Blogoj en Esperanto

2026-03-19

Esperanta Retradio

Homoj imitas simiojn


Homoj estas sociaj estuloj: Kiam ekzemple aliaj ridas, tiam ili ofte kunridas. Unuafoje nun fakuloj studis tiun "infekton" trans specioj: Homoj kiuj vidis feliĉajn aŭ furiozajn simiojn, imitis spontane kaj senkonscie ties vizaĝesprimojn.

Ke multaj specioj povas ekkoni kaj imiti la emocian staton de samspecianoj, tio estas konata. Apud homoj tio estis observata ekzemple jam ĉe orangutangoj, hundoj kaj surikatoj. Emocia mimikro - la senkonscia imitado de la korpa lingvo kaj de emocio de la vidalvidulo - estas konsiderata kiel grava aspekto de la homa empatio.

Ĉu homoj tamen ankaŭ spontane ekkonas la emocian esprimon de nehomaj primatoj kaj eĉ imitas ĝin, tio ĝis nun ne estis esplorita. Precize tion nun postfaris teamo de psikologoj ĉe la Humbolta universitato en Berlino.

Por la ĵus aperinta studaĵo oni montris al pli ol 200 partoprenantoj mallongajn filmetojn de ĉimpanzoj, orangutangoj kaj de aliaj simioj. La bestoj tie esprimis diversajn emociajn statojn: kun afabla, ludemeca vizaĝo, kun minaca gesto aŭ kun neŭtrala esprimo.

Dum la testpersonoj observis la filmetojn, estis filmataj iliaj propraj reagoj per retaj kameraoj. Post ĉiu filmeto ili devis indiki kiujn emociojn la simioj estis esprimintaj kaj kiel forte ili estis sentintaj tion.

La rezulto montris ke la homoj povis tre bone distingi inter pozitivaj kaj negativaj emociaj statoj de la simioj. "En ambaŭ kazoj la simioj montras ĉe malfermita buŝo siajn dentojn", klarigas la studestrino. Al la ludemecaj vizaĝoj la partoprenantoj atribuis tamen tendence la emocian staton "feliĉa", al minacaj gestoj tendence "furioza".

Kaj ne nur tion: La prijuĝa analizo de la retkameraaj registraĵoj montris, ke la testpersonoj imitis la emociesprimojn de la simioj spontane kaj senkonscie - ekzemple per fruntofaldado, tirado de la lipoj kaj levado de la vangoj. Ju pli bone ili estis taksintaj la esprimon de la simioj, des pli forta estis ankaŭ la imitado.

La homa kapablo al empatio kaj al spegulado de emocioj estas laŭ la esploristoj profunde enradikiĝinta - kaj funkcias ankaŭ ekster la propra specio. "Mi esperas ke tiu studaĵo helpas al la homoj pli forte estimi bestajn emociojn kaj ekkoni la similecojn", diras la psikologino - kaj invitas al ŝanĝo de perspektivo:

"Al perspektivo kiu metas ĉiujn vivulojn en la centron de moralaj pripensoj, anstataŭ konsideri ilin ekskluzive el la vido de homaj interesoj. En epoko de plirapidiĝanta detruado de vivospacoj kaj fortega perdo de biodiverseco tiu ekkono havas decidan signifon."


de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-19 07:00

2026-03-18

Heroldo Komunikas

EU-malsubvenciado profundigas delongan krizon

La emerita Konsulo d-ro Giorgio Silfer delonge antaŭvidis gravan krizon en TEJO, kaze ke Eŭropa Unio fermus la kranon el kiu fluas subvenciado; tial en intervjuo aperonta en “Heroldo de Esperanto” li esperas ke la Junulara definitive sendependiĝos kaj de Eŭropa Unio kaj de la Universala, trovante propran vojon.

Sed li ricevis alian, pli insidan demandon: Ĉu vere la Esperanta Civito neniom riskas el la nuna geopolitika konjunkturo? Li respondas:

“La Esperanta Civito nek konsorcie nek per paktinta establo petis ion ajn de EU-instanco, dum baldaŭ dudek kvin jaroj; tial la motivoj kiuj krizigas aliajn, finance kaj morale, tute ne tuŝas ĝin. Tamen la kreskanta malriĉiĝo de la individuoj pro la ĉiutaga vivokosto, kaŭzitaj de la militoj, povas efiki negative ankaŭ ĉe ni. Des pli ke la tradiciaj movadoj ŝrumpas kvante kaj kvalite, kaj tio, adiciita al la disvastiĝanta opinio pri la venko de la angla kiel internacia helplingvo, kondukas al frustracio kaj kabeiĝo en tiuj finvenkismaj movadoj; sed raŭmistojn ne trafas tiu fenomeno.”

Legu pli en Heroldo de Esperanto n-ro 2375

de "HeKo 824 9-B, 18 mar 26" je 2026-03-18 13:31

La Balta Ondo

Ankoraŭ du senpagaj libroj en nia retejo

bitlibroj

En nia retejo aperis du novaj bitlibroj: literaturaj suplementoj al “La Ondo de Esperanto”, kiujn la abonantoj de ĉi tiu gazeto senpage ricevis en la abonjaroj 2019 kaj 2020: antologio “El la rusa poezio” kaj originala novelaro “Io devas okazi” de Miĥail Korotkov. Nun ĉiu deziranto povas libere elŝuti ilin (laŭ la normoj pdf kaj ePub).

La 90-paĝa antologio “El la rusa poezio” entenas 101 verkojn de 22 rusaj poetoj el la 18a kaj 19a jarcentoj ekde Miĥail Lomonosov ĝis Konstantin Romanov. Ĉi tiuj tradukoj de Valentin Melnikov ekde julio 2007 ĝis aŭgusto 2015 estis publikigataj en la rubriko “Rusa Antologio” de “La Ondo de Esperanto”. Aldone en la bitlibra eldono estas publikigitaj kelkaj tradukoj, kiuj pro lokomanko ne povis esti presitaj en la papera “Ondo”.

La 117-paĝa novelaro “Io devas okazi” de la siberia esperantisto Miĥail Korotkov entenas 18 liajn “rakontojn, fabelojn kaj pripensojn”. Ses el ili aperis en lia samizdata novelaro “Homo, kiu mortigis” (1988, la unua sciencfikcia kaj fantasta libro en Esperanto eldonita en Sovetunio); ilin komplementas ok verkoj poste aperintaj en la almanako “Sezonoj” (unu) kaj en “La Ondo de Esperanto” (sep) kaj kvar diverstempe verkitaj tekstoj pli frue ne publikigitaj.

Niaj bitlibroj

Ekde januaro 2007 nia gazeto “La Ondo de Esperanto” havas bitversion (pdf), kaj ekde 2017 “La Ondo” jam la dekan jaron aperus nur elektronike (pdf, ePub). En februaro 2010 ni komencis eldoni bitlibrojn kaj publikigi ilin en la bitlibrejo de “Sezonoj” https://esperanto-ondo.ru/Libroj/Libroj.php. Nuntempe ĉi tie estas dudek du senpagaj bitlibroj, du aĉeteblaj bitlibroj (elŝuteblaj por konatiĝo kiel provlibroj), kaj ok numeroj de “La Ondo de Esperanto”.

La plej ofte elŝutita estas la romaneto “Blankaj Noktoj” de Fjodor Dostojevskij, tradukita de Grigorij Arosev. Oni elŝutis ĝin 11 mil 521 fojojn: 6470 pdf-versiojn kaj 5051 ePub-versiojn. Ĝin sekvas “La falo de la domo Usher” de Edgar Allan Poe tradukita de Edmund Grimley Evans (9910 elŝutoj) kaj du tradukoj de Aleksander Korĵenkov: “La pika damo” de Aleksandr Puŝkin (9769) kaj “Sveda alumeto” de Anton Ĉehov (9672).

Inter la gazetoj la plej populara estas la januara eldono de “La Ondo de Esperanto” por la 2017a jaro: ĝi estas elŝutita 12 mil 730 fojojn (7704 pdf + 5026 ePub).

Intertempe niaj abonantoj ricevis literaturajn suplementojn por 2021, 2022, 2023, 2024 kaj 2025, kiuj aperos en nia virtuala biblioteko kvin jarojn post la eldono. Se vi deziras tralegi ĉi tiujn librojn, abonu “La Ondon” por 2026, kaj vi rajtos ricevi ankaŭ la kompletajn jarkolektojn de “La Ondo de Esperanto” kaj la literaturajn suplementojn por 2024 kaj 2025, kaj vi povos peti la suplementojn por 2021-23.

“La Ondo de Esperanto” estas abonebla kontraŭ nur 15 eŭroj ĉe niaj perantoj en pluraj landoj, ĉe nia UEA-konto “avko-u” kaj per la internacia pagosistemo PayPal. Pri la pagmanieroj legu ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm.

Ni invitas ĉiujn legemulojn viziti nian bitlibrejon kaj elŝuti senpage niajn librojn kaj gazetojn ĉe https://esperanto-ondo.ru/Libroj/Libroj.php.

Bibliografiaj informoj

El la rusa poezio / Kompilis Valentin Melnikov kaj Aleksander Korĵenkov; Tradukis el la rusa Valentin Melnikov; Antaŭparolo kaj biografiaj notoj de Aleksander Korĵenkov. – Kaliningrado: Sezonoj, 2020. – 90 paĝoj. – (Literatura suplemento al “La Ondo de Esperanto”, 2019).

Korotkov, Miĥail Gavriloviĉ. Io devas okazi: Rakontoj, fabeloj, pripensoj / Postparolo de Aleksander Korĵenkov. — Kaliningrado: Sezonoj, 2020. — 117 pagoj. — (Literatura suplemento al “La Ondo de Esperanto”, 2020).

Halina Gorecka
Aleksander Korĵenkov

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/sezonoj-4/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Ankoraŭ du senpagaj libroj en nia retejo appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-18 10:31

Esperanta Retradio

La simio de Karolo

Tiun ĉi rakonteton produktis Jarka Malá el Ĉeĥio

La onklo de Karolo vidis en vendejo simion. Li aĉetis ĝin por Karolo. La simio estis granda kaj bruna. Ĝi saltis de arbo al arbo. Karolo faris dometon por la simio. Sed al la simio la dometo ne plaĉis. Al ĝi plaĉis arbo sur la korto. Tial ĝi loĝis sur la arbo.

La geamikoj de Karolo venis rigardi la simion. La simio kuris. La infanoj ridis. La simio saltis de arbo al arbo. Ĉiuj infanoj ridis denove.
Foje la fratino de Karolo kaj ŝiaj amikinoj saltis ŝnuron. Karolo kaj lia simio rigardis ilin. Ankaŭ la simio saltis ŝnuron.
"Hej", diris la fratino de Karolo kaj ŝiaj amikinoj. "La simioj ne scias salti ŝnuron."
"Ĉi tiu simio saltas", diris Karolo.

La sekvintan tagon Karolo kaj liaj amiko ludis pilkon. La patrino de Karolo venis sur la korton.
"Jen estas kelkaj kukoj," ŝi diris.
Karolo kaj liaj amikoj kuris por la kukoj. Baldaŭ ili revenis. Kaj kion ili vidis? La simio ludis pilkon.
"Hej", diris la amikoj de Karolo. "La simioj ne ludas pilkon."
"Ĉi tiu simio ludas pilkon", diris Karolo. "Ĉi tiu simio scias fari ĉion, kion ni faras."

Karolo kaj liaj amikoj komencis kanti: "La, la, la."
"La, la, la," kantis la simio.
Iun tagon Karolo kaj liaj amikoj ludis indianojn. Ili saltis, Ili kuris. Ankaŭ la simio kuris kaj saltis. La patrino de Karolo venis kaj rigardis ilin. "Ĉu la simio scias ludi indianojn?" ŝi demandis.
"Ĉi tiu simio scias fari ĉion, kion ni faras."

Iun tagon Karolo kaj liaj amikoj legis librojn. Ili sidis sub arbo. La simio eksidis ankaŭ. Ĝi prenis libron. Ĝi rigardis kaj rigardis la libron.
"Hej!" diris Karolo. "Mia simio ankaŭ legas librojn."
La amikoj de Karolo rigardis la simion.
"Ho ne, Karolo," diris ili. La simioj scias fari multajn aferojn, sed legi librojn ili ne scias. Rigardu tiun ridindan simion."
La amiko de Karolo ridis pri la simio.
Karolo rigardis la simion denove. Li rigardis kaj rigardis. Poste li ridis ankaŭ, ĉar... Kion li vidis?

La simio legis la libron renverse!

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-18 07:00

2026-03-17

Le Monde diplomatique en Esperanto

La demagogio de la modelo Bukele

Por la latinamerika dekstrularo, la salvadora prezidanto staras kiel modelo en la batalo kontraŭ la organizata krimularo. Lia “rigora” politiko, kiu multobligas malobservojn de homaj rajtoj nome de kontraŭbandaĉa lukto, inspiras aliajn regnojn kiel ekzemple Ekvadoron. Kaj ĝi entuziasmigas Vaŝingtonon, kiu forpelas siajn nebonvenajn migrantojn al malliberejoj de la centramerika regno.

Salvadoro, longe sinonimo de enlanda milito kaj mortoskadroj, poste konatiĝis pro la perforto de siaj bandaĉoj. Sed ankaŭ tiu bildo baldaŭ iĝos elmodiĝinta. Sub la prezidanteco de Nayib Bukele —enpotenciĝinta en 2019 kaj reelektita por kvin jaroj pliaj en 2024 per ĉirkaŭ 85% de la voĉoj—, la du ĉefaj bandaĉoj kiuj disŝiris la landon —Mara Salvatrucha (MS-13) kaj Barrio-18 kun ties du frakcioj, Revolucionarios kaj Sureños— suferis severan disvenkiĝon. Iliaj membroj estas en malliberejo aŭ forbloviĝis kvazaŭ magie.

En la 2010-a jardeko, perforto atingis nivelojn kompareblajn al tiuj de Irako aŭ Sirio, sed en 2024 la indico de hommortigoj malpliiĝis je 98% kompare kun la mezo de la antaŭa jardeko. Malantaŭ tiu transformo estas ŝoka traktado : enprizonigo de tri el ĉiu cent plenkreskaj viroj, danke al kiu Bukele fanfaronas, ke li faris, ke Salvadoro, “kiu antaŭe estis la tutmonda ĉefurbo de la hommortigoj, nun iĝis la plej sekura regno en la okcidenta hemisfero”.

JPEG - 144.9 kio
Prezidantoj Bukele kaj Trump en marto 2026
foto de la prezidentejo de Salvadoro, CC0, laŭ Wikimedia Commons

Liberigi Salvadoron de ties reputacio de senleĝa lando kaj samtempe aljuĝi al ĝi premion pro la plej alta indico de enkarcerigoj el la planedo implicis ignori la regulojn de jurŝtato (1). De kiam la Leĝdona Asembleo, en Marto 2022, starigis la krizostaton laŭ prezidanta peto, la konstituciaj garantioj estis ĉesigitaj. Ĉiu ajn povas esti enprizonigita sen kialo kaj sen esti prezentita al juĝisto. Sed Bukele ne haltis tie : kelkaj el liaj politikaj kontraŭuloj estis arestitaj aŭ forpelitaj el la regno. Restariginte la ŝtatan monopolon pri perforto, la juna gvidanto, kiu sin proklamis la “plej mojosan diktatoron el la mondo”, anstataŭigis la ŝtaton por persone al si aljuĝi tiun monopolon. Krome, permesante al Usono uzi ĝian prizonsistemon kiel ian eksterteritorian gulagon destinitan por migrantoj forpelitaj el ĝia regno, li iĝis la preferato de la usona dekstrularo.

Anstataŭ esti iu alternativulo, la centramerika ŝtatestro personigas la tipan evoluon de privilegiulo, kiu, pro oportunismo, sin prezentas kiel kontraŭsisteman kandidaton. Naskiĝinta en 1981, li estas la kvina filo de la monhava entreprenisto Armando Bukele Kattán (1944-2015), kiu riĉiĝis en diversaj sektoroj (reklamado, teksa, farmacia kaj aŭtomobila industrioj, inter aliaj). Fininte siajn studojn en la Escuela Panamericana, dulingva lernejo, kiu akceptas infanojn de la loka elito, tiu junulo faris siajn unuajn paŝojn en politiko danke al posteno de direktoro, kiun li okupis en pluraj de la reklamagentejoj apartenantaj al lia familio. Ekde la 2000-a jardeko, ili administris la bildon kaj balotkampanjojn de la Fronto Farabundo Martí de Liberigo Nacia (FMLN), maldekstrema partio kiun li utiligos por impulsi sian karieron.

Perforto ‘farita en Kalifornio'

En 2015 li iĝis urbestro de la ĉefurbo, San-Salvadoro, tiel akirante veran tutlandan famon. Du jarojn poste li estis forpelita el FMLN —li kandidatiĝis por la posteno de urbestro kiel ĝia reprezentanto— pro diversaj kialoj, inter ili, siaj publikaj kaj periodaj kritikoj kontraŭ partiestroj, registaro (FMLN gvidis la regnon inter 2009 kaj 2019) kaj prezidanto Salvador Sánchez Cerén (2014-2019). Por Bukele, tio estis bona okazo videbligi lian rompon kun la enpotenciĝanta partio, kiu anoncis ke li ne estos ĝia kandidato en la prezidanta elektado de 2019. Bukele ĝin venkis kiel ĉefo de sia propra partio, Novaj Ideoj (NI) (2).

Hodiaŭ, preskaŭ dek jarojn poste, Bukele ĉe la zenito de sia gloro ĝojas pro la “miraklo” de sia venko super la bandaĉoj. Malkiel pli konataj latinamerikaj drogkarteloj, kiuj prosperas danke al kontraŭleĝa komerco de kokaino al Eŭropo aŭ Usono, la salvadoraj bandaĉoj precipe estis strataj bandoj dediĉitaj al regado de sia teritorio prefere ol al ŝakrado. Ili diktis sian leĝon, ĉantaĝis malgrandajn komercistojn, ŝoforojn de busetoj kaj ĉiajn “provizantojn de malvirtoj” kaj interbatalis en teritoriaj militoj. MS-13 kaj Barrio-18 originis el Los-Anĝeleso, kien fine alvenis multaj salvadoranoj fuĝantaj de la enlanda milito (1979-1992). En ilia penado por pluvivi en submondo superregata de la meksika mafio, la rifuĝintoj fine fondis siajn proprajn krimajn grupojn. Ekde la 1990-a jardeko, la usona registaro entreprenis amasan elpelon de salvadoranoj (Barack Obama sole forpelis 150.000 el la regno dum siaj du oficperiodoj, inter 2008 kaj 2016). Tiam, la revenantaj bandaĉoj kunportis al sia lando la sistemon de loka regado kiun ili perfektigis en Kalifornio kaj ĝin trudis al malfortigita ŝtato disŝirita de milito.

Kvankam la iom pli bonhavaj kvartaloj de San-Salvadoro ankaŭ ne estis liberaj de la ĉantaĝo, la bandaĉoj plejparte instaliĝis en la “komunumoj” (malriĉaj kvartaloj) kaj en dense loĝataj laboristaj areoj, kie ili plenumis grandegan premon. La ŝupurigistoj ne povis serĉi klientaron en la placo Libertad sen antaŭe pagi sian imposton al Barrio-18. Ĉe la bulvardo Venezuela, bordita de paliĝintaj domaĝoj de turkisa aŭ siena koloroj, la distribuo de teritorioj estis tiel fluktuanta ke la ŝoseo transiranta la areon iĝis malpermesita teritorio kiam noktiĝis. Pli oriente, kie koncentriĝas la plejparto de la loĝantaro de la ĉefurbo, ne maloftis trovi kadavrojn ĵetitajn en vojfosaĵojn de la aŭtoŝoseo de Oro aŭ rapide entombigitajn en proksimaj montetoj. La bandaĉoj estis la fakta loka registaro kiu brutale trudis ordon tie, kie la ŝtato ne povis aŭ ne volis aperi.

Unua pragmata etapo

La Campanera, komplekso de socialaj loĝejoj situanta en la nordoriento de la ĉefurbo, iĝis bastiono de Barrio-18. De ĝia centra arterio komenciĝis, kvazaŭ ili estus fiŝostoj, stratetoj flankitaj de kabanoj el betono kaj tegmentoj el ladoj el galvanizita ŝtalo : labirinto de sennomaj stratoj kaj sennumeraj domoj, en kiuj estis tre facile forvaporiĝi. La aŭtoritatoj asertis, ke preskaŭ ĉiuj loĝantoj de la kvartalo havis ligon kun la krima grupo, ĉu rekte ĉu per intermetita familiano.

Monatojn post kiam la krizostato ekvalidis, tiu areo estis celo de giganta atako. Policanoj kaj militistoj arestis centojn da personoj kaj portis ilin al nekonata celloko. Ili konfiskis konstruaĵojn suspektitajn esti uzataj kiel bazoj por la bandaĉoj (la tielnomitaj “destrojeraj domoj”) kies tegmentojn ili deŝiris por malhelpi ke iu ekloĝos en ili denove.

Nuntempe, la registaro intencas prezenti La Campanera-on kiel ekzemplon de sukcesa rekonstruado. La policejo situinta ĉe la enirejo de la kvartalo translokiĝis enen. La domoj kaj stratoj sur la dekstra flanko de la ĉefa ŝoseo estis refarbitaj. Grandaj murpentraĵoj kovris grafitiojn de la bandaĉoj. Oni ankaŭ purigis parketon. Tamen, la loko daŭre estas geto por malriĉuloj. La subĉiela rubejo kiu etendiĝas malantaŭ la lastaj domoj ne malaperis, kvankam oni tre zorgis pri renovigo de la lernejo, kiu nun disponas novan tegmenton, ramplojn kaj klimatizilon.

Kvankam estas nekontestebla la plibonigo de la ĝenerala sekureca situacio, la oficiala versio, kiu atribuas tion ekskluzive al “rigorismo”, ne veras. En 2019, kiam Bukele ekoficis kiel prezidanto, la indico de hommortigoj jam duoniĝis kompare kun la pintoj atingitaj dum la lasta interbandaĉa milito en 2015. Kaj la perforto daŭre malpliiĝis ĝis starigo de la krizostato, sed tiu evoluo je nacia nivelo ne fontis el la unua kontraŭbandaĉa dispozicio de la prezidanto, Plano Teritoria Regado (PCT, pro ĝiaj komencliteroj en la hispana), kiu koncernis nur limigitan regionan zonon.

Dum siaj unuaj tri jaroj de oficperiodo, Bukele malmulte sin deturnis de la politiko efektivigita de liaj antaŭuloj : firmeco kontraŭ bandaĉoj en siaj paroladoj kaj pragmatismo surloke. Samtempe kiel li arestigis kelkajn famajn individuojn, li kaŝe traktis kun ili por provi, ke malsekureco trafu nur la malriĉajn kvartalojn. Kvankam la prezidanto hodiaŭ rifuzas, ke li konsentis pri tiaj traktadoj, malfacilas kredi liajn vortojn : fakte, li devis atingi interkonsentojn kun la armitaj bandaĉoj kiam li estis urbestro de San-Salvadoro, por povi aktivi en la zonoj regataj de ili. En Majo 2025, enketo publikigita de la salvadora informa retpaĝo El Faro rivelis, ekzemple, ke liaj ligoj kun Barrio-18 Sureños datiĝis de almenaŭ 2014, la dato kiam —laŭ iu palabrero, tio estas, grupestro ene de bandaĉo— lia skipo donis 250.000 dolarojn al la krima grupo por akiri ĝian subtenon en la municipa balotkampanjo.

“Ĉampiono” laŭ la okuloj de Trump

La turniĝo okazis en Marto 2022, post serio da masakroj faritaj de la bandaĉoj, verŝajne reage al la rompo de la interkonsento kiu rilatis ilin al la registaro. Tiam Bukele deklaris krizostaton. Pli ol 60.000 homoj estis enkarcerigitaj dum la unua jaro (kvankam pluraj miloj estis poste liberigitaj). La aŭtomata kondamno —esprimata en ŝajnoj de proceso (se tia okazis) en kiu la akuzitoj aperis sen advokato— estis la dumviva enfermiteco. La ebloj de apelacio estis malgrandaj. Kvankam miloj da bandaĉanoj sin kaŝas en kamparoj, ilia teritoria sistemo estas rompita.

La Enfermitejo de la Terorismo (CECOT, pro ĝiaj komencliteroj en la hispana) estas emblemo de tiu nova epoko. Tiu prizonego situanta 75 kilometrojn for de la ĉefurbo estas ĉirkaŭita de muro 9-metrojn alta kaj ekipita de 19 gardoturoj. El la ĉielo, ĝi aspektas —kiel multaj el la arestejoj por migrantoj kiuj punktas la sudon de Usono— distribuejo de Amazon. Interne estas ok prizonaj instalaĵoj po 32 ĉeloj, kiuj siavice povas gastigi 80 prizonulojn. Ĉi lastaj dormas sur metalaj tabullitoj sen matraco, rajtas nur duonhoron da ĉiutaga promenado —ĉiam katenitaj— kaj oni al ili razas la kapojn ĉiun kvin tagojn. La gardistoj piediras super iliaj kapoj, sur levitaj koridoroj el metala krado. De kiam ili eniras en la ejon, la malliberigitoj perdas ĉian kontakton kun la ekstera mondo ; eĉ la telefonsignalo estas interferita en la tuta areo. Kiam prizonulo mortas en enfermiteco, lia familio ricevas la kadavron sen pliaj klarigoj.

La salvadora registaro al si permesas la plezuron malfermi la pordojn de CECOT al la scivolemuloj famaj en sociaj retoj. Eĉ s-ino Kristi Noem, nuna Ministro pri Internaj Aferoj de Usono, lasis sin filmi antaŭ enkaĝigitaj prizonuloj. En Jutubo eblas trovi videaĵojn en la hispana, araba aŭ angla, kiuj montras la samajn bildojn de troloĝata sed pura malliberejo. En unu ĉelo, dekoj da viroj tatuitaj de kapo ĝis piedoj fiksrigardas la kameraon tra stangoj ; en alia, la malliberigitoj estas dikventraj kaj portas okulvitrojn. Ankaŭ videblas sennombraj planoj de armilejo kaj izoliĝĉelo, kaj ofte intervjuo kun prizonulo, ĉiam la sama : iu Psycho, kiu parolas pri sia perforta pasinteco.

Tiuj vizitoj zorge organizitaj pudore kaŝas la prizonan brutalecon kaj kondiĉojn de enfermo en konstruaĵoj tenataj for de la rigardoj. Kiel ĝia nomo komprenigas, la celo de CECOT —kiu estas klare inspirita de Guantánamo— estas egaligi bandaĉanojn kun teroristoj. Nu estas sciate, ke amasa enfermiteco fakte povas plifortigi bandaĉojn : malliberejoj estas bonegaj rekrutadplatformoj ; en la pli malnovaj prizonoj, kiel la altsekureca malliberejo de Zacatecoluca, de antaŭ jardekoj, salvadoraj krimuloj organizas operacojn elde siaj ĉeloj. Kvankam la kreado de CECOT celas limigi tiun eblon, la fakto estas ke, ĉu malhelpataj aŭ ne, la bandaĉoj ne malaperis.

Malgraŭ ekstrema indico de malriĉeco duoble pli alta ol komence de lia oficperiodo kaj ekonomia kresko kiu daŭre estas pli malalta ol tiu de Nikaragvo, Bukele konservas sian enorman popularecon. Laŭ la opinio de Edwin Segura, specialisto pri opiniostudoj de La Prensa Gráfica, ĉefa opozicia organo, la afero facile klariĝas : “La restarigo de sekureco gravas pli ol io ajn por salvadoranoj, kaj ili inklinas atribui tion ekskluzive al la registara agado ; la ekonomia plenumado, siaflanke, estas pli ĝuste konsiderata kiel rezulto de kundividita respondeco”.

Kvankam li ne estas nura kromefiko de la epoko Trump, la salvadora prezidanto tamen sin montras pli proksima al Vaŝingtono ol iu ajn alia gvidanto de la subkontinento. Komence de 2025, post vizito al Salvadoro kadre de sia latinamerika turneo, la usona ministro pri Eksteraj Aferoj Marco Rubio, aljuĝis al li la titolon de “ĉampiono de sekureco en nia regiono”. Fakte, kia ajn estu lia postlasaĵo en aliaj aferoj, Bukele estos agnoskita pro sia triumfo super la salvadoraj bandaĉoj, kvankam la tutamerika organizata krimularo, el kiu ili estas nur malĉefa branĉo, daŭre faras detruojn en Gvatemalo, Honduro, Meksiko kaj Usono.

Salvadoro hodiaŭ alfrontas jenan demandon : kian socion oni povas konstrui en lando, kie tiom da junuloj putras en malliberejoj ? La respondo de Bukele ŝajnas esti transformi Salvadoron en eksterteritorian arestejon por Usono, alian Alcatraz-on. La salvadora popolo rajtas revi pli promesplenan estontecon.


Pli longa, kaj anglalingva, versio de tiu artikolo aperis en London Review of Books, la 11-an de septembro 2025


(1) Vidu Benjamin Fernandez, “'Sans corps, pas de crime'”, Le Monde diplomatique, Junio 2023.

(2) Vidu Anne-Dominique Correa, “Bitmono, milito kontraŭ la gangsterbandaĉoj kaj 'jarmilula' prezidanto en Salvadoro”, Le Monde diplomatique, Junio 2023.

de Tom STEVENSON je 2026-03-17 20:10

La Balta Ondo

Iĝu gastiganto de Pasporta Servo nun!

pasporta servo

Hej, samideano! Ĉu vi…

  • havas liberan ĉambron aŭ liton en via hejmo;
  • volas helpi samideanojn, kiuj vizitas vian urbon; aŭ
  • …simple volas trinki bieron aŭ kafon kaj pasigi bonan tagon kun aliaj homoj tra la tuta mondo?

