Ĉi tio rememorigas la sisteman agreson kontraŭ la sansistemo en Gazao, kie malsanulejoj, ambulancoj kaj medicina personaro fariĝis oftaj celoj. La israelaj atakoj kontraŭ pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj [eo] en Suda Libano prezentas alian danĝeran eskaladon, subfosante la internacian humanitaran juron kaj la protektojn garantitajn al pactrupoj, kaj denove, ne estis konsekvencoj por la atakantoj.

En Irano, atakoj kontraŭ la civila infrastrukturo kaŭzis vivmediajn katastrofojn de gigantaj proporcioj. La bombado de naftostokejoj en Teherano [eo] kaj aliaj iranaj urboj ekigis vivmediajn krizojn kiuj trafos plurajn generaciojn. Tiuj atakoj kontraŭ la civila infrastrukturo — sensaligaj instalaĵoj, naftodeponejoj, amaskomunikiloj, publikaj servoj, kaj multaj aliaj — konsistigas klaran malobservon de la internacia humanitara juro [eo], kaj ankaŭ ne okazis gravaj sekvoj por la agresintoj.

La 54-a artikolo de la Aldona Protokolo I de la Ĝenevaj Konvencioj [eo] eksplicite malpermesas atakojn kontraŭ objektoj nemalhaveblaj por la supervivo de la civila loĝantaro, inkluzive de nutraĵoj, grenoj, brutoj, trinkakvaj instalaĵoj kaj irigaciaj konstruaĵoj.

La retoriko de teroro

Eble plej maltrankviliga estas la publika retoriko de usonaj kaj israelaj oficialuloj. Lastatempa afiŝo de la usona prezidento, Donald Trump [eo], en Truth Social [eo] minacis ke “oni detruos facile atingeblajn celojn kio preskaŭ malebligus al Irano rekonstrui sin kiel nacion. Morto, fajro kaj kolerego regos super ili”. Tiaj eldiroj reprezentas ne nur incitan retorikon, sed eksplicitajn minacojn de kolektiva puno.

Tio ne estas izolita okazaĵo; ni aŭdis ĝin de la usona militministro Pete Hegseth, ekzemple, kiam li deklaras ke “la solaj kiuj devus zorgiĝi estas irananoj kiuj kredas ke ili postvivos”. Aŭ la sperta senatano el Suda Karolino [eo], Lindsey Graham [eo], unu el la plej proksimaj konsilistoj de Trump kaj unu el la plej fervoraj defendantoj de Israelo, kiu diris: “ni detruis Berlinon [eo], ni platigis Tokion [eo]. Ĉu ni eraris kiam ni faligis atombombon por fini la teroran regadon de Japanio [eo]?… Se mi estus Israelo, mi verŝajne agus same”.

Tio aldoniĝas al sennombraj dokumentitaj deklaroj de israelaj oficialuloj kiuj malkaŝe anoncas sian intencon fari genocidon kaj, pli lastatempe, eksplicite deklaras sian intencon ripeti siajn krimojn en Gazao, ĉi-foje en Bejruto kaj Teherano.

Ĉi tiuj publikaj eldiroj ne estas nur fanfaronado; ili servas kiel averto pri eblaj malobservoj. Kiam oficialuloj anoncas sian intencon igi la vivkondiĉojn neelteneblaj por grupo da homoj, ili esence konfesas siajn planojn malobservi fundamentajn principojn de internacia juro kaj, tutlaŭvorte, la difinon de genocido, kiu inkluzivas “intenci trudadi al grupo vivkondiĉojn celantajn kaŭzi ĝian fizikan detruon, tute aŭ parte”. Ni vidis tion ree en Gazao, poste en Libano, kaj nun ankaŭ en Irano, dum israelaj kaj usonaj oficialuloj fanfaronas pri siaj eblaj krimoj antaŭ ol fari ilin.

Selektema indigno

Kvankam kondamnoj kontraŭ Irano kaj Hizbulaho [eo] estas publikigitaj kun antaŭvidebla reguleco, oni trudas sankciojn kaj disponigas armeojn, tamen regas surdiga silento pri la agresantoj kiuj ne nur respondecas pri la komenco de la nuna milito, sed ankaŭ faras nemezurable pli grandajn kaj pli mortigajn militkrimojn. Tio inkluzivas la murdon de pli ol 175 irananoj, plejparte lernantinoj, en la unua tago de la usonaj atakoj. La selektema kolero de la internacia komunumo malkaŝas la hipokritecon kiu subtenas la tiel nomatan “norm-bazitan internacian ordon“, kaj nur konfirmas ke tiuj kiuj sentas sin senprotektaj devas serĉi alternativojn por protekti sin.

Kio faras ĉi tiun duecan normon aparte okulfrapa estas la ekonomiaj kalkuloj malantaŭ la silento. Ŝajnas ke ĉio kio gravas estas teni malfermita la Ormuza markolo [eo], por ke la nafto daŭre fluu kaj la mono daŭre transiru de manoj al manoj. La vivoj de civiluloj en Libano, Irano kaj aliloke en la regiono ŝajnas esti malĉefaj kompare al ekonomiaj interesoj.

La fino de la farso de internacia juro

Tio kion ni atestas ne estas nur eskalado de la konflikto; ĝi estas la morto de internacia juro kiel signifa, kvankam limigita, restrikto por potencaj ŝtatoj. Kiam militkrimoj estas anoncitaj anticipe kaj farataj malkaŝe, kiam la delokiĝo de civiluloj fariĝas deklarita celo, kaj kiam vivmedia detruo estas traktata kiel flanka damaĝo, ni jam transiris trans la teritorion de juraj grizaj zonoj al mondo en kiu forto superas pravon.

La malsukceso de la internacia komunumo agi, ĝia selektema kondamno kaj ĝia ekonomia kompliceco kondukas al la sama konkludo.

La prezidantino de la Eŭropa Komisiono, Ursula von der Leyen, kaj la Alta Reprezentanto por la Komuna ekstera kaj sekureca politiko, Kaja Kallas [eoj], makaŝe agnoskis la disfalon de la internacia jura ordo, kiam ili alvokis Eŭropon [eo] adaptiĝi al “kaosa kaj perforta monda ordo” meze de “kreskantaj malobservoj de internacia juro”. En sia parolado de marto 2026, von der Leyen konfesis ke “ni ne povas solvi ĉiujn tutmondajn konfliktojn aŭ perfekte unuigi niajn valorojn kaj interesojn en ĉiu okazo”, efike signalante la akceptadon de la Eŭropa Unio [eo] de la post-internacijura realo.

Tiu agnosko de senpoveco aperas ĝuste kiam la Eŭropa Unio mem portas grandan respondecon pri la nuna detruo. Post jardekoj da indulgemo rilate al israelaj okupadpolitikoj, kunkulpa silento pri kolektiva puno en Gazao kaj prioritatigo de energia sekureco super homaj rajtoj, la Eŭropa Unio aktive ebligis la normaligon de militkrimoj kiuj nun reproduktiĝas en Libano kaj Irano.

La strategiaj interesoj de la bloko, kiuj inkluzivas konservi aliron al la Ormuza markolo, konstante superis ĝian deklaritan engaĝiĝon al internacia juro, kaj transformis la alvokon de von der Leyen adaptaĝi al eksteraj cirkonstancoj en konfesiĝon pri la rolo, kiun la Eŭropa Unio mem ludis en la malkonstruado de la jura kadro, kiun ĝi pretendas subteni.

En lastatempa parolado dum la Munkena [eo] Sekureca Konferenco, la usona ŝtatsekretario petis al eŭropaj aliancanoj “ne lasi sin kateni de kulpo kaj honto” pro sia “kulturo kaj heredaĵo”, kaj postulis la revenon de la “epoko de okcidenta dominado”. Rubio [eo] aldonis: “jen kion ni faris kune antaŭe, kaj jen kion prezidento Trump kaj Usono volas denove atingi nun, kune kun vi”. La parolado ne estis ricevita kun hororo pro alvoko revivigi unu el la plej brutaj jacertoj de koloniismo kaj sklaveco de la homaro, sed per staranta ovacio de la eŭropaj gvidantoj en la salono.

La estonteco de normaligita abomenaĵo

Krom se okazos drameca ŝanĝo en la tutmonda konscio kaj politika volo, kaj krom se en la landoj kiuj produktas la plej modernajn armilojn de la mondo kaj ekflamigas militojn eksterlande, la homoj reagos ne pro altiĝxoj de la bazinprezoj sed pro la nocio ke financi militkrimojn faritajn en ilia nomo estas malĝusta, tiam ni povas atendi ke ĉi tiu ŝablono daŭros.

La normaligo de tiuj militkrimoj kreis danĝeran precedencon —aŭ revenon al tradicio de brutala koloniismo — kiu povas esti aplikata ie ajn kaj iam ajn. Kiam potencaj ŝtatoj povas agi senpune, kiam ili povas anonci siajn intencojn fari abomenojn kaj poste plenumi ilin sen sekvoj, la tuta kadro de internacia juro fariĝas absurda, eĉ kiel fumkurteno.

La averto farita antaŭ pli ol du jaroj —ke Gazao fariĝus la modelo de malgaja estonteco por la tuta mondo — ne estis troigo. Ĝi estis fatala observo pri la direkto al kiu ni tiam direktiĝis. Hodiaŭ, tiu estonteco ne nur estas proksima; ĝi jam estas ĉi tie.

La demando jam ne plu estas ĉu ĉi tiuj agoj estas militkrimoj; ni havas sufiĉan evidentaĵon por determini tion. La demando estas ĉu la mondo finfine kuraĝos agnoski la veron kaj respondecigi la potenculojn, aplikante sankciojn kontraŭ la krimuloj kaj praktikajn rimedojn por premi ilin, aŭ ĉu oni daŭrigos sur la vojo de kompliceco per silento kaj selektema indigno.

La respondo determinos la destinon de Irano, Libano kaj Palestino, kaj ankaŭ la estontecon de la planedo ŝanceliĝanta sub la premo de homfarita detruo.

Kiam mi komencis la servon de la ludo Mineclonia por la esperanta komunumo mi trovis kelkajn aferojn tre bazaj kaj al mi mankas komandoj por pli bone kaj afable ludi. Mi pensis solvi tiujn mankojn per la programado de modulo por Luanti/Mineclonia. Ĝis nun, mi ne havis sufiĉan tempon por sidiĝi kaj komenci la laboron. Do, hodiaŭ mi prezentas la komenco de la programado, kiu al mi ŝajnas promesa aŭ esperiga.

La 31a de marto vespere, mi komencis la laboron. Mi elstaris deponejon de fossil-scm ĉe mia persona servilo, kaj pretis ĝin por la tasko de regi la kodon de la projekto. Mi elektis fossil ĉar mi ja havas servilon por privataj aferojn: librotenado, notoj, taskoj, k.t.p. Do, mi komencis, sed estas malrapida laboro, ĉar mi lernas kiel funkcias la ludon interne dum mi programas. Tiu estas la unua modulo, kiu mi programas por Mineclonia, do antaŭ atingi sukcesan kodon, mi devas tro legi, pensi kaj esplori la internan API angle: Application Programming Interface aŭ esperante: aplikprograma interfaco..

Figure 1: Ekrigardo de la unuaj paŝoj de la deponejo.

La modulon mi nomas modesta​^[1], ĉar ĝi estas modesta, almenaŭ komence.

Per siaj atomludoj sciencistoj malfermas pordojn al nekredebla estonteco.

