En eta angulo inter Belgujo, Germanujo kaj Nederlando iam troviĝis tute malgranda landeto, kiu restis sendependa de 1816 ĝis 1919. Tiu landeto nomiĝis Neŭtrala Moresnet.
Dum la frua 20-a jarcento, d-ro Wilhelm Molly, esperantista kuracisto en Moresnet, proponis ke Neŭtrala Moresnet fariĝu sendependa ŝtato kun Esperanto kiel komuna lingvo. Pri lia propono vi povas legi en jena artikolo aperinta en uea.facila. La propono ne estis sukcesa, tamen multaj el la tiutempaj loĝantoj lernis Esperanton.
Post la Unua Mond-milito, Moresnet fariĝis parto de Belgujo. Ĝi estas nun municipo kun la nomo Kelmis, en la germanlingva regiono de Belgujo.
Ĉe la Tri-Landa Punkto, kie renkontiĝas la limoj de Belgujo, Germanujo kaj Nederlando, staras la monto Vaalserberg. Je 322 metroj, ĝi estas la plej alta punkto en Nederlando. Nuntempe estas reta petskribo, laŭ kiu oni ŝanĝu la nomon de la monto al Monto Zamenhof, honore al la kreinto de Esperanto. Universala Esperanto-Asocio (UEA) invitas ĉiujn, kiuj subtenas la idealon de internacia amikeco, subskribi la petskribon kaj kontribui al ĝia diskonigo.
La petskribon iniciatis la artisto, poligloto kaj esperantisto Shabi Fiumei. UEA kunlaboras kun li plurmaniere kaj subtenas la iniciaton kiel kulturan kaj informan agadon. Pri la iniciato jam aperis raporto (kun filmeto) en la belga publika amas-komunikilo BRF (Belgischer Rundfunk). En ĝi Jan Sabri Cetinkaya, direktoro de la Muzeo Vieille Montagne en Kelmis, mem prezentas parton de sia mesaĝo en Esperanto. La raporto kaj la filmeto estas troveblaj ĉi tie. Ili estas en la germana, sed eblas traduki la artikolon per la helpo de reta tradukilo.
“Eble la kampanjo ne sukcesos ŝanĝi la nomon de la monto, sed ĝi paroligas homojn pri Esperanto, kaj tio estas jam sukceso. Estas aparte rimarkinde, ke du neesperantistoj uzas iom da Esperanto por raporti pri ĝi,” komentas la Vicprezidanto de UEA, Seán Ó Riain, kiu okupiĝas pri Informado. Li gvidas la kunlaboron kun Shabi Fiumei.
UEA atentigas, ke – senkonsidere al la fina rezulto de la renomiga propono – la iniciato jam konkrete kontribuas al pli vasta publika atento pri Esperanto, pri ĝiaj valoroj, kaj pri ĝia historia kaj kultura heredaĵo.
Fonto: Gazetara Komuniko de UEA n-ro 1281 (2026-02-03)
Tiun ĉi sonartikolon el Malnovaj mitoj ĉeĥaj de Alois Jirasek produktis Jarka Malá el Ĉeĥio
La eŝafodo. Kaj ankoraû malplena. Sed kiam la suno leviĝis, ektondris el la kastelo kanonpafo, signo, ke komenciĝas la ekzekutado. Kaj jam la placo estis plenigita de la imperiestra armeo, de infanterianoj kaj kavalerianoj, kaj sur la funebra eŝafodo jam staris sombraj, maskitaj staturoj de tombistoj kaj helpantoj de ekzekutisto. Poste venis la ekzekutisto mem, Jan Mydlář. Poste eksidis la imperiestraj juĝistoj sur siaj lokoj. Jam ili vokis la unuan el la kondamnita direktorio, enprizonigita dum la lasta nokto en Malnovurba magistrato; jam paŝis nobelo Ŝlik kuraĝe al la eŝafodo. — Soldatoj tamburis, en la urbo, en la domoj angora silento; fidelaj ĉeĥoj tremis pro malĝojego, ploris kaj preĝis por la ĉeĥaj sinjoroj kaj iliaj kunuloj, kiuj sur tiu nigra teatro aŭ apude sub pendumilo estis mortantaj. Kaj ili estis dudek sep!