Iĝu gastiganto en la tutmonda reto de Pasporta Servo! Ni serĉas homojn tra la tuta mondo, kiuj lastatempe (aŭ ne) lernis Esperanton kaj nun deziras aparteni al tiu ĉi kreskanta reto de gastigemaj homoj en pli ol 120 landoj!

Kio estas Pasporta Servo?

Pasporta Servo (PS) estas adresaro de homoj el la tuta mondo, kiuj senpage akceptas gastojn en siaj hejmoj. Ekde 1974, ĝi faciligas la starigon de kontaktoj trans limoj de lingvoj, kulturoj kaj generacioj, kaj estas unu el la plej gravaj kaj popularaj servoj de TEJO.
Nuntempe en la servo estas registritaj pli ol 2400 gastigantoj el 121 landoj kaj ofertantaj gastigon en 1801 diversaj urboj.

Imagu: Vi estas vojaĝanta en alia lando sed vi volas ŝpari kostojn en hoteloj. Samtempe, vi ankaŭ ŝatus enprofundiĝi en la loka kulturo kaj renkontiĝi kun novaj homoj. Kial ne serĉi lokan esperantiston kaj gasti dum unu aŭ pluraj tagoj en ties hejmo, tute senpage?

Pasporta Servo konstruas inter ĉiuj esperantistoj la sentojn de komunumo, reciproka fido, kaj malfermiteco, ke vi, esperantisto, estas bonvena al la hejmoj de aliaj homoj nur pro la fakto, ke vi parolas la internacian lingvon!

Legu pli ĉe https://www.tejo.org/igu-gastiganto-de-pasporta-servo-nun/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Iĝu gastiganto de Pasporta Servo nun! appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-17 19:08

Heroldo Komunikas

CdI enradikiĝas en Pavio

Post la pasintjara parlamenta sesio en Pavio, organizita de Centro di Interlinguistica (CdI), la itala paktinto faris hodiaŭ plian paŝon al enradikiĝo en la lombardia urbo. La prezidanto de la establo, c-ano Giacomo Comincini, renkontiĝis fakte kun s-ro Francesco Brendolise, skabeno pri internaciaj aferoj de Pavio, kies apogo pruviĝis decida en la realigo de la supre menciita leĝodona rendevuo.

CdI konsideras Pavion strategie interesa urbo cele al sia ekspansio, scienca kaj membrara, en Alta Italio, cetere lulilo de sia leĝa antaŭulo (Itala Interlingvistika Centro, iama subskribinto de la Pakto por la Esperanta Civito). La paktinto nune establiĝas en Kantono Tiĉino, tamen kontakto kun la akademia medio de Lombardio restas prioritato. En Pavio eblos kunlaboroj kun la Universitato kaj la diversaj kolegioj – oportunecoj kiujn aktivuloj de la establo jam prilaboras. Aldone koncernas la pavian civiton la projekto pri pioniraj urboj, nuntempe dosiero de c-ino Viviana Piccinini, komisiita de la Konsulino, Lorena Bellotti.

Iu ajn iniciato de plia alproksimiĝo de CdI al Pavio kalkulos je la apogo de la magistrato, asertis s-ro Brendolise, kiu fine de la kunsido ricevis donacon pretigitan de la komitato de Centro di Interlinguistica. La interkonsento inter la du antaŭvidas periodajn renkontiĝojn, cele al profundigo de eblaj kunlaboraj rilatoj kaj projektoj. 

de "HeKo 904 6-B, 17 mar 26" je 2026-03-17 18:07

Libera Folio

TEJO maldungos oficistojn pro monomanko

Preskaŭ duono de la enspezo de TEJO venas de la administra subvencio de EU. Per tiu mono TEJO pagas la salajrojn de kvin plentempaj oficistoj. Sed ĵus evidentiĝis, ke TEJO ĉi-jare denove ne ricevos la subvencion. Mankas kapitalo por kovri la deficiton. Pro tio, TEJO devos maldungi oficistojn. 

En lundo la prezidanto de TEJO, Ana Ribeiro, anoncis al la komitato ke la peto de TEJO pri la administra subvencio estis rifuzita. Ŝi diris ke la kialo por la rifuzo estis ke ”la buĝeto de la nacia agentejo en Nederlando ne sufiĉis por subvencii ĉiun organizon, kiu kvalifikiĝis”. 

La administra subvencio, kiun TEJO esperis ricevi, estas 125 000 eŭroj. Buĝeto por 2026 daŭre mankas, sed tio egalas preskaŭ duonon de la enspezo de TEJO laŭ la buĝeto por 2025. Entute 200 000 el la pasintjara suma enspezo de 259 000 eŭroj venas de subvencioj, dum nur 5 400 eŭroj estis membrokotizoj. 

TEJO pasintjare laŭ la buĝeto elspezis 289 000 eŭrojn por salajri sep dungitojn, kies labortempo egalas la horojn de kvin plentempaj oficistoj. Ili estas la ĝenerala direktoro, subvencipetisto, eksterrilatisto, kongresa oficisto, komunikisto kaj volontul-kunordiganto; TEJO pasintjare krome havis Akso-oficiston kaj ricevis subtenon de UEA por ties salajro.

TEJO simile ne ricevis la administran subvencion en 2022, kaj tiam TEJO uzis sian rezervon por kovri la kostojn. Sed Ribeiro en la komitata diskutejo klarigas ke la situacio estas pli serioza ĉi-foje: 

”TEJO neniam plene rekonstruis siajn rezervojn ekde la krizo en 2022, kaj mi konsideras, ke decidi dungi 5 homojn sen rekonstrui tiujn rezervojn estis riska decido, sed mi kredas ke TEJO-anoj ĉiam fidis, ke la situacio de 2022 estis ununura okazo kaj ĉiam agis kvazaŭ la administra subvencio estus garantio. Leciono: ĝi ne estas.” 

Laŭ la financa raporto, TEJO havis rezervon de 133 500 eŭroj en decembro 2024. Esence, la administra subvencio egalas al preskaŭ la tuta tiama kapitalo de TEJO. Kiom estas la kapitalo nun, ne klaras.

Ribeiro proponis du manierojn por malgrandigi la deficiton. Unue, ŝi diris ke ”ni devos eksigi plejparton de nia oficistaro.” Sed maldungoj ne estos senproblemaj. Laŭ la realigplano por 2025–26, oni notis ke dungitoj rajtas ricevi finan pagon kaze de maldungo – sed ”TEJO ne havas rezervon aŭ asekuron por tiu kazo.” 

Due, TEJO petos helpon de UEA. Nome de la estraro de UEA, Aleks Kadar diris ke UEA esploras kiel subteni TEJOn. Tio povus okazi per kaskredito aŭ donackampanjo. Se temus pri kredito, TEJO evidente devus poste iel repagi ĝin.

Ribeiro proponis esplori kiel eviti similan situacion denove. Unu sugesto estas, ke TEJO ne dungu oficiston sen krei rezervon egalan al kelkaj monataj salajroj de tiu oficisto. 

Ĝis nun, neniu de la komitato de TEJO publike reagis al la novaĵo.

Robert Nielsen

de Libera Folio je 2026-03-17 09:00

Esperanta Retradio

Omaĝe al Kolomano

Tiun ĉi sonartikolon verkis kaj produktis Paŭlo S. Viana el Brazilo

En ĉi tiu jaro 2026 la tuta Esperantokomunumo memoras, ke antaŭ 50 jaroj forpasis unu el la ĝiaj plej gravaj anoj: Kolomano Kalocsay. Estas nia devo memori pri tiu granda intelektulo kaj artisto, kiu komprenis la gravecon de Esperanto kaj kontribuis al ĝia firmiĝo en la mondo, kiel malmultaj aliaj homoj tion faris. Li sin dediĉis precipe al tiu parto de nia kulturo, kiu formas ĝian fundamenton - la literaturo. Kiam li estis tridekjara, do en 1921, li publikigis sian unuan poemokolekton, nome “Mondo kaj Koro”. Ili estis 24 originalaj poemoj, kiuj jam antaŭvidigis la brilan talenton de la novulo. Sed tiu estis nur unua perlo en sinsekvo de tuta ĉeno. Li fariĝis grava ano de la tiel nomata “Budapeŝta  Skolo”, literatura movado, kiu markis la historion kaj evoluon de la lingvo en la komenco de la 20-a jarcento. Sed ne nur poezion li verkis, ankaŭ gramatikon, Parnasan Gvidlibron kaj gvidlibron pri lingvostilo, kiun mi opinias nepre legenda de ĉiu Esperantisto deziranta enprofundiĝi en la spiriton de nia lingvo: “Lingvo Stilo Formo”. Li ankaŭ grave kontribuis al la Enciklopedio de Esperanto kaj redaktis la faman revuon “Literatura Mondo”, ĉirkaŭ kiu kuniĝis grupo da talentaj verkistoj. 

La Esperantistaro ne rajtas forgesi tian homon. Se ni havas nuntempe Esperanton kiel vivantan, pulsantan kulturaĵon en nia moderna mondo, parte tio ŝuldiĝas al la senlaca laboro de tiu eminentulo. Certe li meritus ampleksan biografion, kiu transdonus al la novaj generacioj lian tutan valoron. 

Estas nia devo hodiaŭ omaĝi lin almenaŭ per simpla esprimo de danko. Kaj mi ne konas pli taŭgan omaĝon, ol montri kaj ĝui liajn tekstojn. Kiel etan ekzemplon, jen mi proponas unu lian verkon, kiu eble instigos la aŭskultanton serĉi pliajn.


LAŬ ĈIES PLAĈO

La patro kun la juna filo
azenon portis al foiro.
sed la patro en la selo sidis,
la filo la azenon gvidis.

Survoje venis hom’ renkonte,
kaj tre indignis: “Estas honte!
Jen viro en la sel’ komforta,
dum marŝas la infan’ malforta.”

La patro, je l’ indigna voĉo,
sin savi volis de riproĉo,
de la azeno do descendis
kaj rajdi sian filon sendis.

Sed ree venis hom’ renkonte,
kaj tre indignis: “Estas honte!
Jen knabo en la sel’ komforta,
dum marŝas la aĝul’ malforta.”

La knabo, je l’ indigna voĉo,
sin savi volis de riproĉo,
do saltis de l’ azena dorso.
Nun ambaŭ marŝis, sen rimorso.
 
Sed venis homo, miris multe,
kaj kriis
:”Vere, estas stulte!
Dum vi lacigas vin per marŝo,
promenas la azen’ sen ŝarĝo.”

Do, kion fari? Patro, filo
demandis sin kun maltrankvilo.
Interkonsilis kaj decidis:
Nun ambaŭ en la sel’ eksidis.

Sed ree venis hom’ renkonte,
indignis ege: “Estas honte!
Sur povra besto ŝarĝ’ duobla!
Fi, kia kruelec’ malnoblaj!”

La du, en malesper’, per ŝnuroj
l’ azenon ligis ĉe la kruroj,
kaj ĝin per stango traŝovita
plu portis kun klopodo ŝvita.

Sed venis hom’ kaj ĝis eksceso
ridante kriis: “Jen frenezo!
Azenon vivan oni portas!
Ho ve, mi de ridego mortas!”

La patro diris al la filo:
“Mi estas vere sen konsilo:
Ĉu la azenon do mortigi,
aŭ nin ĉe kol’ sur branĉon ligi?”




de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-17 07:00

2026-03-16

La Balta Ondo

UK-113: Oficistoj de UEA en Kaŭno

Kaŭno

La 11-15an de marto en Kaŭno estis oficistoj de la Kongresa fako de la Centra Oficejo de UEA Peter Baláž kaj Dorota Rodzianko por taksi kondiĉojn por okazigi la 113an Universalan Kongreson de Esperanto en Kaŭno. Kiel estas konate, Litova Esperanto-Asocio pasintjare proponis al UEA okazigi tiun kongreson en Kaŭno de la 29a de julio ĝis la 5a de aŭgusto 2028.

La reprezentantoj de UEA, akompanate de la prezidanto de Litova Esperanto-Asocio Povilas Jegorovas, respondeca sekretario Asta Nastaravičiūtė kaj komerca direktoro de la turisma firmao “Delta Tours” Lilijana Stepanovienė vizitis la Kaŭnan Sportan Halon, kie estas antaŭvidate okazigi la solenan inaŭguron kaj la solenan fermon de la kongreso, la universitaton Vytautas La Granda, kie okazos la ĉefa parto de la programo de la 113a UK, najbaran negocan centron BLC, kie okazos parto de la programeroj.

La saman tagon okazis kunsido en la Kaŭna turisma kaj informa centro “Kaunas IN” pri diversaj aspektoj de kunlaboro kun la organizantoj de la kongreso. La duan tagon estis vizitita la Kaŭna kultura centro, Kaŭna ŝtata filharmonio kaj Kaŭna ŝtata muzika teatro, kie eventuale okazos parto de la kongresaj programeroj. Ankaŭ estis vizitita la Kaŭna kastela amfiteatro, kie estas planata la nacia vespero dum la kongreso.

Sabate, la 14an de marto en la restoracio “Miesto sodas” okazis renkontiĝo de la gastoj kun esperantistoj de Kaŭno, kiun partoprenis ankaŭ la prezidanto de la Esperanto-klubo “Ruto” (Šiauliai) Nijolė Petraitytė kaj la prezidanto de la Esperanto-klubo “Revo” (Panevėžys) Vida Kulikauskienė.

Nun estas atendata decido de la Estraro de UEA pri la loko de la okazigo de la 113a Universala Kongreso de Esperanto.

Povilas Jegorovas

Foto de Asta Nastaravičiūtė

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/litovio-86/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post UK-113: Oficistoj de UEA en Kaŭno appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-16 21:20

Stela nur ĉiam kritikas

la ĝojo maljuniĝi en Esperantujo – daŭrigo nuligita por nun

Nun ne estas la temp’ daŭrigi la diskuton pri maljunuloj ĉe junualaraj eventoj, ĉar la IJK havas momente tre malmulte …

Legi plu

de Stela je 2026-03-16 21:10

Heroldo Komunikas

TEJO alfrontas financan krizon

La “kutima” financado, kiun la nederlanda agentejo de Erasmus+ atribuadas al TEJO, atingas averaĝe ĉirkaŭ 125.000 eŭrojn, uzitajn ĉefe por dungi oficistojn. Jam okazis en 2022 ke la administra subvencio ne estis asignita, pro redukto de la enlanda buĝeto. 

Spite al Schwartz kaj Francis, admonintaj kontraŭ tiuj kiuj asertas ke duan fojon tio ne povos okazi, TEJO bazis sian aktivecon sur la premiso, ke la administra subvencio estas garantio. Sed la subvencion por 2026 TEJO ne ricevos, tion ĵus deklaris la prezidantino Ana Ribeiro per mesaĝo adresita al la Komitato: 

“Pli gravas antaŭvidi kion ni faros por solvi la krizon. Unue, TEJO vidas kiel ni povos plej draste redukti niajn kostojn. Bedaŭrinde, tio signifas ke ni devos eksigi plejparton de nia oficistaro”.

Laŭ informo de la TEJO-prezidanto, UEA kovros parton de la antaŭviditaj elspezoj, sed ankoraŭ ne estas klare kiom. Intertempe, oni invitas homojn aliĝi al IJK antaŭpagante la tutan partoprenkotizon, plej rekta maniero por dampi la abrupte ŝrumpintajn financojn de la junularo.

Ĉu influas la nuntempa geopolitika situacio? Parte jes, ĉar la reduktitan buĝeton – unu miliardon da eŭroj malpli – motivas ankaŭ investo en la defendo de Nederlando kaj en la malaltigo de la ŝvelantaj impostoj, ja efikoj de la internaciaj konfliktoj.

de "HeKo 904 5-A, 16 mar 26" je 2026-03-16 17:01

Esperanta Retradio

Aŭskultu kaj ripetu - porcio 95


Antaŭ naŭdek-kvar semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-kvina porcio. Ĝuu ĝin!

---
Kelnero alportis la pladojn menditajn.
Li kovris la tablon per multaj teleroj.
La gastoj jam estis sufiĉe malsataj.
Do ili ekmanĝis kaj ne plu atendis.

Aperis anonco en granda gazeto:
Firmao malfermos 10 novajn vendejojn.
Klientoj ricevos tre altajn rabatojn
kaj ĉiu kliento ricevos donacon.

Ŝi havas sekretan rilaton al viro.
Ŝi povas nur kaŝe renkonti la viron.
La viro ja havas ankoraŭ edzinon. 
Kaj ŝi ne eksciu pri tiu afero.

Ŝi vidas la viron kutime en trajno.
Ŝi prenas regule la trajnon matene.
Jen bona okazo por tia renkonto
por fiksi la amrenkontiĝon vespere.

Mi devas atenti ke mi ne forgesu
tre gravajn detalojn en mia raporto.
Ĉi tiun laboron mi faru matene.
Post dormo la cerbo funkcias plej bone.

Ĉu gravas respondi ĉi tiun demandon?
Mi scias nenion pri tiu afero.
Vi povas demandi alian personon.
Vi tiam ricevos tre taŭgan respondon.

Naturprotektantoj atingis sukceson.
Ilia protesto konvinkis juĝistojn.
Firmao ne rajtas forhaki la arbojn.
Pli gravas protekti naturan medion.

Li gajnis en kvizo sufiĉe da mono.
Li tie ricevis 150.000 eŭrojn.
Li volas aĉeti vikendan dometon
proksime al lago en alpa montaro.

Ŝi prenis sitelon por lavi viŝtukon.
Ŝi devis ja viŝi la polvon en ĉambro.
Sed ankaŭ la plankon ŝi devis purigi.
Por tio ŝi uzis apartan viŝtukon.

Mi legis tre longan gazetartikolon.
Ĝi temis pri mondpolitikaj aferoj.
La situacio ja estas konfuza.
Militoj minacas la tutan homaron.

La vivo pluiras eĉ dum la milito.
Ni povas travivi gajigajn momentojn.
Ni festas la tagojn kun blua ĉielo.
Dumnokte ni devas nin kaŝi en kelo.

Virinoj disponas pri multaj kapabloj.
Kaj foje virinoj superas la virojn.
Pro tio virinoj ricevas pli ofte
tre altajn postenojn anstataŭ la viroj.

Okazis vendado de plenaj pakaĵoj.
Klientoj senscie aĉetis laŭ pezo.
Do ili malfermis kaj vidis enhavon.
Surprizoj variis: malbonaj aŭ bonaj.

Ni havas nur kelkajn liberajn sidlokojn
por nia koncerto postmorgaŭ vespere.
Do se vi ankoraŭ intencas ĉeesti,
aĉetu bileton laŭeble plej baldaŭ.

Mi ne plu memoras pri tiu evento.
Ĉu vere mi devus memori pri tio?
Okazis tre multe dum tiu jardeko.
Mi bone memoras tre belajn momentojn.

Li ŝatus haltigi teknikan progreson.
Li volas pluvivi laŭ siaj kutimoj.
Sed tio ne eblas, ĉar ĉio ŝanĝiĝas.
Li plendas pri tio kun siaj amikoj.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de

Jen ĉi-sube la ligiloj al la ĝis nun aperintaj porcioj de la ekzercaro:

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-16 07:00

2026-03-15

UEA facila

Heroldo Komunikas

Senata reglamento: unuaj indikoj el la laborkomisiono

La komisiono por la eventuala reformo de la Senata reglamento, elektita de la Senato de la Esperanta Civito kunsidanta en Pavio 29 decembro 2026 estas laboranta malrapide kaj atente: gesenatanoj Fernández, Kagina kaj Martinelli atingis la duan ĉapitron.

Rilate al la unua ĉapitro (artikoloj 1-7) post diskutoj aperis konverĝo pri la principo enkonduki la eblon agnoski senatanon kiel demisiintan pro malasidueco. Se pri la principo ĉiuj komisionanoj konsentas, estas diverĝo (tamen ne granda) pri la koncerna proceduro. Tial la komisiono submetos du proponojn (majoritatan kaj minoritatan) al la Senato. Simile okazos pri eventualaj aliaj diverĝoj.

La komisiono devus liveri sia(j)n raporto(j)n al la Konsulo fine de junio 2026

de "HeKo 904 4-C, 15 mar 26" je 2026-03-15 08:07

Esperanta Retradio

Muzika fantazio (4)

Verkis: José DE JESUS CAMPOS PACHECO, Vilhelmo LUTERMANO
kaj Luiza CAROL

(daŭrigo) 

AKTO 5. AMERIKO.

VERDASTELO: Jen, ni atingis Amerikon.
REĈJO: Kiun muzikilon ludas la knabo vidalvide de ni?
VERDASTELO: Ĝi nomiĝas banĝo. Nun ĝi estas tre populara muzikilo en Ameriko kaj vaste konata ankaŭ en la resto de la mondo. Sed ni proksimiĝu al la knabo.
[Knabo 2 finas la ludadon.]

VERDASTELO kaj REĈJO: Brave! Gratulojn!
REĈJO: Vi ludas bonege! Sed kial vi estas tiom malgaja?
KNABO 2: Kiel mi ne estu! Baldaŭ mi devintus trapasi gravan ekzamenon, por kiu mi lernis dum monatoj. Sed mi ne povos partopreni ĝin. Fripona lav-urseto kaŝe malfermis mian dorsosakon kaj ŝtelis la saketon kien mi metis sandviĉon… La ŝlosilo de la bicikla ĉeno estis alkroĉita al la manĝaĵsaketo... Nun mia biciklo estas blokita. Mi ne povas iri al la lernejo… Malbenita lav-urseto!
VERDASTELO: Nu… Ne indas koleri kontraŭ tiu kompatinda lav-urseto… Ĝi estis ege malsata…
KNABO 2: De kie vi scias, ke ĝi estis kompatinda kaj malsata?
VERDASTELO: Stelfeinoj divenas multajn aferojn.
KNABO 2: Ho jes, pardonu ke mi ne rekonis vin, Verdastelo. Mi ja vidis vin en la paĝoj de “Juna Amiko”. Ĉu vi venis por helpi min?
VERDASTELO: Jes, certe. Mi alportis knabon el Eŭropo, kiu interesiĝas pri tutmondaj muzikiloj. Dum tiu ĉi nokto, mi permesas al Reĉjo uzi mian sorĉitan fluton. Li helpos vin. Bonvolu, Reĉjo!
[Reĉjo ludigas la sorĉitan fluton. Aperas lav-urseto kun la ŝlosilo en sia buŝo. Ĝi metas ĝin apud la knabo kaj tuj forfuĝas.]

KNABO 2: Ho!!! Mi jam pardonas vin, fela amiketo. Dankon kara stelfeino! Dankon Reĉjo! Mi hastas, mi devas foriri…
REĈJO: Jen, prenu frambokuketojn el framboj de Eŭropa arbaro. Tiel vi ne malsatos kaŭze de la lav-urseto.
VERDASTELO: Kaj mi invitas vin partopreni la baldaŭan jubilean feston de “Juna Amiko”. Ne forgesu kunporti vian banĝon por regali nin ĉiujn per via muziko. Kunportu ankaŭ geamikojn ajna-aĝajn. Ĝis baldaŭ!
KNABO 2: Dankon! Ĝis!
[Knabo 2 malaperas.]

VERDASTELO: Tagiĝas, Reĉjo. Ni devas reveni hejmen. Prenu mian manon.

AKTO 6. EŬROPO.

La sekvan matenon, en la sama dormoĉambro el kiu komenciĝis la vojaĝo.

VERDASTELO: Jen la fino de nia vojaĝo. Baldaŭ estos via naskiĝtago, Reĉjo. Kaj Avinjo donacos al vi bekfluton.
REĈJO: Ĉu Avinjo diris tion al vi?
VERDASTELO: Ne. Sed stelfeinoj scias multajn sekretojn. Via bekfluto ne estos sorĉita. Sed… se vi ludados diligente kaj persisteme, finfine vi igos ĝin eligi belan muzikon. Fakte ajna muzikilo kiun vi volos ludi postulos paciencan laboron. Se via entuziasmo ne perdiĝos dum kelkaj jaroj, vi ja povos fariĝi profesia muzikisto. Mi esperas, ke nia kunvojaĝo plifortigis vian intereson pri muzikiloj de la tuta mondo. Kaj certe pere de Esperanto vi povos plilarĝigi viajn konojn pri tutmonda muziko.
REĈJO: Nun mi komprenas kial vi diris hieraŭ vespere, ke sonĝ-vojaĝo helpos min plenumi mem mian deziron.
VERDASTELO: Jes. Ankaŭ fabel-vojaĝo estas speco de sonĝo-vojaĝo. Do, kiam vi aŭskultas fabelojn, ankaŭ stel-feinoj ofte ĉeestas. Nun mi devas foriri. Ĝis baldaŭ, en la paĝoj de “Juna Amiko”, okaze de ĝia festo! Invitu ankaŭ Avinjon kaj aliulojn.
REĈJO: Dankon, dankon! Mi amas vin! Ĝis!

=================== FINO =========================

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-15 07:00

2026-03-14

La Balta Ondo

Radojica Petrović forpasis

La 8an de marto 2026 forpasis Radojica Petrović (Радојица Петровић, 1949-2026)

serba matematikisto, komputisto, instruisto kaj esperantisto; Esperanto-instruisto kaj movadorganizanto, estrarano (2001-26) kaj prezidanto (2003-09) de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI), organizinto de pluraj konferencoj kaj kongresoj de ILEI kaj de metodikaj porinstruistaj seminarioj, prezidanto de Serbia Esperanto-Ligo, komitatano A de UEA (1996-2007).

Ni funebras pro la forpaso de Radojica Petrović kaj kondolencas liajn familianojn kaj amikojn.

Halina Gorecka
Aleksander Korĵenkov

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/petrovic/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Radojica Petrović forpasis appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-14 23:18

Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Tago de Matematiko, la 14a de marto

piEkde la 1980aj jaroj la 14a de marto estas festata en multaj landoj kiel la “Pi-Tago” omaĝe al la nombro π, la kvociento de la perimetro de cirklo per ĝia diametro, kies unuaj ciferoj estas 3,14 – kun kio kongruas la dato (laŭ la formato monato-tago). En novembro 2019 UNESKO proklamis ĝin la Internacia Tago de Matematiko, festata ĉiujare ekde 2020.

La tagon kunordigas la Internacia Programo por Fundamentaj Sciencoj (IPFS) de UNESKO kaj la Internacia Matematika Unuiĝo (IMU) kun subteno de multaj internaciaj kaj regionaj organizaĵoj. Ĝi celas kreskigi tutmondan konscion pri la esenca rolo de matematiko kaj matematika edukado – ekde scienco kaj teknologio ĝis la socia bonfarto – kaj pri ilia graveco por la realigo de la Celoj por Daŭripova Evoluigo de Unuiĝintaj Nacioj ĝis 2030. Laŭ UNESKO pli granda konscio pri la matematika scienco estas nepra por trakti defiojn en kampoj kiel artefarita intelekto, klimatŝanĝiĝo, energio kaj daŭripova evoluigo kaj por plibonigi vivkvaliton en ĉiuj partoj de la mondo.

Matematiko troviĝas en ĉiuj sferoj de homa agado: en scienco kaj teknologio, en la organizado de la socio kaj en nia ĉiutaga vivo. De mekanika inĝenierio ĝis medicinaj aparatoj; de interretaj serĉiloj ĝis maŝinlernado; de la inspiro de artistoj per formoj, sonoj kaj koloroj ĝis aŭtomata tradukado de lingvoj; de ekonomia planado ĝis decidado surbaze de statistikoj kaj datumanalizo; de fiziko ĝis sociologio – matematiko provizas nin per konceptaj kaj metodaj iloj por kompreni kompleksajn fenomenojn kaj subteni informitajn strategiojn. Pro tio ĝi restas fundamenta instrufako en edukaj sistemoj tra la tuta mondo.

Ĉiujare la Internacia Tago de Matematiko emfazas apartan temon por reliefigi specifan dimension de la influo de matematiko en la socio. La temo de 2026 estas “Matematiko kaj Espero”. Antaŭ pli ol 2500 jaroj la greka filozofo kaj matematikisto Taleso el Mileto rimarkis, ke espero estas la plej universala posedaĵo de la homaro. En simila spirito UNESKO atentigas, ke ankaŭ matematiko estas unu el la plej universalaj posedaĵoj de la homaro: ĝi faciligas pli profundan komprenon de la realo, ebligas la evoluigon de komunaj konceptaj kadroj kaj difinoj kaj fortigas kunlaboron inter disciplinoj, kulturoj kaj socioj. Per tiu temo UNESKO celas festi matematikon kiel universalan lingvon, kiu inspiras komprenon, kunlaboron kaj optimismon fronte al la komunaj defioj de la homaro.

Universala Esperanto-Asocio (UEA) subtenas tiun aliron kaj atentigas, ke ankaŭ la internacia lingvo Esperanto dividas similan universalecon, celojn kaj idealojn. En la strategia plano de UEA por la periodo 2025–2030 (AKIRI) troviĝas kiel la referencaj valoroj de la Esperanto-movado lingva justeco, respekto pri diverseco, kulturo de interkompreniĝo, solidareco per internacia kunlaborado kaj mondcivitaneco; inter la prioritataj celoj aperas ankaŭ la plifortigo de kulturo kaj scienco en kaj per Esperanto.

Samkiel matematiko, kiu per respondeca uzo de datumoj kaj rigora rezonado kontribuas al solvoj, kiuj servas al la komuna bono, reduktas necertecon kaj fortigas konfidon, tiel ankaŭ konscia, inkluziva kaj celhava komunikado per la internacia neŭtrala lingvo Esperanto povas kontribui al pli justa kaj pli larĝa kunlaboro inter popoloj. Kaj matematiko kaj Esperanto helpas imagi kaj konstrui pli inkluzivajn kaj daŭripovajn estontecojn, ne nur por scienca kaj teknologia progreso, sed ankaŭ por socia prospero kaj kohero pere de la praktikado de plena mondcivitaneco, en kiu ĉiuj povas havi voĉon.