Kelkaj homoj ŝatas hobie et-modeli, refari objektojn, laŭ malgrandigita skalo. Tiele, en iuj ĉambroj de la laboratorioj Bell vi kredus esti inter personoj dediĉantaj sin al ekstrema et-modelado. Ili fakte faras elektromotorojn ne pli grandajn ol ruĝa globulo, levilojn laŭmezure de polvero, turbinojn maldikajn kiel haro, dent-radojn pli etajn ol formiko…

Inspiranto de la "teknologio liliputa" estis en 1960 la usona fizikisto Richard Phillips Feynman. Li imagis, ke oni povas realigi liliputajn fabrikojn, kie etaj maŝinoj konstruu aliajn maŝinojn pli etajn, kiuj siavice konstruu eĉ pli etajn.... utiligeblajn en kampoj kuraca, neŭrologia, spaca.
Tiun novan kampon de fiziko oni baptis nanoteknologio. Ĝi rilatas al mikroskopaj strukturoj mezurataj laŭ nanometroj, kiuj estas miliardonoj de metro.

Tiu "nova fizik-tipo" dum la 80-aj jaroj ĉesis esti nur granda revo kaj komencis fariĝi malgranda realo.

La ŝanĝiĝon ebligis nova invento, la "mikroskopo skananta" per tunel-efiko kaj ebliganta "vidi" la atomojn de surfaco. Ĝi konsistas el treege akra pinto el tungsteno, lokata je malmultaj anstromoj super la ekzamenota surfaco. Sendante tra la pinto tre malfortan kurenton kaj uzante retroaktivan aparaton, oni povas teni la pinton en konstanta distanco al la surfacaj atomoj. Dum la pinto moviĝas tien kaj reen laŭ paralelaj linioj, kreiĝas tridimensia bildo de la surfaco tiom preciza, ke aperas la profilo de la atomoj, kvazaŭ pakita globetaro.

La skan-mikroskopo ebligas ne nur vidi atomojn, sed eĉ ilin pluki unu post la alia kaj laŭplaĉe deloki! En 1990 esploristoj ĉe la laboratorio IBM vicigis 35 ksenon-atomojn por precize aranĝi la literojn IBM. Aliaj usonaj esploristoj fabrikis instrumenton baptitan nanomanipulatoro: la mikroskopo akiras la bildon de la surfaco, tridimensie sendata al speciala kasko; tiu, kiu ĝin surmetas, spertas la sensacon troviĝi inter la atomoj kaj ilin tuŝi dum delokiĝo.

La tunel-efika mikroskopo povas fakte utili kiel plurcela instrumento; per trafa ŝanĝo de ties pintoj - same kiel ĉe borilo - oni povas pluki, movi aŭ munti ĉiajn molekulojn. Aŭ, kiel teknikistoj de IBM, skulpti per etaj orglobetoj mapon de nia tero laŭskale 1:10 000 000 000 000.
Ĉe la laboratorioj Bell oni kreis turbinon per metodo simila al fotogravurado. En maldika tavolo de plurkristala silicio sur plato el silicia dioksido, oni reproduktis la desegnon de dentradoj kaj la tuton mergis en banon de plasmo; la partoj ne ŝirmitaj eroziiĝis, dum perfekte elstaris la dent-radoj de la turbino. Ĝi ekfunkcias dank´al malforta aerbloveto kaj, havante diametron de 0,1 milimetro, ĝi estas pli malgranda ol la punkto fine de ĉi tiu linio.

La aplikebloj de la nanoteknologio estas senfinaj. Ekzemple, en kampo kuraca, ŝipetoj mikroskopaj, pli etaj ol homa ĉelo, travojaĝos la arteriojn por elimini gluaĵojn el kolesterolo. Inteligentaj piloloj ellasos la ĝustan kvanton da medikamento en la ĝusta momento. Liliputaj boatoj patrolos la tutan korpon por forigi danĝerajn virusojn aŭ bakteriojn. Etataj akumulatoroj alterne ŝargos la pilojn de korstimulilo. Malgrandaj sensiloj kontrolos la staton de paciento dum kirurgia operacio. Nevideblaj abakoj nombros limfocitojn aŭ spermatozoojn...
Kaj per miliardoj da mikrocirkvitoj sur etetaj splitoj eble naskiĝos komputiloj tiom kompleksaj, ke ili montros juĝkapablon kaj inteligenton homnivelajn.

Se la aplikaĵoj ĵus menciitaj aspektas nekredeblaj, nu jen, kelkaj esploristoj celas eĉ pli malproksimen. Ili bildigas panoramojn nekredeblajn sed embarase verŝajnajn: aŭtomatojn kapablajn agi en homĉeloj, eltiri energion el glukozo kaj oksigeno sangaj, kontroli kaj rebonigi la filamentojn de DNA, elimini kancerĉelojn, operacii cerbojn kaj neŭronojn; svarmon da nanomaŝinoj kapablaj realigi kopiojn de si mem el krudmaterialoj, disigi forĵetaĵojn laŭ ties atomoj kaj meti en la ujojn ĝustajn; eĉ etajn aŭtomatojn destinitajn por rearanĝi la atomojn de karbonpeco kaj tiel krei brilajn diamantojn...

Realigoj tiaj kompreneble ne estos tre baldaŭaj, kaj krome ili ne estas sendanĝeraj.

(mallongigita kaj redaktita)

Mirinde kaj mirakle! La nanoteknologio faros saman revolucion en manipulado de la materio, kian faris la komputiloj en manipulado de informoj... Kaj nun ni konatiĝu kun versaĵo, kiu gloras la arton.

---

El sub la tero aperas la vero. Tio estas la moto de nova servo de UEA, kiu celas kontraŭbatali la disvastigon de falsaj novaĵoj en Esperantujo. La estraro de la asocio instigas ĉiujn unuavice serĉi fidindajn informojn pri UEA en ĝia oficiala organo, la revuo Esperanto, kaj ne kredi famojn el suspektindaj fontoj, ekzemple pri tio ke la libroservo de UEA ne plu funkcias.

Se oni volas eviti falsajn novaĵojn, oni laŭ la prezidanto unuavice legu la oficialan revujon de UEA. Tie aperas nur kontrolitaj informoj pri sukcesaj renkontiĝoj.

La estraro de UEA en sia reta kunveno la 28-an de marto decidis krei reton de volontuloj kontraŭ falsnovaĵoj.

Tian ideon unue prezentis la landa sekcio de TEJO el Gvatamalo, citante en sia mesaĝo la ĝenerale zorgovekan disvastiĝon de falsnovaĵoj en sociaj retoj tutmonde, kaj aparte la denove aktualan artikolon de Libera Folio, laŭ kiu la Akademio de Esperanto diskutas pri fakultativa akuzativo.

”Ni vivas en mondo de trompaj kaj Trumpaj mesaĝoj, tiel nomita feknjuzo, sed nia generacio ne hezitas ekbatali en la kampo de informado, ankaŭ kontraŭ skandalgazetoj”, la asocio skribas en sia propono.

Kvankam Libera Folio ĉiam laboras laŭ plej striktaj ĵurnalismaj normoj, kaj tial ne estas ĝojige ke ĝuste nia artikolo servis kiel preteksto por starigi tian servon, la celo en si mem estas tute salutinda.

Praktike, estos kreita retpaĝo kun formularo por anonci kazojn de falsnovaĵoj. La paĝo estos publika, sed eblos fari anoncon anonime. La unuaj volontuloj estas membroj de la estraro mem, ĉar ili opinias vidi averaĝe pli da falsnovaĵoj ol simplaj membroj.

Fizike la falsnovaĵa servo troviĝus en la kelo de la volontula domo en Roterdamo, kien ankaŭ parto de la libroservo translokiĝos. Tie la servo starus sur solida fundamento, sekvante la Zamenhofan proverbon ”eĉ el sub la tero aperas la vero”. Tiun proverbon UEA elektis kiel la moton de la nova servo.

Por ekscii pli pri la grava iniciato, Libera Folio turnis sin al la estraro de UEA. Interalie, ni demandis:

– Ĉu vi havas la impreson ke ĝuste en Esperantujo aparte vigle cirkulas falsnovaĵoj? Se jes, pri kio?

– Kio garantias ke homoj ne false anoncas falsnovaĵojn?

La respondojn ni publikigos tuj post ties alveno – se ili estas pruveble malfalsaj.

Kompletigo: Prezidanto Fernando Maia respondis:

–  Se oni volas eviti falsajn novaĵojn, oni unuavice legu la revuon Esperanto. Tie aperas nur kontrolitaj informoj pri sukcesaj renkontiĝoj. Krome, la maja numero raportos pri la iniciato uzi Esperanton ene de la Eŭropa Defendo: tikla temo, pri kiu ne regas konsento eĉ ene de nia estraro mem.

La 1a de junio 2026 estos oficiĝtago de novaj komitatanoj B de TEJO. Tial ekde nun ni bonvenigas kandidatiĝojn por komitatanoj B de TEJO, kiuj oficos ekde junio 2026 ĝis majo 2028.

Komitatanoj B reprezentas individuajn membrojn de nia organizo en la Komitato, la supera organo de TEJO, kaj kundecidas pri gravaj okazaĵoj de la organizo. Ĉiu individua membro de TEJO rajtas elekti sian reprezentanton en la Komitato.

Kiel komitatanoj B rajtas kandidatiĝi individuaj membroj de TEJO, kiu aĝos almenaŭ 18 jarojn la tagon de la elektiĝo kaj dum la mandato ne fariĝos 36-jaraĝaj (aŭ pli) – do naskiĝintaj inter la 1a de junio 1992 kaj la 31a de majo 2008.

TEJO povas havi 13 komitatanojn B en 2026 (unu por ĉiu komencita cento da individuaj membroj). Post la oficiĝtago, en la Komitato restos ok komitatanoj B jam elektitaj je pasintaj oficiĝtagoj, do elekteblaj por nova oficperiodo estas pliaj kvin.

Kiel kandidatiĝi?

Legu pli ĉe https://www.tejo.org/ma-komb-2026/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Iĝu komitatano B de TEJO appeared first on La Ondo de Esperanto.

La Abeletoj (organiza teamo) kompletigis la programon de la 15^a Kultura Esperanto-Festivalo (26-31 julio 2026), sen grandaj hezitoj palimpseste. Teatro ludos la ĉefan rolon, kaj c-ano Giorgio Di Nucci plej kontribuos: kabareta omaĝo al Raymond Schwartz, klasika koncerto per fortepiano, premiero de “Dimanĉa brokantisto” kun la aŭtoro, c-ano Giorgio Silfer.

Sed teatro gravos ankaŭ pro Arno Lagrange, kiu interpretos propran adapton el Lluis Llach: “Ŝminkitaj okuloj”, preleginte pri la temo prepare al la prezento. Same grava atuto estos la kantateliero kaj la recitalo de Kajto.

Post Ĉinio pasintjare, Japanio gastos ĉi-foje, sed sen aziano… Alice Viotto atelieros kaj pri origamio kaj pri kimonoj. Denove teatro per la ateliero de Rolando Giancola. 

Prelegos c-ino Viviana Piccinini pri “Libereco kaj Arto”, c-ano Alessio Giordano pri “Literatura Foiro” kaj la ĵusa novelaro de c-ino Etel Zavadlav, kun vaka seĝo ni parolos pri Nicolino Rossi kaj Raymond Schwartz. Aldone belaj ekskursoj kaj la Asembleo de la Esperanta PEN.

Per la kvina sinsekve, Svislando rekordas kiel gastiganto de la Kultura Esperanto-Festivalo, kiu naskiĝis sed ankaŭ letargiis en nordeŭropaj landoj: ĉu post la resurekto de Lesjoforso danke al la Esperanta Civito, KEF okazos denove en Svedio? 