—
Sur tiuj lokoj de Malnovurba Placo, kie ĉio okazis, estadis dek ses grandaj ŝtonoj kadre metitaj. La malnovaj ĉeĥoj, iradante tra tiuj lokoj, neniam surtretis tiujn ŝtonojn, eĉ ne surpaŝis ilin. Ĉiam ili eskapis aû ĉirkaûiris ilin pro respekto al la trista loko kaj verŝita sango de la ĉeĥaj sinjoroj. En ĉi lokoj onidire aperadas la ekzekutitaj nobeloj kaj urbanoj, nome unufoje en jaro, en la nokto antaû la tago, kiam ili pereis sur la eŝafado. Ili ĉiuj kunvenas…
. . .
Ĉiuj kunvenas sur la loko de la ekzekuto kaj poste silente, senbrue iras tra la placo al Týn-kirko. Tie ili ekgenuas antaŭ altaro kaj pie komuniiĝas utrakviste. Kaj poste ili malaperas. Tiam staris domoj ankaŭ meze de Dobytĉí trh (Bovo-foiro) kaj unu el tiuj domoj, starinta rekte al la novurba magistrato, estis nomata Ĉe Seruristoj. Proksimume tridek paŝojn de ĉi tiu konstruaĵo direkte al la urbodomo leviĝis sur libera spaca ŝtono kvin kvaronojn de ulno alta kaj unu ulnon larĝa. Sur tiu ŝtono estis ĉizita kruco, sub ĝi mortkapo kaj jarkalkulo
1627.
Sur ĉi tiu loko, apud tiu ŝtono onidire okazadis ekzekutoj, nome dum la nokta tempo. Ankaŭ tiujare en 1627 tie pereis kelkaj pastroj per glavo de ekzekutisto, kaj en la jaro 1743 onidire ankaŭ kelkaj ĉeĥaj sinjoroj, tial, ke ili aliĝis al la bavara princo-elektisto Karolo Adalberto, kiam li kun francoj ekregis Pragon, proklamis sin ĉeĥa reĝo kaj en la katedralo de sankta Vito li igis sin kronadi. Ĝuste al tiu ŝtono, kiu surloke restis ĝis la dek naŭa jarcento, kondukis el la novurba magistrato subtera koridoro, de tie plue sub la tuta Bruto-foiro supren ĝis domo de Faŭsto.
La unulingvaj Esperanto-ekzamenoj de UEA laŭ la Komuna Eŭropa Referenckadro (KER) – pli konataj kiel la KER-ekzamenoj – estas la plej grava internacia Esperanto-ekzameno. Ĝi estas servo de UEA ofertata de ĝia KER-Ekzamena Centro (KER-EC) kunlabore kun la retejo Edukado.net kaj la Akademio de Esperanto. Ili ekzistas en la niveloj B1, B2, C1 kaj C2 kaj en la kategorioj nur skriba, nur parola aŭ kompleta (skriba + parola). Ĉiujn detalojn pri venontaj ekzamensesioj trovu ĉe 
Noam Chomsky kaj Jeffrey Epstein en privata aviadilo. Foto: House Oversight Committee
Hernádi, Gyula. La fortreso: Romano / Tradukis el la hungara Jozefo Horvath. – Budapeŝto: Hungaria Esperanto-Asocio, 2026. – 160 p. – Bitlibro (pdf).
La duobla eldono de “Beletra Almanako”, la unua (kaj dua) por 2025, estas tre ampleksa: entute 315 paĝoj, se kalkuli ankaŭ la reklamajn. Anoncante ĉerpon el la romano “Farango”, oni rimarkigas: “Ŝajnas ke lastatempe Mondial aperigas romanojn de Johansson same ofte kiel numerojn de BA”. Mi ĝustigus tiele: Ŝajnas ke lastatempe Mondial aperigas numerojn de BA same (nesufiĉe) ofte kiel romanojn de Johansson.