La ideon pri universala lingvo diskutis pluraj pensuloj, inter ili la filozofo kaj matematikisto Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716), kiu vidis en tia lingvo rimedon por kreskigi interkonsenton kaj konkordon inter la homoj. Ekde 1887, iniciatita de L. L. Zamenhof (1859-1917), Esperanto evoluis en internacian komunikilon uzatan en ĉiuj kontinentoj. Ĝin karakterizas universaleco kaj logiko, dum la komunumo ĉirkaŭ ĝi nutradas kulturon, kiu valorigas dialogon por paca solvado de konfliktoj kaj la defendon de homaj rajtoj, inkluzive de kulturaj kaj lingvaj rajtoj.

La rilatoj inter matematiko kaj la Esperanto-movado havas longan historion. Jam en 1905 aperis la unua matematika terminaro kaj krestomatio en Esperanto, kaj en 1906 fondiĝis Internacia Scienca Asocio Esperantista (ISAE). En 1933 la Enciklopedio de Esperanto registris, ke “inter la esperantistoj sin trovas proporcie pli da matematikistoj ol da filologoj” kaj multaj Esperanto-pioniroj “estis matematikistoj, kiuj sopiris al klareco, simpleco kaj logikeco”. En 1974 establiĝis la Internacia Asocio de Esperantistaj Matematikistoj, kaj en 2021 ankoraŭ aperis ampleksa numero de la revuo Matematiko translimen. En 1990, kadre de Akademio Internacia de la Sciencoj, publikiĝis la Matematika vortaro Esperanta-ĉeĥa-germana, enhavanta pli ol 4000 terminojn. Nuntempe la rete konsulteblaj vortaroj Plena Ilustrita Vortaro (PIV) kaj Reta Vortaro (ReVo) servas kiel gravaj kaj aktualaj referencoj por scienca terminologio en Esperanto, samkiel Vikipedio. La n-ro 1 de 2023 de la revuo Unesko-Kuriero kun la temo “Matematiko kvantas” aperis ankaŭ en Esperanto, tradukita de UEA. Koincide, la 14a de marto estas ankaŭ la naskiĝtago de Albert Einstein, pri kiu ekzistas en Esperanto la libro Einstein: la enigmo de la matematiko.

UEA subtenas sciencon per antaŭenigo de faka agado en Esperanto kaj per kunvenigo de studentoj, esploristoj kaj edukistoj el diversaj landoj en eventoj kiel la Universala Kongreso de Esperanto, okazanta ĉiujare ekde 1905. En ĝia kadro, ekde 1925 okazas la Internacia Kongresa Universitato, en kiu aktivaj sciencistoj trovas forumon por dialogo, interŝanĝo de scioj kaj pripensado pri la rolo de scienco kaj Esperanto en la konstruado de konfido, kunlaboro kaj komunaj solvoj. Aldone la plej bonaj sciencaj verkoj kaj prelegoj estas honorataj per la premioj Pirlot kaj Power, kiuj celas kuraĝigi altkvalitan sciencan agadon en kaj per Esperanto.

UEA esprimas la deziron, ke la Internacia Tago de Matematiko – aparte sub la temo “Matematiko kaj Espero” – instigu homojn tra la mondo malkovri matematikon kaj ankaŭ Esperanton kiel rimedojn por kompreno, kunlaboro kaj espero en la konstruado de pli justa, racia kaj daŭripova mondo.

Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1290.

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Tago de Matematiko, la 14a de marto appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-14 21:59

Revuo Esperanto

Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Tago de Matematiko, 14 marto 2026. Komuniko 1290

Ekde la 1980-aj jaroj la 14-a de marto estas festata en multaj landoj kiel la “Pi-Tago” omaĝe al la nombro π, la kvociento de la perimetro de cirklo per ĝia diametro, kies unuaj ciferoj estas 3,14 – kun kio kongruas la dato (laŭ la formato monato-tago). En novembro 2019 UNESKO proklamis ĝin la Internacia Tago de Matematiko, festata ĉiujare ekde 2020. La tagon kunordigas la Internacia Programo por Fundamentaj Sciencoj (IPFS) de UNESKO kaj la Internacia Matematika Unuiĝo (IMU) kun subteno de multaj internaciaj kaj regionaj organizaĵoj. Ĝi celas kreskigi tutmondan konscion pri la esenca rolo de matematiko kaj matematika edukado – ekde scienco kaj teknologio ĝis la socia bonfarto – kaj pri ilia graveco por la realigo de la Celoj por Daŭripova Evoluigo de Unuiĝintaj Nacioj ĝis 2030. Laŭ UNESKO pli granda konscio pri la matematika scienco estas nepra por trakti defiojn en kampoj kiel artefarita intelekto, klimatŝanĝiĝo, energio kaj daŭripova evoluigo kaj por plibonigi vivkvaliton en ĉiuj partoj de la mondo.

Matematiko troviĝas en ĉiuj sferoj de homa agado: en scienco kaj teknologio, en la organizado de la socio kaj en nia ĉiutaga vivo. De mekanika inĝenierio ĝis medicinaj aparatoj; de interretaj serĉiloj ĝis maŝinlernado; de la inspiro de artistoj per formoj, sonoj kaj koloroj ĝis aŭtomata tradukado de lingvoj; de ekonomia planado ĝis decidado surbaze de statistikoj kaj datumanalizo; de fiziko ĝis sociologio – matematiko provizas nin per konceptaj kaj metodaj iloj por kompreni kompleksajn fenomenojn kaj subteni informitajn strategiojn. Pro tio ĝi restas fundamenta instrufako en edukaj sistemoj tra la tuta mondo.

Ĉiujare la Internacia Tago de Matematiko emfazas apartan temon por reliefigi specifan dimension de la influo de matematiko en la socio. La temo de 2026 estas “Matematiko kaj Espero”. Antaŭ pli ol 2500 jaroj la greka filozofo kaj matematikisto Taleso el Mileto rimarkis, ke espero estas la plej universala posedaĵo de la homaro. En simila spirito UNESKO atentigas, ke ankaŭ matematiko estas unu el la plej universalaj posedaĵoj de la homaro: ĝi faciligas pli profundan komprenon de la realo, ebligas la evoluigon de komunaj konceptaj kadroj kaj difinoj kaj fortigas kunlaboron inter disciplinoj, kulturoj kaj socioj. Per tiu temo UNESKO celas festi matematikon kiel universalan lingvon, kiu inspiras komprenon, kunlaboron kaj optimismon fronte al la komunaj defioj de la homaro.

Universala Esperanto-Asocio (UEA) subtenas tiun aliron kaj atentigas, ke ankaŭ la internacia lingvo Esperanto dividas similan universalecon, celojn kaj idealojn. En la strategia plano de UEA por la periodo 2025–2030 (AKIRI) troviĝas kiel la referencaj valoroj de la Esperanto-movado lingva justeco, respekto pri diverseco, kulturo de interkompreniĝo, solidareco per internacia kunlaborado kaj mondcivitaneco; inter la prioritataj celoj aperas ankaŭ la plifortigo de kulturo kaj scienco en kaj per Esperanto.

Samkiel matematiko, kiu per respondeca uzo de datumoj kaj rigora rezonado kontribuas al solvoj, kiuj servas al la komuna bono, reduktas necertecon kaj fortigas konfidon, tiel ankaŭ konscia, inkluziva kaj celhava komunikado per la internacia neŭtrala lingvo Esperanto povas kontribui al pli justa kaj pli larĝa kunlaboro inter popoloj. Kaj matematiko kaj Esperanto helpas imagi kaj konstrui pli inkluzivajn kaj daŭripovajn estontecojn, ne nur por scienca kaj teknologia progreso, sed ankaŭ por socia prospero kaj kohero pere de la praktikado de plena mondcivitaneco, en kiu ĉiuj povas havi voĉon.

La ideon pri universala lingvo diskutis pluraj pensuloj, inter ili la filozofo kaj matematikisto Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716), kiu vidis en tia lingvo rimedon por kreskigi interkonsenton kaj konkordon inter la homoj. Ekde 1887, iniciatita de L. L. Zamenhof (1859-1917), Esperanto evoluis en internacian komunikilon uzatan en ĉiuj kontinentoj. Ĝin karakterizas universaleco kaj logiko, dum la komunumo ĉirkaŭ ĝi nutradas kulturon, kiu valorigas dialogon por paca solvado de konfliktoj kaj la defendon de homaj rajtoj, inkluzive de kulturaj kaj lingvaj rajtoj.

La rilatoj inter matematiko kaj la Esperanto-movado havas longan historion. Jam en 1905 aperis la unua matematika terminaro kaj krestomatio en Esperanto, kaj en 1906 fondiĝis Internacia Scienca Asocio Esperantista (ISAE). En 1933 la Enciklopedio de Esperanto registris, ke “inter la esperantistoj sin trovas proporcie pli da matematikistoj ol da filologoj” kaj multaj Esperanto-pioniroj “estis matematikistoj, kiuj sopiris al klareco, simpleco kaj logikeco”. En 1974 establiĝis la Internacia Asocio de Esperantistaj Matematikistoj, kaj en 2021 ankoraŭ aperis ampleksa numero de la revuo Matematiko translimen. En 1990, kadre de Akademio Internacia de la Sciencoj, publikiĝis la Matematika vortaro Esperanta-ĉeĥa-germana, enhavanta pli ol 4000 terminojn. Nuntempe la rete konsulteblaj vortaroj Plena Ilustrita Vortaro (PIV) kaj Reta Vortaro (ReVo) servas kiel gravaj kaj aktualaj referencoj por scienca terminologio en Esperanto, samkiel Vikipedio. La n-ro 1 de 2023 de la revuo Unesko-Kuriero kun la temo “Matematiko kvantas” aperis ankaŭ en Esperanto, tradukita de UEA. Koincide, la 14-a de marto estas ankaŭ la naskiĝtago de Albert Einstein, pri kiu ekzistas en Esperanto la libro Einstein: la enigmo de la matematiko.

UEA subtenas sciencon per antaŭenigo de faka agado en Esperanto kaj per kunvenigo de studentoj, esploristoj kaj edukistoj el diversaj landoj en eventoj kiel la Universala Kongreso de Esperanto, okazanta ĉiujare ekde 1905. En ĝia kadro, ekde 1925 okazas la Internacia Kongresa Universitato, en kiu aktivaj sciencistoj trovas forumon por dialogo, interŝanĝo de scioj kaj pripensado pri la rolo de scienco kaj Esperanto en la konstruado de konfido, kunlaboro kaj komunaj solvoj. Aldone la plej bonaj sciencaj verkoj kaj prelegoj estas honorataj per la premioj Pirlot kaj Power, kiuj celas kuraĝigi altkvalitan sciencan agadon en kaj per Esperanto.

UEA esprimas la deziron, ke la Internacia Tago de Matematiko – aparte sub la temo “Matematiko kaj Espero” – instigu homojn tra la mondo malkovri matematikon kaj ankaŭ Esperanton kiel rimedojn por kompreno, kunlaboro kaj espero en la konstruado de pli justa, racia kaj daŭripova mondo.

El la Gazetaraj Komunikoj

de Redakcio je 2026-03-14 17:57

Neniam milito inter ni

Alĝerio: Labourstart Kampanjo: Liberigu tuj la enkarcerigitan sindikatanon Ali Mammeri

13/03/1026 La alĝeria sindikatano Ali Mammeri, prezidento de la Nacia sindikato de la funkciuloj de kulturo kaj artoj (NSFK), estis kondamnitaj ĝis dek jaroj de malliberejo en afero rekte ligita al siaj sindikataj aktivecoj. Arestita sen mandato en marto...

de neniammilitointerni je 2026-03-14 17:08

Le Monde diplomatique en Esperanto

Ĉu Jeffrey Epstein spiono de Mossad ?

Alan Dershowitz estas unu el la plej konataj advokatoj de Usono. Fervora defendanto de Israelo, li ankaŭ estis advokato de Jeffrey Epstein. La pasintan 13-an de Februaro, dum vizaĝ-al-vizaĝa debato kun la komikulo de egipta origino Bassem Youssef, tre populara en sociaj retoj, Dershowitz volis malkonfirmi la akuzojn, kiuj asocias lian iaman klienton Epstein kun la israelaj sekretaj servoj. Tamen, anstataŭ atingi tiun celon, liaj argumentoj tute plifirmigis la konvinkon de kreskanta nombro de usonanoj, ke ilia regno kaj ties institucioj —ekzekutiva, leĝdona kaj juĝa— estas submetitaj al Israelo, ĝis tia grado ke la politiko de Vaŝingtono koncernanta Proksim-Orienton estas plejparte decidita de Tel-Avivo (1).

Laŭ Dershowitz, Epstein ne estis israela agento, ĉar, en 2008, agnoskinte sian kulpecon per interkonsento, li estis kondamnita al 18 monatoj en malliberejo pro peto pri prostituadservoj al neplenaĝulino. Escepte malgrava kondamno, donaceme adaptita kaj kiun li eĉ ne tute plenumis. Tamen, Dershowitz verve klarigis, Epstein “neniam estus enprizonigita se li dirintus al mi ke li laboris por Mossad. [...] Por mi estus tiel simple paroli kun la taŭgaj homoj, inkluzive prezidanton de Usono, kaj akiri interkonsenton kiu ne implicas enprizonigon. Kial li ne diris al mi, ke li laboris por Mossad, se li laboris por Mossad ? [...] Mi estis lia advokato, lin interesis diri al mi ĉion, kio povas favori lin kaj mi ne povas pensi pri io pli favora por lia defendo ol labori por informservo (2).

Post momento de stuporo, kiu ankaŭ efikis sur la kondukanton de la debato, britan ĵurnaliston Piers Morgan, Bassem Youssef rebatis : “Tio, kion Dershowitz ĵus diris, estas la perfekta videoreklamo de rekrutigo por Mossad. Li diras al ni, ke se vi laboras por Mossad, vi povas fari ĉion, kion vi volas. Vi havas (kiel en la ludo Monopoly) atuton por senpene eliri el malliberejo”. Youssef poste citis kelkajn kazojn de israelanoj kiuj, farinte deliktojn aŭ krimojn en Usono, trovis rifuĝon en Israelo sen ke Vaŝingtono postulu ilian ekstradicion. Fine, li ironiis : “Mi ĉiam pli inklinas akcepti la tezon de la ĉefaj amaskomunikiloj, precipe CBS kaj CNN, direktataj de Bari Weiss kaj Larry Ellison [ambaŭ tre por-israelaj]. Estas klare ke [Epstein] estas rusa agento. Sia amikino Ghislaine Maxwell estas filino de grava spiono de Mossad. Ŝi ankaŭ estis defendita de vi, s-ro Dershowitz, kiu estas la advokato preferata de Israelo kaj kiu defendas Mossad-on. Ehud Barak [israela eksĉefministro] ĉiam gastis ĉe lia domo. Li fuĝis al Israelo kiam li estis kondamnita pro seksaj krimoj (3) kaj tie li sin fotis portante ĉemizon de la israela armeo. Li laboris por la familio Rothschild. Li faris mondonacojn al por-israelaj studentaj asocioj. Li direktis por-israelan filantropian organizaĵon financitan de [Leslie] Wexner [patronanto de Epstein pri negocoj]. Li ludis elstaran rolon en kelkaj israelaj diplomatiaj agoj. Li intertraktis sekretan interkonsenton nome de Israelo. Eĉ oficiro de la israela sekreta servo, Ari Ben-Menashe, diris ke [Epstein] kolektis informojn por Israelo. Resume, estas nenia dubo, ke [Youssef troe klare prononcas] LI ESTAS RUSA AGENTO”.

Estos bone por Alan Dershowitz ke li reviziu sian defendstrategion.


(1) Legu “Même les Américains se lassent d'Israël”,Le monde diplomatique, Decembro 2025

(2) “Piers Morgan Uncensored”, disponebla en Jutubo, 13-an de Februaro 2026.

(3) Fakte, oni al li permesis —nekutimaĵo— vojaĝi eksterlanden antaŭ ol plenumi sian kondamnon en 2008.

Hispana

de Serge HALIMI je 2026-03-14 07:41

Ĉu Jeffrey Epstein spiono de Mossad ?

Alan Dershowitz estas unu el la plej konataj advokatoj de Usono. Fervora defendanto de Israelo, li ankaŭ estis advokato de Jeffrey Epstein. La pasintan 13-an de Februaro, dum vizaĝ-al-vizaĝa debato kun la komikulo de egipta origino Bassem Youssef, tre populara en sociaj retoj, Dershowitz volis malkonfirmi la akuzojn, kiuj asocias lian iaman klienton Epstein kun la israelaj sekretaj servoj. Tamen, anstataŭ atingi tiun celon, liaj argumentoj tute plifirmigis la konvinkon de kreskanta nombro de usonanoj, ke ilia regno kaj ties institucioj —ekzekutiva, leĝdona kaj juĝa— estas submetitaj al Israelo, ĝis tia grado ke la politiko de Vaŝingtono koncernanta Proksim-Orienton estas plejparte decidita de Tel-Avivo (1).

Laŭ Dershowitz, Epstein ne estis israela agento, ĉar, en 2008, agnoskinte sian kulpecon per interkonsento, li estis kondamnita al 18 monatoj en malliberejo pro peto pri prostituadservoj al neplenaĝulino. Escepte malgrava kondamno, donaceme adaptita kaj kiun li eĉ ne tute plenumis. Tamen, Dershowitz verve klarigis, Epstein “neniam estus enprizonigita se li dirintus al mi ke li laboris por Mossad. [...] Por mi estus tiel simple paroli kun la taŭgaj homoj, inkluzive prezidanton de Usono, kaj akiri interkonsenton kiu ne implicas enprizonigon. Kial li ne diris al mi, ke li laboris por Mossad, se li laboris por Mossad ? [...] Mi estis lia advokato, lin interesis diri al mi ĉion, kio povas favori lin kaj mi ne povas pensi pri io pli favora por lia defendo ol labori por informservo (2).

Post momento de stuporo, kiu ankaŭ efikis sur la kondukanton de la debato, britan ĵurnaliston Piers Morgan, Bassem Youssef rebatis : “Tio, kion Dershowitz ĵus diris, estas la perfekta videoreklamo de rekrutigo por Mossad. Li diras al ni, ke se vi laboras por Mossad, vi povas fari ĉion, kion vi volas. Vi havas (kiel en la ludo Monopoly) atuton por senpene eliri el malliberejo”. Youssef poste citis kelkajn kazojn de israelanoj kiuj, farinte deliktojn aŭ krimojn en Usono, trovis rifuĝon en Israelo sen ke Vaŝingtono postulu ilian ekstradicion. Fine, li ironiis : “Mi ĉiam pli inklinas akcepti la tezon de la ĉefaj amaskomunikiloj, precipe CBS kaj CNN, direktataj de Bari Weiss kaj Larry Ellison [ambaŭ tre por-israelaj]. Estas klare ke [Epstein] estas rusa agento. Sia amikino Ghislaine Maxwell estas filino de grava spiono de Mossad. Ŝi ankaŭ estis defendita de vi, s-ro Dershowitz, kiu estas la advokato preferata de Israelo kaj kiu defendas Mossad-on. Ehud Barak [israela eksĉefministro] ĉiam gastis ĉe lia domo. Li fuĝis al Israelo kiam li estis kondamnita pro seksaj krimoj (3) kaj tie li sin fotis portante ĉemizon de la israela armeo. Li laboris por la familio Rothschild. Li faris mondonacojn al por-israelaj studentaj asocioj. Li direktis por-israelan filantropian organizaĵon financitan de [Leslie] Wexner [patronanto de Epstein pri negocoj]. Li ludis elstaran rolon en kelkaj israelaj diplomatiaj agoj. Li intertraktis sekretan interkonsenton nome de Israelo. Eĉ oficiro de la israela sekreta servo, Ari Ben-Menashe, diris ke [Epstein] kolektis informojn por Israelo. Resume, estas nenia dubo, ke [Youssef troe klare prononcas] LI ESTAS RUSA AGENTO”.

Estos bone por Alan Dershowitz ke li reviziu sian defendstrategion.


(1) Legu “Même les Américains se lassent d'Israël”,Le monde diplomatique, Decembro 2025

(2) “Piers Morgan Uncensored”, disponebla en Jutubo, 13-an de Februaro 2026.

(3) Fakte, oni al li permesis —nekutimaĵo— vojaĝi eksterlanden antaŭ ol plenumi sian kondamnon en 2008.

Hispana

de Serge HALIMI je 2026-03-14 07:41

Esperanta Retradio

Specifaj trajtoj de E-asocioj


Principe E-asocioj funkcias laŭ la samaj leĝoj kiel aliaj asocioj. Sed E-asocioj havas specifajn trajtojn kiuj karakterizas ilin. Oni povas kompari ilin kun aliaj asocioj, ekz. kun religiaj, politikaj, kulturaj, popolklerigaj kaj vojaĝorganizaj asocioj. En E-asocio povas troviĝi konstruelementoj de tiuj asocioj. La popolklerigo (instruado de la lingvo) kaj la organizado de vojaĝoj al internaciaj E-kongresoj estas tamen la bazaj konstruelementoj, dum religiaj kaj politikaj sintenoj ludas rolon en specifaj asocioj. Kultura agado aliflanke postulas altan kvaliton de la agado, kiu je loka nivelo nur tre malofte estas realigebla kaj kiu je nacia aŭ internacia niveloj postulus organizajn strukturojn por kiuj simple mankas la mono. 

Esperanto ja ebligus internacian kunlaboron inter esperantistoj. Sed dum pasintaj jardekoj kiam ankoraŭ ne ekzistis la interreto, tio estis ege malfacila aŭ pro politikaj limigoj eĉ malebla. Nur ĉe internaciaj kongresoj kaj similaj aranĝoj esperantistoj havis la eblecon kontaktiĝi kaj konatiĝi persone kaj povis kune ellabori agadprogramojn. Sed unusemajna kongreso ne sufiĉas por ke tia kunlaboro efike disvolviĝu. Kongreso ja povis veki entuziasmon, sed post la kongreso tiu entuziasmo perdiĝis pro manko de kontaktoj.

Tial la lokaj kaj landaj asocioj devis mem krei materialojn por agado aŭ aranĝi kunvenojn pritraktante temojn kaj enhavojn el la propra lando. Sed ankaŭ tio ne estis tre sukcesa, ĉar sen la internacia elemento okupiĝo pri Esperanto restas senkreska. Kaj kie ne estas kresko, tie estas muzeo. El espero fariĝis nostalgio. La asocioj fariĝis pseŭdo-religiaj. L.L. Zamenhof fariĝis la savanto. La agado stagnis. La asocioj produktis pli kaj pli da "eternaj komencantoj" kies intereso pri Esperanto limiĝis al partopreno en malmultekosta internacia aranĝo por povi fuĝi el la hejma tristeco almenaŭ dum unu aŭ du semajnoj en la jaro.

La estroj de E-asocioj apenaŭ povis esti motoroj de la movado, ĉar mankis al ili esencaj kapabloj por tia aktiveco. Klubkunvenoj maloftiĝis kaj perdiĝis ĉia entuziasmo. En la asocia kaso ja eble troviĝis ankoraŭ mono, sed oni ne sciis por kio elspezi ĝin. Sen preciza agadplano elspezado de mono kondukus nur al kompleta disfalo de la asocio.

La kreskintaj eblecoj por homoj vojaĝi en la tutan mondon sen Esperanto kaj la uzo de la angla tiucele estis faktoro kiu same kontribuis al la degenero aŭ morto de E-asocioj. Tiu evoluo trafis ankaŭ la internaciajn E-organizaĵojn, sed ĉi tie mi rezignas pri analizo, ĉar mi ne volas ĝeni la preparlaborojn por la venonta UK en Graz. Mi volas aliflanke transiri en mia sekva sonartikolo post unu semajno al la pli esperiga evoluo de nia afero pro la apero de persatelitaj radioelsendoj en Esperanto kaj la apero de la interreto antaŭ pli ol 30 jaroj. 

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-14 07:00

2026-03-13

La Balta Ondo

Unesko-Kuriero pri arkeologio

unesko“Al tiuj, kiuj ankoraŭ rigardas arkeologion kiel ekstermodan kaj malaktualan sciencon, lastatempaj eventoj alportis akran refuton. Gravaj malkovroj okazis tiel rapide, ke multaj homoj nun parolas pri nova ora epoko por ĉi tiu fako.
En februaro 2025, la malkovro de la tombo de Tutmoso la dua, praulo de Tutanĥamono, apud la Valo de la Reĝoj en Luksoro, estis nomita kiel rimarkinda eltrovaĵo de la Egipta Ministerio pri Antikvaĵoj.
En 2024, grandioza majaa urbo estis detektita en la ĝangalo de la subŝtato Kampeĉo, sudorienta Meksiko. En Petra, Jordanio, entombiga ĉambrego, nekonata ĝis la lasta jaro, liveras valorajn informojn pri la Nabatea civilizacio”, – skribis Agnès Bardon, la ĉefredaktoro de “Unesko-Kuriero”, en la ĉefartikolo de la tria kajero de ĉi tiu gazeto (julio-septembro) por la 2025a jaro.

“Arkeologio: vivanta pasinteco” estas la ĉefa temo de ĉi tiu eldono, kies Esperanta versio kun plurmonata malfruo aperis en la retejo de Unesko. Ĉi tiun temon traktas jenaj tekstoj en la sekcio “Larĝa angulo”:

Michael Marshall. Arkeologio: fundamentita disciplino
“Ni devas malmunti la mitojn ĉirkaŭ la originoj de nia socia ordo”: Intervjuo kun David Wengrow
Anuliina Savolainen. Al-Ula, la perlo de la sauda dezerto
Liu Guoxiang. Arkeologia malkovro de la jadaj drakoj de Hongshan-kulturo
Jørgen Hollesen. La efiko de klimatŝanĝiĝo sur arkeologiaj lokoj
Sophie Douce. Moustapha Sall, vivo dediĉita al esplorado de la pasinteco
Guillermo G. Espinosa. Meksiko: lasera tekniko rivelas sekretojn de Teotiŭakano
“Prirabi lokon signifas neripareble detrui unikajn fontojn de informoj”: Intervjuo kun André Delpuech
Martin Dumas Primbault. La nemalpliiĝinta gloro de la faraonoj
Jan Zalasiewicz kaj Sarah Gabbott. Kio restos el nia civilizacio al la arkeologoj de la estonteco?

“Unesko-Kuriero” aperas en la ses oficialaj lingvoj de Unesko kaj ankaŭ katalune, Esperante, portugale, kaj koree. La Esperanta versio (58-paĝa) de la julia-septembra “Kuriero” estas senpage elŝutebla (laŭ la normo pdf) en la retejo de Unesko: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000394612_epo.

AlKo

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/unesko-44/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Unesko-Kuriero pri arkeologio appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-13 20:13

Esperanta Retradio

Ĉu Brita Kolumbio pretas je tute mallumaj matenoj? La riskoj de la nova horzono en Kanado

Tiun ĉi sonartikolon verkis kaj produktis Aaron Chapman el Kanado

Longe atendita ŝanĝo finfine okazas en nia bela provinco Brita Kolumbio en Kanado. Post multaj jaroj da plendoj, la registaro decidis ĉesigi la ĝenajn horŝanĝojn, kiujn ni devis fari dufoje ĉiujare. Dum jaroj, niaj gvidantoj asertis, ke ni nepre devas atendi niajn sudajn najbarojn en Usono, nome Vaŝingtonion, Oregonon kaj Kalifornion, por fari la ŝanĝon kune. Sed, kiel ni bone scias, la nuna usona misreĝimo signifas ke multaj progresoj devas atendi plu. Tial, Brita Kolumbio decidis kuraĝe antaŭeniri memstare. Ĉi tio certe sonas kiel bona novaĵo, ĉu ne? Homoj ja malamas la horŝanĝon. Tamen, la solvo, kiun oni elektis, eble ne estas tiel perfekta, kiel ĝi unue ŝajnas. Ni ja forlasas la ŝanĝojn, sed ni elektis fari la someran tempon konstanta. 

La ideo pri konstanta somera tempo estas tre populara inter la loĝantaro. Plej multaj homoj ŝatas la revon pri longaj someraj vesperoj kaj volas reteni tiun kroman horon da taglumo post la laboro, eĉ dum la mezo de la malhela vintro. Sed tiu elekto havas sufiĉe severan prezon, kiun multaj eble ankoraŭ ne plene pripensis: tre mallumajn matenojn. Dum la plej mallongaj tagoj de la jaro en decembro, la suno ne leviĝos antaŭ la naŭa horo matene. Tio signifas, ke ni ĉiuj devos vekiĝi, prepari nin kaj vojaĝi al niaj laborejoj aŭ lernejoj en tuta mallumo.

Kuracistoj, sciencistoj kaj fakuloj pri dormo jam delonge tre forte konsilas ion tute malsaman. Ili rekomendas, ke ni elektu konstantan norman tempon, kiun ni ofte nomas la vintra tempo. La kialo estas simpla, sed tre grava por nia ĝenerala sano. Matena sunlumo estas absolute esenca por subteni sanan tagan ritmon, kiu funkcias kiel nia natura biologia horloĝo. Kiam lumo trafas niajn okulojn frumatene, ĝi sciigas la cerbon, ke ĝi devas haltigi la produktadon de melatonino, la hormono kiu igas nin dormemaj. Tio helpas nin nature vekiĝi, sentigi nin viglaj kaj pretaj por la tago. Kiam ni devigas nin ellitiĝi en plena mallumo, nia korpo ankoraŭ firme kredas, ke estas la mezo de la nokto. Ĉi tiu konstanta batalo kontraŭ nia natura ritmo povas kaŭzi multajn negativajn efikojn. Ĝi ofte kondukas al kronika laciĝo, deprimiĝo, malpliigo de koncentriĝo, streĉo kaj eĉ pligrandigita risko de koraj malsanoj pro malbona dormokvalito.