Aliĝoj kaj informoj: kulturservo.esperantio.net kaj kce [ĉe] esperantio [punkto] net (kce[at]esperantio[dot]net)

En nia moderna mondo, fariĝis ĝenerala tendenco la ideo, ke piloloj de vitaminoj, mineraloj kaj aliaj kemiaĵoj bonfaras al la sano. Multaj homoj englutas tiajn “medikamentojn”, sub la promeso, ke ili vivos per tio pli sane kaj pli longe. Tamen, multaj el tiuj formuloj montriĝas ne tiel efikaj, kiel ili promesas, se ne diri tute trompaj. Fakte, ili povas eĉ malbonfari! Ili fariĝis en multaj okazoj simpla fonto de mongajno por la industrio de medikamentoj. Antaŭ ol alpreni tiajn pilolojn, oni devas zorge esplori, ĉu ekzistas studoj, kiuj efektive montras ilian bonan efikecon. 

Unu el tiuj “modaj” substancoj, kiu dum la lastaj jaroj fariĝis vaste rekomendata estas kolageno. La fakto, ke oni rekomendas  ĝin tre ofte por plibeligi la haŭton, igi ĝin pli glata kaj freŝa - do temas pri instigo al ĉefe virina intereso! - metas ĝin sub suspekton de pura vant-apelacia substanco. Ĉu efektive kolageno bonfaras al la sano? Aŭ eble temas nur pri kosmetika pretendo? Oni kalkulas, ke la tutmonda komercado per kolageno-suplementaĵoj atingis 1,99 miliardojn da dolaroj en la jaro 2021, kaj ke ĝi kreskadas ĉiujare. 

Britaj kaj hispanaj esploristoj antaŭ nelonge kunmetis ampleksan revizion de datumoj pri la efikeco de kolageno je la homa sano. Fakuloj el pluraj aliaj landoj partoprenis en tiu studo. Pli ol 100 esploroj, kun preskaŭ 8 mil partoprenantoj, estis detale analizitaj. 
Oni konkludis fine, ke la englutado de kolageno montris notindajn plibonigojn je la elasteco kaj sano de la haŭto. En pacientoj kun ostoartrito, ĝi ligiĝis al mildigo de doloro. Rilate al muskoloj, kolageno pligrandigis la kvanton da sengrasaj muskoloj, kaj modestan plibonigon de forto, aparte en specifaj homgrupoj. Ankaŭ tendenoj ricevis pli bonan kapablon meĥanike funkcii, laŭ koncernaj mezuradoj. Kolageno montris ankaŭ, ke ĝi favoras la sanstaton de la koro, de la metabolaj reagoj kaj de la buŝo.

Kolageno estas proteino abunde trovata en la homa korpo, esence grava por la sano de la haŭto, ostoj, kartilagoj, tendenoj kaj artikoj. Ekde la aĝo de 30 jaroj, la produktado de tiu substanco senĉese malpliiĝas en la korpo, kaj tio kaŭzas sulkojn kaj malfirmecon de la haŭto kaj artikajn dolorojn, interalie. Troa englutado de sukero, tabakfumado, kaj tro longa  restado sub fortaj sunradioj estas faktoroj, kiuj plirapidigas la perdon de kolageno. 

Natura kolageno estas havebla pere de nutraĵoj: ovoj, gelateno, viandoj, supo el ostoj. Sed por la produktado estas necesa ankaŭ ekvilibra dieto kun proteinoj, vitaminoj kaj mineraloj.  

La 31a de marto 2026 estas la lasta tago de la dua aliĝperiodo al la 111a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazos en Graco (Graz, Aŭstrio) ekde la 1a ĝis la 8a de aŭgusto 2026. Ekde la 1a de aprilo ekvalidos la trira aliĝperiodo, dum kiuj la bazaj aliĝkotizoj kreskos.

Ekzemple, por individuaj membroj de UEA la aliĝkotizo kreskos de 240€ al 290€ en la landokategorio A, kaj de 180€ al al 215€ en la landokategorio B. Por ne individuaj membroj de UEA la kotizo kreskos de 300€ al 360€ por A-landoj, kaj de 225€ al al 270€ por B-landoj.

A: Ĉiuj landoj escepte de tiuj de kategorio B.
B: Iamaj socialismaj landoj de Eŭropo; ĉiuj landoj de Azio (escepte de Israelo, Japanio kaj Korea Respubliko), Afriko kaj Latina Ameriko.

Vidu la plenan kotiztabelon ĉe https://uea.org/kongresoj/kotiztabelo.

Por partopreni en la 111a UK en Graco, aliĝu ĉe: https://uk.esperanto.net.

AlKo

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/graco-16/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post UK-111: La dua aliĝperiodo finiĝos la 31an de marto appeared first on La Ondo de Esperanto.

Kaj atinginte vian atenton pro la klakhokila titolo, ni klarigos.

Ni ricevis 700€ el la hispana organizo Fundación Esperanto, ni prenis iom el ili por teni la retejon, kaj plejmulton (500€), ni disdonos inter jutubistoj, kaj nun, ni demandas kiel fari la disdonadon.

Ni havos nur unu kondiĉon: Nia algoritmo pri populareco estu uzata. Tute aŭ almenaŭ parte.

Ekzemple, por la 2 unaj konkursoj, ni uzis sole nian popularecon. (unua, dua), sed, kontraŭe, por la Tubara Kantoparado, ni uzis mikson. Unuflanke ni uzis nian algortimon, kaj paralele, voĉdonado tra pullunit.

Do, unu el la demandoj estas: Ĉu pura populareco tra tubaro, aŭ mikso kun alia mezurmaniero?

Alia demando: Pagmaniero. Iel, por pure internaciaj aferoj, iu ĉifromono ŝajnas kvazaŭ “natura” elekto. Sed ĝi havas kelkajn problemojn. Aliaj solvoj estas bankoj, aŭ servoj kiel paypal, aŭ similaj. Se vi decidas respondi pri tio, bonvole pensu pri ĉiuj vidpunktoj, kaj ne nur “mi jam uzas tiun servon, mi preferas ĝin”. Ĝis nun, ni uzis bitcoin. Ni eĉ verkis rapidan gvidilon por homoj kiuj ne scias pri tion.

Kiom daŭru la konkurso(j)n? Ekzemple, ne egalas 5 semajnaj konkursoj, kun 100€ disdonotaj en ĉiu konkurso kaj fari nur 1 konkurso dum 5 semajnoj.

Kaj fine, jen la gravaj demandoj, kiuj rajtos partopreni?

1. Ĉu ni organizu unu konkurson aŭ kelkajn? Ju pli da konkursoj kaj premiotoj, des pli malalta estos la premioj, evidente.
2. Ĉu ĉiuj filmoj konkursos, aŭ estos iu limo? Eblaj limoj:
   • Ĉu filmoj faritaj por la konkurso(j), aŭ ankaŭ malnovaj filmoj rajtu partopreni?
   • Ĉu nur filmoj en Esperanto, aŭ ankaŭ dulingvaj aŭ priesperantaj filmoj rajtos partopreni?
   • Ĉu ĉiuj proponu ajnan kvanton da filmoj? Ĉu iu limo entute?

Rimarku, ke ajna limo povas esti difuza kaj aldonas novajn problemojn: Minimuma kvalito postulos antaŭfiltro farita de homoj, minimuma daŭro povas sennecese plilongigi filmon, peti originalecon postulas klaran difinon (ĉu versio de alilingva kanto estas originala? ĉu originala muzikigo de ekzistanta poemo estas originala? ktp)

Pensu, ankaŭ, pri ke la celoj estas ne nur helpi partoprenantoj en konkursoj, sed ke aliaj filmoj estos spektitaj, eĉ se ili ne partoprenas. Kaj ankaŭ ke tiu efekto estu longdaŭra.

Kaj, por fini, pensu ke ĉi tio estas nur cerbumado, por fari decidon. Kompreneble, ju pli serioza kaj kompleta estos la propono, des pli serioze ni taksos ĝin. Ankaŭ helpo per mono al premiotoj aŭ per organizado helpos ke ajna propono estos pli serioze taksita.

Antaŭ naŭdek-ses semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-sepa porcio. Ĝuu ĝin! 

---
Turistoj en urbo tagmeze aĉetas
kolbason varmegan en bulko tranĉita,
kun spica mustardo kaj milda keĉupo.
Vi povas ĝin manĝi starante ĉe budo.

Ĝi estas nur simpla rapida manĝaĵo.
Ĝi tamen sufiĉe plenigas stomakon.
Haveblas aliaj kolbas-variaĵoj: 
rostitaj aŭ nur boligitaj en akvo.

Plej multaj trinkaĵoj enhavas sukeron
kaj tio hodiaŭ prezentas problemon,
ĉar tro da sukero detruas la sanon.
Evitu laŭeble la dolĉajn trinkaĵojn.

Vi povas kunporti botelon kun akvo.
Ĝi estas pli sana kaj kostas malmulte.
Vi devas ja trinki dum viaj promenoj.
La akvo plej bone forigas soifon.

Malfermu la buŝon, rakontu la veron!
Ni volas precize ekscii la faktojn.
Do, kio okazis dum tiu vespero?
Ĉu vere neniu forlasis la domon?

Ni estis kvinope kaj kune kartludis.
Ja regis tre gaja senstreĉa etoso.
Komence ni havis ja bonan aeron,
sed tri kunludantoj senpaŭze fumadis.

Mi tial malfermis fenestron kaj pordon
por havi denove pli freŝan aeron,
sed tio ne plaĉis al miaj kolegoj.
Post nur tri minutoj mi fermis fenestron.

Bonŝance neniu daŭrigis fumadon.
Ni ŝanĝis la temon kaj gaje babilis
pri aŭtoj, virinoj kaj nia laboro.
Ni estis kontentaj dum tiu vespero.

Agrablan hazardon mi spertis hieraŭ:
Mi vidis virinon delonge konatan.
Ni ambaŭ atendis je trajno al urbo
kaj interparolis pri niaj vojaĝoj.

Ŝi ankaŭ veturas tra tuta Aŭstrio.
Ŝi havas la saman klimato-bileton.
Ŝi ofte veturas kun sia nepino
por montri al ŝi la belegan pejzaĝon.

Mi ĉiusemajne promenas surmonten,
ĉu tute proksime en urbo najbara,
aŭ foje en urbo je granda distanco,
ekzemple en Salzburg, la urbo de Mozart.

Kaj ankaŭ hodiaŭ mi tien veturos.
La floroj radias en multaj koloroj.
Mi vidos turistojn el fora Ĉinio,
ĉar ankaŭ al ili tre plaĉas la urbo.

La grupo kunvenis en granda salono.
La membroj sidiĝis sur seĝoj ĉe tabloj.
Dum kelkaj el ili silente atendis,
aliaj babilis kun siaj najbaroj.

La grupo decidis kun granda plimulto
daŭrigi subtenon de junaj lernantoj.
La monkolektado por tio sukcesis:
Lernantoj ricevos vojaĝ-subvencion.

Do ili nun povas viziti kongreson
en norda provinco de Portugalio.
La partoprenontoj el tuta Eŭropo
pasigos semajnon por havi plezuron.

Sed ilin kunligas komuna ideo:
Protekti klimaton por savi la mondon.
Por tio necesas komuna agado,
ekzemple projektoj por arbo-plantado.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

Lernu en kurso kun Marion, Zsófia, Birke aŭ Paweł (2026-apr-17/25) kaj/aŭ plenumu internacian Esperanto-ekzamenon (2026-apr-25/26) kadre de la tradicia staĝo PRINTEMPaS en la Esperanto-kulturdomo “Kastelo Greziljono” (Francio).