Al la unikaj kondiĉoj kontribuis ankaŭ la strikta lerna disciplino, emo de ĉiuj lernejanoj esti sukcesaj pri ĉio ajn kaj la neignorebla motivado lerni Esperanton. Pri la motivado indas danki al Vasilisa, kun kiu ni ĉiam interparolis nur en Esperanto, kaj kiu foje dum la urba promenado vigle babiladis kun la samaĝa, sed mia eksterpensiona interreta lernanto, kiu loĝas en Tbiliso kun sia familio. Videblis, ke la pensionaj infanoj estis tre impresitaj pro la libera uzado de Esperanto inter Vasilisa kaj nekonata knabo. La tri miaj startuloj tuj komencis entuziasme interŝanĝi frazojn, kaptitajn dum niaj unuaj lecionoj aŭ ĵus aŭditajn de la babilantaj infanoj.
Dum la grupaj lecionoj ni parolis nur en Esperanto – kaj preskaŭ ne uzis lernolibron. Sed ni tre multe legis, komence tradukante, poste jam sentraduke (nur atentante gramatikajn kaj leksikajn interesaĵojn), aŭskultis kaj kantis kantojn, parkerigis poemojn (mirinde – kiel rapide infanoj parkerigas!), denove kaj denove ripetadis ĉiujn demandovortojn, prepoziciojn kaj afiksojn, ankaŭ cent verbojn laŭ la bildkartetoj, ni verkadis amuzajn historiojn kaj scenigis fabelojn. Lernolibron ni uzis kiam la infanoj venis al mi kaj elektis fari – ĉu skribe, ĉu buŝe – gramatikajn ekzercojn. Antaŭ ol fari iun lecionon ni trarigardadis la gramatikan materialon por ĝi kaj ĉiam konstatis, ke ni ĝin jam bone scias.
Espoir Ngoma Kasati surloke en Lubumbaŝo respondecos pri la nova afrika lerneja projekto de UEA. Foto: 
En ĉinaj lernolibroj oni detale instruas, kiel elparoli ”mal-amiko” kaj similajn vortojn.
De kie venis tiuj nur al ĉinoj konataj reguloj, demandas Solis.
Je la 1a de februaro 2026 al la 111a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazos de la 1a ĝis la 8a de aŭgusto 2026 en la urbo Graco (Graz, Aŭstrio) aliĝis 712 personoj el 55 landoj. Dum januaro aliĝis 91 personoj.
27 fojojn ekde 1998 ĝis 2024 internacia juĝkomisiono ĉiujare atribuis la honoran titolon “La Esperantisto de la Jaro”, sed la 27a atribuo estis la lasta. Tamen la novaĵretejo “La Ondo de Esperanto” la 25an de januaro anoncis “popolan voĉdonadon” por “La Esperantisto de la Jaro 2025” kaj funkciigis 
DEMANDO
Itala Esperanto-Federacio, por omaĝi Gianfranco Molle, la plej faman italan kantiston, tutmonde konatan, animon de “Muzika Kulturo”, organizas konkurson pri kanzonoj originale verkitaj en Esperanto. La komisiono povos asigni maksimume tri premiojn.
Se la vendo okazos laŭplane, ŝajne neniu signo pri la historio de la Centra Oficejo restos ĉe Nieuwe Binnenweg 176. La ĉefa interesito rifuzis proponon pri memorplato sur la muro.
Ĉiujare la 27an de januaro Unuiĝintaj Nacioj rekonas la Tagon de Holokaŭsta Memoro, la tagon (en 1945) de la liberigo de la ekstermejo Auschwitz-Birkenau kiun starigis la Nazioj kiel parton de sia programo de genocido. Temas pri tago de funebrado, ĉiujara promeso neniam forgesi tiujn kiuj mortis nek la monstrecon de la genocido kiu detruis ilin, kaj tago kiam la popoloj de la mondo estas alvokataj eldiri la vortojn “Neniam Plu” – neniam plu oni permesu ke tiaj barbarismaj agoj okazu – kontraŭ iu ajn popolo, ie ajn en la mondo.