Kio faras ĉi tiun situacion vere frustra, estas la fakto, ke oni jam provis tion antaŭe, kaj ni tial scias precize kio okazos. En la jaro 1974, dum granda energia krizo, Usono decidis enkonduki konstantan someran tempon tutlande por ŝpari energion. La ideo estis ege populara dekomence. Antaŭ ol la ŝanĝo ekvalidis, eĉ 79 procentoj de la usonanoj plene subtenis ĝin. Sed kiam la realo de la vintraj matenoj finfine trafis ilin, la rezulto estis tuja kaj katastrofa.

Milionoj da homoj subite trovis sin vekiĝantaj, matenmanĝantaj kaj irantaj al la laboro en profunda mallumo. La plej granda problemo tamen ligiĝis al la lernejanoj. Infanoj devis atendi la lernejajn busojn aŭ piediri al la lernejo kiam estis tute mallume ekstere. Aperis multaj novaĵraportoj pri infanoj, kiuj devis porti poŝlampojn por ne esti frapitaj de preterpasantaj aŭtoj. Post pluraj tragediaj trafikakcidentoj en kiuj infanoj estis vunditaj frumatene, la usona gazetaro eĉ komencis nomi la eksperimenton tagluma fiasko. La publika opinio tiam rapidege ŝanĝiĝis. Ene de nur kelkaj semajnoj da vivado en tiuj kondiĉoj, la subteno por la konstanta somera tempo falis draste de 79 procentoj al nur 42 procentoj. La homoj malŝategis ĝin. La publika malkontento fariĝis tiel forta, ke la registaro eĉ ne povis fini la planitan dujaran eksperimenton. Prezidento Gerald Ford subskribis leĝon en oktobro 1974, kiu nuligis la decidon kaj redonis la lumajn matenojn al la vintro.

Tio estas klara kaj registrita historia averto. Ĝi montras precize kio okazas, kiam la agrabla revo pri eterna somero kolizias kun la malvarma realo de vintra sunleviĝo en la nordo. Nun, bedaŭrinde, ni ŝajnas blinde paŝi en la saman eraron denove. Homoj facile voĉdonas por pli da vespera lumo, ĉar tio sonas bele, tute sen pensi pri la mallumaj matenoj. Estas bone, ke ni finfine ĉesos ŝanĝi la horloĝojn dufoje jare, sed ni eble baldaŭ malkovros, ke ni lasis ke ordinaraj homoj faru gravan decidon sen la necesa fona scio. 

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-13 07:00

Heroldo Komunikas

TEJO preparas kofrojn kaj kongresos Tokipone?

Laŭ la raportoj pri la aktiveco de siaj dungitoj, ŝajnas ke la Junulara estas preparanta siajn kofrojn (aŭ vakajn banankartonojn) por deloĝigo, samtempe organizante sian kongreson kune kun la eŭropaj adeptoj de Toki Pona, dum suneklipsa tago en Katalunio.

Unuflanke, kun arkitekto ili “organizas la novajn spacojn post la fermo/vendo de la Centra Oficejo” kaj komencis “ordigi kaj reorganizi la TEJO-arkivon, cele al ĝia forsendo pro la malplenigo de la Centra Oficejo”; aliflanke prezidinto Albert S. Garrido “verkis interkonsenton pri la komuna okazigo de la IJK 2026 kaj la 5a Eŭropa Tokipona Renkontiĝo”. Ĉu TEJO-anoj konvertiĝas al nova planlingvo?

Verŝajne Nieuwe Binnenweg 176 estas vere fermata, se la TEJO-volontuloj raportas pri “inventaro de la libroservo kaj pakado de la libroservo en skatolojn”.

(Legu pli en Heroldo de Esperanto n-ro 2375)

de "HeKo 904 3-B, 13 mar 26" je 2026-03-13 04:20

2026-03-12

La Balta Ondo

UK-111 en Graco: Vojaĝrabatoj – flugoj kaj trajnoj

flugojLa 111a Universala Kongreso de Esperanto (UK) okazos en Graz (Graco), Aŭstrio ekde la 1a ĝis la 8a de aŭgusto 2026 kun la temo “Volontulado en la servo al daŭripova evoluigo”. La Universala Kongreso estas la plej granda renkontiĝo de esperantistoj el la tuta mondo. Jam aliĝis 766 homoj el 56 landoj.

Profitu de la kunlaboro kun la aviadkompanioj de Lufthansa Group – Lufthansa, SWISS, Austrian, Brussels Airlines, Eurowings, Edelweiss, Discover – kaj optimumigu viajn vojaĝkostojn.

Je via dispono estas la vasta itinerreto kun ĉirkaŭ 310 cellokoj tutmonde, same kiel transatlantikaj flugoj funkciigitaj de Air Canada kaj United. Uzu la specialan ligilon lufthansa.com/nl/en/event/universala-kongreso-esperanto-2026 por ekscii la rabatitajn prezojn. La rabatoj validas por flugoj ĝis unu semajnon antaŭ kaj post la kongreso.

La Aŭstraj Federaciaj Fervojoj (germane: Österreichische Bundesbahnen, ÖBB) – la nacia fervoja kompanio de Aŭstrio – estas la oficiala trajnkompanio por la 111a UK. Vojaĝi per trajno estas unu el la plej daŭripovaj manieroj atingi la kongresurbon: la aŭstra fervoja reto funkcias plejparte per elektro el renovigeblaj fontoj kaj proponas komfortan, klimatamikan alternativon al aŭta aŭ aviadila vojaĝado. Ni ĝojas kunlabori kun partnero, kiu subtenas respondecan kaj medikonscian vojaĝadon tra Eŭropo. Legu detalojn en la Dua Bulteno kaj ĉe: https://uk.esperanto.net/2026/alvenebloj.

Por partopreni en la 111a UK en Graco, aliĝu ĉe: https://uk.esperanto.net. Notu, ke post la 31a de marto la aliĝkotizo plialtiĝos! Por resti ĝisdata pri ĉiuj novaĵoj sekvu la UK-paĝojn en Facebook kaj Instagram kaj aliĝu al la aktiva Telegram-grupo.

Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1289.

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post UK-111 en Graco: Vojaĝrabatoj – flugoj kaj trajnoj appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-12 21:59

Aperu

Klarigoj pri nia ĉefpaĝo

De antaŭ tempo mi volis verki ĉi tiun klarigon, pri la ŝajnĥaoso de la ĉefpaĝo aperu.net. Tiu ĉi artikolo estas komplemento al nova enhavo.

Ni havas algortimon pri populareco, momente forgesu pri kiel ĝi funkcias, gravas nur scii ke ni mezuras popularecon dum iom da tempo. Kaj ne forgesu ankaŭ ke nia ĉefa celo estas montri en nia ĉefpaĝo interesajn afiŝojn. Ni scias ke ne estas plene vero, sed povas esti ia rilato inter kvalito, intereso kaj populareco. Samtempe, estas risko ke se ni montras nur la plej popularajn afiŝojn, novaj afiŝoj, kiu laŭdifine estas nepopularaj, estos preteratentitaj de homoj.

Unue, ni decidis ke taŭga mksimuma kvanto por la ĉefpaĝo estas 24 afiŝoj.

Nia unua provo estis:

  1. Ni montru la plej 6 plej pularajn de la pasinta tago, ĝisdatigita listo ĉiutage. Ni nomu ilin Bronzaj afiŝoj.
  2. Ni montru la plej 6 plej pularajn de la pasinta semajno, ĝisdatigita listo ĉiusemajne. Ni nomu ilin Arĝentaj afiŝoj.
  3. Ni montru la plej 6 plej pularajn de la pasinta monato, ĝisdatigita listo ĉiumonate. Ni nomu ilin Oraj afiŝoj.
  4. Ni montru la plej 6 laste spektitajn aŭ komentitajn, ĝisdatigita listo ĉiuhore. Ni nomu ilin Laste Aktivaj afisoj,

kaj grave, kiel ordigi?

  • Se ni ordigas Laste Aktivaj-Bronzaj-Arĝentaj-Oraj, la retejo estas tre dinamika, sed la supozeble plej bonaj filmoj restos en la fino de la retejo.
  • Se la ordo estas Oraj-Arĝentaj-Bronzaj-Laste Aktivaj, la plej interesaj afiŝoj aperos en la komenco, tre taŭge por hazardaj vizitantoj, sed malkomforte por oftaj uzantoj

Tial la decido estis ordigi laŭ lasta aktiveco. Se iu Ora afiŝo estas denove spektita, ĝi aperos supre, sed kun ora medalo. Tio faras la retejon sufiĉe dinamika sen perdi intereson.

Sed ni trovis ke la ĉefpaĝo estis ne tre interesa, ĝi apenaŭ ŝangiĝis, aŭ, plej grave, se multaj homoj spektis multajn filmojn dum horo, kelkaj filmoj eĉ ne videblis en listo de Laste Aktivaj tial ni ŝanĝis la ofteco al 15 minutoj.

Eĉ tie, la rezuto ne kreis sufiĉe interesan ĉefpaĝon, do post kelkaj provoj, ni ŝajnĝis al:

  1. 6 Bronzaj afiŝoj. Ni mezuru uzante datumojn de pasintaj 36 horoj, ĝisdatigita ĉiuhore.
  2. 6 Arĝentaj afiŝoj. Ni mezuru uzante datumojn de pastintaj 5 tagoj, ĝistatigita ĉiu 12 horoj.
  3. 6 Oraj afiŝoj. Ni mezuru uzante datimoj de pasintaj 21 tagoj, ĝisdatigita ĉiutage.
  4. 6 Laste aktivaj. ĝisdatigita ĉiu 15 minutoj.

Tio faris la retejo sufiĉe interesa, sed denove mankis io. Ne malofte kelkaj filmoj estas satempe Bronzaj, Arĝentaj, Oraj, kaj eĉ laste aktivaj. Tial ni decidis marki nur la plej “alta” medalo,  (ĉikaze, ora medalo) kaj plenumu la liston per Laste Aktiva.

Sed post la komenco de la tubara kantoparado, okazis io tre kurioze, mirinde la Oraj, Arĝentaj kaj Bronzaj afiŝoj estis samaj, kaj enhavo de la ĉefpaĝo iĝis preskaŭ statika, ĉar la kantoj de tiu konkurso akaparis preskaŭ ĉiujn spektaĵojn, do estis Oraj afiŝoj, kaj laste aktivaj afiŝoj, aldone al tio, la Ora afiŝaro estis preskaŭ statitka.

En tiu momento estis du malsamaj eblaj solvoj:

  • Ni kalkulu Arĝentaj afiŝoj ekskludante Orajn afiŝojn, kaj kompreneble Bronzajn ekskludante Arĝentajn kaj Orajn
  • Ni ŝanĝu la kvantojn.

La unua eblo aldonis novajn problemojn, do fine ni decidis la duan eblon, do, la nuna situacio estas:

  1. 4 Oraj afiŝoj. Ni mezuru uzante datumojn de pasintaj 21 tagoj, ĝisdatigita ĉiutage.
  2. 7 Arĝentaj afiŝoj. Ni mezuru uzante datumojn de pastintaj 5 tagoj, ĝistatigita ĉiu 12 horoj.
  3. 9 Bronzaj afiŝoj. Ni mezuru uzante datimoj de pasintaj 36 horoj, ĝisdatigita ĉiuhore.
  4. 6 Laste aktivaj. ĝisdatigita ĉiu 15 minutoj.
  5. Ordigitaj laŭ lasta aktiveco.

Kompreneble, ĉio povas evolui kaj plibonigi, sed tio signifas ke:

  1. Se vi serĉas la lastan bronzan afiŝon vi povas certi ke ĉiuj antaŭaj afiŝoj estis spektitaj dum pasintaj 36 horoj.
  2. Se vi serĉas la lastan arĝentan afiŝon, vi povas certi ke ĉiuj antaŭaj afiŝoj estis spektitaj dum pasintaj 5 tagoj.

Kaj, denove, uzante nombrojn.

Ofte, 3 spektoj dum 36 horoj estas sufiĉe por atingi Bronzon. Tre malofte 1 spekto sufiĉas, kaj dum la Tubara Kantoparado tiu kvanto estis 4 aŭ 5 spektoj. 5 spektoj (dum pasintaj 5 tagoj) ofte sufiĉas por atingi Arĝenton (denove kun samaj esceptoj), kaj 10 spektoj sufiĉas por atingi Oron. La sistemo ŝajnas adaptebla al subitaj ŝajnĝoj de interesoj de la spektantaro.

 

Mi pardonpetas se la klarigo ŝajnas tro teknika, tiuokaze, la resumo estas “Se vi spektas iun filmon, ĝi post kelkaj minutoj ĝi videblos en aperu.net, por ke pli da homoj spektu, depende de kiom da homoj spektas tiujn filmojn aŭ aliaj, ĝi aperos kun bronza, arĝenta, aŭ ora medalo”

 

de pablo je 2026-03-12 19:02

Le Monde diplomatique en Esperanto

Anatomio de kalumnio

De pli ol du jaroj, mia mandato estas celo de zorge orkestrataj polemikoj, per kreskanta akreco. La 8-an de februaro franca deputito atakis mian personon laŭ stumpigita citaĵo dirigante al mi, ke Israelo "estas la komuna malamiko de la homaro", dum miaj diroj celis la regnojn, kiuj armis Israelon, kaj la amaskomunikilojn kaj sociretajn algoritmojn, kiuj laŭtigis genocidigajn paroladojn (1). Sen kontroli la precizan enhavon de miaj diroj, nek ekzameni la faktojn, la franca ministro pri eksterlandaj aferoj Jean-Noël Barrot tuj papagis tiujn atakojn ĉe la internacia nivelo, kondamnante kiel "fiekcesajn kaj kulpajn" dirojn, kiujn mi neniam eldiris kaj anoncante ke Francujo postulos de la Konsilio pri homaj rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj, ke ĝi eksigu min. Liaj itala, germana kaj ĉeĥa samranguloj tuj sekvis lin, sen plie efektivigi la necesajn kontrolojn, kiujn postulas ilia funkcio. La 19-an de februaro, la franca ĉefministro Sébastien Lecornu publike ripetis tiun saman postulon. Dum kritiko estas esence propra al ĉiu publika funkcio, eĉ pli kiam temas pri homaj rajtoj, tiu afero rivelas maltrankviligan flankon : la obstinecon per kiu iuj ŝtatoj preferas respondecigi la mesaĝiston anstataŭ refuti ties mesaĝon.

La malbanala kaj koroda karaktero de tiu atako kontraŭ sendependa fakulo apartenanta al Unuiĝintaj Nacioj ne fontas nur de ĝia vigleco de la akuzoj nek de ĝia intenca fabrikado de mensogoj. Sed ankaŭ kaj precipe de la fakto ke la ŝtatpinto regas kaj prenas sur sin tiun manovron. Tial, ne plu temas pri debato, sed de simptomo de ruiniĝo de sistemo, farita el malplenumitaj solenaj promesoj kaj el internaciaj traktatoj, kiujn oni elvokas dum paca tempo, sed kiujn oni subfosas, tuj kiam ilia efektivigo ĝenas.

Nomumita de la Konsilio pri homaj rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj, mi estas speciala raportisto ekde la 1-a de majo 2022, kaj ĝis 2028. Oka titolulo - kaj unua virino en tiu posteno -, mi akceptis tiun volontulan taskon post kariero dediĉita al defendado de homaj rajtoj ĉefe en Agentejo pri helpado kaj verkoj de Unuiĝintaj Nacioj por la rifuĝintoj de Palestino en Proksim-oriento (UNRWA) en Jerusalemo, kaj al universitata esplorado pri Palestino.

JPEG - 130.3 kio
Francesca Albanese, speciala raportisto de Unuiĝintaj Nacioj pri la situacioj de homaj rajtoj en la palestinaj teritorioj okupitaj de Israelo ekde 1967, en julio 2025
Foto de la Prezidentejo de Kolombio, publika havaĵo, laŭ Wikimedia Commons

Tiu mandato de Unuiĝintaj Nacioj konsistas en"enketi pri la malobservado fare de Israelo de la principoj kaj dispozicioj de la internacia juro pri homaj rajtoj kaj internacia homhelpa rajto" kiel okupanta regno ekde 1967, kaj "ricevi komunikadojn, aŭskulti atestadojn" (...) "uzi la manierojn de proceso" necesajn por "plenumi la mandaton" kaj "raporti, kun konkludoj kaj rekomendoj [al Konsilio pri homaj rajtoj] ĝis la fino de la israela okupado de tiuj teritorioj". La "fino de la israela okupado" ja estas la tempa limo de mia mandato.

Mia atentado al Israelo devenas nek de persona elekto, nek de partiemo : ĝi fontas el rezolucio 1993/2A de la Konsilio pri homaj rajtoj adoptita la 19-an de februaro 1993 rilate al tridek jaroj da okupado en Gazao, Cisjordanio kaj Orienta Jerusalemo. Akuzi min pri "manko de neŭtraleco" egalas intence mistaksi tiun mandaton. Neniu el la dek kvar aliaj raportistoj misiitaj per tia landomandato estis celo de tia atako. Neniu akuzas tiujn misiitajn pri Afganujo, Rusujo aŭ Irano havi "obsedon" en sia misio. Sed tuj kiam temas pri Israelo, la normala plenumo de mandato iĝas, laŭ iaj okuloj, en la kerno mem de registaroj, kulpo pravigenda anstataŭ devo plenumenda.

Mia laboro konsistas en pruvi kaj jure kvalifiki faktojn en okupitaj teritorioj kie regas instituciigita duobla jura normo : civila juro por la israelaj kolonianoj, milita juro por la palestinanoj, inkluzive infanoj. Fakte Israelo estas la sola lando en la mondo kie infanoj estas sisteme persekutitaj antaŭ militaj tribunaloj. Priskribi tiun sistemon kiel apartismon faritan al palestinanoj ne estas provoko sed jura difino. Miaj unuaj raportoj al UN en 2022-2023 dokumentis la malhelpon al rajto pri memdecido de la palestina popolo, la sisteman forprenon de liberoj, kaj la strukturan efikon de la okupado sur la infanoj (2).

Subĉiela panoptiko

Rajton libere vivi kiel popolo, decidi pri sia politika vojo, regi siajn resursojn, konstrui sian propran estontecon, memdecido kondiĉas ĉiujn aliajn rajtojn. Ĝia neado troviĝas en la kerno de ĉiu popoliga kolonia projekto. De jardekoj, teritoria fragmentigo, disetendiĝo de kolonioj, limigo de moviĝoj, de dungadoj, de edukado, de aliro al justico, konfiskado de tero, detruado de dekoj da miloj da domoj, enfermiĝo en Gazao kaj preskaŭ 6000 mortintoj, inter ili ĉirkaŭ 1200 infanoj, rezultantaj de israelaj atakoj inter 2008 kaj 2022 igis neprobabla iun ajn perspektivon de vivo libera kaj sendependa.

En la tuto de la okupitaj palestinaj teritorioj, Israelo starigis prizonan reĝimon - kun variaj intensecoj kaj metodoj - kiu ĝenas ĉiujn aspektojn de ĉiutaga vivo. Konstante gvatataj, limigitaj en siaj moviĝoj, de kontrolpunktoj, de muroj kaj de subpremaj burokrataĵoj, senĉese minacitaj de aresto kaj senjuĝa enprizonigo, de torturo kaj aliaj kruelaj kaj humiligaj traktadoj, la palestinanoj vivas en tio, kio similas subĉielan panoptikon (3).

Finita ĵus antaŭ, kaj prezentitaj tuj post la atakoj de la 7-a de oktobro 2023, mia raporto pri la infanoj estas samtempe la plej nerefutebla kaj la malplej komentita. Ĝi indikas proceson de "elinfanigo" (unchilding), termino prenita de Nadera Shalhoub-Kervokian (4), por priskribi la ĉiutagan vivon de infanoj malhavigitaj de protektado kaj senkulpeco, kreskantaj en ĉiea perforto : mortigitaj, stumpigitaj, orfigitaj, senĉese vidantaj morti aŭ humiligi siajn proksimulojn kaj detruojn de siaj hejmoj. Ignori ilian malesperon estas rezigni nian homecon kaj malobei la plej sanktan devon en la mondo kaj internacian juron : protekti la infanojn.

Mia raporto de marto 2024 havas la saman temon : ankaŭ ĝi temas pri viktimoj de strukturita sistemo. Titolita "Anatomio de genocido (5)", ĝi dokumentas la kvin unuajn monatojn de israelaj atakoj al Gazao post la buĉado farita de Hamas la 7-an de oktobro 2023 : murdojn, gravajn fizikajn kaj mensajn lezojn, trudadon de vivkondiĉoj celantaj detruon de popola grupo, kun fono de malhomeciga retoriko farita de ŝtataj respondeculoj. Dum tiu periodo, Israelo maskis sian agadon per "homhelpa kamuflaĵo", esprimita per trankviligaj esprimoj - "konflikto", "flankaj damaĝoj", "savaj zonoj", "ordonoj pri evakuado" - por pravigi la iompostioma forviŝado de Gazao kaj ĝia identeco, la detruon de la kapablo de palestinanoj ekzisti kiel komunumo, loĝi sur sia tero, transdoni sian memoron. En la sekvanta raporto "Kolonia forviŝado per genocido (6)", mi elmontris kiel tiu genocido etendiĝas en Cisjordanion kaj en orientan Jerusalemon per etna purigado, iĝante la fina rezulto de entrepreno de kolonia popolado : forviŝi por anstataŭi, detrui por alproprigi al si.

Mi ne estas la sola, kiu trafis tian konkludon. Jam en januaro 2024, la Internacia Kortumo (IK) juĝis, ke ekzistas kredebla risko de malobeo al la konvencio pri malhelpado de genocido, kaj ordonis protektajn dispoziciojn. En julio 2024 tiu kortumo ankaŭ konkludis pri la kontraŭleĝeco de la israela ĉeesto en la okupita palestina teritorio kaj ordonis ke ĝi ĉesu tuj kaj senkondiĉe. IK ankaŭ konstatis la ekzistadon de sistema apartigo, de malobeo al malpermeso de rasa apartigo kaj apartheid, kaj de aneksada politiko. Oni ne plu povas nombri la instituciojn kaj organizaĵojn, kiuj konkludas ke Israelo faras genocidon kontraŭ la palestina popolo en la malmultaj teritorioj, kiuj restas al Palestino. En 2024 ankaŭ Israelaj historiistoj fakaj pri la Holokaŭsto, kiel Amos Goldberg kaj Omer Bartov, opiniis, ke ilia regno estas efektiviganta genocidon (7). Kelkajn monatojn poste, Amnesty International trafis la saman konkludon (8) , kaj en julio 2025, la israela organizaĵo B'Tselem publikigis raporton sub akuza titolo, kiun oni povas opinii eĉ pli trafa en la hebrea : "Nia genocido" (9). Plie, kaj inter multaj aliaj, ankaŭ internacia sendependa enketkomisiono misiita de UN asertis en septembro 2025, ke genocido estas okazanta en Gazao (10). Malgraŭ detalega dokumentado de la koncernataj krimoj, tiuj raportoj estis apenaŭ aŭ neniel atentitaj de la okcidentaj amaskomunikiloj kaj registaroj. Manke de formala justica decido, tiu enketkomisiono estas tio, kio plej proksimiĝas al jura konkludo bazita sur pruvo de faktoj kaj jura analizo. Cetere la devo malhelpi genocidon estiĝas tuj kiam ekzistas serioza risko de genocido. En januaro 2024 kiam Internacia Kortumo agnoskis tian riskon en Gazao, la ŝtatoj devis agi - komence per ĉeso de liverado de armiloj.

Mia analizo pri la kunagado de iuj entreprenoj, publikigita en julio 2025, estigis la plej akrajn reagojn (11) : reto de privataj aganto kiuj, per iliaj investoj, iliaj teknologioj, iliaj servoj kaj iliaj provizaj ĉenoj, konkrete subtenas la realaĵojn priskribitajn en la antaŭaj raportoj. Tia partopreno respondecigas ilin. Ĉesigi la genocidon necesigas ankaŭ dismunti la ekonomiajn strukturojn, kiuj ebligas ĝin - kaj profitas el ĝi. Tiu raporto kondukis Usonon trudi al mi drastajn punsankciojn tuj ekde aŭgusto 2025 - ago jam aplikita al juĝistoj de IK kaj al pluraj palestinaj organizaĵoj. Mi estas finance forigita el la mondo. Kiu ajn havas rilatojn kun mi, inkluzive miajn familianojn (mi estas patrino de filino, kiu havas la usonan civitanecon) estas minacata de monpunoj ĝis unu miliono da dolaroj kaj dudek jaroj en prizono. Mia kapablo plenumi mian mandaton, kaj simple direkti mian vivon, estas grave malhelpata.

Malgrau la subteno de mia propra regno al tiuj atakoj, kaj la manko de reala subteno fare de aliaj ŝtatoj, mi daŭrigis mian mision. La plej freŝdata raporto mia kvalifikas la genocidon en Gazao kiel "kolektivan krimon (12)", ĉar ebligita kaj financita de la sendifekta politika kaj financa subteno de pluraj ŝtatoj, inter kiuj troviĝas tiuj, kiuj nun plej akre atakas min.

Ja Usono restas la grande plej liveranto de armiloj al Israelo, dum pluraj membroŝtatoj de Eŭropa Unio plu nutras tiun liveradon. Cetere EU restas la unua komerca partnero de Israelo. Krom kelkaj esceptoj, kiel Hispanujo kaj Slovenujo, la ŝtatoj de La Malnova Kontinento elektis nenifaradon aŭ kunagadon. Francio, ekzemple, plurfoje permesis superflugadon de sia aerspaco al S-ro Benjamin Netanjahu malgraŭ la arestordono emisiita de IK kontraŭ li. Parizo daŭrigis komercadon de militistaj ekipaĵoj, transiradon tra siaj havenoj kaj flughavenoj, kaj daŭrigis intensajn komercajn interŝanĝojn kun Israelo. Grandaj francaj bankoj financas entreprenojn ligitajn al israela armila industro kaj al kolonioj, dum pluraj miloj da francoj havantaj ankaŭ israelan naciecon servas en la israela armeo.

Igi solidarecon krimo

Paralele, punpremo de mobilizadoj intensiĝas : manifestacioj malpermesitaj, akademiaj prelegoj cenzuritaj, aktivuloj kaj ĵurnalistoj akuzitaj pri "laŭdado de terorismo", policaj intervenoj perfortaj. Germanujo, Italujo, Francujo kaj Unuiĝinta Reĝlando okupas avangardon en tiuj aferoj, sub preteksto de prava lukto kontraŭ antisemitismo. Leĝprojektoj proponas amalgamigi necesan batalon kontraŭ antisemitismo kaj aliaj rasismoj kun malperseso de ĉiu ajn kritiko al Israelo kiel ŝtato. Prezentita kiel evidentaĵo, tia konfuzo, kiu asimilas niajn judajn gefratojn al la israela politiko estas parto de politika ofensivo : utiligi la batalon kontraŭ antisemitismo por krimigi la esprimon de solidareco kun la palestina popolo kaj pravigi misfamigajn kampanjojn. Tial, ke ili kritikas la politikon de Telavivo, israelaj civitanoj kaj judaj personoj suferas misfamigajn kampanjojn ĉie en la mondo. Iliaj voĉoj estas silentigataj kaj ilia lojaleco neata.

Antisemitismo, horora kaj abomeninda, estas malamego al judoj : tio neniel rilatas kun la laboro de tiuj, kiuj defendas homajn rajtojn, laboro kiu temas pri analizo de agoj de iu ŝtato. la tutaĵo de internacia juro temas pri la respondeco de la ŝtatoj. Ja la ŝtatoj havas jurajn devojn, kaj ja ili devas respondeci, precipe pri siaj malobeoj. Israelo ne estas escepto : la kritikoj kontraŭ la ŝtato Israelo ne celas tion, kio estas la ŝtato Israelo, nek la religion, kiun ĝi proklamas, sed tion, kion ĝi faras, aparte laŭ la vidpunkto de internacia juro, kiun ĝi malobeas, per maniero grava, persista kaj daŭre senpuna.

La demando ne estas ideologia sed jura : ĉu Francujo respektas siajn internaciajn devojn kiam ĝi tiel agas ? Mia mandato de speciala raportisto instruis al mi gravegan aferon : kiam ŝtato estas akuzita, ĝi ne debatas, ĝi frapas. Misfamigi por malindigi, timigi por silentigi, tia perforto montras ekscitecon pli ol forton.

Mia laboro sekvas tiun de miaj antaŭuloj : S-roj John Dugard, Richard falk, kaj Michael Lynk. Ankaŭ ili estis akuzitaj pri antisemistismo aŭ komplezemo al terorismo. Kontraŭ ili estis ankaŭ uzita la anstataŭon de dokumentitaj faktoj per polemiko kaj de jura analizo per personaj atakoj. Tiu mekanismo estas nun bone funkcianta. Por-Israelaj grupoj - gvidataj de la organizo UN Watch en Ĝenevo - produktas, jam de jaroj, misfamigajn raportojn kontraŭ ĉiu ajn, precipe en Unuiĝintaj Nacioj, kiu dokumentas la malobeojn al internacia juro faritajn de Telavivo. Pretekstante kompensi "misproporcian traktadon de Israelo", tiuj aktivuloj diserigas dirojn por modifi ilian signifon, kaj poste amplifikas kaj ripetas sian misinformadon ĝis doni al ĝi ŝajnon de veraĵo.