En la programo
– Kurso por la niveloj A1-A2 «Ni kuneku!» gvidata de Marion Quenut
– Kurso por prepari ekzamenon B1 «Lernu kun ĝojo!» gvidata de Kóródy Zsófia
– Kurso por prepari ekzamenon B2 «Aktive al certeco!» gvidata de Birke Dockhorn
– Kurso por prepari ekzamenon C1-C2 «Kuraĝe antaŭen!» gvidata de Paweł Fischer-Kotowski
– Preparado por internaciaj KER-ekzamenoj de UEA
– Prelegoj, ludoj, ekskursoj, ateliero plumbista…
– Pianokoncerto de klasika muziko interpretata kaj komentata de Marie-Hélène Barrier
– Libroservo surloke

Legu pli pri PRINTEMPaS en la retejo de Kastelo Greziljono”
https://gresillon.org/article300.html

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post PRINTEMPaS: Intensaj kursoj kaj ekzamenoj en Greziljono appeared first on La Ondo de Esperanto.

---

Unuiĝintaj Nacioj trairas profundan krizon, finance kaj ekziste: ĝia deficito superas okcent milionojn da usonaj dolaroj, ankaŭ pro la malfruo de la kontribuoj el kelkaj membroŝtatoj, precipe Usono (kies kvoto egalus al 21%); por la nuna jaro oni antaŭvidas la maldungon de almenaŭ 2.400 personoj. En normala ekonomio la posta paŝo estus la bankroto.

La sinteno de Usono ne originas nur el avareco, pli influas la politika malestimo kontraŭ la organizo; malestimo kiu pasintjare eĉ kondukis Vaŝingtonon esti la sola membroŝtato voĉdoninta kontraŭ la proklamo de la Dekdua de Julio kiel Internacia Tago de Espero. 

Flanke de Usono la politika malestimo koncernas kaj la efikecon de UN kaj la malfacilon dresi la organizon laŭ propraj interesoj. Sed pli ĝenerale UN mem arieras pro sia strukturo: nur la evoluo al efektiva federacio povus savi ĝin, kiel prognozis Edmond Privat en sia verko “Federala sperto” (1958).

Privat prognozis ankaŭ secesian fazon antaŭ la plena federiĝo, eble per sanga milito kiel en Usono mem inter nordo kaj sudo, aŭ per minimuma konflikto kiel en Svislando (1847). Nuntempe Eŭropa Unio, kvankam strukture tre malperfekta federacio, trairas la saman fazon, ekintan per la eliro de Britio kaj daŭrantan per la interna opozicio de la diversaj suverenismaj partioj. 

Al la krizo de UN kupliĝas ankaŭ la krizo de UEA, ne finance sed strategie: persistante dum jardekoj en la kredo pri “fina venko”, kaj pri “fina venko” unuavice tra UN tia kia ĝi estas, la Universala situas en komuna geopolitika sakstrato.

"Tio ne plaĉas al mi," diris sinjoro Mac Leary, gratante enpense la nukon, "tio ne plaĉas al mi, Katarinja. Tiu ino tro interesiĝis pri via mortinta paĉjo. Krome ŝia nomo ne estas Myers, sed Meierhofer kaj ŝi estas el Lubeko. Damna germanino," murmuris sinjoro Mac Leary, "kiel nur ni superruzos ŝin? Mi vetas kvin kontraŭ unu, ke ŝi logas el homoj aferojn, kiuj neniom rilatas ŝin. Sciu do, mi raportos tion supre."

La aktiveco en la tuta konsorcio de la Esperanta Civito paŭzas 1-8 aprilo 2026: legacioj kaj kontoroj respondos nur al urĝaj mesaĝoj; malgraŭ tio, ne ĉiu stabano libertempos, ĉar engaĝita en kongresa kaj reprezenta aktiveco (precipe en Grekio kaj Italio) aŭ en teatra ekzercado prepare al Kultura Esperanto-Festivalo (precipe en Italio kaj Svislando).

Dum la paŭzo la Esperanto-Domoj naturamika, skandinava kaj tanganika ne akceptos gastojn; nur la helvetia en Ĉaŭdefono gastigos eksterlandanojn. Ĉe la apartamentoj de LF-koop, Pro Esperanto kiel regio garantios la eniron de nova luanto kun longtempa kontrakto en la Pegoneston, je 31 marto 2026 posttagmeze, per la livero de la ŝlosiloj.

Ĉiu buralisto libertempos aŭ rekuperos konforme al Lex Adiutoria, interkonsente kun la respektiva establo. La novaĵagentejo HeKo paŭzos nur 3-6 aprilo 2026.

La 13an de julio 2023 estis fondita la Telegrama kanalo “Esperanto-novaĵoj” (https://t.me/esperanto_news). La 23an de septembro 2023 al ĉi tiu kanalo aliĝis cent abonantoj kaj daŭre kreskis. Komence de marto la abonantaro superis 800, kaj je la 28a de marto “Esperanto-novaĵojn” abonas 819 personoj, kiuj ĉiutage ricevas kurtajn mesaĝojn, plejparte pri novaj publikaĵoj en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto” (https://sezonoj.ru).

Telegramo estas senpaga nuba tujmesaĝilo por komputiloj kaj poŝtelefonoj. Esperantistoj uzas ĝin por sendi tekstajn kaj voĉajn mesaĝojn, kaj por telefonvoki kaj videovoki aliajn parolantojn. Eblas sendi per ĝi ĉian enhavon: bildoj, filmetoj, movbildoj, glumarkoj kaj dosieroj.

En Telegramo funkcias grupoj, en kiuj esperantistoj interparolas pri diversaj temoj, kaj kanaloj. Kanalo estas unudirekta loko kun mesaĝoj pri difinita temo. Malkiel grupo, kanalo estas loko ne por diskuti, sed por informiĝi pri difinita temo, sed ĉe la kanalo “Esperanto-novaĵoj” funkcias samnoma grupo/babilejo.

Kun pli ol 800 abonantoj “Esperanto-novaĵoj” estas la dua plej populara Esperanto-kanalo en Telegramo post “Librejo” kun 1646 abonantoj. Sekvas la kanaloj “Esperantaj memeoj” (539 abonantojn, sed la plej freŝa informo en ĝi estis publikigita la 16an de aŭgusto 2025), “Эсперанто-Лето” (520), “Radio en Esperanto” (495) kaj “Esperanto en Rusio kaj en la mondo” (493).

Se vi uzas Telegramon kaj vin interesas novaĵoj pri Esperanto kaj esperantista agado, aliĝu al la kanalo “Esperanto-novaĵoj” ĉe https://t.me/esperanto_news.

AlKo

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/telegramo-4/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Esperanto-novaĵoj: Pli ol 800 abonantoj appeared first on La Ondo de Esperanto.

Troviĝi en harmonio ĝis la plej fajnaj vejnetoj: Kiu kune kantas, ties korpaj funkcioj adaptiĝas unuj al tiuj de aliaj. Esploristoj nun eltrovis: Eĉ la koro de ĥorkantantoj dum komuna ekzercado batas laŭ sama takto.

Membroj de ĥoro, kiuj kune kantas, adaptas siajn korfrekvencojn al tiuj de la aliaj kunkantantoj. Iliaj koroj batas sinkrone. Tion pruvas studaĵo de la sveda universitato en Gotenburgo. Krome laŭ la esploristoj la reguligo de enspirado kaj elspirado akcelas la sanon kaj povas efiki simile al jogo.

Aliaj studaĵoj jam estis montrintaj ke la ĥorkantado sinkronizas la movojn de la muskoloj kaj nervajn aktivadojn en grandaj partoj de la korpo. Nun aldoniĝis la pruvo ke tio validas ankaŭ por la koro.

Por la esploroj la sciencistoj petis 15 gejunulojn ekzerci kantojn en ĥoro - de monotona zumado al sveda kanto ĝis malrapida mantro.  Ĉe tio ili dokumentis ĉiufoje la batojn de la koro. La esploristoj konstatis: Strukturo kaj melodio respeguliĝas en la aktivado de la koro. Kiam la kantantoj elspiris, ilia pulso malaltiĝis, kiam ili enspiris, ĝi altiĝis. Tiel dum komuna kantado ekestis la efiko ke la pulso de la ĥoranoj batis sinkrone.

Kantado estas formo de reguligita spirado. Elspiri aktivigas la vagus-nervon en la cerbo. El tio sekvas ke la korfrekvenco malaltiĝas kaj la koro batas pli trankvile. Ĉe elspirado la pulso realtiĝas. Kantado estas bona por la sano, ĉar dum kantado oni spiras trankvile kaj regule. Kantoj kun longaj frazoj havas similan efikon kiel spirekzercoj ĉe jogo. Eĉ la mensa bonfarto estas influebla per kantado.

En la fono de la studo staris la demando kiel muziko kaj sano interdependas. La sciencistoj volis malkovri novajn eblecojn, en kiuj kampoj muziko estas aplikebla ekzemple en rekapabligo aŭ en preventado de malsanoj. Ke ĥorkantado havas pozitivan efikon je la sano, tion oni supozis jam pli frue. Sed ĝis nun ekzistis nur malmultaj sciencaj esploroj pri tio.

La svedaj esploristoj volas krome eltrovi, ĉu la sinkronizado de la korbatoj kontribuas ke la ĥoranoj povas pli bone kunlabori. Ĉar komuna kantado ofte estas esprimo de komuna volo, ekzemple en piedpilkaj stadioj, dum kantado ĉe laboro, religiaj ĥoroj aŭ militaraj paradoj. Ĉu ĥorkantado povas ankaŭ en lernejoj plibonigi la kunlaboron, ankaŭ tio estas interesa demando por la esploristoj.

Kaj ankaŭ dum Esperanto-kongreso kiel ĉe la ĵus pasinta UK en Lisbono la sanakcela efiko de kantado evidentiĝas. La kongresanoj estis ravitaj de la kantado de Dominika Handzlik. Ĝuu ankaŭ ĉi tie ŝian kantadon:

Dum la Internacia Tago de Homaj Rajtoj, la 10-an de decembro 2025, juna denaska esperantistino Elena Trapani partoprenis forumon pri homaj rajtoj. La forumo estis organizita de la Konsilio de Eŭropo en Budapeŝto, en la Eŭropa Centro por la Junularo. Okaze de la solena legado de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en pluraj lingvoj, Elena voĉlegis la tekston en Esperanto, donante klaran voĉon kaj dignan prezenton al nia lingvo ĉe internacia instanco. Ŝi atentigis pri la rolo de lingva diverseco inter la junularo por la defendado de homaj rajtoj kaj interkultura dialogo. Ŝian kontribuon varme bonvenigis la partoprenantoj. “Estis grandega plezuro partopreni en la forumo kaj kontribui. La partoprenantoj estis poste ege interesataj. ‘Ĉu Esperanto fakte estas lingvo? Kiel vi lernis tion? Ĉu oni ankoraŭ parolas ĝin?’ – mi ricevis amason da demandoj!” – rakontas Elena. Elena, kiu estas membro de UEA kaj TEJO (Universala Esperanto-Asocio kaj Tutmonda Esperantista Junulara Organizo), iris al la forumo por reprezenti la skoltojn – sed ŝi lerte trovis manieron ligi sian agadon ankaŭ al Esperanto. Josette Ducloyer La supra artikolo unue aperis en revuo Esperanto 1409(2) februaro 2026, p. 41. Ĝi estas iom redaktita por la legantoj de uea.facila.

Apud ĉefartikolo pri la Oka de Marto, aŭtorita de sen. Manuela Blanco, la unua paĝo de la marta numero (2375) de “Heroldo de Esperanto” estas dediĉita al la krizo de la junulara sekcio de UEA, kun la risko ke eĉ la Universalan trafos la ĉeso de subvenciado el Eŭropa Unio. 

La krizon analizas c-ano Giorgio Silfer, proponante konsilojn en intervjuo fare de sen. Lucien Kagina. Apudas informo el la TEJO-aktivuloj pri la nuna situacio en Roterdamo, klarigo pri laŭstatuta dependeco de la Junulara, komentario de ĝia prezidinto pri la origino de la nuna konjunkturo. Kaj multaj interesaj artikoloj en la ceteraj paĝoj.

Legu pli en “Heroldo de Esperanto”, mendante tra kulturservo.esperantio.net

Viana, Paulo Sérgio. La ŝirmejo. – Novjorko: Mondial, 2024. – 101 paĝoj.

Soleco inter maljunuloj estas grava problemo de nia tempo. Kiel volontulo mi renkontis personojn, kiuj fieras pri sia nedependeco, sed kies menso pro manko de stimuloj iom post iom forvelkas. Ili eble konvinkis sin mem, ke ili fakte ĝuas spekti televidon la tutan tagon – ĝis la koro ĉesas bati. Ja estas fleghejmoj, sed estas pli da geolduloj ol lokoj en tiuj institucioj. Tio estas tutmonda fenomeno, kiel montras la libro “La ŝirmejo” de la brazila esperantoparolanto kaj kuracisto Paulo Sérgio Viana.

Surbaze de sia kuracista laboro en malriĉaj maljunulejoj Paulo Sérgio verkis du sendependajn rakontojn. La unua, “Taglibro el groto”, estas verkita el la perspektivo de viro, kiu precipe interagas kun sia taglibro kaj vortaro.

Fine okazas ĝojo, en ĉi tiu malgaja loko. Mi vekiĝis frumatene kun la vorto “groto” en mia kapo. Groto, groto. Ĝi sonas malĝoja kaj lameta, kiel ĉi tiu loko. Ĝi kongruas kun “funebra”: funebra groto, du bone parigitaj vortoj. Sed eĉ estante melankoliaj, ili alportis al ĉi tiu ejo la unuan ĝojon post multaj semajnoj.

Li loĝas en tiu “azilo” kun sia jam demenca edzino. Li ne volas nomi ĝin hejmo por maljunuloj, ĉar tio estas por li hipokrita eŭfemismo. La filo ŝajne estas tro okupata por zorgi pri siaj gepatroj.

Ni venis el la ĉefurbo, alportitaj de nia filo. Kompatinda filo, li jam ne povas loĝigi nin ĉe si. Li multe laboras, ankaŭ lia edzino, la adoleskantaj idoj ne interesiĝas pri du senutilaj gemaljunuloj, malĝojaj kaj bezonantaj zorgojn, tiel ke ni fariĝis penigaj ŝarĝoj.

La vivo en la azilo tamen ne estas kontentiga. Amikeco inter la loĝantoj ne estiĝas, sed ja abunde da kvereloj, ekzemple, okaze de la tago de patrinoj:

Poste mi eksciis, ke tiudimanĉa tumulto okazis pro la tago de patrinoj. Allogite de la voĉbruado, mi puŝis mian seĝon kaj kaŝrigardis la ĉambron de virinoj. Du maljunulinoj brave kriaĉadis, per akutasonaj paroloj, apenaŭ kompreneblaj. Ili insultis sin reciproke, jen la afero. Ili insultis fervore kaj vigle, kiel oni ne povus supozi, ke tio estus ebla, antaŭ kelkaj minutoj, ĉar tiuj du estas inter la plej apatiaj maljunulinoj en mondo plena de sentaŭgaj blankharuloj.

La dua parto de la libro estas parte verkita el la perspektivo de virina loĝanto parte estas observoj pri la okazaĵoj en tiu institucio. La virino estas en iom pli bona situacio, ĉar ŝi ricevas pension de tri minimumaj salajroj.

La observoj ampleksigas la horizonton kaj montras kiajn vivkondiĉojn oni povas renkonti en Brazilo:

La soci-asistantino ricevis anoniman sciigon, pri maljunulo vivanta en kloaka tubo, tra kiu elverŝiĝas ekskrementoj, borde de rivero, en periferia kvartalaĉo. Ili ne kredis, sed aliris por kontroli. Estis vere. La viro apenaŭ sukcesis elbuŝigi nekompreneblajn frazojn. Li ne sciis informi, de kiom da tempo li troviĝis tie. Oni ne povis klarigi, kiel li nutris sian malgrasegan korpon.

Kvankam la raportoj estas fikciaj, la libro baziĝas sur la spertoj de Paulo Sérgio. La stilo ne estas akuzanta, sed iom sobre, registranta kaj ĝuste pro tio tre efika.

En novembro 2025 estis internacia konferenco en Brazilo en la federacia ŝtato Belém. Tie partoprenis ankaŭ la Germania kanceliero Merz. Li diris post la konferenco, ke li ĝojis, kiam li povis forlasi tiun por sia gusto tro mizeran lokon. Ne ĉiuj estas tiom privilegiitaj kiel tiu germana politikisto. Legu pri ili en “La ŝirmejo”.

Wolfgang Kirschstein

Ĉi tiu artikolo aperis en la decembra (vintra) eldono de “La Ondo de Esperanto” (2025).
Ĉe represo aŭ citado bonvolu nepre indiki la fonton:
Papere: La Ondo de Esperanto, 2025, №4 (326).
Rete: La Ondo de Esperanto https://sezonoj.ru/2026/03/recenzo-161/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
“La Ondo de Esperanto” en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Ŝirmejo aŭ groto appeared first on La Ondo de Esperanto.

Esperanto kaj ni rememorigas la historion de la revuo Inter Ni kaj por la nuna generacio de esperantistoj en Malagasio. Artikolo pri kristanismo kaj la merina tradicio en la 19a jarcento esploras la renkontiĝon inter kredo, politiko kaj loka kulturo. Du tradiciaj fabeloj prezentas moralajn mesaĝojn kaj transdonas popolajn valorojn al ni ĉiuj. La rubriko Konatiĝi kun iu loko promenigas nin tra la kvartalo Befelatanana. Medio kaj nia farto raportas pri la polemikoj rilate la konstruadon de la aŭtovojo Antananarivo-Toamasina. Historia paĝo kolektas la reagojn pri la 29a de marto 1947. La  rubriko Lokaj novaĵoj prezentas al la legantaro kelkaj freŝajn novaĵojn. Vivo de ordinarulo sekvas ŝtatoficiston dum lia laboro kaj familia rutino, donante konkretan bildon pri la ĉiutaga realaĵo. Lingva angulo proponas unuan konversacion inter fremdulo kaj Malagaso, helpante komencantojn eklerni bazajn esprimojn. Fotoj pelmele prezentas momentojn de loka vivo kun mallongaj komentoj. La enhavo celas montri diversajn perspektivojn de la malagasa socio tra kulturaj, historiaj kaj lingvaj vidpunktoj. Ankaŭ vi povas aboni al nia gazeto, la jarabono kaj subteno al la redaktoro kostas 30€.

Imagu la mondon dum la okdekaj jaroj de la pasinta jarcento. Estis la epoko de la Malvarma Milito, kaj la politika etoso estis tre streĉa. Landoj ĉie suspektis unu la alian pri spionado, precipe kiam temis pri potencaj najbaroj. Tio estis la realo por Svedio, lando kiu provis resti neŭtrala sed troviĝis proksime al la tiama Sovetunio. En tiu nervoza etoso komenciĝis unu el la plej amuzaj kaj strangaj miskomprenoj en la milita historio. 

Ĉio komenciĝis kiam la sveda mararmeo ekaŭdis misterajn kaj suspektindajn sonojn sub la akvo en la Balta Maro. La sonaj aparatoj kaptis ritmajn klakojn kaj siblojn, kvazaŭ io tre granda kaj forte mekanika moviĝus kaŝe proksime al la sveda marbordo. Kompreneble, la svedaj militistoj tuj supozis la plej logikan aferon laŭ la tiama mondrigardo. Ili forte kredis, ke tiuj sonoj devenas de sekretaj sovetiaj submarŝipoj, kiuj spionas iliajn defendajn sistemojn.

Ĉi tiu kredo tute ne estis nur malgranda interkonsiliĝo. Ĝi rapide fariĝis granda nacia krizo. Dum pli ol dek kvin jaroj, la sveda registaro elspezis grandegajn sumojn kaj multan tempon por ĉasi tiujn fantomajn submarŝipojn. Kiam ajn ili ekaŭdis la ritmajn sonojn, ili tuj dismetis ŝipojn, helikopterojn kaj soldatojn por kapti la malamikon. Sed ili neniam trovis ion ajn. Estis neniu rusa ŝipo, neniu spiono, nur la obtuza eĥo de la misteraj klakoj sub la ondoj. La diplomatia streĉiĝo inter Svedio kaj Rusio daŭre kreskis, ĉar la svedoj plurfoje plendis pri la supozataj maraj trudiĝoj.

Finfine, post multaj jaroj da vanaj serĉoj, la mararmeo decidis iom ŝanĝi sian strategion. Ili invitis spertulojn pri marbestoj kaj lertajn biologojn por zorge aŭskulti la sekretajn registradojn de la "submarŝipoj". Unu el tiuj sciencistoj, fakulo nomita Magnus Wahlberg, surmetis la aŭdilojn, aŭskultis la minacajn sonojn kaj preskaŭ tuj ekridis laŭte.

Li rapide malkovris, ke la timigaj rusaj spionoj tute ne estis homoj nek altteknologiaj maŝinoj. Ili fakte estis grandegaj aroj da ordinaraj baltaj haringoj. Sed kiel malgrandaj fiŝoj povus fari sonojn tiel laŭtajn, ke ili trompis tutan spertan militistaron? La vera respondo montriĝis eĉ pli ridinda ol la situacio mem. Kiam haringoj naĝas en grandaj grupoj kaj sentas sin minacataj, eble de malsata foko, ili amasiĝas dense pro timo. Por sukcese komunikiĝi en la malluma akvo kaj teni la grupon kune, ili premas aeron el siaj naĝvezikoj rekte tra siaj korpoj. Simple dirite, la fiŝoj furzas.

Jes, vi tute bone komprenis la aferon. La sveda mararmeo pasigis preskaŭ du jardekojn kaj elspezis multajn milionojn da kronoj serĉante danĝerajn malamikajn maŝinojn, sed fakte ili nur atente subaŭskultis grandajn nubojn da fiŝaj furzoj. Kiam miloj da haringoj samtempe ellasas tiujn aerveziketojn, tio kreas tiun mekanikan, ritman klakadon, kiun la milita teknologio tiel grave misinterpretis.

Kiam la registaro finfine akceptis ĉi tiun malkovron, la granda krizo de la submarŝipoj tuj finiĝis. Neniu plu devis streĉiĝi zorgante pri sekretaj invadoj sub la maro. Ĉi tiu rakonto restas mirinda ekzemplo de kiel nia propra timo foje igas nin vidi aŭ, ĉi-okaze, aŭdi malamikojn, kiuj tute ne ekzistas. Ĝi ankaŭ bele memorigas nin, ke la naturo havas vere amuzan manieron moki niajn plej seriozajn kaj multekostajn homajn klopodojn. 

La 59a Kongreso de ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj) okazos de la 10a ĝis la 16a de julio 2026 en la Zaozhuang-a Universitato, en la urbo Zaozhuang, provinco Shandong de Ĉinio.

Hodiaŭ, la 26an de marto en la retejo de ILEI aperis informoj pri la kongresaj ekskursoj kaj pri la hoteloj.
Legu ilin ĉe
https://www.ilei.info/konferenco/2026/Kongreso_Ekskursoj_kaj_Hoteloj.pdf

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post La 59a kongreso de ILEI: Ekskursoj kaj hoteloj appeared first on La Ondo de Esperanto.

La Senatokonsulto pri la leĝopropono Martinelli-Blanco-Giordano estas kunvokita por merkredo la 22^a de aprilo 2026 je 16h00 CET; la senatanoj povos proponi rimarkojn, apogojn, amendojn ekde nun tra la Senata diskutlisto.