Bone legante ilin, la raportoj de tiuj grupoj estas vakuaj. En Unuiĝintaj Nacioj, ilia mensoga kaj misfamiga karaktero estas delonge konata. La akuzoj laŭ kiuj mi estas praviginta la teruraĵojn de la 7-a de oktobro 2023, neinta la seksajn perfortojn aŭ bagateliginta la suferon de ostaĝoj devenas de tiu fabrikejo, dum mi kondamnis senambigue kaj senĉese la atakojn kontraŭ israelaj civiluloj de la 7-a de oktobro kaj ĝenerale la krimojn de Hamas.

Mi senhezite kondamnis ilin kiel militkrimojn kaj krimojn kontraŭ la homaro, kies farantoj devas esti persekutataj en justico kadre de internaciaj procesoj. Mi kondamnis la seksajn perfortaĵojn faritajn kontraŭ israelaninoj, kiel dokumentis la enketkomisiono de Unuiĝintaj nacioj (13), kaj, konforme al internacia juro, mi konsideras seksan perfortaĵon uzitan en milita situacio, kiel militarmilon povantan esti militkrimo kaj, laŭ cirkonstancoj, krimo kontraŭ la homaro. La internacia juro ne funkcias per selektiva indigno nek per politika instrumentigo. Ĝi baziĝas sur jura kvalifikado de faktoj, pruvado de individuaj respondecoj kaj respekto de "due process" (regula proceso), por ĉiuj, senescepte.

Dum mia kondamno de la buĉado kaj aliaj krimoj kontraŭ israelaj civiluloj estis komplete senambigua, mi tamen kontestis la aserton, vastiĝintan precipe en Francujo por kialo, kiun mi ne komprenas, laŭ kiu ili estis motivitaj de antisemitismo (14) : kiel rimarkigis eminentaj fakuloj pri la Holokaŭsto kaj antisemitismo, tia aserto estas erara kaj danĝera, ĉar ĝi kaŝas la esencajn kialojn de perforto kaj falsas ĝian analizon (15). Kvankam antisemitismo eble ludis individuan rolon pri kelkaj atakintoj, tiuj buĉadoj, kiel deklaris la ĝenerala sekretario de UN, S-ro António Guterres, okazis en kvindekjara situacio de sufokanta okupado (16). Neniu krimo pravigas alian krimon. Sed ignori ĝian kuntekston estigas misforman komprenon, kiu povas nutri la ciklon de perforto anstataŭ solvi ĝin, tiel endanĝerigante tiel la palestinanojn, kiel la israelanojn.

Necesas nomi tion, kion tiu kampanjo rivelas : la vigleco uzita por kalumnii min kontrastas kun la silento pri la krimoj okazantaj en Gazao kaj la nenifarado pri tiuj celataj de la arestordonoj de la Internacia Kortumo. Sub preteksto de "respondecigo de UN", fakte temas pri redefini la defendon de homaj rajtoj kiel partian vidpunkton.

Jen pika ironio. En septembro 2025 Francujo agnoskis la ŝtaton Palestino, decido laŭdita kiel forta signo, simbola turniĝo. Sed agnoski ŝtaton, kies okupanton oni aktive subtenas, sen premi por ke ĉi lasta respektu la internacian juron kaj efektivigu senkondiĉan retiriĝon el la okupitaj teritorioj, kiel postulas IK, similas pli diplomatian pozon ol juran kaj politikan engaĝiĝon. Agnosko de ŝtato sen teritorio, sen ĉeso de okupado, estas vakua parolado, des pli kiam oni samtempe klopodas timigi la fakulojn misiitajn por dokumenti precize la malobeojn, kiuj malebligas konkretan kreadon de tiu ŝtato. Oni ne povas lundon agnoski Palestinon kaj la ceteron de semajno provi silentigi ĝiajn defendantojn.

La regantoj, kiuj tiel ludas, ne celas nur mian personon. Ili foroferas la internacian ordon mem, kaj plirapidigas la detruon de la internacia homhelpa juro kaj de la institucioj, kiuj garantias ĝin, en la preciza momento kiam ilia ekzisto estas endanĝerigita.

Oni povas eviti la veron, malpli facile kaŝi ĝin. Temas nur pri tempo : justico frapos ĉe la pordo de la aŭtoroj de krimoj en Gazao kaj de iliaj kunagantoj. La detruo de Gazao vekis konsciencojn, kiun oni pensis anestezitaj kaj videbligis tion, kion multaj homoj rifuzi vidi : ne nur la brutalecon de okupado, sed ankaŭ la aktivan kunagadon de niaj okcidentaj demokratioj. Ĉar Israelo ne estas anomalio en la monda ordo, ĝi estas, laŭ multaj konsideroj, ties spegulon en kiu oni malkovras esceptigajn logikojn, koloniajn hierarkiojn inter funebrindaj kaj foroferindaj vivoj, sekurecan retorikon kiu garantias senpunecon. La plejpartoj de la okcidentaj registaroj ne alfrontas Israelon ĉar tiel ili atakus sin mem.

Tial, estas samtempe instrue kaj malĝojige, ke Francujo, memdeklarita patrujo de homaj rajtoj, troviĝas en la avangardo, ne por defendi principon, sed por protekti aferstaton, ne por laŭdi internacian juron, sed por senkapabligi ĝiajn gardistojn.

Tamen io ŝanĝiĝis. Movado naskiĝis - en universitatoj, en sociaj retoj, en stratoj, en tribunaloj - kiu postulas realan socialan justicon, realan respekton de la homaj rajtoj, malkolonian multflankismon, kaj senesceptan universecon de ĝiaj principoj. Universeco, kiu ne akceptas apartismon, eĉ efektivigita de ŝtato alianca de okcidentaj ĉefurboj. Tiu movado ne lasos sin silentigi de misfamigaj kampanjoj. Ĝi ne estos senkuraĝigita de punaj premoj kaj sankcioj. Ĝi kreskas kaj plifortiĝas laŭ la riveliĝo de la mensogoj kaj misformigoj, kiu provas bari ĝin.


(1) Legu la tuton de mia deklaro ĉe la forumo de Al-Jazira (AJ Forum), X (eks-Twitter), 9-a de februaro 2026.

(2) Vidu : « Situation des droits humains dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967 » (A/77/356), "Privation arbitraire de liberté dans le territoire palestinien occupé : l'expérience des Palestiniens derrière les barreaux et au-dehors" (A/HRC/53/59) kaj "Situation des droits humains dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967" (A/78/545), raportoj de la speciala raportisto pri la situacio de homaj rajtoj en la palestinaj teritorioj okupitaj ekde 1967, Unuiĝintaj Nacioj, respective 21-a de septembro 2022, 28 de aŭgusto 2023 kaj 20-a de oktobro 2023.

(3) Vidu : Michel Foucault, Surveiller et punir. Naissance de la prison, Gallimard, Parizo, 1975.

(4) Nadera Shalhoub-Kevorkian, Incarcerated Childhood and the Politics of Unchilding, Cambridge University Press, 2019.

(5) "Anatomie d'un génocide" (A/HRC/55/73), rapport de la rapporteuse spéciale sur la situation des droits de l'homme dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967, Unuiĝintaj Nacioj, 25-a de marto 2024, https://documents.un.org/

(6) "L'effacement colonial par le génocide" (A/79/384), rapport de la rapporteuse spéciale sur la situation des droits de l'homme dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967, Unuiĝintaj nacioj, 1-a de oktobro 2024, https://documents.un.org/

(7) Vidu : Raz Segal, "A textbook case of genocide", JewishCurrents, 13-a de oktobro 2023 ; Amos Goldberg, "Ce qui se passe à Gaza est un génocide, car Gaza n'existe plus", Le Monde, 29-a de oktobro 2024 ; Omer Bartov, "Un historien du génocide face à Israël", Orient XXI, 5-a de septembro 2024.

(8) "Israel's genocide against Palestinians en Gaza", 5-a de decembro 2024, https://www.amnesty.org/en/documents/mde15/8668/2024/en/

(9) "Our genocide", julio 2025, www.btselem.org

(10) Vidu : bulteno ONU info, 16-a de septembro 2025, https://news.un.org/fr/story/2025/09/1157483

(11) Vidu : "D'une économie d'occupation à une économie de génocide" (A/HRC/59/23), rapport de la rapporteuse spéciale sur la situation des droits de l'homme dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967, Unuiĝintaj Nacioj, 2-a de julio 2025, https://documents.un.org/

(12) "Gaza genocide : a collective crime" (PDF), rapport de la rapporteuse spéciale sur la situation des droits de l'homme dans les territoires palestiniens occupés depuis 1967, Unuiĝintaj Nacioj, 20-a de oktobro 2025, www.ohchr.org

(13) Vidu : "Detailed findings on attacks carried out on and after 7 October 2023 in Israel" (PDF), Unuiĝintaj Nacioj, 10-a de junio 2024, www.ohchr.org

(14) Vidu : "Israel's symbolic 'ban' must not distract from atrocity crimes in Gaza : UN expert", United Nations Human Rights, 15-a de februaro, www.ohchr.org

(15) Vidu : Omer Bartov, Christopher R. Browning, Jane Caplan, Debórah Dwork, David Feldman kaj aliaj, "An open letter on the misuse of Holocaust memory", The New York Review of Books, 20-a de novembro 2023.

(16) Vidu : " Secretary-General's remarks to the Security Council — on the Middle East", 24-a de oktobro 2023, www.un.org

franca

de Francesca ALBANESE je 2026-03-12 17:17

Heroldo Komunikas

La Senato pridiskutos la enkondukon de obolo

La Konsulino de la Esperanta Civito anoncas ke tri gesenatanoj de la Verda grupo (Martinelli, Blanco, Giordano) liveris leĝoproponon pri la oboloj, kies temo estas la sociala helpo por la civitanaro kaj la paktintoj.

Laŭ la proponintoj, “la ekspansio de la Esperanta Civito kunportas la zorgon pro la subteno al kolektivoj kaj individuoj, precipe novaj establoj kaj malriĉaj gestabanoj. Por tiuj subjektoj necesas normo kiu preventas misuzon de la civitana bonkoreco kaj garantias la mecenatecon en Esperantio. La proponitan leĝon inspiras monkolekta efiko de la protestanta eklezio en la neŭŝatela ŝtato kaj la administra modelo de islamaj bankoj.“ 

La leĝopropono valorigas la ekzistantan vorton “obolo”: “Per la vorto “obolo” oni indikas monon donacitan por bonfaraj celoj ene de la Esperanta Civito, simile al almozo.” Kaj naskiĝis neologismo, laŭ la 15a regulo de la Fundamento: “Zakato estas la kapitalo akumulita per ĉiuj ricevitaj oboloj.” Efektive en la araba “zakato” (زكاة) estus la obolo mem, laŭ profuda terminologia tradicio korana.

Post la norme necesa dektaga atendo pro eventuala kontesto pri la riceveblo, la leĝopropono estas submetota de la Konsulino al telematika Senatokonsulto, sekve de kiu ĝi estos entagordigebla por la venonta Senata sesio.

de "HeKo 904 2-C, 12 mar 26" je 2026-03-12 10:34

Esperanta Retradio

Kio okazas en la cerbo de balbutantoj?


Plej multaj balbutantoj povas senprobleme kanti aŭ reciti poemojn. Kial la parolado ne funkcias?

Kial kelkaj homoj ne povas flue elparoli kelkajn vortojn? Dum longa tempo la sciencistoj ne povis klarigi tiun demandon. Sed nun per pli precizaj bildigaj procedoj eblas ekkoni pli kaj pli bone kiuj strukturoj kaj funkcioj ĉe balbutantoj estas ŝanĝitaj en la cerbo.

Unuflanke estas genetikaj kaŭzoj. Aliflanke la ŝanĝoj baziĝas sur tio ke la cerbo adaptiĝis kaj provas kompensi la deficiton.

Ĉe plej multaj homoj la cerbaj regionoj kiuj kompetentas por lingvo kaj parolado troviĝas en la maldekstra cerboduono. Ĉe balbutantoj tie estas reduktita la tiel nomata griza substanco, tio estas regionoj de la centra nervosistemo en kiuj troviĝas abunde da nervoĉelaj korpetoj. Krome estas malpli forte realigitaj certaj fibrovojoj  kiuj kunligas la diversajn parolregionojn en la cerbo. Ekzemple la areoj kiuj kompetentas por la planado kaj realigado de parolmovoj, evidente povas malpli bone komuniki kun areoj kiuj respondecas por la aŭda revena signalo, ekzemple por la aŭdado de la propra parolado.

Ĉiu parolado estas detale agordita artaĵo: Dum ni parolas, ni aŭdas nin mem kaj planas jam la sekvan silabon. Ĉe balbutantoj ŝajnas ke precipe tiu aŭda eĥo ne estas bone agordita kun la parolmova planado. La kunludado inter la prilaborado de sensaj impresoj kaj la stirado de muskoloj malharmonias.

Se balbutantoj estas "surdigataj" per kapaŭskultiloj aŭ se per tio ilia propra parolado aŭde revenas nur prokrastite, tiam ili plej ofte flue parolas. Ĉar la fibraj kunligoj en la maldekstraflankaj cerboregionoj estas malpli fortaj, evidente la dekstra cerboduono anstataŭe kunhelpas - kaj provas laŭeble kompensi. La dekstra cerboduono ĉe balbutantoj estas pli aktiva ol ĉe ne-balbutantoj.

Sed la kompensado ne ĉiam sukcesas. Sub streso ekzemple la rompiĝema sistemo perdas sian ekvilibron. Tio estas komparebla kun aŭtomobila radioaparato kiu ricevas nur malbonan signalon. Se aldoniĝas kroma malfortiga faktoro, ekzemple pro tunelo aŭ domo, la kvalito de la signalo ne plu sufiĉas. La dekomence malforta sistemo kolapsas. Ankaŭ tiel eblas ekspliki kial balbutado ne ĉiam aperas.

Al tiu tre simpligita modelo ankaŭ korespondas ke kantado aŭ recitado de poemoj ĉe plej multaj balbutantoj senprobleme funkcias. Kaŭzo por tio povus esti ke la melodio aŭ la takto helpas al la cerbo kiel speco de paŝigilo por aktivigi la diversajn areojn laŭ la ĝusta tempa agordado. Aktualaj studoj konjektigas ke la fibraj strukturoj jam dum infanaĝo estas malrezistivaj.

Per efikaj terapioj la apartaĵoj en la cerbo de balbutantoj estas almenaŭ parte ŝanĝeblaj. Tio intertempe estas pruvebla.

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-12 07:00

2026-03-11

La Balta Ondo

Junuloj kaj Lingvoj 2026

junuloj

La 21a de februaro estis la Internacia Tago de la Gepatra Lingvo. Ĉu vi jam spektis nian filmeton kun proverboj kaj diraĵoj kundividitaj de esperantistoj en diversaj lingvoj?
Daŭrigante la celebradon, TEJO nun organizas la kvaran eldonon de “Junuloj kaj Lingvoj” la 21an kaj 22an de marto 2026, por rekonfirmi nian sindevigon al lingvaj rajtoj kaj al la disvastigo de interkultura dialogo kaj daŭripova evoluo per Esperanto.

Ĉi tiu reta evento kunigas esperantistojn el la tuta mondo, kiuj volas koni novajn lingvojn kaj kulturojn en afabla etoso kaj partopreni amikeman interagadon kun aliaj junaj samideanoj.

Se vi entuziasmas prezenti ion pri via gepatra lingvo aŭ instrui vian lingvon al la mondo, bonvolu plenigi ĉi tiun formularon kaj fari vian kontribuon al la diverseco kaj amikeco de la evento!

Fonto: https://www.tejo.org/junuloj-kaj-lingvoj-2026-ma/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Junuloj kaj Lingvoj 2026 appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-11 21:58

Esperanta Retradio

Verdaj larmoj el la universo dekoras plurajn virinojn

Tiun ĉi sonartikolon verkis kaj produktis Jarka Malá el Ĉeĥio

Moldavito – specifa verda ŝtono aperas en juveloj jam en baroko. En la ŝtonepoka tempo ĝi estis uzata kiel amuleto kiu alportas feliĉon kaj fekundecon. Pri moldavitoj oni parolas kiel pri mesaĝistoj el ĉielo.

"Homoj, kiuj al tio dediĉis tutan sciencan karieron, malkovris, ke antaŭ milionoj da jaroj falis granda meteorito en la zonon de Stutgarto. La kreita kratero nomiĝas Ries. Meteoro falis sub la angulo tiel, ke ĝi  forfrapis estintajn precipitaĵojn, kaj ili traflugis pli altan parton de atmosfero. Dum meteoritfrapo kaj trafluo tra atmosfero ili ekfandiĝis kaj ĉe ni elfalis jam tiuj moldavitoj. Tiun ĉi teorion kontraŭas kelkaj detaloj. Tiu forfalo devus esti okazinta antaŭ  14,7 milionoj da jaroj. Moldavitoj defalis en Sudan Bohemion, iom en Cheb, iom en Sudan Moravion. Sed kial ili ne elfalis meze de Moravio kaj Montareto? Tiu teorio ne kapablas klarigi tion. Ekzistas kelkaj skoloj de sciencistoj, sed tiu ĉi teorio pri kratero Ries estas nekonkureble la plej disvastigita, kaj ĝi havas plej multe da defendantoj," citis ĉefa fakulo de valorŝtonoj Radek Hanuš.

Pecetoj de vitromaso malmoliĝis jam dum la aerflugo en diversajn formojn, globetojn, gutojn, ankaŭ plurajn neregulajn ŝprucaĵojn. La plej konata kaj la plej riĉa kuŝejo de moldavitoj situas en relative malgranda zono inter Pisek kaj Nove Hrady. La moldavitoj tie posedas tutan gamon da verdaj ĝis brunaj nuancoj.

Moldavito origine nomiĝis vultavito

Prelegon pri interesaj  malkovroj proksime de Týn nad Vltavou prezentis en la jaro 1787 profesoro de Karola Universitato Josef Mayer. Origine li opiniis, ke temas pri krizolito de vulkana origino. Poste oni malkovris, ke temas pri specifa substanco. Laŭ la germana nomo de Týn nad Vltavou oni komencis nomi ŝtonojn vultavitoj. La nomo moldavito aperis pli poste, en la tempo de jubilea landa ekspozicio en la jaro 1891.

Serĉi moldavitojn propravole ne estas legale, kaj la polico kontrolas tion.

"Kiam ili estis avertitaj, ke ie ajn oni fosas ne legale, tiel ili veturas tien kaj ili gardas tion. Oportune estas por mi kiel por scienca homo, komplika kio ankoraŭ estas en ordo aŭ ne.  Moldavitojn oni nun ekspluatas en kelkaj lokoj. Oni ekspluatas moldavitojn kaj sablon. Kutime oni vendadas ilin en merkato. Ĝis tiam, laŭ leĝo, ĉio estas en ordo. Sed se muzeo volas havi bonan kolekton, devus esti prezentitaj ĉiuj specoj de moldavitoj. Do ili devas kunlabori kun kontrauleĝaj serĉantoj de moldavitoj. Tiuj prognozas, kie troviĝas moldavitoj, kaj ofte vendas aŭ donacas specimenojn al muzeoj. Dank´al tio pliriĉiĝas kolektofondaĵoj kaj ni, kiel vizitantoj, povas admiri ankaŭ rarajn specimenojn." 

Sur la Teron falis  20 milionoj da moldavitoj

La plej granda elfosita moldavito en la teritorio de Ĉeĥa respubliko estis  trovita ĉe Slavice, kaj pezas 265,5 gramojn. Averaĝa masopezo de moldavito trovita en Ĉeĥio estas nur 6,7 gramoj. La plej grandan kolekton de historiaj juveloj kun ĉeĥaj moldavitoj oni havas en Nacia muzeo kaj en la Artindustria muzeo en Prago. Ankaŭ aliaj muzeoj havas interesajn ekzemplerojn de moldavitoj.

"En Český Krumlov estas eksterordinare bona muzeo, kaj mi povas rekomendi la privatan muzeon de moldavitoj, ankaŭ en Týn and Vltavou estas nove malfermita muzeo, muzeo de Třebíč havas belan kolekton." 

Oni taksas, ke la tuta nombro de falitaj moldavitoj estas 20 milionoj da pecoj kaj ilia masototala pezo  proksimiĝas al 275 tunoj. Granda kvanto da moldavitoj estis flosigita en riverojn, kie ĝi kuŝas kiel sedimentoj. Nuntempe ili troviĝas precipe en kampoj, sub kiuj estas sabla tavolo da originaj sedimentoj. Dum plugado oni elfosas ilin, bedaŭrinde iam difektitaj.

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-11 07:00

UEA facila

Ĉiu tempo-periodo havas siajn teknikojn

Rimarkinde estas, kiel pli kaj pli rapide ŝanĝiĝas nia vivmaniero de generacio al generacio. Ne plu eblas eĉ paroli pri evoluo, sed pli pri saltoj. Unu generacio daŭras pli-malpli 25 jarojn. Ekzemple antaŭ 25 jaroj, kiu povis imagi la gravecon de komputilo aŭ poŝtelefono en nia nuntempa vivo? Kaj neniu povas scii, kion la hodiaŭaj infanoj vidos aperi antaŭ ol maljuniĝi. Tiu penso estas interesa sed samtempe timiga. Unu afero estas certa: la estontaj arkeologoj povos sekvi la evoluon de nia moderna socio per studado de la objektoj, kiujn ni homoj postlasos dum nia vivo. Jam de jaroj mi interesiĝas pri objektoj, kiuj por niaj geavoj aŭ praavoj estis tute normalaj, sed nun estas forgesitaj. Ili ofte estis vere simplaj kaj efikaj. Ĉiu povis kompreni, kiel ili funkciis. Tion ne eblas diri pri la plimulto da aparatoj, kiujn vi kaj mi uzas en la nuntempa vivo. Jen tri ekzemploj de aĵoj de antaŭ tri aŭ kvar generacioj. Ĉiu el ili perfekte solvis problemon de sia propra tempo. Ujo por kamemberto: Kune kun pano kaj vino, la fama fromaĝo kamemberto el Normandio en Francio estas por francoj bazo de rapida manĝo en la laborejo. Ĝi estas ankaŭ neforigebla parto de vespera familia manĝo. Sed jen problemo: ĝi havas fortan odoron, ĝi facile disfluas, kaj krome necesas alporti ĝin al la tablo je ĉambra temperaturo. Tiu ronda, vertikale turniĝanta ujo fermis ĝian odoron interne kaj samtempe malhelpis, ke la fromaĝo disfluu. Tial ne necesis konservi ĝin en fridujo. Akrigilo por razilo: Por vojaĝanta komercisto aŭ eĉ turisto en la komenco de la dudeka jarcento, gravis bone prezenti sin. Tio signifis esti bone razita, ĉar tio estis la ʺenir-bileto” al la bonaj sociaj rondoj. Tiu malgranda aparato ebligis akrigi la klingon de la razilo dum vojaĝado. Oni ambaŭdirekten glitigis la malgrandan skatoleton laŭlonge de la ŝnuro, kies unu finon oni fiksis al la pordotenilo de la hotela ĉambro. Mi provis: ĝi funkcias! Karto-tenilo por unu-manuloj: Post la Unua Mondmilito estis multaj milit-invalidoj, inter aliaj tiuj, kiuj perdis brakon. Por ili, estis malfacile retrovi laboron. En la socia vivo, okazanta por viroj en la loka kafejo, aperis pliaj ĝenoj. Kiel samtempe fumi, trinki, kaj ludi kartojn, kiam oni estas unu-brakulo? La supran malgrandan aparaton, la kartotenilon, la kafejestro fiksis al la tablo. Dum ĝi tenis la kartojn, la mano estis disponebla por teni glason aŭ cigaredon. Tiel, ankaŭ unu-manulo povis partopreni en la sociaj interrilatoj, kaj do senti sin vera viro. Sylvain Lelarge La supraj fotoj aperis en la nederlandlingva verko Wat is dat de Sylvain Lelarge. Fotis ilin Peter Kollányi.

2026-03-11 05:20

Ĉiu tempo-periodo havas siajn teknikojn

Rimarkinde estas, kiel pli kaj pli rapide ŝanĝiĝas nia vivmaniero de generacio al generacio. Ne plu eblas eĉ paroli pri evoluo, sed pli pri saltoj. Unu generacio daŭras pli-malpli 25 jarojn. Ekzemple antaŭ 25 jaroj, kiu povis imagi la gravecon de komputilo aŭ poŝtelefono en nia nuntempa vivo? Kaj neniu povas scii, kion la hodiaŭaj infanoj vidos aperi antaŭ ol maljuniĝi. Tiu penso estas interesa sed samtempe timiga. Unu afero estas certa: la estontaj arkeologoj povos sekvi la evoluon de nia moderna socio per studado de la objektoj, kiujn ni homoj postlasos dum nia vivo. Jam de jaroj mi interesiĝas pri objektoj, kiuj por niaj geavoj aŭ praavoj estis tute normalaj, sed nun estas forgesitaj. Ili ofte estis vere simplaj kaj efikaj. Ĉiu povis kompreni, kiel ili funkciis. Tion ne eblas diri pri la plimulto da aparatoj, kiujn vi kaj mi uzas en la nuntempa vivo. Jen tri ekzemploj de aĵoj de antaŭ tri aŭ kvar generacioj. Ĉiu el ili perfekte solvis problemon de sia propra tempo. Ujo por kamemberto: Kune kun pano kaj vino, la fama fromaĝo kamemberto el Normandio en Francio estas por francoj bazo de rapida manĝo en la laborejo. Ĝi estas ankaŭ neforigebla parto de vespera familia manĝo. Sed jen problemo: ĝi havas fortan odoron, ĝi facile disfluas, kaj krome necesas alporti ĝin al la tablo je ĉambra temperaturo. Tiu ronda, vertikale turniĝanta ujo fermis ĝian odoron interne kaj samtempe malhelpis, ke la fromaĝo disfluu. Tial ne necesis konservi ĝin en fridujo. Akrigilo por razilo: Por vojaĝanta komercisto aŭ eĉ turisto en la komenco de la dudeka jarcento, gravis bone prezenti sin. Tio signifis esti bone razita, ĉar tio estis la ʺenir-bileto” al la bonaj sociaj rondoj. Tiu malgranda aparato ebligis akrigi la klingon de la razilo dum vojaĝado. Oni ambaŭdirekten glitigis la malgrandan skatoleton laŭlonge de la ŝnuro, kies unu finon oni fiksis al la pordotenilo de la hotela ĉambro. Mi provis: ĝi funkcias! Karto-tenilo por unu-manuloj: Post la Unua Mondmilito estis multaj milit-invalidoj, inter aliaj tiuj, kiuj perdis brakon. Por ili, estis malfacile retrovi laboron. En la socia vivo, okazanta por viroj en la loka kafejo, aperis pliaj ĝenoj. Kiel samtempe fumi, trinki, kaj ludi kartojn, kiam oni estas unu-brakulo? La supran malgrandan aparaton, la kartotenilon, la kafejestro fiksis al la tablo. Dum ĝi tenis la kartojn, la mano estis disponebla por teni glason aŭ cigaredon. Tiel, ankaŭ unu-manulo povis partopreni en la sociaj interrilatoj, kaj do senti sin vera viro. Sylvain Lelarge La supraj fotoj aperis en la nederlandlingva verko Wat is dat de Sylvain Lelarge. Fotis ilin Peter Kollányi.

2026-03-11 05:20

2026-03-10

Heroldo Komunikas

Tri dramoj de Giorgio Silfer prezentotaj en Malago

Tri unuaktaj dramoj de Giorgio Silfer estas prezentotaj dum la 4a NaturAmika KulturSemajno en Esperanto, okazonta en Malago 9-13 oktobro 2026: du replikoj kaj unu premiero; en ĉiuj tri la aŭtoro ludos, kun tri malsamaj kunrolantoj.

Por “Dialogo kun la glotologo” la paciento estos Ángel García del Río, kiel dum Kultura Esperanto-Festivalo en julio 2023; por “Sur la fina benko” la pimpa junulino estos Viviana Piccinini, kiel dum la pasintjara KEF; fine en “La njorin” de l” malaperinto” Silfer estos la marŝalo kaj Sara Montaña la edzino de la mafiulo.

Aliaj du dramoj de la sama verkisto atendas premieron: “Varma lineo” kaj “La butiketo de la juvelisto”, kiuj konsistigas trilogion kun “La njorin” de l” malaperinto”.

de "HeKo 904 1-B, 10 mar 26" je 2026-03-10 21:30

La Balta Ondo

Aperis la Dua Bulteno de la 111a UK en Graco

dua bultenoEn la retejo de UEA aperis la Dua Bulteno de la 110a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazos de la 1a ĝis la 8a de aŭgusto 2026 en Graco (Graz, Aŭstrio).

Kiel kutime, la Dua Bulteno enhavas plurajn informojn por la kongresanoj: Loka Kongresa Komitato, la kongresejo, utilaj informoj pri Aŭstrio kaj Graco, provizora programo, kongresa temo, KER-ekzamenoj, paroligaj kursoj, hoteloj, ekskursoj, bankedo k. m. a.

Ĉi tiu 58-paĝa bitlibro, pretigita laŭ la normo pdf, estas elŝutebla ĉe https://uk.esperanto.net/2026/duabulteno.

Ĝis la 31a de marto 2026 validas la dua aliĝtarifo: por t. n. A-landoj ĝi estas 240 eŭroj por individuaj membroj de UEA kaj 300 eŭroj por ne individuaj membroj.

Se vi ankoraŭ ne aliĝis al la kongreso, vi povas aliĝu rete ĉe https://uea.org/kongresoj/alighilo.

AlKo

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/graco-14/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Aperis la Dua Bulteno de la 111a UK en Graco appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-10 17:51

Le Monde diplomatique en Esperanto

La milito estas mia ofico

La 4-an de Januaro, ĵus komenciĝinta la jaro, la usona prezidanto revenis Vaŝingtonon per sia aviadilo. Li aspektis bonfarta. Li ludis golfon en Mar-a-Lago kaj, dum la antaŭa tago, li rekte spektis la kidnapon de sia venezuela sampostenulo Nicolás Maduro fare de roto de la usona armeo. Tuta surprizo, perfekta realigo. Tial, Donald Trump sentis sin eĉ pli deziranta ol kutime interparoli kun ĵurnalistoj. Senbrida, li bezonis nur kelkajn minutojn por minaci ses regnojn ; tiujn, kiujn li ĵus atakis : Venezuelon kaj Kubon —ĉar 32 kubaj korpogardistoj de Maduro mortis dum la operaco—, sed ankaŭ Iranon, regnon kiun li jam bombis sep monatojn antaŭe. Oni aldonis al la listo Kolombion, Meksikon kaj Gronlandon.

JPEG - 256.7 kio
pentraĵo de Pieter Brueghel la juna : Viro kun monsako kaj flatistoj
The Leiden Collection, publika havaĵo, laŭ Wikimedia Commons

La ĵurnalistoj ĉirkaŭantaj lin frandis liajn vortojn. Tuj kiam li celis regnon, ili instigis s-ron Trump pliigi la minacon : “Ĉu tio signifas, ke okazos usona operaco en Kolombio ?”, “Ĉu vi pensas pri usona agado en Kubo ?”, “Ĉu vi opinias, ke vi elektos agi kontraŭ Gronlando ?”. Ene de tiu fanklubo de la prezidanto, kiu akompanas lin en lia reveno el Florido, estas individuo, kiu ne ĉesas gestadi, tute feliĉa : la respublikana senatano de Suda Karolino, Lindsey Graham. La prezidanto donis al li la parolon. Ĉu ĉar li ne ĉesas skui la kapon kiel marioneto ? Eble. Ĉiel, li ne preterlasis la ŝancon pavi : “Estis Venezuelo, estas Kubo, estas Kolombio... Trump purigas nian domkorton de drogkalifujo kun narkoteroristaj diktatoroj, kiuj murdas, seksperfortas kaj al niaj hejmoj sendas drogojn. [...] Atendu iomete kaj vi vidos kiel venos la vico de Kubo, komunista diktatoreco kiu mortigis pastrojn kaj monahinojn. Ĝia fino proksimiĝas”.

La rakonto de Graham finiĝas per feliĉa fino tre taŭga por ĉi tiu tempo de bondeziroj : “Iun tagon ni vekiĝos, mi esperas en 2026, kun aliancanoj en nia domkorto farantaj negocojn kun Usono, ne kun narkoteroristaj diktatoroj kiuj mortigas usonanojn. Estos bonega tago —li tiam alparolis s-ron Trump—. Danke al tio, kion vi faris, ĉiuj homoj vidas la aferojn alimaniere”. Per iom revema tono, la prezidanto kompletigis : “Fakte, ni devos fari ion al Meksiko”. Kaj dum Graham kapjesis, li aldonis : “Ni bezonas Gronlandon”.

Se oni konsideras prezidanton, kiu, en sia enpotenciĝa parolado, promesis ke oni taksos lian sukceson per la militoj, al kiuj li ne lasos sin treni, la pasinta jaro estis plena de surprizoj. La opinio de Graham, male, ne ŝanĝiĝis de antaŭ tridek jaroj. Same kiel tiuj, kiuj ĉiutage ripetas, ke Usono estas en dekadenco, ke ĝiaj batoj estas nenio pli ol konvulsioj kaj stertoroj de agonianta imperio, aŭ kiel eŭropistoj, kiuj reagas al la lavango da fiaskoj de Eŭropa Unio postulante eĉ pli federacian organizon de la kontinento, Lindsey Graham portas nur unu ilon en sia teko : milito. Eĉ kiam oni strebas senŝarĝigi aliancanon (Israelon, ekzemple) de malamiko (ni supozu Iranon). Ne surprizas, do, ke en la prezidanta aviadilo, kiu revenigis ilin de Mar-a-Lago, Graham petis sian amikon kaj konkuranton en golfo —oni diras, ke li lasas sin venki de Trump por konservi ilian amikecon—, ke li mortigu ajatolon Ali Ĥamenei, “modernan Hitleron” kaj “religian nazion”. Ĉu eĉ je la kosto bruligi la regionon ? Nenio el tio, ĉar “se ĉio iros glate, paco venos. Ĉiu terorismo apogata de regno ĉesos. Hizbulaho finiĝis, Hamaso finiĝis. Israelo kaj la saud-arabianoj interpaciĝos. ALvenos nova erao por Proksim-Oriento (1). Armea operaco kaj la usona domkorto sin liberigas de narkoteroristoj ; alia milito kaj Mezoriento estos pura kiel brila ormonero.

En 2009 oni faris saman veton en Sud-Okcidenta Azio. Tiujare, oni surbendigis s-ron Graham sidantan apud alia prezidanto, juna kaj demokrata. Barack Obama ĵus anoncis la sendon de 35.000 pliaj soldatoj al Afganujo. “Mi tute subtenas la prezidantan decidon —insistis la respublikana senatano—. Plaĉos al mi, ke ĉiu usonano sciu ne nur, ke tiuj trupoj estas bezonaj, ke bedaŭrinde verŝajne pliiĝos la nombro de viktimoj, sed ankaŭ ke ni havas strategion [...] kiu pravigas la rezultantan perdon de homaj vivoj kaj rimedoj”. Du jarojn poste, oni ekvidis sukcesan finon de la afero : “Ni estas tuj atingontaj ŝanĝon de la situacio favore al ni. Mi vidas Afganujon, Tunizion, Egiptujon, Libion, Sirion aŭ Jemenon kiel aliajn pliajn nekredeblajn ŝancojn por fari pli bonan mondon”. Sed atentu : “Se ni, en la Kongreso, plirapidigos la retretan programon ĉar inter niaj samcivitanoj estas pli populare fari tion, ni endanĝerigos ĉion, kion ni gajnis (2). Kaj ve ! En 2021, usonaj trupoj deplojitaj en Kabulo retiriĝis en paniko. La usona armeo postlasis miliardojn da dolaroj en tute nova materialo kaj forlasis milojn da afganaj helpantoj de la armeoj de NATO al la talibana tenereco.

Graham lernas nenion el la aliula sufero. Lia tendaro, tiu de la "falkoj", kunigas emeritajn oficirojn (la senatano mem estis kolonelo en la rezervo, kvankam li neniam batalis) kiuj praktikas kiel primilitaj konsilistoj en CNN aŭ Fox News, same kiel parlamentanojn kies balota fonduso estas nutrata de armea premgrupo. Ilia kredaro estas la leĝo de la “lasta horkvarono”, kiu postulas neniam cedi antaŭ ol la malamiko tute kapitulacas. Ĉar la malvenkon —kiel la inferon— kreas la aliaj, pacistoj aŭ tiuj de la kvina kolono, kiuj ne liveris sufiĉe da armiloj, nek sendis sufiĉe da soldatoj nek ĵetis sufiĉe da bomboj. Aŭ tiuj, kiuj ne tuj engaĝiĝis. Gravas la ebleco atribui la militfiaskojn ne al tiuj, kiuj inspiris aŭ direktis ilin, sed al tiuj, kiuj dubis pri ilia sukceso... aŭ konstatis ilian malsukceson. Tial, en 2021, senatano Lindsey Graham postulis la eksigon de prezidanto Joseph Biden, akuzita pri perfido antaŭ la talibanoj : “Ni estas nudaj kaj blindaj antaŭ danĝero de nova 11-a de Septembro. Neniam dum mia vivo mi tiom timas, ke okazos atako kontraŭ nia patrujo”. Estas la eterna gurdado de la “insida ponardfrapo” aŭ “teorio de domenoj” kiun okcidentaj regnoj uzis pri Hindoĉinujo, Alĝerio aŭ Irako. Nun ili reuzas ĝin pri Ukrainujo.

Ukrainujo, precize. Graham iras tien preskaŭ tiel multe kiel en Israelon. Sed, kvankam li laŭdire akceptis eblan uzon de atombombo en Gazao —ĉar “Usono jam ĵetis du atombombojn sur Hiroŝimon kaj Nagasakon por sin liberigi de ekzista danĝero” (NBC, 14-an de Majo 2024)—, li ne povas sugesti la samon al siaj amikoj en Kievo. Tion li evidente bedaŭras, tial li kontentiĝas per la murdo de prezidanto Vladimir Putin kaj instigante ukrainajn militistojn, kun kiu li renkontiĝas, “mortigi rusojn”.

Eble tiu sento pri diplomatio konvinkis Parizon kaj Bruselon komisii s-ron Graham por ke li konvinku s-ron Trump malmoligi sian sintenon al Moskvo. Por atingi tion, la franca ministro pri Eksterlandaj Aferoj, Jean-Noël Barrot, plurfoje kunvenis kun la respublikana senatano : fine de la pasinta Aprilo en Vaŝingtono, 9-an de Majo en Ukrainujo, denove kelkajn tagojn poste en Turkujo, en Parizo la 31-an de Majo kaj en Romo reen en Julio. “Mi telefone parolas kun li preskaŭ ĉiun duan tagon”, Barrot iam fanfaronis (3). Ĉu ilia komuna celo ? “Haltigi la kolonian militon de Vladimir Putin per la minaco de punsankcioj”. Nu, ĉar Trump ne ĉiam havas la samajn ideojn de sia golfludanta kolego pri tiu afero, eblas, ke Barrot misvojiĝas se li tro fidas al sia nova amiko. Kiel Obama skribis en siaj memoraĵoj, “Lindsey estas tiu ulo, kiu perfidas ĉiujn por savi sian vivon (4).

Savi sian vivon” pli ol zorgi pri tiu de aliaj. En 2017, dum nuklea spitado inter Usono kaj Nord-Koreujo, Graham postulis, ke Vaŝingtono prioritatigu la longatempan sekurecon de la usona teritorio anstataŭ tujan regionan stabilecon en orienta Azio. Do, necesis senprokraste ataki, antaŭ ol Pjongjango disponos longdistancajn misilojn kiuj povos atingi “Kalifornion aŭ, eble, aliajn partojn de Usono”. Tuja milito povus malhelpi tion. Ĉu kaj se tio signifas la morton de “miloj da personoj” ? “Ili mortos tie for, ne ĉi tie (5).

Graham elmontris la saman ekzemplan humanismon kiam Ĝamal Ĥaŝokĝi, ĵurnalisto de The Washington Post, estis dispartigita en 2018 en la saud-arabia konsulejo en Istanbulo, sendube pro ordono de kronprinco Mohamed Bin Salman. Ŝajne indignoplena, Graham ĵuris ne meti denove la piedon en tiun reĝlandon, des malpli interkonsenti kun ĝi. En 2023, lia opinio estis tute malsama : “La aferoj rapide pliboniĝas en Saud-Arabio (6). Unuflanke, Rijado ja pripensis normaligi rilatojn kun Israelo ; aliflanke, la reĝlando ĵus subskribis kontrakton de 36 miliardoj da dolaroj por “aĉeti aviadilojn Boeing 787 anstataŭ Airbus, tiel do mi venis por danki ilin”, diris Graham. Loko de fabrikado de la aviadiloj : Charleston, Suda Karolino…

La pasintan 2-an de Novembro, en parolado ĉe unu el la organizaĵoj kiuj konsistigas la por-israelan premgrupon, Graham klarigis la kialojn de sia optimismo : “Aferoj iras glate por la respublikana partio kaj la regno. Ni mortigas ĉiujn, kiuj devas esti mortigitaj kaj ni al vi malaltigas impostojn. Trump estas mia plej ŝatata prezidanto. Ni elĉerpas bombojn, tio neniam okazis dum la Dua Mondmilito”. La rilato inter ambaŭ frazoj estas iom konfuza, sed la jaro de la 250-a datreveno de la naskiĝo de Usono promesas surprizojn.


(1) “Sunday Morning Futures”, Fox News, 11-an de Januaro 2026.

(2) “Tucker Carlson : Lindsey Graham is a mouthpiece for pro-war lies”, 2-an de Septembro 2021, www.realclearpolitics.com

(3) Antaŭ la Tutlanda Asembleo, 20-an de Majo 2025.

(4) Barack Obama, A Promised Land, Crown, 2020.

(5) Uri Friedman, “Lindsey Graham reveals the dark calculus of striking North Korea”, The Atlantic, Vaŝingtono, Aŭgusto 2017.

(6) “US Sen. Lindsey Graham U-turns on Saudi Arabia, praises ‘transformative' reforms after visit to Kingdom”, 16-an de Aprilo 2023, www.arabnews.com

Hispana

de Serge HALIMI je 2026-03-10 16:56

Esperanta Retradio

Zorgu pri viaj genepoj!

Tiun ĉi sonartikolon verkis kaj produktis Paŭlo S. Viana el Brazilo

Ĉu vi havas nepojn? Se jes, sciu, ke ili povas bonfari al via mensa sano. 

Laŭ studaĵo ĵus publikigita en faka revuo “Psikologio kaj Maljuniĝo’, zorgado pri genepoj ligiĝas al pli bona kogna kapablo en maljunaj homoj, aparte inter virinoj. Ĉi tiuj rezultoj aldoniĝas al kreskantaj evidentaĵoj, ke engaĝiĝo en kognaj kaj fizikaj aktivecoj en maljuna aĝo povas helpi la konservadon de kogna rezervo. La sciencistoj tamen atentigas, ke tro intensa laborado en tiu senco povas kaŭzi streson kaj sekve nuligi tiujn bonajn efikojn.
 
La esploristoj trovis, ke avoj kaj avinoj, kiuj zorgas pri siaj infanoj, montras pli fluan parolkapablon kaj memoron, kompare kun nezorgantaj avoj kaj avinoj. Ili konkludis, ke tia eksperimento kontribuas al la kreskanta kvanto da publikaĵoj, kiuj sugestas, ke mensa kaj socia engaĝiĝo povas konsiderinde influi la kognan evoluon de altaĝuloj.

La ĵus menciita esploro montris, ke specifaj aktivecoj de avoj kaj avinoj kun infanoj alportas bonfarojn. Ekzemple, ili mencias, ke ludado kun la infanoj, helpado dum lernejaj taskoj kaj partoprenado en aliaj agadoj estigas kognajn gajnojn. Oni analizis ankaŭ la malsamajn manierojn, kiel avoj kaj avinoj helpas siajn nepojn. Eble pro  tia diferenco, oni konstatis, ke avinoj ricevis kognan protekton dum pli longa tempo ol avoj. Ĝenerale, avinoj pli ofte kaj pli intense zorgas pri genepoj, ol avoj. Oni emfazas, ke korpaj kaj kognaj aktivecoj estas same gravaj por la cerba protekto de la maljunuloj. 

Tiu interesa fenomeno rilate la bonfaron al la cerboj de maljunaj homoj atentigas pri grava faktoro en la vivo de ĉiuj personoj. Temas pri la koncepto pri “kogna rezervo”. Ĝi estas la cerba kapablo improvizi kaj trovi solvojn por taskoj kaj problemoj dum la ĉiutaga vivo, pere de neŭronaj rimedoj, kiujn oni akiras per edukiĝo, profesia okupiĝo, sociaj agadoj kaj mensa stimulado. La rezervo kreskas per studado, legado, ludoj, lernado de lingvoj, skribado, rezonado, praktikado de muziko kaj danco, socia kunvivado kaj korpekzercoj.

La havigo de granda kogna rezervo ne baras cerbajn malsanojn, sed prokrastas la cerbajn perdojn ligitajn al la alta aĝo, tiel ke la cerbo funkcias sufiĉe bone dum pli longa tempo. 

 

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-10 07:00

2026-03-09

La Balta Ondo

Wolfgang Schwanzer forpasis

La 31an de januaro 2026 sekve de mallonga akuta malsano forpasis d-ro Wolfgang Schwanzer (1953-2026), multjara Esperanto-aktivulo kaj unu el la gvidantoj de la movado en Germanio.

Schwanzer

Wolfgang Schwanzer studis geografion kaj kiel junulo eklernis nian lingvon. En 1989 li transprenis la prezidantecon de Germana Esperanto-Asocio, kiun li gvidis ĝis 1994. Dum tiu tempo Germanio reunuiĝis: kuniĝis ankaŭ la Esperanto-asocioj el ambaŭ partoj de la lando per kontrakto sukskribita en 1991. Tiun transiron Wolfgang kungvidis, atenteme kaj modeste kiel ĉiam. Ekde 1996 li estis honora membro de GEA. En 1999 li transprenis la Esperanto-libroservon de la asocio. En la sama jaro li fariĝis ĉefdelegito de UEA por Germanio. Tiun oficon li plenumis ĝis la fino de 2025; la libroservon li planis daŭrigi kun plena energio.

Wolfgang partoprenis multajn Universalajn Kongresojn. Fine de decembro pasintjare li ankoraŭ kontribuis al la programoj de la Novjara Renkontiĝo en Wiesbaden kaj la GEA-renkontiĝo Luminesk’ en Bingen. GEA perdis iaman gvidanton, la tuta Esperanto-komunumo fidindan amikon. La entombigo kun ĉeesto de pluraj esperantistoj okazis la 12an de februaro en Mainz. Ni kondolencas al lia vidvino Iris, liaj filoj kaj lia frato.

Ulrich Brandenburg

La forpaso de Wolfgang Schwanzer estas granda perdo ankaŭ por ni. Nia delonga amiko Wolfgang dum multaj jaroj estis la plej sukcesa landa peranto de “La Ondo de Esperanto”, kaj lia libroservo mendis plej multe da libroj de “Sezonoj” inter ĉiuj landaj libroservoj.
Ni funebras kaj kondolencas…

Halina Gorecka
Aleksander Korĵenkov

La foton sendis Iris Leppert

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/schwanzer/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Wolfgang Schwanzer forpasis appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-09 17:35

Esperanta Retradio

Aŭskultu kaj ripetu - porcio 94


Antaŭ naŭdek-tri semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-kvara porcio, ĝuu ĝin! 

---
Kursestroj plenumas ŝlosilan funkcion:
De ili dependas sukceso de kurso.
Necesas elekti la materialon
per kiu lernantoj akiru la lingvon.

La homoj parolu por lerni la lingvon.
Paroli en grupo tre taŭgas por tio.
Paroli laŭ takto eĉ estas pli bone.
Lernantoj aŭskultu kaj poste ripetu.

Ni havas horloĝon kun longa pendolo,
sed tiu pendolo ne havas funkcion,
ĉar tiu pendolo moviĝas elektre.
Ĝi kreas agrablan etoson en ĉambro.

Panelojn por kapti la sunenergion
mi vidas amase en nia pejzaĝo.
Precipe tegmentoj jam estas kovritaj
kaj ili liveras elektran kurenton.

Ripetaj oscedoj indikas lacecon.
Sed ofte la loko ne taŭgas por dormi,
ĉar mankas komforto kaj mankas kvieto.
Mi fermas okulojn kaj provas ekdormi.

La kunlaborantoj ricevis premion,
ĉar ili atingis elstaran rezulton.
La bona etoso en tiu firmao
akcelas komunajn klopodojn de ĉiuj.

Mi vidis sur tablo malplenajn botelojn.
Sed kiu eltrinkis la tutan bieron?
Bonŝance mi trovis ankoraŭ bieron.
Mi trinkis glaseton kaj estis kontenta.

Hodiaŭ en trajno aperis problemo.
La trajno ne povis daŭrigi vojaĝon.
La ŝaltaparato en lokomotivo
ekhavis difekton, sed solvo troviĝis.

Li pentris portreton de sia edzino.
Ŝi restis trankvila dum longa sidado.
La edzo tre zorge plenumis la taskon.
Montriĝis la amo en tiu portreto.

Desegni aŭ pentri ne estas facile.
Mi certe ne estas grafika artisto.
Sed bildojn mi ŝatas en mia loĝejo
de famaj pentristoj, pri belaj virinoj.

Por supo mi prenas diversajn legomojn.
La bazo de supo konsistas el cepo.
Mi verŝas oleon en poton kun cepo
kaj milde rostetas la cepon tuj sekve.

Post tio mi devas aldoni farunon.
Mi miksas ĝin bone kun cepo rostita
kaj sekve kun supo-pulvoro legoma
mi fine kun akvo boligas la tuton.

Per mono vi povas aĉeti produktojn.
La mono malfermas tre grandajn eblecojn.
Tre gravas singarde elspezi la monon
por krei valoron laŭeble plej altan.

Matene ni havas nebulan veteron,
sed ĉirkaŭ tagmezo aperas la suno.
Mi frue komencas plenumi laboron
por esti libera por belaj promenoj.

Li volas senŝue tramigri arbaron.
Senŝua irado ja estas agrabla.
Nur neĝo postulas la uzon de ŝuoj.
Vi lernos atenti pri dornaj objektoj.

Mi havas kusenon malantaŭ la dorso.
Ĝi estas varmiga, protektas la dorson.
Sur miaj genuoj mi havas kovrilon.
Mi tiel pasigas vesperon sur sofo.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de
 

Jen ĉi-sube la ligiloj al la ĝis nun aperintaj porcioj de la ekzercaro:

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-09 07:00

Libera Folio

La komitato de UEA aprobis statutŝanĝojn

La komitato de UEA en sabata kunsido aprobis plurajn ĉefe teknikajn ŝanĝojn en la statuto de la asocio. Pliaj ŝanĝoproponoj estos pritraktitaj post du semajnoj. ”Tute mankis tempo por vere konsideri, proponi plibonigojn aŭ amendojn anticipe”, komentas Brandon Sowers, prezidanto de Esperanto USA.

La komitato de UEA kunsidis rete en sabato.

La komitato de UEA en sabato kunvenis rete por eksterordinara kunsido por trakti ŝangojn en la statuto, la baza dokumento kiu difinas la funkciadon de la asocio. 37 el entute 54 komitatanoj el diversaj partoj de la mondo ĉeestis la kunsidon, kiu daŭris kvar horojn.

En aŭgusto dum la kunsido en Brno la komitato jam decidis, ke estu faritaj ŝanĝoj en la statuto por kongruigi ĝin al la postuloj de nederlanda leĝo pri neprofitcelaj asocioj. La leĝo validas jam de kelkaj jaroj, kaj la ŝanĝojn necesas efektivigi ĝis la mezo de la nuna jaro.

De pli ol jaro pendas alia propono pri ŝanĝo de la statuto, submetita de la usona landa asocio de UEA. Laŭ tiu propono landaj asocioj kun pli ol 250 membroj ricevu plian reprezentanton en la komitato. Intertempe aperis ankaŭ propono kun kontrasta enhavo – pri duobligo de la nombro de la komitatanoj B, kiuj reprezentas la individuajn membrojn de la asocio.

Origine la estraro de UEA intencis meti antaŭ la komitaton nur la ŝanĝoproponojn rilatajn al la formalaj postuloj de la nederlanda leĝo, argumentante ke la aliaj proponoj ne estas sufiĉe bone preparitaj nek urĝaj.

Tamen post protestoj en la komitata diskutejo al la tagordo estis aldonitaj ankaŭ la proponoj pri la ŝanĝoj en la nombro de komitatanoj, kaj propono pri forigo de la principo ”en unu regno nur unu landa asocio”.

La sabata komitata kunsido daŭris kvar horojn.

Dum la kunsido pluraj komitatanoj, plej rimarkinde Marija Belošević, kritikis la estraron pri malbona preparo de la diversaj planataj ŝanĝoj en la statuto kaj regularo.

– Ni havu ĉion kune. Poste ni perdos tempon por diskuto, denove ni devos okupiĝi pri regularoj. Se ĉio estus bone preparita por la hodiaŭa kunsido, tiam ni ĉion povintus hodiaŭ solvi, sed nun la afero estas laŭ mi eĉ ne duone farita, ŝi diris.

–  La dokumento kun la proponitaj ŝanĝoj estis sendita al la komitato malpli ol 24 horojn antaŭ la kunveno, kaj por la specifaj ŝanĝoj ne estis komunikita la motivigo. Do tute mankis tempo por vere konsideri, proponi plibonigojn aŭ amendojn anticipe, kaj multo de tio devis esti farita dum la kunsido, kio kaŭzis ke ĝi daŭris 4 horojn kaj ke estis longaj diskutoj pri vortumoj, komentis Brandon Sowers al Libera Folio post la kunsido.

La statutŝanĝoj kiujn necesigas la nederlanda leĝo temis interalie pri tio, kio okazu se pro iu neatendita katastrofo la tuta estraro de UEA ne plu povas funkcii. Por tia eventualaĵo la asocio estonte ĉiujare elektu tri individuajn membrojn, kiuj ”okaze de forfalo aŭ malhaveblo de ĉiuj estraranoj” plufunkciigu la asocion.

Same, kaze de ”forfalo aŭ malhaveblo de la direktoro de la Centra Oficejo, la ĝenerala direktoro gvidas la Centran Oficejon ĝis la nomumo de nova aŭ provizora direktoro”, laŭ nova punkto en la statuto. Tiu ŝanĝo estis aprobita de la komitato, kvankam efektive post 2002 UEA ne havas apartan direktoron de la Centra Oficejo.

Krome oni enkondukos novan kvoruman regulon, laŭ kiu la estraro estas decidopova nur, se partoprenas kunsidon minimume kvin estraranoj. Tio celas limigi la potencon de la prezidanto sola aprobi gravajn decidojn, se pluraj estraranoj malĉeestas.

La alineo pri eksigo de aliĝinta asocio aŭ individua membro estos simpligita, tiel ke la praktika proceduro nun estos klarigita ne en la statuto, sed en la ĝenerala regularo:

Aliĝinta asocio aŭ individua membro, kiu evidente kontraŭlaboras la celojn de UEA, morale aŭ materie damaĝas ĝin, aŭ ne kontentige plenumas siajn devojn al ĝi, povas esti eksigita el la Asocio. Eksigo okazas laŭ la kondiĉoj en la Ĝenerala Regularo.

Aldone en la statuto aperos tute nova paragrafo pri intereskonflikto:

Dum kunsido de decidopova organo, se estas konstatite, ke estrarano, komitatano, dungito aŭ iu ajn alia persono, kiu agas nome de la Asocio, havas rektan aŭ nerektan personan intereson, kiu povus konflikti kun la interesoj de la Asocio, la organo decidas, ĉu la koncerna persono povas partopreni diskutojn kaj decidojn. La koncerna persono povas respondi al klarigaj demandoj. Intereskonflikto estu skribe registrita en la protokolo de la kunsido.

Pliaj detaloj pri tio, kio povas konsistigi intereskonflikton kaj kiel oni procedu, aperos en aparta regularo pri intereskonflikto. Tia regularo tamen ankoraŭ ne ekzistas.

La fina formo de la proponitaj statutoŝanĝoj rilataj al la nederlanda leĝaro estis post longa diskuto aprobita sen kontraŭaj voĉoj. Por trakti la ceterajn proponitajn ŝanĝojn en la statuto la komitato de UEA kunvenos plian fojon dimanĉe la 22-an de marto.

Brandon Sowers.Brandon Sowers.

Antaŭ tio tiujn proponojn diskutos komitata laborgrupo, kiu estis starigita dum la sabata kunsido. Ĝian laboron kunordigos Brandon Sowers, komitatano A por Usono kaj prezidanto de la landa asocio de UEA en Usono.

Kiel membroj de la laborgrupo, krom pluraj komitatanoj, estis proponitaj la eksaj UEA-prezidantoj Mark Fettes kaj Humphrey Tonkin, kiuj aktivis dum antaŭaj statutŝanĝoj. Humphrey Tonkin tamen ne volis partopreni en la laborgrupo, dum de Mark Fettes Brandon Sowers en dimanĉo ankoraŭ ne ricevis respondon.

Certaj membroj de la laborgrupo krom li mem estas Marija Belošević, Guy Matte, François Lo Jacomo kaj Quintyn Bobb, la vicprezidanto de Esperanto USA. Partoprenos la laboron ankaŭ la prezidanto kaj ĝenerala direktoro de UEA.

Brandon Sowers opinias, ke la proponoj pri ŝanĝoj al la kvanto de komitatanoj A kaj B estas esence klaraj, kaj sekve post du semajnoj ne necesos diskuti pri komoj aŭ vortumoj, sed oni povos paroli pri la esenco.

–  Mia espero estas ke la laborgrupo povos jam trakti multajn el la punktoj, pri kiuj oni volus diskuti kaj debati, kio multe faciligus la venontan kunsidon.

Por ke ŝanĝoj en la statuto validu, ili devas esti akceptitaj de la membroj de UEA en ĝenerala voĉdonado.

Tiu laborpostula kaj kosta poŝta voĉdonado estos komencita nur post la sekva kunsido, do teorie eblas ke pliaj ŝanĝoj, krom tiuj necesigataj de la nederlanda leĝo, estos inkluzivitaj en ĝi.

de Libera Folio je 2026-03-09 06:39

2026-03-08

UEA facila

Heroldo Komunikas

Esperantaj feministinoj manifestaciis hodiaŭ

Interŝanĝo de bondeziroj okaze de la Internacia Virina Tago kaj partopreno en la feminismaj manifestacioj de Malago kaj Madrido: tio karakterizis la hodiaŭan tagon de sen. Manuela Blanco, komitatano de FEM, respektive c-ino Viviana Piccinini, delegito de FEM ĉe la Forumo de la Esperanta Civito.

La ĉeesto de Feminisma Esperanta Movado en tiaj manifestacioj rezultas ankaŭ el lastatempa rezolucio aprobita de la Senato, kiu emfazas la valoron de la Oka de Marto apud aliaj datoj gravaj por la nova Esperantio. 