Eble nomota “Lex Oblationaria”, la projekto celas krei bonfaran kapitalon per libervolaj donac(et)oj de la civitanaro kaj de la paktintoj. Ĝi aplikas metodon jam eksperimentitan sukcese de la protestanta eklezio en Svislando kaj de la islamaj bankoj.

La aĝo de homo estas kutime indikita laŭ jaroj - sed esploristoj trovas novan metodon kiu igas mezurebla la biologian aĝon. Kaj tio povas rezulti tre malsama ankaŭ ĉe homoj kiuj naskiĝis samjare. 

Kiel oni ekkonas kiom aĝa oni estas? Esploristoj distingas ĉe tio du specojn de aĝo: la kronologian kaj la biologian aĝojn. Ambaŭ ne nepre devas kongrui. Du kronologie samaĝaj homoj povas esti signife malsamaj rilate al korpa maljuneco kaj sano. La biologia aĝo respegulas el la vido de la scienco la veran korpan maljunecon. Vivostilo, la genoj kaj mediaj influoj ludas ĉe tio gravan rolon.

Sed kiel eblas laŭeble precize determini la biologian aĝon de homo? Pri tiu demando okupiĝis internacia konsorcio. En tuteŭropa studaĵo la esploristoj identigis certajn bio-markilojn por la aĝo - t. e. ŝanĝiĝoj de dek mezurvaloroj en la sango kiuj aperas ĉe maljuniĝo. Inter ili estas ekzemple mezurvaloroj pri la statuso de la ostoj, pri la metabolo de graso aŭ pri la funkcio de la imunsistemo. Helpe de tiuj mezur-rezultoj oni povas kalkuli la biologian aĝon de persono, diras komuniko pri la studaĵo.

Dum pasinteco la esplorado pri aĝo proponis diversajn bio-markilojn por la determino de la biologia aĝo. Sed unusola markilo laŭ la aŭtoroj de la studaĵo ne sufiĉas: "La biologia procezo de maljuniĝo estas tre kompleksa", klarigas la ĉefa aŭtorino de la universitato de Konstanco. Ĝi ne originas de nur unusola kaŭzo. Krome laŭ ŝi estas diferencoj inter viroj kaj virinoj. Pro tio estis disvolvita en la kadro de la studo por ĉiu sekso propra kombino de bio-markiloj.

Helpe de tiuj bio-aĝaj mezur-rezultoj la esploristoj eltrovis ke la diferenco el biologia kaj kronologia aĝo ĉe homoj kun trisomio 21 - t. e. genetika specifaĵo ĉe kiu la maljuniĝa procezo trakuras pli rapide - estas signife pli alta. Virinoj pli ol 50-jaraj kiuj submetiĝis post komenco de la menopaŭzo al hormon-anstataŭiga terapio, estis aliflanke biologie pli junaj ol virinoj en komparebla aĝo sen koncerna terapio.

Ĉe fumantinoj la diferenco aperas des pli granda, ju pli da cigaredoj la virinoj estis fumintaj dum sia vivo. Konsumo de cigaredoj do akcelas evidente la maljuniĝon.

"Se ni konsideras la bio-aĝajn mezur-rezultojn de granda nombro de homoj el la sama jaro de naskiĝo, tiam tiuj valoroj prezentas larĝan gamon", diras la studestrino. "Ĉe tio montriĝas tre bone ke ĉiu homo travivas sian individuan biologian maljuniĝan procezon kaj ke ekzemple kelkaj personoj estas biologie signife pli junaj ol tion supozigus ilia kronologia aĝo."

"Fidindaj bio-markiloj por la biologia maljuniĝo estas gravaj iloj por rekonstati maljuniĝajn procezojn ankaŭ ĉe sanaj homoj aŭ por identigi personojn kiuj portas altan riskon disvolvi pli malfrue proaĝan malsanon aŭ korpan malhelpon", diras kunaŭtoro de la studaĵo. Tio povus ankaŭ ebenigi la vojon por novaj aliroj en la individuizita preventa medicino.
 

De la 14a ĝis la 18a de julio 2026 okazos la 84a Hispana Kongreso de Esperanto en Portugalete. Ĝi estas urbo de Eŭskio/Vaskio, je 12 km norde de Bilbao, ĉe la enfluo de la rivero Nerviono en la Atlantikan Oceanon. Distanco al la franca landlimo estas ĉ. 150 km.

La urbo estis fondita en 1322. Ĝia spaco estas nur 3,21 km2. Tio signifas ke eblas piediri de unu al alia urbolimo dum ĉirkaŭ nur 30 minutoj. Tamen ĝi enhavas ĉ. 45 000 loĝantojn, t. e. ĉ. 15 mil loĝantojn/km2, unu el la plej altaj densecoj de Hispanio.

Portugalete famas en la tuta Hispanio pri ĝia “pendoponto” (fakte, temas pri transportilo, ne pri ponto), inaŭgurita en 1893 kaj registrita kiel monda heredaĵo de Unesko en 2006. Parte detruita en 1937, dum la hispania interna milito (1936-39) kaj reinaŭgurita en 1941, tiu “ponto” estas tiel fama, ke oni dediĉis al ĝi kanton, kiu estas konata en la tuta Hispanio. Portugalete ankaŭ estas la sola urbo laŭlonge de la rivero Nerviono, krom Bilbao, kiu ankoraŭ konservas malnovan kvartalon, kiu montras tipan konstrumanieron de antaŭa fiŝkaptista loko.

Por atingi Bilbaon, la plej granda urbo de Eŭskio/Vaskio, sufiĉas nur 20 minutoj, se oni veturas per metroo. En tiu ĉefurbo elstaras diversaj vidindaĵoj: muzeo Guggenheim, apuda Belarta Muzeo, monto Artxanda, malnova kvartalo “Casco Viejo”, longaj promenejoj apud la rivero kun interesaj konstruaĵoj, ktp.

Kiel kongresejo estos la sidejo de UNED (Nacia Universitato por Neĉeesta Edukado), kiu jam dum ok jaroj ofertas Esperanto-kursojn pere de ĝia Fakultato pri Lingvoj, kun livero de oficialaj diplomojn al sukcesintaj gelernantoj.

La kongresa programo estis pripensata tiel, ke matene okazos laborkunsidoj, t. e., prelegoj, HEF-asembleo, distraj prezentoj, kurseto pri la eŭska lingvo, konversacia rondo ktp. Kaj vespere okazos ĉefe ekskursoj, kiuj celas montri la industrian kaj minejan pasintecon de tiu parto de Eŭskio: promenado tra Portugalete, marŝado ĝis Sestao kie troviĝis la ĉefaj altaj fornoj de Hispanio, vizito al tipa minista vilaĝo, vizito al antikva forĝejo kun miriga montro de ferlaboro per fajro, vizito al naskiĝloko de Dolores Ibarruri “Pasionaria”, ŝipa veturado ĝis Bilbao, ktp.

Al la kongreso jam aliĝis 90 personoj. Rapidu aliĝi, ĉar la 31an de marto finiĝos la nuna aliĝperiodo kun rabatita kotizo.

Praktikajn informojn kaj la aliĝilon oni povas trovi en la retejo https://kongreso.esperanto.es.

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/hispanujo-9/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post La Hispana Kongreso okazos en Eŭskio appeared first on La Ondo de Esperanto.

En la 14-a jarcento laboris de majstro-bakisto Andreo juna lernanto Nikolao. La majstro ne ŝatis lin kaj de mateno ĝis malfrua vespero li pelis la kompa­tindan knabon al peza laboro. La knabo devis ankaŭ porti bieron por la majstro kaj por submajstroj. Lia tasko estis ankaŭ purigi ŝuojn de la malbela, sed memfida filino de la majstro Andreo. La juna Nikolao dum longaj tagoj ne aŭdis eĉ unu bonan vorton. Krom tio la knabo suferis ankoraŭ pro tio, ke la knabino, kiun li ekamis, filino de riĉa komercisto, ne atentis lin. Ŝi eĉ ne sciis, ke Nikolao vivas en la urbo. Ja ŝi sidas en la unua benko en preĝejo kaj loĝas en unu el la plej belaj domoj de la urbo. La knabo tamen senĉese pensis pri ŝi.

Foje en la urbon venis reĝo. Torunaj urbanoj volis lin bone gastigi, do oni petis, ke la majstro Andreo pro tiu ĉi okazo baku siajn plej bonajn mielkukojn. La mastro malbonfartis tiutage. Li ne saniĝis ankaŭ ĝis vespero. Pro tio, malfruvespere, li ordonis, ke la fermentpaston por la kukoj preparu la submajstro Johano, kiu jam ankaŭ estis lerta bakisto. Sed la submajstro tiuvespere havis rendevuon kun la bela filino de urba buĉisto. Do kion fari? Li kaŝe ordonis prepari la fermentpaston al la lernanto Nikolao. Johano promesis al la knabo premion kaj, sciante, ke la majstro Andreo kuŝas en lito, li kuris por rendevuo.

Nikolao, restinte sola kun la malfacila tasko, miksante la fermentpaston, tutan tempon pensis pri la bela knabino, kiun li kaŝe amis. Pro tiu enpensiĝo li hazarde ŝutis en la grandan kuvon, en kiu la pasto estis preparata, spicaĵojn, venigitajn el la malproksima Hindujo. Li aĉetis tiujn specialaĵojn sur la urba vendoplaco, laŭ la ordono de majstredzino. Kiel ektimis la kompatinda knabo ekvidinte sian mispaŝon! Sed repreni la spicaĵojn el la fermentpasto jam ne eblis. Ĵus revenis la submajstro Johano kaj li devis rapide baki la kukojn, por ke tiuj estu pretaj matene. Kvankam la submajstro liverigis la knabon de plua laboro, Nikolao ne scipovis fermi okulojn ĝis mateno. Kuŝante en sia lito, li tutan nokton pensis, kion diros la edzino de majstro, kiam ŝi ne trovos la aĉetigitajn spicaĵojn. Mildigis lian timon nur pensoj pri la bela amatino. Tion, kio okazos kiam oni donos la kukojn preparitajn el la fermentpasto al la reĝo, li eĉ ne povis imagi. Tiel li timis la proksimiĝantan momenton.

Tagmeze, en la granda salono de la toruna urbodomo, oni prezentis al la reĝo diversajn specialaĵojn de la urbo. Nenion scianta majstro Andreo, kiu jam pli bone fartis tiutage, ĝoje portis por la reĝo fieraĵojn de sia bakejo. Nikolao, staranta en la ĉambro ĉe ŝtuparejo, rtemis pro timo.

La reĝo gustumis kukon de la majstro Andreo, kapjesis kun ĝojo kaj permesis ekgustumi la kukojn por ĉiuj korteganoj. Nikolao kun miro rimarkis, ke sur ĉies vizaĝoj ekaperis rideto de aprobo kaj kontento. Li ne kredis je propraj okuloj kaj ne komprenis, kio okazis. La reĝo, videble kontenta, svingis al la majstro Andreo kaj diris:

- Viaj mielkukoj estas eksterordinare bonaj, ili havas nekutiman, tre bonan guston. Kiu preparis la fermentpaston por viaj kukoj?

La majstro Andreo, kiu ne estis tro bonkora, sed estis honesta, respondis:
- Via Reĝa Moŝto, la fermentpaston preparis ĉifoje mia submajstro Johano.
Johano, venigita antaŭ la reĝon, ankaŭ estis honesta, do kun iom da timo li diris:
 - Tiun ĉi fermentpaston hieraŭ preparis la lernanto Nikolao.

Kion fari? - la mirigita majstro ordonis voki sian lernanton Nikolaon. La reĝo, laŭdante lertecon de la juna bakisto, promesis post tri tagoj plenumi ĉiuspecan peton de Nikolao.