La konverĝo de feminismo kaj pacifismo estas unu el la gravaj trajtoj de niaj feministoj: tio montriĝas aparte aktuala. La virinoj ne silentas, kaj en la Esperanta Civito revolucias.

de "HeKo 904 9-B, 8 mar 26" je 2026-03-08 17:35

Le Monde diplomatique en Esperanto

La ardantaj braĝoj de 1945

Ĉu post Venezuelo, Tajvano ? Laŭ parto de la okcidenta gazetaro, la usona puĉo en la Kariba maro ŝajnas malfermi vojon al simila operaco de Pekino kontraŭ Tajpeo. Ĉu pruvoj ? La 29-an kaj 30-an de Decembro, la ĉina armeo ĉirkaŭis la insulon dum manovroj konsideritaj de multnombraj observantoj kiel anonco de invado. Ne estas dubo, laŭ ilia opinio : la usona kaj ĉina prezidantoj kundividas la ardan deziron ĉesigi la “afektajn manierojn” de la postmilita internacia ordo por stimuli alian “regatan de fortikeco, regatan de forto, regatan de potenco”, kiel klarigis la usona konsilisto pri Defendo Stephen Miller (1).

Veras, ke en Azio minacas konflikto kun Ĉinujo, tamen ĝi pli koncenas Japanujon, regnon, al kiu estis direktitaj la imponaj manovroj antaŭ la marbordoj de Tajpeo, ol Tajvanon. Mordantaj deklaroj, strategiaj patrolaj flugoj, minacoj de ekonomiaj sankcioj... Rilatoj inter ambaŭ orientaziaj gigantoj travivas tempon de gravaj perturboj. Tiuj streĉiĝoj originas el la alia planedflanko kaj sugestas ke, malgraŭ la paroladoj pri la “rompo Trump”, usona malrespekto al internacia ordo ne estas nova.

La 7-an de Novembro, la japana ĉefministro s-ino Sanae Takaichi deklaris, ke interveno de Pekino en Tajvano aŭ kontraŭ usonaj fortoj strebantaj por rompi ĉinan blokadon ĉirkaŭ la insulo, estos "ekzista minaco por Japanujo” : speco de situacio kiu, ekde 2015 kaj la reformo de la japana leĝaro impulsita de la mentoro de Takaichi, Ŝinzo Abe, rajtigas la regnajn Memdefendajn Fortojn interveni eksterlande. Malmulte surpriza deklaro, pro la genealogio de la ĉefministro.

Kritika pri la Deklaracio de Kono (1993) —kiu agnoskis la praktikon de seksa sklaveco fare de la japana armeo— kaj tiu de Murayama (1995) —kiu prezentis oficialan pardonpeton de Japanujo pro “la grandegaj damaĝoj kaj suferoj kaŭzitaj al la loĝantaro de multaj regnoj, precipe aziaj”, dum “ĝia kolonia superregado (2)—, la ĉefministro, kiu kunvokis antaŭtempan elektadon por la 8-a de Februaro, estas kutima vizitanto de la sanktejo Yasukuni. Tie troviĝas la restaĵoj de dek kvar militkrimuloj de klaso A respondecaj pri japanaj agresomilitoj de la 1930-a kaj 1940-a jardekoj. Takaichi ĝin vizitis en 2025, jaro de la okdeka datreveno de kapitulaco de Japanujo. La reganto ankaŭ abomenas artikolon 9 de la japana Konstitucio, per kiu Japanujo “por ĉiam rezignas militon”, kaj ŝi ĵus aprobigis la plej grandan armean buĝeton en la regna historio de post la lasta milito.

Tamen, tio estis la unua fojo, ke japana ĉefministro aŭdacis mencii iun eblecon de milita interveno kontraŭ Ĉinujo. Por Pekino, tiu epizodo estas montro de revigliĝo de militisma ekstremdekstro nostalgia pri imperia Japanujo : unu el la “sovaĝaj kaj brutalaj fortoj” kontraŭ kiuj la aliancanoj deklaris esti “engaĝiĝantaj en komuna lukto (3). Se hodiaŭ tiu forto renaskiĝas el siaj cindroj, tio okazas ĉar Usono al si permesis kelkajn troliberecon rilate la internacian ordon, kiun ĝi tamen kontribuis por starigi. Kaj ĝi ekfaris tion tuj post la militfino.

La 26-an de Julio 1945, la Deklaracio de Potsdamo, redaktita de Usono, Britujo kaj Ĉinujo, difinis al Japanujo la kondiĉojn de ĝia kapitulaco, kiu okazis malpli ol monaton poste. Konsiderante ke “nova ordo de paco, sekureco kaj justeco” daŭre estos “malebla dum la senresponsa militismo [ne] estos elradikigita el la mondo”, la dokumento malpermesis al Japanujo konservi ajnan industrion kiu donos al ĝi “kapablon sin rearmi por milito”. Same, ĝi postulis “la aplikon” de la Deklaracio de Kairo de 1943 —tio estas, redonon al Ĉinujo de ĉiuj teritorioj kiujn Tokio forprenis al ĝi, inkluzive Tajvanon— kaj okupadon de Japanujo fare de la aliancitaj potencoj.

Moskvo kaj Londono insistis, ke la lando dependu de la kvar venkintoj de la konflikto ; Vaŝingtono havis aliajn planojn. Tiutempe, “la unuflanka regado de Japanujo estis parto de pli larĝa skemo de ekspansio de la usona potenco”, skribas la historiisto John Dower (4). Usona raporto listigis la teritoriojn kiujn Vaŝingtono “devis” regi pro sekurecaj kialoj : la tutan Mikronezion, japanajn insulojn, “la ĉefajn insulajn bazojn situantajn en teritorioj de aliaj aliancitaj potencoj”, ktp. Plano celanta “transformi Pacifikon en usonan lagon”, tiam resumis la usona gazetaro. Josif Stalin lasis fari, esperante ke Vaŝingtono permesos al li libere agi oriente de Elbo.

La komenca projekto de “provizora okupado” fare de la aliancanoj realiĝis laŭ aparta maniero. Unu sola persono, generalo Arthur MacArthur, decidis ĉion : aparato kiun nur prudeco de historiisto de televida babilrondo malhelpas priskribi kiel militistan diktatorecon. Tiu modelo modlis la arkipelagon laŭ la usonaj geopolitikaj preferoj. La ĉefa rapide sin trudis : kontraŭkomunismo, kiu repacigis Vaŝingtonon kun la iamaj altranguloj de la imperia Japanujo (5). Por ĉi tiuj, la okupado proponis rimedon “por rapide reakiri forton kaj influon sur la azian kontinenton [...] atendante tutmondan konflikton kiu ebligos al la Imperio de la Leviĝanta Suno rekuperi, se ne la teritoriojn perditajn en 1945, almenaŭ fontojn de krudaĵoj [...] kiujn ĝi hodiaŭ tiel kruele malhavas”, skribis La Revue des deux mondes en Decembro 1951 (6). La aŭtoro de tiu artikolo, Paul Guérin, tiam laŭŝajne ignoris ke Tokio precize pravigis sian kolonian ekspansion en la 1930-a kaj 1940-a jardekoj per la bezono aliri strategiajn resursojn.

La 12-an de Majo 1949, Usono anoncis sian unuflankan decidon finigi japanajn reparaciajn pagojn kaj rajtigi Tokion disvolvi siajn “pacajn industriojn”, esprimon kiu subite inkluzivis ĉion, kion Potsdamo identigis kiel eblan militindustrion : ŝtalon, malpezajn metalojn, ŝipkonstruadon... Samtempe, la konglomeratoj, kiujn la venkintoj volis dissolvi, la famaj zaibatsu, estis rajtigitaj restariĝi nome de ekonomia “efikeco”. La malvenko ĉiam pli similis venkon por la subtenantoj de imperia Japanujo. La diagnozo generis alarmon eĉ inter la regionaj aliancanoj de Vaŝingtono, iamaj viktimoj de Tokio.

Du jarojn poste, Vaŝingtono metis finon al sia “okupado” kaj al la 2-a Mondmilito per la Traktato pri Paco de San-Francisko. Pekino, pro la malbonaj rilatoj kiujn ĝi havis kun Usono de post la venko de la komunistoj en 1949, ne estis invitita al la intertraktadoj. Krome, tiu dokumento ne respektis la interkonsentojn de Jalto, kiuj rekonis sovetian suverenecon super la Kurilaj insuloj. Nek Ĉinujo nek Sovetunio subskribis la tekston, kiun la unua daŭre konsideras “senvalora kaj senefika”, ĉar ĝi malobservas Artikolon 2 de la Deklaracio de Unuiĝintaj Nacioj de 1942 : “Ĉiu registaro sin devontigas [...] ne interkonsenti apartan armisticon nek apartan pacon kun la malamikoj”. La traktato “nek enhavas klaŭzon pri la militkulpeco nek trudas iajn restriktojn al armea kaj ekonomia disvolviĝo”, substrekas historiisto Jennifer M. Miller (7). Ĝi estis akompanata de duflanka sekureca traktato inter Vaŝingtono kaj Tokio, kiu permesas al Usono daŭre postenigi trupojn en Japanujo, ĉefe en Okinavo.

Samtempe, la teksto estigas teritoriajn konfliktojn, kiuj daŭre disŝiras la regionon. Koncerne la Kurilajn insulojn, kiel oni jam diris, sed ankaŭ Tajvanon, kies sorto tamen estis solvita en la Deklaracioj de Kairo kaj Potsdamo. Kvankam la Traktato de San-Francisko ordonas ke Tokio “rezignu” la insulon, ne precizigas al kiu ĝi devas reveni. Vaŝingtono tiel enkondukas “laŭleĝan ambiguecon” kiu ebligas al ĝi “uzi Tajvanon kiel strategian atuton kontraŭ Ĉinujo”, taksas la esploristo Peter Yang, malvarmigante la rilatojn kiam oni volas “reteni” Pekinon kaj iĝante pli amikaj kiam proksimiĝo ebligas malfavori Moskvon (8).

Takaichi nun profitas de tiu sama ambigueco. Dum la ĉinaj aŭtoritatoj instigas ŝin retiri siajn deklarojn de Novembro 2025, ŝia respondo ŝajnas mokado : “Rezigninte pri ĉiuj siaj rajtoj kaj depostuloj laŭ la Traktato de San-Francisko, Japanujo ne kapablas rekoni la juran statuson de Tajvano (9). Tiu japana “rezigno” estis, aliflanke, multe malpli evidenta kiam temis pri ebla sendo de soldatoj por “defendi” Tajpeon.

La paradokso de la tendenco, kiun Takaichi personigas, baziĝas sur tio ke, kvankam ĝi kreskas sub usona kuratoreco, ĝi aspiras sin emancipi el ĝi. Elektante degenerigi siajn rilatojn kun Pekino pro internaj kialoj, la ĉefministro prenis tiun iniciaton, sendube esperante ricevi subtenon de Vaŝingtono. Sed tio ne okazis. Kaj la situacio ne plu estas tiu de 1951…

Nuntempe, kiam granda parto de la planedo denuncas usonajn malobservojn de internacia juro en Venezuelo, Japanujo ĵus donacis al Ĉinujo gravan ŝancon : utiligi tiun saman kadron por pridubi la “malordon” trudatan en la regiono de Usono post 1945. “La postmilita japana militismo ne estis tute elradikigita”, deklaris proparolanto de la ĉina Ministrejo pri Eksteraj Aferoj la 10-an de Januaro. Kelkajn monatojn antaŭe, la ĉina ambasado en Japanujo revivigis la “klaŭzojn pri malamikaj regnoj” de la Ĉarto de Unuiĝintaj Nacioj, kiuj rajtigas la venkintajn potencojn de la 2-a Mondmilito ekmiliti kontraŭ unu el siaj iamaj malamikoj sen antaŭa rajtigo de la Sekureca Konsilio (X, 21-an de Novembro). La veto de Takaichi povas iĝi multekosta.


(1) Citita de Nick Miroff, Ashley Parker kaj Michael Scherer, “The wrath of Stephen Miller”, The Atlantic, Vaŝingtono, 7-an de Januaro 2026.

(2) “Statement by Prime Minister Tomiichi Murayama ‘On the occasion of the 50th anniversary of the war's end'”, Ministrejo pri Eksterlandaj Aferoj de Japanujo, 15-an de Aŭgusto 1995, www.mofa.go.jp

(3) Deklaracio de Unuiĝintaj Nacioj, 1942.

(4) John Dower, “Japan occupation and the American Lake, 1945–1950”, en Edward Friedman kaj Mark Selden (direktoroj), America's Asia : Dissenting essays on Asian-American relations, Vintage, Novjorko, 1971. Krom se oni indikas alion, la sekvantaj citaĵoj devenas de tiu artikolo.

(5) Vidu Renaud Lambert, “Libre, sans être libre”, Manière de voir, n-ro 200, “Extrême-Orient ou Extrême-Occident ?”, Parizo, Aprilo-Majo 2025.

(6) Paul Guérin, “Le Traité avec le Japon et les pactes de sécurité du Pacifique”, La Revue des deux mondes, Parizo, Decembro 1951.

(7) Jennifer M. Miller, Cold War democracy. The United States and Japan, Harvard University Press, Kembriĝo, 2019.

(8) Peter Yang, “Hypocrisy at its finest : The US's post-war treaty with Japan”, 12-an de Decembro 2025, https://thechinaacademy.org

(9) Meredith Chen, “Why Beijing thinks Japan PM Takaichi's Taiwan remarks challenge the post-war order”, South China Morning Post, Honkongo, 5-an de Decembro 2025.

Hispana

de Renaud LAMBERT je 2026-03-08 17:02

Esperanta Retradio

Aŭskultu kaj ripetu - porcio 91


Antaŭ naŭdek semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-unua porcio, ĝuu ĝin! 

---
Ni faris hieraŭ dimanĉan promenon.
Ni prenis la aŭton al urbo proksima,
ĉar mankas dimanĉe publika trafiko.
La aŭto dimanĉe do estas utila.

Dum lunda mateno ŝanĝiĝas la bildo.
Ni povas veturi al urbo per buso.
Ni havas haltejon tuj apud la domo.
Do estas komforte veturi per buso.

Ŝi prenas biciklon por fari aĉetojn.
Ŝi estas sportema kaj ankaŭ ŝparema.
Ŝi ŝatas ofertojn kun alta rabato
kaj tial detale traserĉas prospektojn.

Ŝi estas fervora rabat-ĉasistino.
Ŝi mendas vestaĵojn kun alta rabato.
Ŝi testas kaj poste resendas la varon.
Ŝi devas bicikli al poŝtoficejo.

Bonvolu aldoni nur iom da salo.
La plado enhavas sufiĉe da spicoj.
Vi povas gustumi. Ĝi estas bonega.
La gastoj aprezos la bonan manĝaĵon.

La akvon kaj vinon mi trinkas el glaso,
dum kafon aŭ teon mi trinkas el taso.
Por manĝi la supon mi prenas kuleron.
Sur panon kutime mi ŝmiras buteron.

Mi devis malmunti la radon antaŭan
de mia biciklo, por fari riparon.
La pneŭon trapikis ŝtoneto sur strato.
Mi flikis la pneŭon kaj muntis la radon.

Ŝi devas rezigni pri pluaj infanoj,
ĉar mortis la edzo. Ŝi estas vidvino.
Por ŝiaj infanoj nun mankas la patro.
Sen liaj enspezoj ŝi havas problemon.

Por esti ankoraŭ socie utila
necesas aktivi en tia medio.
Senpage labori por helpi al homoj
tre taŭgas precipe al pensiulinoj.

La viroj tre ofte jam estas malfortaj
aŭ interesiĝas pri propraj aferoj.
Dum sanaj virinoj tre emas labori
kun samaĝulinoj en helporganizoj.

Genepoj plukreskas, fariĝas memstaraj,
do ne plu regule bezonas avinon.
Ŝi devas nun serĉi alian okupon
por havi entute kontakton kun homoj.

Vesperan kunvenon de ĉiuj helpantoj
ŝi volas viziti, por iom babili
kaj tie diskuti la organizadon
de pluaj projektoj por helpi al homoj.

Ni ŝatus viziti la ŝtatoperejon.
Ĝi estas tre fama muzika teatro.
Kaj krome ĝi estis nun bal-salonego.
La gastoj tre ĝuis unikan eventon.

Ni volas finfine forpeli la vintron,
atendi printempon kun lumo kaj varmo.
Fojfoje la tagoj jam estas tre belaj,
sed ofte ni havas nur grizan veteron.

Infanoj nun ĝuas semestrajn feriojn.
Ni povus skiadi dum tuta semajno.
Sed tiu plezuro ja kostas tre multe.
Ni havas la monon por du aŭ tri tagoj.

Ĉi-jare ni havas abunde da neĝo
nur en la montaro, sed tio sufiĉas.
En nia ĝardeno la neĝo degelas.
Sur stratoj jam eblas normala trafiko.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de

 

Jen ĉi-sube la ligiloj al la ĝis nun aperintaj porcioj de la ekzercaro:

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-08 16:08

Aŭskultu kaj ripetu - porcio 92


Antaŭ naŭdek-unu semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-dua porcio, ĝuu ĝin! 

---
La lum-elsendantaj diodoj heligas
vespere la urbojn en strataj lanternoj.
La ŝparo de kostoj per tiu sistemo
kondukis al vasta apliko tutmonde.

Entajpi la supersignitajn literojn
por sendi mesaĝojn ne estas problemo.
Vi povas enŝalti la aplikaĵetojn
en ĉiuj diversaj mastrumaj sistemoj.

Atendu momenton, mi estos tuj preta.
Mi devas ankoraŭ plenumi la taskon.
Mi preskaŭ jam finis ĉi tiun laboron.
Nun mankas nur kelkaj malgrandaj detaloj.

Ja eblas diskuti pri via ideo.
Ĝi estas tre bona, sed iom danĝera.
Ni estu atentaj pri tiu problemo.
Jam eta eraro detruus la tuton.

Mi prenas volonte senpagajn gazetojn,
ne pro la novaĵoj aŭ pro la anoncoj,
sed pro la enigmoj tre bone solveblaj.
Kun ili mi povas pasigi la tempon.

Mi legas ankoraŭ presitajn gazetojn,
ĉu hejme matene, aŭ ĉiusemajne
senpage en biblioteko publika.
Mi ŝatas viziti la lego-salonon.

Eĉ se la hararo jam estas maldensa,
kaj griza aŭ blanka: Necesas ĝin tranĉi.
Ja gravas atenti la korpan kulturon,
zorgante pri sano kaj bona aspekto.

La karnaval-fino ne estis tre bela, 
ĉar pluvis kaj neĝis kaj blovis la vento.
Sed tio ne rabis la bonan humoron.
Ni festis la tagon en buntaj kostumoj.

Plej multaj lernantoj de lingvo akiras
almenaŭ supraĵan vortaran scipovon
Por enprofundiĝi necesas ekzerci.
Per oftaj ripetoj vi lernas paroli.

Hormonoj influas la homan konduton.
La cerbo elŝutas mesaĝajn substancojn.
La animagordo dependas de ili,
ekzemple se homo reagas sub streso.

Ĉu vere vi interesiĝas pri tio?
Ĉu iam vi legis koncernan informon?
Se vi ne akceptas iliajn principojn,
vi povas forgesi membriĝon ĉe ili.

Naĝanto fariĝis viktimo de ŝarko.
Jam estis la tria atako de ŝarko.
La aŭtoritato avertas banantojn.
Jen granda danĝero ĉe tiu ĉi plaĝo.

Ŝi faris nur tion per kio aliaj
pasigas la tempon dum trajna vojaĝo.
Ŝi daŭre rigardis al poŝtelefono,
traserĉis la reton pri iuj novaĵoj.

Ŝi estas konata politikistino.
Ŝi iam okupis tre altan postenon.
Ŝi ne plu aktivas kaj ĝuas pension.
La vivo privata ja estas agrabla.

La cindra merkredo ne estas ĝojiga,
ĉar nun komenciĝas la longa fastado,
se oni praktikas kristanajn kutimojn.
La religiemo malkreskas signife.

Ni devis veturi tra longa tunelo
dum nia vojaĝo de nordo al sudo.
Post kelkaj minutoj aperis taglumo.
Ni vidis nun tute alian pejzaĝon.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de 

 

Jen ĉi-sube la ligiloj al la ĝis nun aperintaj porcioj de la ekzercaro:

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-08 16:08

Aŭskultu kaj ripetu - porcio 93


Antaŭ naŭdek-du semajnoj aperis la unua porcio de la ekzercaro "Aŭskultu kaj ripetu". Jen la naŭdek-tria porcio, ĝuu ĝin! 

---
En majo okazos komuna kongreso
de esperantistoj en centra Eŭropo.
Ĝi estos dulanda, do ĉeĥa-germana
en urbo konata pro sia fromaĝo.

La originala fromaĝa recepto
devenas jam el la 15-a jarcento.
La pika odoro de tiu fromaĝo
dorlotas la nazon de ĝiaj manĝantoj.

Ni havis kunsidon de nia kantrondo.
Ni devis decidi pri nia estonto.
Ĉu eblas daŭrigi la nunan agadon
aŭ ĉu ni rezignu pri pluaj koncertoj?

Najbaro elŝiris malnovajn arbustojn.
La tuta ĝardeno nun ŝanĝu aspekton.
Maŝinoj rapide plenumu la taskon.
Ŝvitiga laboro ne estas necesa.

Urbanoj elektis la novan urbestron.
Li lerte prizorgas la urbajn aferojn.
Li solvas tre urĝajn sociajn problemojn.
Pro tio li estas ŝatata de ĉiuj.

La taskon plenumu nur profesiulo.
Fakulo posedas la scion pri tio.
Fuŝulo produktus maltaŭgan rezulton.
Do pagu la prezon por bona laboro.

En ekonomio necesas kalkuli
aŭ taksi, se mankas precizaj indikoj.
Do agu singarde, evitu la riskon.
Kontrolu regule, ĉu ĉio bonordas.

Nun estas la tempo por fine decidi
pri tiu afero sen plua prokrasto.
La nedecidemo ja kaŭzis problemojn.
Pro tio nun urĝe necesas ekagi.

Sur mia klavaro mi povas facile
entajpi la tekston laŭ mia koncepto.
Kaj sekvas la paŝo de prilaborado
por fine pretigi la sonartikolon.

Sub klara ĉielo troviĝas nebulo.
Jen kio okazis hodiaŭ matene.
Post iom da tempo nebulo leviĝis.
Aperis la suno. Ĝi brilis tuttage.

Pasintan semajnon ni restis en domo,
ĉar estis malvarme kaj neĝis aŭ pluvis.
Sed nun nin instigas la sunradiado
forlasi la domon por fari ekskurson.

Printempa sopiro nin pelas eksteren.
La puran aeron ni volas enspiri.
Ni ĉerpas junecon en verda naturo.
Ho, kia plezuro atendas nin tie!

Ŝanĝiĝis vetero: Nun estas pli varme.
La situacio jam restos stabila.
Kaj tio signifas ke venas printempo.
Finiĝas la vintro. Vekiĝas la vivo.

Kaj tio influas la homajn rilatojn.
La homoj eliras el siaj loĝejoj,
renkontas najbarojn, babilas kun ili.
Kaj tio ĉi levas la bonan humoron.

Ni povas nun kanti aŭ fajfi surstrate.
Vigliĝas la konversacioj sur placoj.
Abundaj ofertoj en urbaj merkatoj
invitas gustumi la freŝajn nutraĵojn.

Ni povas enspiri esperon pri paco
aŭ eĉ nur pri paŭzo en daŭra milito.
La pacintertraktoj apenaŭ progresas.
La homoj do devas rezisti pli longe.
---

Vi povas ankaŭ sendi vian komenton al
retradio(ĉe)aldone(punkto)de


Jen ĉi-sube la ligiloj al la ĝis nun aperintaj porcioj de la ekzercaro:

Jen la ligiloj al la porcioj 01 - 53 de la ekzercaro:
https://esperantaretradio.blogspot.com/2025/06/ligiloj-al-la-porcioj-01-gis-53-de-la.html

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-08 16:07

Muzika fantazio (3)

Verkis: José DE JESUS CAMPOS PACHECO, Vilhelmo LUTERMANO
kaj Luiza CAROL

(daŭrigo)

AKTO 4. OCEANIO.

REĈJO: Kie ni troviĝas nun?
VERDASTELO: En iu arbaro de Oceanio, apud malgranda vilaĝo.
REĈJO: Ho ve! Ĉi tie okazis akcidento!
VERDASTELO: Jes. Tiu knabino ĵus malsupreniris rapide per biciklo laŭ la deklivo kaj koliziis kun koalino.
REĈJO: Nun ŝi ŝajnas malkapabla leviĝi… Ĉu ŝia genuo rompiĝis?
VERDASTELO: Bedaŭrinde jes. Ŝi eĉ ne havas forton paroli pro doloregoj.
REĈJO: Ĉu mi…
VERDASTELO: Jes, jes. Hastu.
[Reĉjo ludas la sorĉitan fluton.]

VERDASTELO: Brave, Reĉjo! Vidu, la kanbino jam leviĝas.
KNABINO 2: Mi… mi ne trovas vortojn por danki vin, bonkora kaj multepova sorĉisto…
REĈJO: Ne, ne… Ne mi resanigis vin. La fluto estas sorĉita de Verdastelo. Al ŝi indas danki.
KNABINO 2: Mi dankas al vi ambaŭ! Sed… sed… ĉu mi aŭdacus peti ankoraŭ unu favoron?
VERDASTELO: Kion vi volas peti?
KNABINO 2: Bonvolu… Mi petas… Mi petegas vin... Ĉu vi povus resanigi ankaŭ la koalinon? Ŝi vundiĝis grave kaj foriris, postlasante sango-spurojn… El ŝia ventra poŝo falis et-eta ido. Jen ĝi.
REĈJO: Ho… Ĝi estas malgranda kiel olivo…
KNABINO 2:  Ĝi ne ŝajnas vundita. Sed ĝi kapablas nek vidi, nek krii, nek kuri…
VERDASTELO: Ĝi ne povas vivi ekster la ventra poŝo de la patrino… Rapidu Reĉjo. Fokusu vian menson al la koalino.
[Reĉjo ludas la fluton. La koalino revenas sana, enigas la ideton en la ventran poŝon kaj forkuras.]

KNABINO 2: Dankegon! Se la koalino povintus danki, ankaŭ ŝi dankus vin… Kion mi povus fari por rekompenci viajn bonfarojn ?
VERDASTELO: Por montri vian dankon, bonvolu promesi ke vi estos pli prudenta venontfoje kiam vi subiros la deklivon per biciklo.
KNABINO 2: Jes… Mi ja kulpas pro la akcidento… Mi neglektis la bremson… Sed tio neniam ripetiĝos, mi promesas…
VERDASTELO: Bonege. Karulino, tiu ĉi knabo interesiĝas pri muzikiloj el la tuta mondo. Ĝuste pro tio mi promenigas lin tra la mondo. Ĉu vi bonvolus montri al ni vian muzikilon kaj iomete ludi ĝin ĉi tie? Ĝi aŭdigos belan eĥon en la valo, ĉu ne?
KNABINO 2: Jes. Fakte, ĝuste por ludi ĝin mi venis ĉi tien, ĉar mi ŝatas interrompadi la ludadon por aŭskulti la eĥon en la valo. Mia muzikilo nomiĝas diĝeriduo. Jen ĝi. Mi bonŝancas ke ĝi ne rompiĝis dum la falo. Ĝia skatolo bone protektis ĝin.
REĈJO: Ho, mi supozis, ke diĝeriduo estas multe pli longa…
KNABINO 2: Mi havas porteblan diĝeriduon, kunmeteblan el 4 malgrandaj plastaj tuberoj. Rigardu: mi kunmetas ilin… mi starigas la muzikilon surgrunden… kaj jen, ĝi fariĝis pli alta ol mi!
REĈJO: Ho, nun ĝi estas alta kiel arbeto…
KNABINO 2: Jes. Diĝeriduo estas kantanta arbo. Mia avo ja havas pezan diĝeriduon, el vera longa arbo. Sed tiu ĉi estas plasta arbeto, kiu pezas malpli ol mia kato. Tamen, ĝia voĉo similas al la voĉo de ligna arbo… Tial mi amas ĝin…
[Knabino 2 ludas diĝeriduon.]

REĈJO: Gratulojn! Kiom nekutimajn sonojon eligis via muzikilo! Kaj kiom bele respondis la eĥo!
KNABINO 2: Ĉu eble vi dezirus provi ludi iomete per mia diĝeriduo?
VERDASTELO: Ne! Mi ne permesas tion! Blovmuzikilojn oni ne interŝanĝas sen atenta kaj longtempa purigado. Alikaze, eble oni interŝanĝus ankaŭ virusojn aŭ mikrobojn! Mi ja kapablas purigi ion ajn per magio, sed mi ne faros tion nun, ĉar ni hastas. Nia vojaĝo proksimiĝas al la fino, Reĉjo. Dankon kaj gratulon, karega knabino. Mi invitas vin partopreni la baldaŭan jubilean feston de “Juna Amiko”. Tie vi ĉiuj povos danci, kanti kaj ludi viajn muzikilojn. Indas veni kune kun konatuloj ĉu junaj ĉu malpli junaj. Ĝis baldaŭ!
 

(daŭrigota)

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-08 07:00

La Balta Ondo

Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Virina Tago

virinoj

Okaze de la Internacia Virina Tago 2026, Universala Esperanto-Asocio (UEA), organizo en Konsulta Statuso kun la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj, salutas virinojn kaj knabinojn tra la mondo kaj reasertas sian engaĝiĝon antaŭenigi genran egalecon kaj virinajn rajtojn, kunlabore kun aliaj civilsociaj organizoj kaj internaciaj partneroj.

Ĉi-jare la temo de Unuiĝintaj Nacioj por la Internacia Virina Tago – “Rajtoj. Justeco. Agado. Por ĈIUJ Virinoj kaj Knabinoj” – substrekas, ke egaleco postulas konkretan agadon. Por atingi veran justicon por ĉiuj, necesas forigi ĉiujn barojn al egala justeco: diskriminaciajn leĝojn, malfortajn aŭ neefikajn jurajn protektojn, kaj damaĝajn praktikojn kaj sociajn normojn, kiuj subfosas la rajtojn, sekurecon kaj dignon de virinoj kaj knabinoj.

Genra egaleco kaj plena partopreno de virinoj en ĉiuj sferoj de la vivo estas esencaj por justa kaj daŭripova evoluo. Sen efektiva aliro al justico, edukado, informo kaj decidprocezoj, rajtoj restas nur deklaroj surpapere.

UEA atentigas ankaŭ pri la graveco de lingva justeco. Por ke virinoj kaj knabinoj povu plene partopreni en la politika, ekonomia kaj kultura vivo, ili bezonas egalan aliron al lingvaj rimedoj – inkluzive de edukado en la gepatra lingvo kaj aliro al pliaj lingvoj por internacia komunikado. Lingva malegaleco plifortigas aliajn formojn de malegaleco. Per la Internacia Lingvo Esperanto kaj ĝia tutmonda reto de parolantoj, la Esperanto-movado kontribuas al pli inkluziva internacia dialogo kaj al pli forta voĉo de tutmonda civila socio, inkluzive virinojn kaj knabinojn.

UEA alvokas ĉiujn koncernajn instancojn agi decide kaj kun respondeco, por ke ĉiuj virinoj kaj knabinoj – sen escepto – ĝuu plenajn rajtojn, egalan protekton kaj realajn ŝancojn disvolvi sian potencialon.

[Mesaĝo ву ГУФ sendita al UN. Kun afabla peto republikigi ĝin en viaj lokaj kaj landaj gazetoj kaj aperigi ĝin en viaj aliaj komunikiloj. Dankon!]

Foto: Sabrina/Adobe Stock

Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1284.

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Virina Tago appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-08 04:36

2026-03-07

Heroldo Komunikas

Alvoko por la referendumo pri justicreformo en Italio

La subskribintoj, ŝtatanoj de la Itala Respubliko, voĉdonos NE okaze de la ĉi-monata referendumo pri la konstituciaj modifoj kaŭzitaj de leĝo aprobita fare de la Itala Parlamento, koncerne la justican povon. Ili invitas ankaŭ aliajn rajtantojn voĉdoni kontraŭ tiu leĝo.

La nova leĝo enkondukas reformon de la procesa proceduro, unuflanke, kaj de la Juĝistara Supra Konsilio, aliflanke, kiuj igos la justican povon malpli sendependa de la ekzekutiva.

Subskribis: Giorgio Silfer, Perla Martinelli, Giacomo Comincini, Alessio Giordano, Giorgio Di Nucci, geparlamentanoj de la Esperanta Civito

de "HeKo 904 8-A, 7 mar 26" je 2026-03-07 17:38

La Balta Ondo

La 16a literatura konkurso “Esperanto ligas homojn”

konkursoPodlaĥia Libraro Łukasz Górnicki en Bjalistoko kaj Bjalistoka Esperanto-Societo invitas vin partopreni en la 16a literatura konkurso Esperanto ligas homojn por rakonto pri la temo “Frostigitaj en la tempo”.

La konkurso celas junulojn pli ol 15 jarojn aĝajn kaj plenkreskulojn. Ĝiaj celoj estas: diskonigi la ideojn de Esperanto kaj la lingvon kreitan de bjalistokano L.L. Zamenhof kiel universala, supernacia rimedo de interkompreniĝo de la homoj, inspiri por legi beletron, provi taksi la ĉirkaŭantan mondon kaj krei la ŝancon por malkovro kaj pliprofundigo de literatura talento.

Antaŭ du jaroj ni iom ŝanĝis la regulojn, enkondukis du apartajn kategoriojn: por verkoj en Esperanto kaj en la pola. Ni ankaŭ ne transprenos la kopirajton por la verkoj, kiu restos ĉe la aŭtoroj.

La literatura teksto devas esti memstare verkita, prezentita en Esperanto kaj/aŭ la pola; ĝi devas esti maksimume 3 paĝojn longa (po 1800 karaktroj). La verko devas esti antaŭe ne publikigita. Ni petas, ke via verko havu originalan titolon (“Frostigitaj en la tempo” estas nur la konkursa temo).

Vian tekston vi povas sendi ĝis la 31a de aŭgusto 2026 (okaze de poŝta sendo, gravas la stampo-dato).

La verkon donu al ni per unu el la du manieroj:

  • sur kompaktdisko, persone en CLZ ĉe la strato Warszawska 19 en Bjalistoko – Esperanto-Libraro en la horoj 13h00–17h00 aŭ senditan kune kun la subskribita aliĝilo/informa klaŭzo en koverto al la adreso: Bjalistoka Esperanto-Societo, 15-001 Białystok 1, skr. poczt. 67 kun la surskribo: Literatura konkurso — aŭ:
  • kiel tekstan dosieron en la formato .doc, .docx aŭ .odt alkroĉitan al retmesaĝo sendita al la adreso f14kp@ksiaznicapodlaska.pl (kune kun la la subskribita kaj skanita aliĝilo/informa klaŭzo).

La konkursa rezulto estos anoncita la 11an de decembro 2026 en la 27aj Bjalistokaj Zamenhof-Tagoj.
Se vi havas demandojn, kontaktu nin retpoŝte: f14kp@ksiaznicapodlaska.pl aŭ telefone: +48 85 741 50 85.

Elŝuteblaj dosieroj:

Fonto: https://espero.bialystok.pl/eo/konkurso-2026/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post La 16a literatura konkurso “Esperanto ligas homojn” appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-07 10:42

Esperanta Retradio

Pri financado de asocioj


Se homoj volas kunveni ekster la propra domo por komuna agado, ili bezonas lokon por tio. Tia loko estas kutime en ĉambro aŭ salono, se temas ekzemple pri kultura agado. Okupi tian ejon dum unu aŭ pluraj horoj kostas monon, pagenda individue en gastejo por trinkaĵoj, aŭ kolektive el komuna kaso. 

Por povi havi komunan kason la kunvenantoj bezonas juran strukturon, nome la formon de asocio. Por asocioj validas apartaj leĝoj, ili estas strikte separitaj de entreprenoj kiuj strebas pri profito. Kulturaj agadoj ja povas konduki al enspezoj kaj kompreneble tiuj enspezoj almenaŭ kovru la kostojn. Singarda mastrumado do povas konduki al eta profito. La leĝoj ankaŭ permesas ŝpari monon por povi kompensi eventualajn estontajn deficitojn, aŭ por povi elspezi monon por plialtigi la nivelon de la komuna agado, ekz. por havi pli komfortan klubejon.

La ĉefa enspezo de asocio estas almenaŭ komence la membrokotizoj. Oni povas teni la kotizon malalta, se oni trovas malmultekostan ejon por la kunvenoj, ekz. se ekzistas kunvenejoj financataj de la urba administracio aŭ se la asocio ricevas subvencion, ĉar la agado de la asocio estas rekonata kiel socie valora.

La situacio ŝanĝiĝas se la agado de la asocio kondukas al publikaj eventoj por kiuj gastoj aĉetas enir-biletojn. Tiam asocio povas ankaŭ enspezi per sponsorado flanke de firmaoj. Tio postulas kompreneble pli altan nivelon de mastrumado.

Se ĉio bone funkcias, la asocio pliriĉiĝas. Kaj tio povas kaŭzi problemon, ĉar mono signifas potencon. La gvidaj organoj de asocio devas decidi kiucele uzi la monon. Se oni ne trovas veran interkonsenton, tiam ekkreskas malkontento. Membroj demandas sin, ĉu iu el la estraro pliriĉigas sin per asocia mono. Tio siavice povas bremsi la kunlaboremon de membroj. Kelkaj forlasas la asocion, aliaj grumblas kaj infektas per tiu grumblado aliajn membrojn. La asocio degeneras.

La germana sociologo Robert Michels priskribis en sia libro Politikaj Partioj  tiun fenomenon antaŭ 100 jaroj kiel la "feran leĝon de oligarkio".  Laŭ tiu regulo, la formiĝado de oligarkio en demokratie regataj organizaĵoj estas neevitebla, kaj estas rezulto de teknikaj kialoj. Michels formulis tiun regulon post esploroj kiujn li faris en socialismaj organizaĵoj kaj sindikatoj en Eŭropo antaŭ la Unua Mondmilito

La teorio de Michels deklaras ke ĉiuj socialismaj organizaĵoj, sendepende de tio kiom demokratiaj ili estas komence, eventuale evoluas al oligarkioj. Michels observis ke ĉar sufiĉe granda kaj kompleksa organizaĵo ne povas funkcii pure kiel rekta demokratio, potenco ene de organizaĵo ĉiam estas delegita al individuoj ene de tiu grupo, ĉu per elektoj aŭ alimaniere. Kiel li vortumis ĝin en Politikaj Partioj, "Ĝi estas organizaĵo kiu donas superregon de la elektita persono super la elektantoj. Kiu diras organizaĵon, tiu diras oligarkion."

Stariĝas la demando, ĉu kaj je kiu grado tio validas ankaŭ por Esperanto-asocioj, ĉu lokaj, landaj aŭ internaciaj. Jen demando kiun mi volas pritrakti en sonartikolo post unu semajno.
 

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-07 07:00

2026-03-06

La Balta Ondo

Estraro de TEJO 2026

Estraro de TEJO

Laŭ la suba informo, aperinta en la retejo de TEJO, en la nuna estraro de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo estas ses personoj: du el Brazilo, du el Madagaskaro kaj du el Demokratia Respubliko Kongo, kaj neniu el Azio, Eŭropo, Norda Ameriko kaj Oceanio:

«Post ŝanĝoj en la Estraro de TEJO, la Komitato elektis du novajn estraranojn por la mandato 2025-2026. Jean de Dieu Kikako iĝis Ĝenerala Sekretario kaj Ranja Lydie Zafinifotsy iĝis senofica estrarano.

Agrablan kunlaboron kaj sukcesan agadon!

La nuna Estraro estas:
Prezidantino: Ana Ribeiro
Vicprezidanto: Ikvero Almeida Silva
Ĝenerala Sekretario: Jean de Dieu Kikako
Kasisto: Mihary Andrianirina
Estrarano: Ranja Lydie Zafinifotsy
Estrarano: Espoir Ngoma Kasati

Dankon al Snehaĝa Venkatesh kaj Alexandre Basque pro ilia ĝisnuna laboro».

Fonto: https://www.tejo.org/estraro2026/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Estraro de TEJO 2026 appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-06 21:52

Heroldo Komunikas

Milana strato dediĉota al honora Esperantiano

La milana magistrato dediĉos straton al Giuseppe Pinelli en la kvartalo San Siro, kie memorplato priskribos lin kiel “anarkiiston kaj partizanon”, kvankam en nia lingvokomunumo li estas ankaŭ konata pro sia esperantista aktiveco. La oficiala ceremonio okazos la 19an de marto posttagmeze, en kiu partoprenos c-ano Giacomo Comincini, estiel prezidanto de Centro di Interlinguistica. Bedaŭrinde ne pretervivis sufiĉe longe por vidi tiun tagon la karmemora Licia Rognini, vidvino de nia honora civitano, kiu forlasis nin en 2024.

La iniciaton prezentis pasintjare progresemaj urbaj konsilistoj, preskaŭ ĉiuj membroj de la Demokrata Partio aŭ de la Verdanoj. Laŭ ilia intenco, la propono, al kiu la ekzekutiva instanco donis verdan lumon hieraŭ, substrekas la civilan konsenton pri la graveco de Pinelli kaj de la viktimoj de la masakro de Placo Fontana (decembro 1969).

Jam en 2023 la Esperanta Civito honoris Pinelli per posteuma civitaneco, kadre de Lex Valeria. La normo fakte permesas la atribuon de honora civitaneco “al forpasinta esperantisto kies aktiveco simbole plej kongruas kun la konstituciaj celoj de la Esperanta Civito”. Tiukaze, deklaris la tiama Unua Vickonsulo, c-ano Giorgio Silfer, la konsorcio agnoskis la batalon de Giuseppe Pinelli favore al “solidareca komunumo, kies lingvo de paco, aŭ portanto de packulturo, estus esperanto”. 

de "HeKo 905 7-C, 6 mar 26" je 2026-03-06 18:52

Esperanta Retradio

La haŭto de la mondo: la vojo de liberaj piedoj

Tiun ĉi sonartikolon verkis kaj produktis Aaron Chapman el Kanado

La pluvo ĉi tie ne simple falas, sed ĝi kvazaŭ loĝas inter ni. En ĉi tiu marborda urbo, la griza malsekeco estas ĉiama akompananto, kiu penetras la betonon, la muskon kaj la mensojn de la loĝantoj. Kiam mi elpaŝas tra la pordo, miaj najbaroj, vestitaj per dikaj manteloj kaj pezaj gumbotoj, rigardas miajn nudajn piedojn kun miksaĵo de kompato kaj timo. Ili vidas homon, ĉu frenezulon, kiu invitas malsanon aŭ vundojn. Ili vidas specon de puno, kiun mi trudas al mi mem. 

Sed mi vidas kaj sentas la mondon vekiĝi. Por la piediranto kun ŝuoj, la trotuaro estas unuforma, griza rubando, simple io por transiri sen atento. Por mi, tamen, ĝi estas topografia mapo de grandega komplekso. La malglateco de la betono tenas la plandon, dum la glata pentrita rando avertas pri glitado. La subita, mola cedemo de pluvmalseka musko en parko estas kvazaŭ saluto el antikva tempo. Ne temas pri martireco en la malvarmo. Temas pri rifuzo kontraŭ la sensenteco de la moderna vivo. Temas pri informoj.

Ni estas programitaj kredi, ke ŝuoj estas esenca kiraso, sed reale la nuntempa piedvestaĵo funkcias pli kiel izolilo, kiu forŝtelas niajn sentojn. Dum la plejparto de mia vivo mi marŝis kun la piedoj enfermitaj en ledaj ĉerkoj, tute ignorante la teron sub mi. Ni ligas niajn piedojn en rigidaj strukturoj, kiuj funkcias kiel splintoj, kio kaŭzas la malfortiĝon de niaj muskoloj pro neuzado. Pripensu la absurdecon de la situacio. Ni posedas sensan organon similan al la mano, plenplenan je nervofinaĵoj destinitaj por informi la cerbon pri ekvilibro, surfaco kaj deklivo, kaj ni sisteme mortigas tiun kapablon. Porti dikajn botojn por piediri estas kiel porti fornoganton por ludi pianon. Tio estas memelektita blindigo.

Kiam oni finfine deprenas la plaston kaj la gumon, la ŝanĝo estas ŝoka. Estas la diferenco inter rigardi neklaran nigrablankan filmon kaj paŝi en la altdifinan realecon. Subite la tero komunikas kun vi. La konekto estas restarigita. Vi ĉesas frapi la mondon kaj komencas interagi kun ĝi. Ĉi tio ne estas mistikismo, sed pura biomekaniko. La homa piedo estas evolua ĉefverko, ponto el ostoj kaj histoj funkcianta por sorbi kaj redoni energion ĉe ĉiu paŝo. Tamen ĉi tiu inĝeniera mirindaĵo bezonas specifajn kondiĉojn por bone funkcii.

Unue, ĝi bezonas spacon por disvastiĝi. En ŝuo, la piedfingroj estas kunpremitaj, kio malstabiligas la bazon. Kiam oni estas nudpieda, la fingroj disetendiĝas larĝe, tenante la teron kaj pligrandigante la surfacon por pli bona ekvilibro. Due, ni devas konsideri la mekanikon de la arko. La piedarko ne estas statika kurbo subtenenda de plandumo, sed ĝi estas dinamika risorto. Kiam la piedo surteriĝas, la arko platiĝas por sorbi la ŝokon, kaj kiam vi puŝas antaŭen, ĝi resaltas por liberigi energion.

Kiam vi enfermas la piedon en rigida plandumo kun levita kalkano, vi detruas tiun funkcion. Vi mallongigas la kalkantendenon kaj interrompas la tutan ĉenon de movado. La kolizio, kiun la piedo devus mildigi, pafas rekte supren tra la kruro, skuante la genuojn kaj la spinon. Irante nudpiede, mi ne misuzas mian korpon, sed mi permesas al la natura sistemo fari sian laboron. Miaj tielnomataj malvarmaj piedoj estas fakte pli varmaj ol ili iam estis en botoj, varmigitaj de la sango fluanta pro muskola aktiveco de piedo, kiu vere laboras anstataŭ esti pasiva kaj senokupa.

Ĉiufoje kiam mi mencias ĉi tiun vivstilon, la tuja reago estas ĉiam sama, nome timo pri vitropecoj kaj nadloj. Tiu timo fontas el la perspektivo de la neatentema marŝanto. La homo, kiu portas ŝuojn, ĝenerale ne atentas kien li paŝas, fidante sian sekurecon al centimetro da gumo dum la okuloj estas fiksitaj al poŝtelefono. Ili posedas la mallertecon de la malkonektito. La nudpieda marŝanto, male, funkcias en stato de alta atentemo. Mi ne trenas la piedojn, sed mi skanas la vojon. Mia rigardo nature balaas la vojon tri metrojn antaŭen, kvazaŭ subkonscia radaro kiu analizas la teron antaŭ ol mi alvenas. Se estas vitro, mi vidas ĝin. Se estas danĝero, mi evitas ĝin kun lerteco, kiu mankas al la pezvestita piediranto.

Krome, malmoliĝinta plando ne estas morta peco de viando. Ĝi estas ledeca kaj rezistema, tamen sentema. Se mi paŝas sur ion akran, la nerva reago estas tuja. Miaj refleksoj ŝanĝas la pezon antaŭ ol la haŭto difektiĝas. Mi ne finfaras la paŝon. La ŝu-uzanto, blinda al la sento, metas sian plenan korpopezon sur la najlon antaŭ ol eĉ rimarki la doloron. Paradokse, forigante la protekton, mi fariĝis pli sekura.

Tio estas la filozofio de liberaj piedoj sur la tera vojo. Ne temas pri reveno al la pasinteco, sed pri alporto de la rezistemo de nia evolua historio en la nunan urban realecon. Temas pri rifuzo esti delikata en mondo, kiu postulas forton. Do, lasu ke la najbaroj rigardu. Lasu ke la pluvo falu. Dum ili drivas tra la urbo, izolitaj kaj sensentaj, mi estos tie ekstere, sentante la gruzon, la malvarmon kaj la tutan diversan gloran haŭton de la mondo. 

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-06 07:00

2026-03-05

La Balta Ondo

Kroatio: Kongreso, ekskurso kaj feriado

karlovac

La 14a kongreso de kroatiaj esperantistoj okazos la 19-21an de junio 2026 en Karlovac. La ĉefa kongresa programo okazos sabate, la 20an de junio. Vendrede, la 19an de junio, ni havos je dispono por leĝera trarigardo de la urbo kaj surloka amikumado, kun eventuala interkona vespero kaj komuna vespermanĝo. La kongresa ekskurso okazos dimanĉe, la 21an de junio. Se vi ne povas partopreni la tutan kongreson, ĉeestu almenaŭ la sabatan programon.

La kongresa ekskurso inkluzivos viziton al kastelo Dubovac, veturadon per turisma ŝipo Zora sur la rivero Kupa, viziton al kastelo en Ozalj kaj trarigardon de la urba akvario Aquatica.

Post la kongreso, la 22-29an de junio okazos la 3a Adriatika feriado en Prvić Luka.

Legu pli kaj aliĝu ĉe https://esperanto.hr/wp/eo/14-a-kongreso/

Foto: Suradnik13. Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=45591414

Ĉi tiu artikolo aperis en la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto”.
Ĉe represo aŭ citado bonvolu indiki la fonton:
“La Ondo de Esperanto” https://sezonoj.ru/2026/03/kroatujo-10/

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Kroatio: Kongreso, ekskurso kaj feriado appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-05 21:06

Esperanta Retradio

Progreso ne devas esti multekosta


Multaj homoj hodiaŭ alfrontas la saman dilemon: La tekniko fariĝas pli kaj pli kompleksa, programaro postulas ĉiam pli rapidajn procesorojn, kaj funkciantaj komputiloj finiĝas en rubujo, nur ĉar ili estas "tro malnovaj" por la plej nova Vindozo. Sed kio, se mi dirus al vi, ke du el tiuj "malnovaj" maŝinoj kune povas formi teamon, kiu estas pli efika, pli sekura kaj ekonomie nevenkebla? 

En mia hodiaŭa sonartikolo mi montros al vi, kiel mi kreis efikan labor-medion el du eble forĵetindaj aparatoj – sen elspezi eĉ unu eŭron por nova hardvaro. Ĉi tiu aranĝo estas ne nur venko de la racio super la konsumemo, sed ankaŭ teknika bazo por mia projekto "Esperanta Retradio". Ĉar bonaj enhavoj kaj tutmonda komunikado ne rajtas dependi de dika monujo.

1. La teknika simbiozo: Kial du estas pli bonaj ol unu

Anstataŭ aĉeti novan, multekostan aparaton, mi dividas la laboron inter du "veteranoj":

Sur unu malnova PK mi instalis antiX Linukson kiu funkcias en persista vivo-modo startita de usb-bastoneto sen tuŝi la jam difektitan fiksdiskon. Ĝi tiel revivigas eĉ 15 jarojn malnovan hardvaron. Mi uzas ĝin kiel mian ĉefan ilon por sekura retumado kaj por serĉado en Guglo. Ĝi estas rapida, ĉar ĝi ne bezonas modernajn, pezajn procesorojn.

La dua persona komputilo gardas sian malnovan vindozan sistemon. Ĝi restas rezervita por rutinaj taskoj en la produktado de sonartikoloj. Mi tiucele ne bezonas malfermi la krozilon kaj tiel ŝparas kapaciton kio siavice ŝparas ankaŭ labortempon. Por la sonregistraĵoj mi uzas malnovan kompufonon kaj konektas ĝin kun la komputilo por prilaborado de la sondosiero.

2. La ekonomia koro: La ret-alirilo kiel ligilo

La plej granda problemo de du komputiloj estas la interŝanĝo de dosieroj. Sed ne necesas uzi multekostan NAS-servilon, sed mi simple ŝtopis USB-bastoneton en mian ret-alirilon. Tiel ambaŭ komputiloj ekkonas tiun bastoneton kiel komunan diskon. Mi povas skribi tekston ĉe Vindozo kaj tuj povas malfermi ĝin ĉe Linukso. Tio ŝparas tempon, elektron kaj la aĉeton de nova, granda fiksdisko.

3. Praktika ekzemplo: Mia laboro por Esperanta Retradio

Kiel tiu teknika teamo helpas min en la praktiko? Ĝi ebligas al mi produkti enhavon por la tutmonda Esperanto-komunumo sen ia ajn financa premo:

Mi povas ankaŭ prilabori la sonregistraĵojn per la libera programo Audacity. Ĉar Linukso uzas malpli da potenco, la malnova ventolilo de la komputilo restas silenta – kio estas perfekta por sonregistrado.

Do se vi havas malnovan komputilon, vi jam povas kunlabori! Vi ne bezonas "luksan" teknikon por partopreni en la agado de la RetRadio.

Konkludo

La kombino de saĝa softvaro, ekzistanta hardvaro kaj simpla usb-bastoneto ĉe la ret-alirilo estas la plej ekonomia maniero labori hodiaŭ. Ĝi estas ekologia, malmultekosta kaj tute sufiĉa por atingi la mondon per nia lingvo.

de peranto (noreply@blogger.com) je 2026-03-05 07:00

2026-03-04

La Balta Ondo

Togolanda ministro – Alta Protektanto de la 9a Afrika Kongreso de Esperanto

TchiakpeLa Organiza Komitato de la 9a Afrika Kongreso de Esperanto (AKE) kun granda entuziasmo kaj fiero anoncas gravan sukceson por la ĉi-jara tutkontinenta renkontiĝo. Per oficiala letero, datita la 18an de februaro 2026, la ministro pri turismo, kulturo kaj artoj de Togolando, Isaac Tchiakpé, akceptis fariĝi la Alta Protektanto de la kongreso. La oficiala patroneco de Ia ministro Tchiakpé ne nur donas al la kongreso altan diplomatian nivelon, sed ankaŭ konfirmas la malfermitecon de la togolanda registaro al nuntempaj iloj por kultura kaj turisma integriĝo.

La 9a AKE disvolviĝos de la 26a ĝis la 31a de decembro 2026 en la pitoreska urbo Kpalimé. Konata pro siaj verdaj montoj, vigla arta sceno kaj gastama loĝantaro, la kongresurbo estas konvena loko por gastigi la partoprenantojn el la tuta afrika kontinento kaj de aliaj partoj de la mondo. Sub la temo “Esperanto, lingva ponto por senlima Afriko” la 9a AKE celas esplori kiel la internacia lingvo povas: a) faciligi la komunikadon inter afrikanoj de diversaj lingvaj fonoj; b) konigi kaj valorigi la togolandan kulturon kaj turismon al internacia publiko kaj c) subteni la vizion de unuigita, senlima kaj kunlaboranta Afriko.

afrika kongresoEn mondo, kie lingvaj baroj ofte malhelpas ekonomian kaj kulturan interŝanĝon, la elekto de Togolando kiel gastiganto de la tutkontinenta evento poziciigas la landon kiel unu el la avangardaj centroj en Afriko por neŭtrala kaj egalececa komunikado, kaj celas honori enlandajn aktivulojn, reliefigi la turisman potencialon de la lando kaj la gastamon de la popolo.

La akiro de tiu ĉi subteno cetere kontribuas al la strategia plano de UEA, AKIRI, aparte al la celo Konsciigo de la kampo Informado kaj al la celo Politika Agnosko de la kampo Rilatoj. UEA kaj la Afrika Komisiono danke salutas la Altan Protektanton de la 9a AKE kaj afable invitas la afrikajn esperantistojn, same kiel la alikontinentajn esperantistojn, konsideri vojaĝon al Kpalimé, la scenejo de “Senlima Afriko”, por la jarfino 2026.

Okazanta regule por plifortigi la ligojn inter la diversaj landaj asocianoj, klubanoj, unuopuloj kaj prezenti la progreson de la lingvo en Afriko, la Afrika Kongreso estas la plej grava renkontiĝo de la afrika movado. Ĝi tradicie kunvenigas partoprenantojn el dudeko da landoj de pli ol unu kontinento.

UEA dankante afable spronas ĉiujn plusendi tiun ĉi komunikon al siaj lokaj komunik-listoj aŭ publikigi ĝin en diversaj revuoj. Bonvenaj estas ankaŭ donacoj por ebligi la partoprenon de junaj lernemaj afrikaj esperantistoj en la Afrika Kongreso. Ĉiu eta subteno havas grandan valoron en la konstruo de pli kaj pli forta afrika Esperanto-komunumo. Kaj same grave – se vi ankoraŭ ne registriĝis por la 9a AKE ne prokrastu tion – bonvolu aliĝi nun, simple kaj rapide, per tiu ĉi reta aliĝformularo.

Fonto: Gazetara Komuniko de UEA, 2026, №1288.

Abonu “La Ondon de Esperanto” por 2026 kontraŭ nur 15 eŭroj kaj ricevu senpage la jarkolektojn por 2024 kaj 2025. Legu pli ĉe https://esperanto-ondo.ru/Lo-abon.htm
La Ondo de Esperanto en Telegramo: t.me/esperanto_news

La Ondo de Esperanto

The post Togolanda ministro – Alta Protektanto de la 9a Afrika Kongreso de Esperanto appeared first on La Ondo de Esperanto.

de La redaktoro je 2026-03-04 21:51

Heroldo Komunikas

CDELI likvidos duoblaĵojn de libroj kaj gazetoj

“Estas certe, ke la CDELI ne povos konservi la librojn kaj periodaĵojn, kiujn ĝi posedas en pluraj ekzempleroj. Post la ordigo de la kolektoj, duoblaĵoj estos ofertitaj al privatuloj laŭ decidota proceduro” ĵus skribis al KCE prof. Sebastien Moret, prezidanto de la privata societo Amikaro de CDELI.

La komuniko pruvas ke: a) rimarkinda parto de la arkivaĵoj en diversaj planlingvoj, sed precipe esperanto, estas likvidota; b) la decido pri la likvida proceduro dependus de la Amikaro, kvankam nur al la urba biblioteko apartenas la tuta Centre de documentation et étude sur la langue internationale, en Ĉaŭdefono.

La informo pri tiuj du punktoj ne estis petita de KCE, kiu per mesaĝo de sia sekretario, d-ro Giorgio Silfer, limiĝis je la propono gardi en la Helvetia Esperanto-Domo (pendigonte ilin sur la muroj de la ĉefa ŝtuparo) la kvarlingvajn panelojn de la ekspozicio pri “Esperanto kaj interlingvistiko en Svislando”, okazinta en 1979 ĉe la Nacia Biblioteko en Berno kaj kreita de Kultura Centro Esperantista mem (kun la financa helpo de Svisa Esperanto-Societo, tiam prezidata de la karmemora David Buhlmann), enhave fare de d-roj Tazio Carlevaro kaj Claude Piron. La proponon mem la Amikaro samletere rifuzas.

La celoj de la propono estas savi la panelojn (nun kuŝantajn surplanke ekster inventaro), valorigi ilin porinforme kaj eventuale utiligi ilin kadre de la Internacia Semajno de la Esperantaj Biblioteko kaj Arkivo, por kiu konsorcie aktivas c-ino Viviana Piccinini, laŭ komisio de la Konsulino de la Esperanta Civito.

de "HeKo 905 6-B, 5 mar 26" je 2026-03-04 20:03