Dum tiuj tri tagoj la majstro Andreo kaj aliaj bakistoj petis Nikolaon, ke li malkaŝu la sekreton de la fermentpasto. La majstro Andreo eĉ promesis al li la manon de sia filino. Sed Nikolao por neniu malkaŝis sian sekreton. De la reĝo li petis permeson edziĝi kun bela filino de la riĉa komercisto. Tiu volonte donis sian manon al la lerta knabo, tiutempe jam fama en la tuta urbo. Ili malfermis sian propran bakejon kaj bakis novgustajn kukojn kun mielo kaj spicoj. La kukoj disfamigis ne nur ilian bakejon, sed ankaŭ la tutan urbon Torun en la vasta mondo.

Tiujn bongustajn spickukojn oni ĝis hodiaŭ bakas en nia urbo kaj pri tio, ĉu mi pravas, ĉiu povas mem konvinkiĝi

La Nepala Esperanto-Asocio (NEspA) sukcese organizis la 15an Internacian Himalajan Renkontiĝon. La programo komenciĝis la 26an de februaro per la alveno kaj bonvenigo de la gastoj. Entute partoprenis 42 esperantistoj, inkluzive de enlandanoj kaj eksterlandanoj, kvankam multaj ĉeestis nur parton de la programo. Inter ili, 21 partoprenis la piedvojaĝon en la montara regiono Langtang, inkluzive de naŭ eksterlandanoj: tri el Francio, tri el Germanio kaj po unu el Belgio, Hispanio kaj Japanio.

La oficiala inaŭguro okazis vespere la 27an de februaro en la hotelo Marshyangdi en Thamel, Katmanduo. La renkontiĝestro, L. P. Agnihotry, solene malfermis la programon per lumigo de kandeloj. La vicprezidanto de NEspA, Punya Prasad Acharya, varme bonvenigis la gastojn, kaj la programon gvidis Navaraj Buddha. La kunfondinto de la Internacia Himalaja Renkontiĝo, Philip Pierce, prezentis la historion de la renkontiĝo, lanĉita en 1995. Ĉiuj ĉeestantoj sin prezentis kaj salutparolis, ankaŭ kelkaj infanoj partoprenis, kio donis aparte ĝojigan etoson. Jam en la sama tago matene okazis ekskurso en Katmanduo. La partoprenantoj vizitis la templojn Pashupatinath kaj Boudhanath, du el la plej gravaj religiaj lokoj de hinduismo kaj budhismo. La gastoj havis la ŝancon lerni pri la paca kunvivado de hinduoj kaj budhanoj en Nepalo, kaj pri la konceptoj de vivo, morto kaj renaskiĝo en tiuj religioj.

La 28an de februaro la grupo vizitis Patanon, antikvan urbon ofte nomatan “viva muzeo”. La temploj, skulptaĵoj kaj lignaj artaĵoj klare montris la riĉan historion kaj kulturon de Nepalo. Vespere NEspA gastigis la partoprenantojn en sia oficejo per amika vespermanĝo.

La 1an de marto komenciĝis la piedvojaĝo al Langtang. Frumatene la grupo veturis per buso ĝis Syabrubesi, de kie ili ekmarŝis. La unuan nokton ili pasigis en Bamboo, marŝante tra densaj arbaroj laŭ rivero kun multaj akvofaloj. Dum la vojo oni povis renkonti sovaĝajn bestojn kaj ĝui la naturon.

Dum la sekvaj tagoj la grupo atingis diversajn lokojn, inkluzive de Kyanjin Gompa (3870 metroj), kie ili restis du noktojn. Kelkaj partoprenantoj supreniris al Kyanjin Ri (4773 m), de kie malfermiĝis impresa panoramo de Himalajo.

La vetero estis escepte klara, kio ebligis ĝui la pejzaĝon en sia plej bela formo. Aliaj elektis alternativajn vojojn ekde Goda Tabela, kie ili povis pli detale konatiĝi kun rododendraj arbaroj kaj tradiciaj vilaĝoj. La reveno komenciĝis la 5an de marto kun tranoktoj en Lama Hotelo kaj poste en Syabrubesi. La grupo revenis al Katmanduo la 7an de marto.

La temo de la ĉi-jara renkontiĝo estis “Naturo, kulturo kaj klimata ŝanĝo”. Dum la piedvojaĝo en la Nacia Parko Langtang, la partoprenantoj rekte travivis la naturan belecon de la regiono kaj samtempe rimarkis signojn de klimata ŝanĝiĝo. Lokuloj klarigis, ke antaŭ kelkaj jardekoj la montoj estis pli kovritaj de neĝo, dum nun ili ofte aperas pli nudaj. Oni ankaŭ observis ŝanĝojn en la florado de rododendroj, kiuj nun floras malpli abunde kaj iom pli malfrue ol antaŭe. Dum la vojo la grupo pasis tra la vilaĝo Langtang, loĝata de ŝerpoj de tibeta deveno. La partoprenantoj havis la ŝancon konatiĝi kun la loka kulturo kaj eĉ partopreni tradician feston, kio fariĝis neforgesebla sperto.

La 8an de marto okazis la ferma ceremonio. NEspA honoris la partoprenantojn per ŝaloj kaj atestiloj, kiujn disdonis la eksaj prezidantinoj, Indu Devi Thapaliya kaj Maya Rai. La ĉeestantoj esprimis sian kontenton kaj dankemon pro la sukcesa kaj inspira aranĝo.

La 15a Internacia Himalaja Renkontiĝo montriĝis grava evento, kiu ne nur fortigis la Esperanto-komunumon, sed ankaŭ profundigis komprenon pri la nepala naturo, kulturo kaj nunaj mediaj defioj. Ĝi ankaŭ donis al nepalaj esperantistoj valoran ŝancon praktiki la lingvon kaj rekte interrilati kun eksterlandaj samideanoj.

Venontjare okazos speciala ekskurso de la 26a de februaro ĝis la 8a de marto, dum kiu partoprenantoj vizitos preskaŭ ĉiujn gravajn turismajn lokojn en Nepalo, ĉefe per aŭtobuso. La renkontiĝo estos alirebla por ĉiuj aĝgrupoj kaj proponos multflankan konatiĝon kun la lando. NEspA elkore invitas ĉiujn interesatojn aliĝi kaj ĝui la programon en vera Esperanta etoso.

Bharat Kumar Ghimire

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/nepalo-6/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Esperanto sonas en Himalajo appeared first on La Ondo de Esperanto.

Neniuj pliaj statutŝanĝoj, krom tiuj nepre postulataj de la nederlanda leĝo, okazos ĉe UEA dum la proksima tempo. La komitato de UEA dum sia sabata kunsido decidis ŝovi la aferon al aparta laborgrupo. Antonio del Barrio proponis tuj decidi pri la afero por liberigi tempon al pli gravaj diskutoj, sed ricevis malmultan subtenon.

Entute 31 komitatanoj ĉeestis la 21-an de marto, kiam pliaj proponoj pri statutŝanĝo estis diskutataj.

La komitato de UEA, kiam ĝi fakte kunvenas, ŝatas longe diskuti pri eĉ bagatelaj aferoj, sed volonte prokrastas decidojn. Krome la komitato kutimas preskaŭ unuanime aprobi ajnan proponon subtenatan de la estraro. Tiel okazis ankaŭ ĉi-foje.

En sabato la komitato rete kunvenis dum tri horoj por diskuti proponitajn ŝanĝojn pri la nombro de komitatanoj A, B kaj C – diskuto, kiu estis komencita jam antaŭ pli ol unu jaro. La sola decido, kiun la komitato fine faris en sabato, estis ke la diskuto daŭru plian jaron kaj duonon, unuavice en speciala komitata laborgrupo.

Jam antaŭ du semajnoj, la 7-an de marto la komitato aprobis plurajn ĉefe teknikajn ŝanĝojn en la statuto. Tiuj redaktoj estis necesigitaj de ŝanĝoj en la nederlandaj leĝoj pri neprofitcelaj organizaĵoj.

Ĉar la proceduro por fari ŝanĝojn en la statuto estas komplika kaj interalie postulas poŝtan voĉdonadon de ĉiuj individuaj kaj asociaj membroj de UEA, estus oportune trakti ĉiujn proponatajn statutŝanĝojn samtempe.

Tion la estraro tamen ne deziris – laŭ ĝi la aliaj prononoj ne estis sufiĉe bone preparitaj kaj diskutitaj. Tial tiuj proponoj tute mankis en la unua versio de la tagordo por la eksterordinara komitata kunsido la 7-an de marto.

Post protestoj de komitatanoj, punkto por diskuto pri la nombro de diversspecaj komitatanoj estis aldonita al la tagordo. Same estis aldonita punkto pri la propono pli eksplicite permesi pli ol unu landan asocion en unu regno – aŭ, male, klare malpermesi tion.

Dum la unua kunsido la 7-an de marto la komitato bezonis kvar horojn por fine pli-malpli senŝanĝe aprobi la teknikajn ŝanĝojn al la statuto de UEA, postulatajn de la nederlanda leĝo. Por diskuto de la aliaj proponoj mankis tempo, kaj ĝi estis ŝovita al la 21-a de marto. Intertempe aparta laborgrupo pritraktis la proponojn.

La laboroj de tiu laborgrupo tamen montriĝis malsufiĉaj, kaj la 21-an de marto la komitato diskutis la diversajn proponojn dum tri horoj, por fine denove prokrasti la aferon kaj ŝovi ĝin al nova laborgrupo, kiu raportu antaŭ la fino de la jaro 2027. Tiam oni do eventuale aranĝos novan tutmondan voĉdonadon pri statutŝanĝoj, se la afero ne estos denove prokrastita.

La unua laborgrupo, kiu nun jam finis sian laboron, unuanime malaprobis ajnajn ŝanĝojn en la statuto rilate la principon ke UEA akceptu nur unu landan asocion en unu regno. Laŭ la laborgrupo la nuna vortumo estas taŭga, ĉar ĝi esprimas la gvidan principon, sed samtempe permesas al la komitato akcepti pli ol unu landan asocion, se tio ial estus necesa.

La propono doni al landaj asocioj duan komitatanon jam ekde 250 membroj estis ŝanĝita tiel, ke la limo estu 500 – anstataŭ la nuna 1 000. Subtenantoj de la propono en la laborgrupo opiniis, ke tio donus al la landaj asocioj plian motivon kreski kaj diversigus la komitaton sen forpuŝi nunajn anojn. Kontraŭuloj ne vidis bezonon de ŝanĝo kaj opiniis, ke oni ne kreu neegalecon inter la landaj asocioj.

Dum parto de la kunsido la diraĵoj de la komitatanoj estis aŭtomate transformitaj al nekompreneblaj tekstoj. Jen Antonio del Barrio argumentas ke oni tuj voĉdonu pri la proponoj.

La propono pri pliigo de la kvanto de komitatanoj A, kiuj reprezentas landajn asociojn, estis farita de la usona landa asocio de UEA. Antonio del Barrio, nun komitatano B, siaflanke proponis anstataŭe pliigi la kvanton de komitatanoj B, kiuj reprezentas la individuajn membrojn. Subtenantoj de tiu propono emfazis, ke ĝuste la individuaj membroj pagas la ĉefan parton de la kotizoj de UEA, kaj ke ili nun ne estas sufiĉe reprezentataj en la komitato.

– La plej aktivaj membroj kutime estas la individuaj membroj, atentigis Antonio del Barrio.

Li samtempe bedaŭris ke pro manko de kandidatoj ne estis vera elekto de B-komitatanoj pasintfoje, kio signifis, ke la kandidatoj ne estis prezentitaj al la individuaj membroj kaj ke la membroj tial ne konas siajn reprezentantojn. Lige kun la nuna diskuto li klopodis mem kontakti individuajn membrojn en la retlisto UEA-membroj, li rakontis.

– Mi ricevis kelkajn respondojn, laŭ kiuj oni ne tro diskutu pri la statuto, sed dediĉu nin al agado. Diskuto pri statutŝanĝoj estas malbona indiko pri la stato de la asocio, ŝajnas ke ni ne bone fartas kaj rigardas nian propran umbilikon, Antonio del Barrio diris.

Li aldonis, ke estus preferinde ke ĉiuj proponataj ŝanĝoj de la statuto estu traktitaj en la sama membrobalotado. Por fini la aferon kaj transiri al pli fruktodonaj diskutoj li tial proponis, ke la komitato tuj voĉdonu pri la afero.

La prezidanto kaj la ĝenerala direktoro tamen konsentis kun la raporto de la laborgrupo, laŭ kiu la afero ne estas matura sed bezonas plian esploron kaj novan laborgrupon, kiu raportu fine de 2027. Tion opiniis ankaŭ plimulto de la ĉeestantaj komitatanoj: 23 subtenis la proponon fondi novan laborgrupon, 4 kontraŭis ĝin kaj du ne voĉdonis.

Fine de la kunsido ĝenerala direktoro Martin Schäffer proponis informi la komitaton pri la grandaj  ekonomiaj problemoj de TEJO, kiuj estiĝis ĉar TEJO ĉi-jare ne ricevas la grandan administran subvencion de EU.

Prezidanto Fernando Maia tamen proponis tuj fini la diskuton kaj trakti la TEJO-aferon en la komisiono pri financo dum la sekva semajno. Neniu protestis.

Estas universale akceptata opinio, ke fido je la kuracisto estas esence grava faktoro por resanigo de pacientoj. Ĝi grave influas la obeadon al sanigaj rekomendoj, la disciplinon al ĝusta sekvado de dietoj, englutado de medikamentoj kaj aliaj indikoj. Ankaŭ al estigo de optimismo. Lastatempaj esploroj montris, ke ne temas nur pri elementoj de sugestio. Fido kaj optimismo kaŭzas  favorajn reagojn en la cerbo, kiuj sendube helpas en la komplika vojo al resaniĝo. 

El tio sekvas, ke la kuracistoj mem estas kvazaŭ medikamentoj, depende de la maniero, kiel la pacientoj emocie ligiĝas al ili. La rilatoj kuracisto-paciento devas esti zorge konstruataj, kaj tio postulas sentemon flanke de la medicinisto, serĉe de honesta, simpatia, protektema kaj kunsentema sinteno. Tio postulas tempon kaj specialan trejniĝon, flanke de la profesiulo. Ekzemple, estas malfacile konstrui tion se la konsultoj daŭras apenaŭ 15 minutojn, aŭ se dum la konsulto la kuracisto konstante rigardas nur al la ekrano de sia komputilo, sed ne al la okuloj de sia paciento.

Dum pluraj jardekoj, kuracistoj aperis en televidaj filmoserioj, Dum la 20-a jarcento, la usona D-ro Kildare famĝis kiel preskaŭ perfekta heroo, kiu senlime helpis siajn malsanulojn per sia pura animo kaj profesia kompetenteco. Aliaj similaj homfiguroj en televido kaj en kino sekvis tiun linion. Poste, tamen, aperis nekutimaj  figuroj de kuracistoj, kiuj iom montris siajn strangajn personecon kaj personajn problemojn. En la fama usona filmo “Mash”, kuracistoj uzas sian humuron kaj diboĉadon por elteni la hororon de milito. Iom post iom aperadis kuracistoj sur la televida ekrano, kiuj estis ordinare homecaj, realisme neŭrozaj. Ili povis agi malkongrue kun la pura medicino, malfidinde, malhoneste. Ĉu tiu ŝanĝo damaĝis la fidemon de pacientoj tra la mondo, rilate la realan interrilaton kun iliaj medicinistoj?

Unu kurioza aspekto de tiuj televidaj serioj je la spektantaro estas la eduka aspekto. Oni konstatis, ke multaj homoj akiris informojn pli precizajn kaj pli utilajn por alfronto de siaj propraj sanproblemoj. 

Rilate la fidon je kuracistoj en la tuta mondo, en plej diversaj landoj kaj kulturoj, fakuloj tamen konstatis, ke ne granda estas la perdo, ĉar tiu delikata sento inter kuracisto kaj paciento estas plej ofte tre individueca kaj persona. La televidaj scenoj ne estas tiel potencaj, ke ili povus detrui la ponton, kiu konstruiĝas inter la profesiulo kaj la kliento. Se la doktoro senteme kaj zorge atentas sian pacienton, kun amo kaj respekto, kun afableco kaj protektemo, kaj precipe kun kompetenteco, tiam la fido estiĝas firme, eĉ se televidaj scenoj intervenas.  

La itala popolo ne ratifis la justicreformon aprobitan de la parlamento, per referenduma rezulto de 53,7% (14,5 milionoj) kontraŭ 46,3% (12,5 milionoj): nur en la nord-orientaj regionoj (kie fortas la partio Norda Ligo) rezultis jesa plimulto; la nea plimulto plej sukcesis en la teritorioj kie plej fortas Kvinstela Movado, unuavice Napolo. Tre influaj estis ankaŭ la voĉoj de la junularo.

Tri el la kvar senatanoj de la Esperanta Civito kun itala ŝtataneco sin esprimis publike kontraŭ la reformo. La referendumo estis necesa ĉar la reformo kaŭzus konstitucian amendon, kaj la parlamento atingis plimulton, ne kvalifikitan plejmulton de du trionoj.  Ĝenerale la reformon subtenis la centre-dekstra registaro kaj kontraŭis la opoziciaj partioj.

La informo pri “Svislando” en la koncerna slipo ĉe uea.org estas stranga: ĝi registras societon kiu ne plu ekzistas (Junularo Esperanta Svislanda), inkluzive de organo delonge ĉesinta; plus societon kiu havas neniun rilaton al UEA (Kultura Centro Esperantista); plus privatan entreprenon de la landa asociestrino; plus neesperantistan sekcion pri ĉiuj planlingvoj posedatan de la Urba Biblioteko (Centre de documentation et d’étude sur la langue internationale).

Se enmeti eĉ kadavron kaj eksterulojn, oni ne komprenas kial ne la lernejon “La Grande Urse” en Ĉaŭdefono, kie esperanto estas instruata al ĉiuj pro influo de la Freinet-metodo, aŭ la svisan ILEI-sekcion, aŭ novan institucion fonditan en la itallingva kantono.

Ĉiukaze KCE ne devus esti en tiu slipo, ankaŭ kongrue al la fakto ke UEA (prave) neniom atentas pri ĝia granda aktiveco, inkluzive de ĝia organo “Heroldo de Esperanto”.

KCE-sekretario

Fonto: HeKo 905 1-B, 23 mar 2026

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/svisujo-6/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

The post Precizigo de KCE pri la slipo “Svislando” en la retejo de UEA appeared first on La Ondo de Esperanto.

23/03/2026 La enhavlisto de la marta kajero: 51 ... Esperanto en Graz 52 ... Faka agado | Lingvo: Nova libro pri astrobiologio tradukota en Esperanton 53 ... Eventoj: Akademia Simpozio pri Esperanto-Instruado kaj Internacia Interŝanĝo 54 ... “Monto Zamenhof”:...

La informo pri “Svislando” en la koncerna slipo ĉe uea.org estas stranga: ĝi registras societon kiu ne plu ekzistas (Junularo Esperanta Svislanda), inkluzive de organo delonge ĉesinta; plus societon kiu havas neniun rilaton al UEA (Kultura Centro Esperantista); plus privatan entreprenon de la landa asociestrino; plus neesperantistan sekcion pri ĉiuj planlingvoj posedatan de la Urba Biblioteko (Centre de documentation et d’étude sur la langue internationale).

Se enmeti eĉ kadavron kaj eksterulojn, oni ne komprenas kial ne la lernejon “La Grande Urse” en Ĉaŭdefono, kie esperanto estas instruata al ĉiuj pro influo de la Freinet-metodo, aŭ la svisan ILEI-sekcion, aŭ novan institucion fonditan en la itallingva kantono.

Ĉiukaze KCE ne devus esti en tiu slipo, ankaŭ kongrue al la fakto ke UEA (prave) neniom atentas pri ĝia granda aktiveco, inkluzive de ĝia organo “Heroldo de Esperanto”.

 

Antaŭ naŭdek-kvin semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-sesa porcio. Ĝuu ĝin! 

---
Tre gravas enspiri la freŝan aeron,
precipe matene post nokta dormado.
La korpaj funkcioj ja devas vekiĝi.
La menso heliĝu por senti la tagon.

Ni devas forpreni la noktan ĉemizon.
Ni lavas la korpon, ni duŝas mallonge,
purigas la dentojn kaj kombas la harojn.
Ni tiam surmetas la tagajn vestaĵojn.

Nun estas la tempo por trinki la kafon,
aŭ lakton aŭ sukon, aŭ eble nur teon.
Ni manĝas bakaĵon, do panon aŭ bulkon.
Kaj fine ni ĝuas jogurton kun fruktoj.

Jes, tiel ni povas komenci la tagon.
Ni estas nun pretaj por taga laboro.
Ni iras piede aŭ prenas biciklon
kaj tiel facile atingas la celon.

La malserioza skandalĵurnalisto
tre forte troigis en sia raporto.
Sed fakte ne estis tre granda skandalo,
nur fuŝa informo pri tikla afero.

La homoj silentas pri propraj eraroj,
ĉar tiuj damaĝas la reputacion.
Sed foje necesas konfesi la veron
aŭ peti pardonon pro iuj misfaroj.

Ni certe preferas ĝojigajn aferojn:
Pli bone ol plori ni ŝatas ridadi.
Per bona humoro ni povas elteni
la malagrablaĵojn en nia medio.

Li estas malsana kaj havas flegiston.
Pro stratakcidento li estas spinlama
kaj tial bezonas tuttagan flegadon.
Li havas rulseĝon por povi moviĝi.

Mi estis jam gasto en tiu hotelo.
Ĝi estas tre pura kaj tute komforta.
Ĝi estas kvieta, mi dormis tre bone.
Matene mi ĝuis serenan etoson.

Mi tie pasigis tri tagojn kaj noktojn.
Dumtage mi faris diversajn ekskursojn.
Vespere mi iris al danco-salono.
Mi tie renkontis tre ĉarmajn virinojn.

Mi ŝatas aŭskulti klasikan muzikon,
sed mi ne aĉetas koncert-registraĵojn.
Mi havas sondiskojn de pluraj jardekoj.
Do ili sufiĉas por mia bezono.

Kaj krome mi povas enŝalti radion.
Kaj tie aŭdiĝas klasika muziko.
Mi legas la listojn de tiuj programoj
kaj povas elekti laŭ miaj deziroj.

Ni ŝatas paroli kun niaj amikoj
dum nia kunveno ĉi tie en Bruno.
Ni aŭdis prelegon pri lingvolernado
de gastpreleganto el Supra Aŭstrio.

Li venis per trajno al nia klubejo
en kiu okazas semajnaj kunvenoj.
Ni estas aktivaj por nia afero.
En Bruno okazis la monda kongreso.

La grupo ĉi tie ne estas tre granda
por nia valora kultura agado.
La lingvo por ni estas granda trezoro.
Ni kune daŭrigas la belan laboron.

Ni volas akceli la pluan kreskadon
de pacaj rilatoj de homoj tutmonde.
Ni havas kontaktojn kun niaj najbaroj
vivantaj proksime en centra Eŭropo.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de
 

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html